Öğretmenlerin boş zaman katılımlarının iş-aile çatışmasına etkisi
Öz
Öğretmenlerin boş zaman katılımlarının iş-aile/aile-iş çatışması üzerindeki etkisinin belirlenmesi çalışmanın amacını oluşturmaktır. Ayrıca, öğretmenlerin boş zaman aktivitelerine katılım düzeyini, iş-aile çatışması ve aile-iş çatışması düzeylerinin incelemesi çalışmanın bir diğer amacını oluşturmaktadır. Bu doğrultuda nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Öte yandan çalışmanın saha araştırması kapsamında Ankara’da faaliyet gösteren 485 öğretmenden çevrimiçi formatta anket tekniğiyle veriler elde edilmiştir. Anket formu, sosyo-demografik durum formu, boş zaman katılım ölçeği ve iş-aile çatışması ölçeğinden oluşmaktadır. Elde edilen veriler ışığında, demografik değişkenlerin analizi için SPSS 27 ve yapısal model testi için PLS-SEM paket programları kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, fiziksel ve sosyal aktivitelere katılımın aile-iş çatışması üzerinde anlamlı ve negatif bir etkisi olduğu sonucuna ulaşılmıştır (p <0.01). Bu noktada boş zaman katılımının örgütler için ne kadar önemli olduğu bir kere daha ispatlanmakla beraber çalışanlarının iş-aile/aile-iş çatışmalarını ortadan kaldırmak için bilhassa aile içi rekreasyon faaliyetlerini maddi olarak desteklemesinin gerekliliği vurgulanmıştır.
Anahtar Kelimeler
Rekreasyon , Boş Zaman Katılımı , İş-Aile Çatışması , Aile-İş Çatışması
Kaynakça
- Akkuş, A. (2020). Öğretmenlerin Kişi-Örgüt Uyumunun İş-Aile Çatışması ve Yaşam Doyumuna Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul.
- Apaydın, M. D. (2004). Çift Kariyerli Ailelerde İş-Aile ve Aile-İş Çatışmalarının Kendini Kurgulama Düzeyleri ile İlişkisi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
- Başoğlu, B., Şekeroğlu, M. Ö. & Altun, E. (2016). Öğretmenlerin Aile-İş Çatışması ve İş-Aile Çatışmalarının Yaşam Doyumuna Etkisi ve Bazı Demografik Özelliklere Göre İncelenmesi. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 4(32), 277-291.
- Beard, J. & Ragheb, M. (1980). Measuring Leisure Satisfaction. Journal of Leisure Research, 12(1), 20-33.
- Büyüköztürk, Ş., Şekercioğlu, G. & Çokluk, Ö. (2010). Sosyal Bilimler İçin Çok Değişkenli İstatistik: SPSS ve LISREL Uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi.
- Büyükyılmaz, O. & Akyüz, S. (2015). Safranbolu’daki Otel ve Konak Çalışanlarının Algıladığı İş-Aile Yaşam Çatışmasının İş Tatmini Üzerindeki Etkisi. Akademik Bakış Dergisi, 52, 265-284.
- Caltabiano, M. L. (1994). Measuring the Similarity among Leisure Activities Based on Perceived Stress-reduction Benefit. Leisure Studies, 13(1), 17–31. doi:10.1080/02614369400390021.
- Cassidy, T. & Long, C. (1996). Problem Solving Style. Stress and Psychological Illness: Development of a Multi Factorial Measure. British Journal of Clinical Psychology, 3, 265-277.
- Cohen, J. (1988). Statistical Power Analysis for the Behavioral Sciences (2nd ed.). Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum Associates, Publishers.
- Coleman, D. & Iso-Ahola, S. E. (1993). Leisure and Health: The Role of Social Support and Selfdetermination. Journal of Leisure Research, 25, 111–128.