Determination of Happiness, Leisure Time Attitude and Life Satisfaction Levels of 8-14 Years Old Children Who Do Recreational Swimming Sports and Examination of The Relationsfip Between Them

Öz

The aim of this study is to determine the happiness, leisure attitude and life satisfaction levels of children aged 8-14 who engage in recreational swimming sports and to examine the relationship between them. The sample of the study consists of 118 women and 133 men, 251 participants in total, who attended the Green White Sports Complex swimming course in Konya. While the personal information form created by the researcher was used to obtain the data in the study, the life satisfaction scale developed by Diener et al. Leisure Attitude Scale, adapted to Turkish by Akgül and Gürbüz (2010), was used. In analyzing the data, Kolmogorov Smirnov Test, Independent Sample T Test, One Way ANOVA and Tukey HSD Test were used. In addition, all data were evaluated in SPSS 25.0 package program at 95% confidence interval and 0.05 significance level. As a result of the analysis, it was determined that there is a very weak positive correlation (r = 0.193 and 0.158; p <0.05) between the attitudes towards leisure activities and their happiness and life satisfaction levels of children participating in recreational swimming activities. There was no statistically significant relationship between life satisfaction and happiness levels (p> 0.05). It has been determined that there is a weak positive relationship between attitude towards leisure activities and life satisfaction. (r= 0.338; p <0.05. It can be stated that there is no statistically significant relationship between attitude towards leisure activities and happiness level, and between life satisfaction and happiness level in girls (p> 0.05). There is a weak positive correlation (r = 0.241; p <0.05) between the attitude towards leisure activities and happiness level in participating boys. There is no statistically significant relationship between attitude towards leisure activities and life satisfaction in boys (p> 0.05). In addition, it can be stated that there is no statistically significant relationship between life satisfaction and happiness level in boys (p> 0.05).

Anahtar Kelimeler

• Swimming
• happiness
• leisure attitude

Rekreatif Amaçlı Yüzme Sporu Yapan 8-14 Yaş Arası Çocukların Mutluluk, Boş Zaman Tutumu ve Yaşam Tatmin Düzeylerinin Belirlenmesi Ve Aralarındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı rekreatif amaçlı yüzme sporu yapan 8-14 yaş arası çocukların mutluluk, boş zaman tutumu ve yaşam tatmin düzeylerinin belirlenmesi ve aralarındaki ilişkinin incelenmesidir. Çalışmanın örneklemi, Konya’da bulunan Yeşil Beyaz Spor Kompleksi yüzme kursuna katılan 118 kadın, 133 erkek toplam 251 katılımcıdan oluşmaktadır. Çalışmada verilerin elde edilmesinde araştırmacı tarafından oluşturulan kişisel bilgi Formu kullanılırken, Diener et al, (1985) tarafından geliştirilen ve Köker (1991) tarafından Türkçe geçerlilik ve güvenilirliği yapılmış yaşam tatmini ölçeği, Hills ve Argyle (2002) tarafından geliştirilen Oksford Mutluluk ölçeği ve Ragheb ve Beard (1982) tarafından geliştirilen Türkçe uyarlaması Akgül ve Gürbüz (2010) tarafından yapılan Boş Zaman Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde Kolmogorov Smirnov Testi, Independent Sample T Testi, One Way ANOVA ve Tukey HSD Testi kullanılmıştır. Ayrıca bütün veriler SPSS 25,0 paket programında %95 güven aralığında ve 0,05 anlamlılık düzeyinde değerlendirildi. Yapılan analizler sonucunda Rekreaktif amaçlı yüzme etkinliklerine katılan çocukların boş zaman aktivitelerine yönelik tutumları ile mutluluk ve yaşam tatmini düzeyleri arasında pozitif yönlü çok zayıf bir ilişki olduğu (r=0,193 ve 0,158; p<0,05) tespit edilmiştir. Yaşam tatmini ile mutluluk düzeyleri arasında ise istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edilememiştir (p>0,05). Boş zaman aktivitelerine yönelik tutum ile yaşam tatmini arasında pozitif yönlü zayıf bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. (r=0,338; p<0,05). Kız çocuklarında boş zaman aktivitelerine yönelik tutum ile mutluluk düzeyi arasında ve yaşam tatmini ile mutluluk düzeyi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişkinin olmadığı belirtilebilir (p>0,05). katılan erkek çocuklarda boş zaman aktivitelerine yönelik tutum ile mutluluk düzeyi arasında pozitif yönlü zayıf bir ilişki (r=0,241; p<0,05) vardır. Erkek çocuklarda boş zaman aktivitelerine yönelik tutum ile yaşam tatmini arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki söz konusu değildir (p>0,05). Ayrıca erkek çocuklarda yaşam tatmini ve mutluluk düzeyi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olmadığı ifade edilebilir (p>0,05).

Anahtar Kelimeler

• Yüzme
• mutluluk
• boş zaman tutumu
• yaşam tatmini.

Kaynakça

1. Akgül, B. M., & Gürbüz, B. (2010). Leisure attitude scale: the study of reliability and validity. Gazi Journal of Physical Education and Sport Sciences, 16 (1), 37-43.
2. Cengiz, R., Öztürk, E., & Güngörmüş, H. A. (2018). Bireylerin serbest zaman tutum ve psikolojik ı̇yi oluş ı̇lişkisi. I. Uluslararası Rekreasyon ve Spor Yönetimi Kongresi, Bildiri Özetleri Kitabı, 10-13.
3. Çimen, Z., & Sarol, H. (2015). Serbest zaman tutumu: Üniversite öğrencilerine yönelik bir ararştırma. 3. Rekreasyon Araştırmaları Kongresi, Bildiri Kitabı, 5- 7 Kasım, Eskişehir, 295-299.
4. Dağlı, A., & Baysal,,N. (2017). Investigating Teachers' Life Satisfaction, Universal Journal of Educational Research, 5 (7): 1250-1256
5. Diener, E., Emmons, R. A., Larsen, R. J., & Griffin, S. (1985). The satisfaction with life scale. Journal of Personality Assessment, 49 (1), 71-75.
6. Diener, E., S. Oishi & Lucas, R. E. (2003). Personality, Culture And Subjective Well-Being: Emotional And Cognitive Evaluations Of Life, Annual Review of Psychology, 54:403–425
7. Durmaz, H. (2020). Gençlerin Serbest Zaman Etkinliklerine Yönelik Tutumları ile Doyum ve Mutluluk Düzeyleri Arasındaki İlişki: Manisa Gençlik Merkezleri Örneği. Yüksek Lisans Tezi, Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Rekreasyon Anabilim Dalı Rekreasyon Yönetimi Bilim Dalı, Manisa.
8. Doğan, T., & Sapmaz, F. (2012). Oxford Mutluluk Ölçeği Türkçe Formunun Psikometrik Özelliklerinin Üniversite Öğrencilerinde İncelenmesi, Düşünen Adam. Psikiyatri ve Nörolojik Bilimler Dergisi, 25: 4, 297-304.

9. Dost M. (2007). Üniversite öğrencilerinin yaşam doyumunun bazı değişkenlere göre incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 22(22): 132-143.
10. Eroğlu, F. & Parlar, H. (2018). Evli Kadın ve Erkeklerde Psikolojik İyi Oluşun Ebeveyn Tutumuna Etkisinin İncelenmesi. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(33): 89-101.
11. Güngörmüş, H. A. (2007). Özel Sağlık-Spor Merkezlerinden Hizmet Alan Bireyleri Rekreasyonel Egzersize Güdüleyen Faktörler. (Doktora Tezi). Ankara: Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
12. Güngörmüş, H. A. & Gürbüz, B. (2012). Üniversite Öğrencilerinin Serbest Aktivitelerine Yönelik Tutumlarının Karşılaştırılması, II. Beden Eğitimi ve Sporda Sosyal Alanlar Kongresi, 31 Mayıs-2 Haziran, Ankara, Türkiye,
13. Hills P, & Argyle M. (2002). The Oxford happiness questionnaire: a compact scale for the measurement of psychological well-being. Pers Individ Diff; 33:1073-1082.
14. Karaman, M., Ayyıldız, T., Okan, İ. & Yaman, M. (2016). Rekreatif dans aktivitelerine katılan bireylerin mutluluk, boş zaman tutumu ve yaşam tatmini düzeylerinin ve aralarındaki ilişkinin incelenmesi. Uluslararası Hakemli Akademik Spor Sağlık ve Tıp Bilimleri Dergisi, 21, 75-93.
15. Küçük Kılıç, S. , Lakot Atasoy, K. , Gürbüz, B. & Öncü, E. (2016). Rekreasyonel Tatmin ve Yaşam Doyumu Arasındaki İlişkinin İncelenmesi . İstanbul Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi , 6 (3) , 56-70 . 
16. Köker, S. (1991). Normal ve Sorunlu Ergenlerin Yaşam Doyumu Düzeylerinin Karşılaştırılması (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
17. Maglischo, E.W. (2003). Swimming Fastest The essential reference on technique, training,and program desing. Human Kinetics.
18. Odabaş, B. (2003). 12 Haftalık Yüzme Temel Eğitim Çalışmalarının 7-12 Yaş Grubu Kız ve Erkek Yüzücülerin Fiziksel ve Motorsal Özellikleri Üzerine Etkisi. Kocaeli Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi. Kocaeli.
19. Özdemir, A. S., Karaküçük, S., Gümüş, M., & Kıran, S. (2006). Türkiye taş kömürü kurumu genel müdürlüğünde çalışan yer altı işçilerinin boş zamanlarını değerlendirme alışkanlıklarının belirlenmesi. 9. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi, 3-5 Kasım, Muğla.
20. Öztaş, İ. (2018). Farklı kurumlarda çalışan memurların serbest zaman doyum ve mutluluk düzeylerinin belirlenmesi: Kırıkkale ili örneği. Doktora Tezi, Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
21. Parlar, F., Öncü, E., Akbulut, V. & Başkan, N. (2018). Rekreasyonel Egzersize Katılan Yetişkinlerde Mutluluk Algısı, Uluslararası Rekreasyon ve Spor Yönetimi Kongresi, Bildiriler Kitapçığı,10-13 Mayıs, Bodrum/Muğla, 293-294.
22. Ragheb, M. G. & Beard, J. G. 1982. Measuring Leisure Attitude. Journal of Leisure Research, 14(2): 155-167.
23. Stebbins, R.A. (2001). New directions in theory and research of serious leisure. Lewinston, NY: Edwin Mellen Press.
24. Stebbins, R.A. (2007). Serious leisure: A perspective for our time. Transaction Publishers, New Brunswick, New Jersey.
25. Tabuk, M.E. 2009. Elit Sporcularda İş-Aile Çatışması Ve Yaşam Tatmini İlişkilerinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Erciyes Üniversitesi. Kayseri. 
26. Tezcan, M. (1982). Sosyolojik Açıdan Boş Zamanların Değerlendirilmesi A.Ü. Eğitim Fak. Yay. No: 116, Ankara
27. Urartu, Ü. (1994). Yüzme: Teknik, Taktik, Kondisyon, İstanbul: Inkilap Kitabevi.
28. Whitten, P. (1994). The Complete Book of Swimming. New York: Random House.