Promoting Social Entrepreneurship for Children with Autism

Öz

Today, the importance of social enterprise has started to be examined and social enterprise has become an important part of state policies. In the changing and transforming world order, social entrepreneurship is an important tool for creating social change. Social entrepreneurs who contribute to the solution of problems are filled the gap in the society. Social entrepreneurs, who also contribute to social development, are expressed as change agents.

Autism, the cause and treatment of which is still unknown today, causes exclusion of individuals with autism in the society and raises problems such as human rights violations. Children with autism who cannot reach education at an early age cannot start school with their peers. These children are deprived of the right to access education, to participate in society and to improve themselves.

In this article, social entrepreneurship, which has become very popular today, will be defined, the importance of supporting social enterprise for the education of children with autism will be mentioned and consequently, suggestions for increasing social enterprise will be presented

Anahtar Kelimeler

• Social enterprise,social innovation

Otizmli Çocuklara Yönelik Sosyal Girişimciliğin Desteklenmesi

Öz

Günümüzde sosyal girişimin önemi irdelenmeye ve sosyal girişim devlet politikalarının önemli parçası haline gelmeye başlamıştır. Değişen ve dönüşen dünya düzeninde sosyal girişimcilik, sosyal değişim yaratmak adına önemli bir araç haline gelmektedir. Sorunların çözümüne katkı sunan sosyal girişimciler, toplumdaki boşluğu doldurmaktadır. Toplumsal kalkınmaya katkı sağlayan sosyal girişimciler değişim ajanı olarak ifade edilmektedir. Günümüzde hala sebebi ve tedavisi bilinmeyen otizm, toplumda otizmli bireylerin dışlanmasına sebep olmakta ve insan hakları ihlali gibi sorunları gündeme taşımaktadır. Erken yaşta eğitime ulaşamayan otizmli çocuklar, yaşıtları ile okula başlayamamaktadır. Eğitime erişebilme, topluma katılma ve kendini geliştirme hakkından mahrum kalmaktadır. Bu makalede günümüzde oldukça popüler hale gelen sosyal girişimcilik tanımlanacak, otizmli çocukların eğitimine yönelik sosyal girişimin desteklenmesinin öneminden bahsedilecek ve sonuç olarak sosyal girişimin arttırılmasına yönelik öneriler sunulacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Sosyal girişim,otizm,sosyal inovasyon

Kaynakça

1. Akçamuş, M. Ç. (2016). Otizm Spektrum Bozukluğu Olan Çocukların Sosyal İletişim Becerileri ve Dil Gelişim Özellikleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 17(2), 163-190.
2. Akgül, E. M. (2012). Otizmle Yaşamı Ne Kadar Anlıyoruz? Sakarya University Journal of Education, 2(1), 7-13.
3. Arslantaş, H. A. (2008). Sosyal Değişme, Kentleşme ve Kentlileşmenin Din Üzerine Etkileri. İlahiyat Fakültesi Dergisi, 13(2), 171-196.
4. ASHOKA (2020). http://ashokaturkiye.org/sikca-sorulan-sorular/ 07.04.2020
5. Aslan, G., Araza, A., & Bulut, Ç. (2012). Sosyal Girişimciliğin Kavramsal Çerçevesi. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 7(2), 1-18.
6. Budak, G. (2015). Yoksulluğa İnovatif Bir Çözüm; Sosyal Girişimcilik. Emek ve Toplum, 4(8), 26-41.
7. Büyükaslan, H. D., & Kızıldağ, D. (2017). Dönüşüm Ajanı Olarak Kadın Sosyal Girişimcilerin Profilleri Üzerine Bir Araştırma. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10, Özel Sayı, 47-64.
8. Centers For Disease Control and Prevention (2020). https://www.cdc.gov/ncbddd/autism/features/new-asd-prevalence-numbers-show-gaps-are-closing.html 09.05.2020

9. Çopuroğlu, Y. C., & Mengi, A. (2014). Toplumsal Dışlanma ve Otizm. International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 9(5), 607-626.
10. Danış, M. Z. (2001). Otistik Çocuklar. Ufkun Ötesi Bilim Dergisi, 1(2), 65-82.
11. Demiral, Ö. (2016). Otizmli Çocukların Eğitimiyle İlgili Bir WEB Portalı Tasarımı. İstanbul Aydın Üniversitesi Dergisi, 32, 137-148.
12. Demirel, E. T. (2017). Sosyal Girişimcilik. Fırat Üniversitesi, Açık Erişim: https://acikerisim.firat.edu.tr/xmlui/bitstream/handle/11508/12123/SOSYAL%20G%C4%B0R%C4%B0%C5%9E%C4%B0MC%C4%B0L%C4%B0K%20%282%29.pdf?sequence=3&isAllowed=y 06.04.2020
13. Denizalp, H. (2009). Toplumsal Dönüşüm İçin Sosyal Girişimcilik Rehberi. Sivil Ankara: Toplum Geliştirme Merkezi. Dufays, F., & Huybrechts, B. (2014). Connecting the Dots for Social Value: A Review on Social Networks and Social Entrepreneurship. Journal of Social Entrepreneurship, 5(2), 214-237. Ergüder, T. (2011). Girişimcilik, İç Girişimcilik, Sosyal Girişimcilik; Benzer ve Farklı Yönleri. Tezsiz Yüksek Lisans Bitirme Projesi, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta, 57-79.
14. Ersen, T. B., Kaya, D., & Meydanoğlu, Z. (2010). Sosyal Girişimler ve Türkiye İhtiyaç Analizi Raporu. İstanbul: TÜSEV.
15. Güler, B. K. (2008). Sosyal Girişimciliği Etkileyen Faktörlerin Analizi. Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
16. Günlü, E. (2015). Sosyal Girişimcilik Olgusunun Kavramsal Analizi ve Turizmde Sosyal Girişimcilik . Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Dergisi, (35), 23-42.
17. Hanaylı, M. C., Serbest, S., & Ürekli , T. (2015). Otizmli Çocukların Sosyal Becerilerini Geliştirmeye Yönelik Android Uygulaması. XVII. Akademik Bilişim Konferansı (s. 778-782). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
18. Kayalar, M., & Arslan, E. T. (2019). ASHOKA’ya Üye Sosyal Girişimcilerin Türkiye ve Dünyadaki Faaliyet Alanlarının Karşılaştırılması. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 1(1), 56-76.
19. Koç, O. (2010). Toplumsal Sorunlarla Mücadelede Bir Kaldıraç Olarak Sosyal İnovasyon ve Sosyal Girişimcilik Açısından Önemi. Girişimcilik v e Kalkınma Dergisi, 5(2), 205-212. Koçak , O., & Kavi, E. (2014). Sosyal Politika Aktörü Olarak Sosyal Girişimci Belediyecilik. Emek ve Toplum, 3(6), 26-49.
20. Oktay, E., Zeren, H. E., & Pekküçükşen, Ş. (2015). Belediyeler Sosyal Girişimcilik Faaliyetlerinin Yerel Kalkınmaya Etkisi: Denizli Belediyesi Örneği. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 5(2), 267-276.
21. Özdevecioğlu, M., & Cingöz, A. (2009). Sosyal Girişimcilik ve Sosyal Girişimciler: Teorik Çerçeve. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (32), 81-95.
22. Özkubat, U., Özdemir , S., Selimoğlu, Ö. G., & Töret, G. (2014). Otizme Yolculuk: Otizmli Çocuğa Sahip Ebeveynlerin Sosyal Destek Algılarına İlişkin Görüşleri. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(1), 323-348.
23. Özmete, E, & Gök, F. A. (2015). Sürdürülebilir Kalkınma İçin Sosyal İnovasyon ve Sosyal Hizmet İlişkisinin Değerlendirilmesi. Toplum ve Sosyal Hizmet, 26(2), 127-143.
24. Özşenol, F., Işıkhan, V., Ünay, B., Aydın, H. İ., Akın, R., & Gökçay, E. (2003). Engelli Çocuğa Sahip Ailelerin Aile İşlevlerinin Değerlendirilmesi. Gülhane Tıp Dergisi, 42(2), 156-164.
25. Sönmez, A., Arıker, Ç. & Toksoy, A. (2016). Dünya’da ve Türkiye’de Sosyal Girişimciliğin Gelişimi. Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Dergisi, 17(37), 102-121.
26. Taş, H. Y., & Şimşek, İ. (2017). Türkiye ve Dünya'dan Sosyal Girişimcilik Örnekleri ve İstihdama Katkıları. Emek ve Toplum, 6(16), 480-497.
27. Tohum Otizm Vakfı https://www.tohumotizm.org.tr/otizm/otizm-spektrum-bozuklugu/?gclid=CjwKCAjwqdn1BRBREiwAEbZcR8H_bxcVMNFEVkPnal_h2vTrhHnBiJKN_AFVB_6gRaFxLnuyFoB8-hoCiiUQAvD_BwE 09.05.2020
28. Töret, G., & Özmen, E. R. (2014). Erken Çocukluk Döneminde Otizm Spektrum Bozukluğu Olan Çocuklarda Taklit Becerileri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 15(3), 51-66.
29. Yetim, N. (2002). Sosyal Sermaye Olarak Kadın Girişimciler: Mersin Örneği. Ege Akademik Bakış, 2(2), 80-92.
30. Yılmaz, A. S. (2014). Bir Sosyal Değişim Ajanı Olarak Girişimcilik Eğitimi. Zeitschrift für die Welt der Türken , 6(1), 297-310.
31. Yüzbaşıoğlu, N., & Topsakal , Y. (2017). Sosyal İnovasyon Kavramsal Model Önerisi. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 13(3), 565-576.