Araştırma Makalesi

Çalışanlara göre İstanbul’da faaliyet gösteren özel havayolları şirketlerinde inovatif uygulamaların rekabet gücüne etkisi

Cilt: 3 Sayı: 2 31 Aralık 2021
PDF İndir
EN TR

Çalışanlara göre İstanbul’da faaliyet gösteren özel havayolları şirketlerinde inovatif uygulamaların rekabet gücüne etkisi

Öz

Bu araştırmada İstanbul’da faaliyet gösteren özel havayolu işletmelerinin inovasyon uygulamalarının işletme rekabet gücüne etkisi, çalışanların algısına göre incelenmektedir. Araştırmada inovatif uygulamaları ve rekabet gücünü açıklamaya yönelik ölçekler kullanılmıştır. Araştırmanın örneklem grubu İstanbul’da faaliyet gösteren havayolu işletmelerinde çalışan personellerden oluşmaktadır. Araştırmanın amacı doğrultusunda kolayda örneklem yöntemiyle 415 personelden anket formu kullanılarak veri toplanmıştır. Toplanan veriler SPSS ve Amos istatistik programları kullanılarak analize tabi tutulmuştur. Araştırmada kullanılan ölçekler Amos istatistik programı aracılığıyla yapısal eşitlik modelinde analiz edilmiştir. Elde edilen sonuçlar incelendiğinde, ürün, süreç ve pazarlama inovasyonlarının içsel ve küresel rekabet gücü algısını pozitif yönde anlamlı olarak etkilediği görülmüştür. Diğer yandan strateji inovasyonu, çalışanlara göre işletmelerin içsel ve küresel rekabet gücünü pozitif yönde anlamlı bir şekilde etkilememektedir.

Anahtar Kelimeler

İnovasyon , Rekabet gücü , İstanbul , Havayolu

Kaynakça

  1. Ahmed, A. M. & Abdalla, H. S. (1999). The role of innovation process in crafting the vision of the future, Computers and Industrial Engineering, 37(1-2), 421-424.
  2. Arslan, İ. K. & Çöp, S. (2020). Küresel Değer Zincirleri İle Uluslararası Rekabet Gücü Arasındaki Nedensellik İlişkisi, Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 55(3), 1700-1723.
  3. Arvanitis, S., & Arx, J. (2004). Innovation und Wettbewerb – Eine Analyse aufgrund von Schweizerischen Unternehmensdaten. Zürich: EidgenönssischeTechnisch Hochschule.
  4. Bagozzi, R. P. & Yi, Y. (1988). On the evaluation of structural equation models. Journal of the academy of marketing science, 16(1), 74-94.
  5. Bryne, B. M. (2001). Structural equation modeling with AMOS, EQS, and LISREL: Comparative approaches to testing for the factorial validity of a measuring instrument, International Journal of Testing, 1(1), 55-86.
  6. Barutçugil, İ. S. (1981). Teknolojik Yenilik ve Araştırma–Geliştirme Yönetimi, Uludağ Üniversitesi Basımevi, Bursa.
  7. Becker, S. W. & Whisler, T. L. (1967). The innovative organization: a selective view of current theory and research, The Journal of Business, 40(4), 462-469.
  8. Calipinar, H. & Baç, U. (2007). KOBİ’lerde inovasyon yapmayı etkileyen faktörler ve bir alan araştırması, Ege Academic Review, 7(2), 445-458.
  9. Coşkun, Seval, Mesci, Muammer, & Kılınç, İzzet (2013). Stratejik Rekabet Üstünlüğü Sağlama Aracı Olarak İnovasyon Stratejileri: Kocaeli Otel İşletmeleri Üzerine Bir Araştırma, AİBÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13(2), 101-132.
  10. Çağlar, E. (2006). Türkiye’de Yerelleşme ve Rekabet Gücü: Kümelenmeye Dayalı Politikalar ve Organize Sanayi Bölgeleri, TEPAV Yayını, Ankara.

Kaynak Göster

APA
Konyalılar, N. (2021). Çalışanlara göre İstanbul’da faaliyet gösteren özel havayolları şirketlerinde inovatif uygulamaların rekabet gücüne etkisi. Tourism and Recreation, 3(2), 132-139. https://doi.org/10.53601/tourismandrecreation.1010933