Beyond Playing Tennis: The Relationship Between Reasons for Participation in Recreational Activities and Perceived Health Outcomes

Öz

The aim of this study was to examine the relationship between recreational tennis players’ reasons for participating in tennis and their perceived health outcomes. A total of 220 individuals participated in the study, including 100 females and 120 males. Regarding monthly tennis participation frequency, 35.45% of the participants reported playing tennis 1–2 times per month, 31.81% played 3–4 times per month, and 32.72% played 5 times or more per month. In terms of tennis experience, participants had been playing tennis from 1 month to 14 years. Data were collected using a Personal Information Form, the Recreational Activity Participation Reasons Scale, and the Perceived Health Outcomes of Recreation Scale (PHORS). The study was designed as a correlational survey. Independent samples t-tests were used for two-group comparisons, one-way analysis of variance (ANOVA) was performed for comparisons among more than two groups, and Pearson correlation coefficients were calculated to determine the relationships between variables. The findings revealed significant and positive relationships between all sub-dimensions and total mean scores of the Recreational Activity Participation Reasons Scale and the Perceived Health Outcomes of Recreation Scale. While no significant gender differences were found in any dimension of perceived health outcomes, significant differences were identified in the intellectual motivation and avoidance motivation sub-dimensions of participation reasons, with female participants scoring higher than males. One-way ANOVA based on tennis experience indicated no significant differences in either perceived health outcomes or participation reasons. In contrast, monthly tennis participation frequency yielded significant differences across all sub-dimensions and the total score of PHORS. Within the participation reasons scale, only the avoidance motivation sub-dimension differed significantly according to monthly playing frequency. Participants who played tennis 5 times or more per month had higher scores than those in the other groups. Overall, the findings suggest that as recreational tennis players’ participation motives and playing frequency increase, their perceived health outcomes also improve.

Anahtar Kelimeler

• Perceived health outcomes
• Motivation cues
• recreation
• tennis

Tenis Oynamanın Ötesinde: Rekreasyonel Aktiviteye Katılım Nedenlerinin Algılanan Sağlık Çıktıları İle İlişkisi

Öz

Bu araştırmanın amacı, rekreatif olarak tenis oynayan bireylerin tenis oynama nedenleri ile algıladıkları sağlık çıktıları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmaya 100 kadın 120 erkek olmak üzere toplam 220 kişi dâhil olmuştur. Tenis oynama sıklığı açısından katılımcıların %35,45’inin ayda 1–2 kez, %31,81’inin ayda 3–4 kez ve %32,72’sinin ayda 5 kez ve üzeri tenis oynadığı tespit edilmiştir. Tenis deneyimi incelendiğinde ise katılımcıların %29,54’ünün 1 yıldan az süredir tenis oynadığı, %17,72’sinin 1 yıl, %16,36’sının 2 yıl, %15,90’ının 3 yıl ve %20,45’inin 4 yıl ve üzeri deneyime sahip olduğu görülmektedir. Katılımcıların tenis oynama geçmişleri en az 1 ay ile 14 yıl arasında değişmektedir. Veri toplama aracı olarak “Kişisel Bilgi Formu”, “Rekreasyonel Aktivite Katılma Nedenleri Ölçeği (RAKNÖ)” ve “Rekreasyonda Algılanan Sağlık Çıktıları Ölçeği (RASÇÖ)” kullanılmıştır. Araştırma ilişkisel tarama modelindedir. Verilerin analizinde ikili karşılaştırmalarda bağımsız gruplar t-testi, ikiden fazla grup karşılaştırmalarında tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve değişkenler arasındaki ilişkilerin belirlenmesinde Pearson korelasyon katsayısı kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, tüm RASÇÖ ve RAKNÖ alt boyutları ile toplam ortalama puanları arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Cinsiyet açısından RASÇÖ’nün hiçbir boyutunda anlamlı fark görülmemişken RAKNÖ’de entelektüel motivasyon ve kaçınma alt boyutlarında farklılık tespit edilmiştir. Kadın katılımcıların bu boyutlardaki ortalamaları erkek katılımcılara kıyasla daha yüksektir. Tenis oynama geçmişine göre yapılan tek yönlü varyans analizinde hem RASÇÖ hem RAKNÖ boyutlarında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Son olarak aylık tenis oynama sıklığına bakıldığında RASÇÖ’nün tüm alt boyutlarında ve toplam puanında farklılık görülmüştür. RAKNÖ’de yalnızca kaçınma motivasyonu alt boyutunda farklılık bulunmuştur. Ayda 5 kez ve üzeri tenis oynayanların puanlarının diğer gruplardan daha yüksek olduğu görülmüştür. Sonuç olarak, rekreatif amaçlı tenis oynayan bireylerin aktiviteye katılma nedenleri ve tenis oynama sıklığı arttıkça algılanan sağlık çıktılarının da yükseldiği söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• algılanan sağlık çıktıları
• Katılım nedenleri
• rekreasyon
• tenis

Kaynakça

1. Ahn, B.K., & Kwon, Y.-H. (2019). The Structural relationship between leisure attitude, facilitation, constraint, satisfaction, and re-participate ıntention among marine sports participants. Journal of the Korea Academia-Industrial Cooperation Society, 20(12), 772–779.
2. Akbaş, D., Bayraktar, I., & Satılmış, N. (2022). Rekreatif bisiklet kullanıcılarının kendinle konuşma ve mental dayanıklılık düzeyleri ilişkisi. B. Gürbüz ve H. A. Güngörmüş (Ed.), 3rd International Recreation and Sports Management Congress içinde (ss. 282–283). Antalya.
3. Akdeniz, Y., & Ardahan, F. (2020). Bireyleri rekreasyonel tenise başlamaya motive eden faktörler ölçeğinin geliştirilmesi ve geçerlilik güvenirlik çalışmasının yapılması. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 7(4), 188–207.
4. Akyüz, O., Alper, R., & Bayazıt, B. (2023). Üniversite öğrencilerinin rekreasyon aktivitelerine katılım motivasyonu üzerine. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 18(2), 439–454. https://doi.org/10.33459/cbubesbd.1268020
5. Al Ahmed, M. I. A. (2024). The role of recreational sport activities in improving the quality of life for university students. International Journal of Human Movement and Sports Sciences, 12(1), 183–200. https://doi.org/10.13189/saj.2024.120120
6. Bayram, A., Yalcin, I., Sahin, E., Ekinci, N. E., Talaghir, L., & Iconomescu, T. (2025). The role of recreational flow experience and well-being on re-participation intention: Recreational sport participants. Frontiers in Psychology, 16, 1–11. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2025.1574337
7. Başar, S., & Sarı, İ. (2018). Düzenli egzersizin depresyon, mutluluk ve psikolojik iyi oluş üzerine etkisi. İnönü Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 5(3), 25-34.
8. Bekar, Ö. (2019). Düzenli egzersiz yapan bireyleri rekreasyonel egzersize motive eden nedenler ile algıladıkları sağlık çıktıları arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yüksek lisans tezi, Akdeniz Üniversitesi].

9. Bernhart, J. A., Wilcox, S., McKeever, B. W., Ehlers, D. K., & O’Neill, J. R. (2025). A Self-Determination Theory Application to Physical Activity in Charity Sports Events. American Journal of Lifestyle Medicine, 19(2), 242-252.
10. Çadır, K., & Özmaden, M. (2025). Fitness merkezlerinde hizmet alan bireylerin sağlık sonuçları ve yaşam kalitesi arasındaki ilişkinin incelenmesi. Fairplay Spor Bilimleri Dergisi, 2(1), 11–24.
11. Darol, E. S., & Karapınar, A. (2022). Cinsiyet ve medeni durum ile stres zemininde oluşan bazı hastalıkların ilişkisi. Sakarya Tıp Dergisi, 12(2), 263–272. https://doi.org/10.31832/smj.1093762
12. Durhan, T. A. (2024). Adaptation of the dimension of motivation cues scale into Turkish. The International Journal of Learner Diversity and Identities, 31(1), 1024–1031.
13. Demirel, M. (2022). Rekreatif amaçlı tenis oynayan bireylerde akış deneyimi ve serbest zaman ilgilenimi. International Journal of Tourism and Social Research, (9), 54–66.
14. Eather, N., Wade, L., Pankowiak, A., & Eime, R. (2023). The impact of sports participation on mental health and social outcomes in adults: A systematic review and the “mental health through sport” conceptual model. Systematic Reviews, 12, 1–27. https://doi.org/10.1186/s13643-023-02264-8
15. Eker, D.A., & Turan, S. (2025). The effect of regular exercise on depression, mental well-being and life satisfaction. Pamukkale Journal of Sport Sciences, 16(3), 756–780.
16. Elmose-Østerlund, K., Dalgas, B. W., Bredahl, T. V. G., Lenze, L., Høyer-Kruse, J., & Ibsen, B. (2023). Motives for leisure-time physical activity participation: an analysis of their prevalence, consistency and associations with activity type and social background. BMC Public Health, 23(1), 2399.
17. Ertaş, Y. D., Gümüşgül, O., Özdilek, Ç., & Erkut, S. (2026). Rekreasyonel etkinlik motivasyonu ile mental iyi oluş arasındaki ilişkide mutluluk korkusunun aracı ve düzenleyici rolü. Sportive, 9(1), 16-32.
18. Fornell, C., & Larcker, D. F. (1981). Evaluating structural equation models with unobservable variables and measurement error. Journal of Marketing Research, 18(1), 39–50.
19. Genç, H. İ. (2025). The relationship between individuals perceived health outcomes inrecreation and their levels of psychological resilience. Journal of Sport for All and Recreation, 7(3), 518-524.
20. George, D., & Mallery, P. (1999). SPSS for Windows step by step: A simple guide and reference. Allyn & Bacon.
21. Gómez, E., Hill, E., Zhu, X., & Freidt, B. (2016). Perceived health outcomes of recreation scale (PHORS): Reliability, validity and invariance. Measurement in Physical Education and Exercise Science, 20(1), 27–37. https://doi.org/10.1080/1091367X.2015.1089245
22. Gürbüz, B., & Henderson, K. A. (2014). Leisure activity preferences and constraints: Perspectives from Turkey. World Leisure Journal, 56(4), 300–316. https://doi.org/10.1080/16078055.2014.958195
23. Hepsert, S., Dönmez, A., Şakar, İ., Cana, H., & Ramazanoğlu, F. (2024). Satranç sporunun bilişsel esneklik ve problem çözme becerisi üzerindeki etkisi: Tanımlayıcı araştırma. Turkiye Klinikleri Journal of Sports Sciences, 16(2).
24. Hepsert, S., Özer, H., & Kılıç, Y. (2022). Çekme lastiği egzersizinin taekwondo sporunda seçilmiş bazı teknik kuvvet parametrelerine etkisi. Uluslararası Güncel Eğitim Araştırmaları Dergisi, 8(2), 550-560.
25. İpekçi, M. M., & Hacıcaferoğlu, S. (2025). Yaşlı bireylerde sportifrekreasyon: Yaşlı bireylerin fiziksel aktiviteye katılımının önemi. InSpor & Bilim 2025: Spor ve Rekreasyon Yönetimi (s. 97).
26. Karaca, R., Kaya, E., & Ünal, E. D. (2026). Ciddi serbest zaman etkinliği olarak doğa yürüyüşü yapan katılımcıların psikolojik iyi oluş üzerine etkisine dair görüşleri: bir fenomenoloji çalışması. The Online Journal of Recreation and Sports, 15(1), 51-62.
27. Karaküçük, S., & Akgül, B. M. (2016). Ekorekreasyon. Gazi Kitabevi.
28. Karakullukçu, Ö. F., Ayhan, C., Kalkan, T., Okudan, B., & Talaghir, L.-G. (2025). Re-participation intention in individuals playing tennis for recreational purposes: Investigation of differences based on low and high involvement. Frontiers in Psychology, 16, 1–7. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2025.1546405
29. Karasar, N. (2019). Bilimsel araştırma yöntemi (34. bs.). Nobel Yayıncılık.
30. Kassim, R. N. M., & Musa, R. (2009). Measuring spectators' leisure motivation cues, emotion experience and satisfaction: an analysis of motor sport tourism event. Journal of Sport Science and Recreation, 5 (1), 41-54.
31. Kılıçarslan, F., Ayyıldız Durhan, T., & Özant, M. İ. (2024). Adaptation of the dimension of motivation cues scale into Turkish. The International Journal of Learner Diversity and Identities, 31(01), 1023-1031. https://zenodo.org/doi/10.5281/zenodo.12592871
32. Kılıç, S., & Erciş, S. (2025). Rekreasyonel etkinliklere katılan bireylerin katılım sıklıklarının mutluluk ve yaşam kalitelerine etkisi: Ardahan Yalnızçam Kayak Merkezi örneği. Spor Eğitim Dergisi, 9(3), 427–448. https://doi.org/10.55238/seder.1777946
33. Kurkmazlı, E. (2022). Rekreasyonel bir faaliyet olarak halk oyunlarına katılan üniversite öğrencilerinin sağlık çıktıları ve mutluluk düzeylerinin incelenmesi [Yüksek lisans tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi]
34. Lesani, A., Mohammadpoorasl, A., Javadi, M., Ansari, H., & Fakhari, A. (2016). Happiness among college students: A cross-sectional web-based study among Iranian medical students. Biotechnology and Health Sciences, 3(2). https://doi.org/10.17795/bhs-36029
35. Morse, K. F., Fine, P. A., & Friedlander, K. J. (2021). Creativity and leisure during COVID-19: Examining the relationship between leisure activities, motivations, and psychological well-being. Frontiers in Psychology, 12. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2021.609967
36. Mannell, R. C., & Iso-Ahola, S. E. (1987). Psychological nature of leisure and tourism experience. Annals of tourism research, 14(3), 314-331.
37. Morse, K. F., Fine, P. A., & Friedlander, K. J. (2021). Creativity and leisure during COVID-19: Examining the relationship between leisure activities, motivations, and psychological well-being. Frontiers in Psychology, 12. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2021.609967
38. Nielsen, L., Hinrichsen, C., Madsen, K. R., Nelausen, M. K., Meilstrup, C., Koyanagi, A., ... & Santini, Z. I. (2021). Participation in social leisure activities may benefit mental health particularly among individuals that lack social connectedness at work or school. Mental Health and Social Inclusion, 25(4), 341–351.
39. Oja, P., Kelly, P., Pedisic, Z., Titze, S., Bauman, A., Foster, C., ... & Stamatakis, E. (2017). Associations of specific types of sports and exercise with all-cause and cardiovascular-disease mortality: a cohort study of 80 306 British adults. British journal of sports medicine, 51(10), 812-817.
40. Özant, M. İ., Durhan, T. A., Demirel, M., & Zorba, E. (2025). Recreational activity motivation and perceived health outcomes in recreation from men's perspective. Journal of Men's Health, 21(3), 127-136.
41. Özkurt, B., & Küçükibiş, H. F. (2024). 12-18 yaş aralığındaki öğrencilerin fiziksel aktiviteye katılım motivasyonları ve mutluluk düzeylerinin incelenmesi. Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 5(1), 27-37.
42. Öztürk, H. (2025). The Effect of Sports Recreatıon Actıvıtıes on Contınuous Anxıety and Lıfe Satısfactıon Levels of Inmates. Turkish Journal of Sport and Exercise, 27(1), 1-7.
43. Özyıldırım, M., Yaman, Ç., & Yaman, M. S. (2023). The effect of online exercises on adult female's mindfulness, mental well-being and body image. The Online Journal of Recreation and Sports, 12(4), 863-871.
44. Pekel, A., & Kılıçkaya, O. (2021). Türkiye’deki tenis turnuvalarının bölgesel ve niceliksel analizi. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 4(1), 61–72. https://doi.org/10.38021/asbid.873457
45. Pluim, B. M., Staal, J. B., Marks, B. L., Miller, S., & Miley, D. (2007). Health benefits of tennis. British journal of sports medicine, 41(11), 760-768.
46. Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2020). Intrinsic and extrinsic motivation from a self-determination theory perspective: Definitions, theory, practices, and future directions. Contemporary Educational Psychology, 61, Article 101860. https://doi.org/10.1016/j.cedpsych.2020.101860
47. Sarikabak, M., Hepsert, S., Dönmez, A., Baykara, C., Cana, H., Ayranci, M., & Çelebioğlu, H. A. (2025). Cognitive traces of life kinetic exercise in puberty sedentary subjects. PLoS One, 20(5), e0322778.
48. Sarol, H., Polat, S. Ç., & Ekinci, E. (2024). Perceived health outcomes of recreation and happiness: Exploring the mediating role of resilience. Frontiers in Public Health, 12. https://doi.org/10.3389/fpubh.2024.1383367
49. Siyahtas, A., Demirel, D. H., & Serdar, E. (2025). The relationship between perceived freedom in leisure, perceived health outcomes and psychological resilience: Physical activities participants. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 12(3), 285-295.
50. Spring, K. E., Holmes, M. E., & Smith, J. W. (2020). Long-term tennis participation and health outcomes: An investigation of “lifetime” activities. International Journal of Exercise Science, 13(7). http://www.intjexersci.com
51. Stubbs, B., & Werneck, A. (2025). The relationship between tennis participation and wellbeing: A survey of 2287 adults. International Journal of Racket Sports Science, 6(2). https://doi.org/10.30827/ijrss.33250
52. Taşkıran, A., & Kaya, İ. (2015). Huzurevinde kalan yaşlılara uygulanan 12 haftalık sportif rekreasyon programının bazı antropometrik ve fizyolojik parametrelere etkisinin incelenmesi. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(1), 23-30.
53. Temel, A.S., & Tükel, Y. (2021). Examining the health outcomes and happiness levels that result from engaging in physical recreation: a study on university students. IJRES. 7:545–61.
54. Teixeira, P. J., Carraça, E. V., Markland, D., Silva, M. N., & Ryan, R. M. (2012). Exercise, physical activity, and self-determination theory: a systematic review. International journal of behavioral nutrition and physical activity, 9(1), 78.
55. Türk Dil Kurumu. (2025). Türkçe sözlük (rekreasyon). https://sozluk.gov.tr/
56. Türker, Ü. (2023). Rekreasyonel egzersize güdülenmenin yaşam doyumu üzerindeki rolü: Yükseköğretim öğrencileri örneği. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 12(1), 288–298.
57. Yazıcı, S. Y. (2024). Rekreasyonel spor iyi oluş ile mutluluk ilişkisi: Rekreatif amaçlı tenis oynayanlar üzerine biraraştırma. İstanbul Gelişim Üniversitesi.
58. Vaizoğlu, Z., & Gacar, A. (2025). Sporda rekreasyonun yeri: Sportif rekreasyon uygulamaları. In G. Özen (Ed.), Spor & Bilim (1. bs., ss. 183–198). Efe Akademi.
59. Yerlisu Lapa, T., Serdar, E., Kaas, E. T., Çakır, V. O., & Köse, E. (2020). Rekreasyonda algılanan sağlık çıktıları ölçeğinin Türkçe versiyonunun psikometrik özellikleri. Spor Bilimleri Dergisi, 31(2), 83–95.
60. Yılmaz, A., Revan, S., & İribalcı, Ş. (2025). Investigation of the factors motivating veteran tennis players to start recreational tennis according to some variables. Turkish Journal of Sport and Exercise, 27(2), 226-238.
61. Yüceant, M. (2022). Investigation of stress, anxiety, depression and psychological well-being levels of individuals who regularly play tennis. Education Quarterly Reviews, 5(2), 270–281. https://doi.org/10.31014/aior.1993.05.02.488
62. Zeng, Z. H. (2020). An exploration study of youth tennis players' participation-motivations: features and the relationships with relative elements. Sport and socıety-Interdisciplinary Journal of Physical Education and Sports, 20 (1).