Çocukluk çağı kronik nörogelişimsel hastalıklar ile kan kurşun ve cıva düzeyleri arasındaki ilişki
Öz
Amaç: Ağır metal maruziyetinin çocukluklarda kronik nörogelişimsel ve nöropsikiyatrik hastalıklara yol açabildiği öne sürülmektedir Çalışmanın amacı kurşun ve civa maruziyetinin bazı çocukluk çağı kronik nörogelişimsel hastalıkları ile ilişkisini incelemektir.
Gereç ve Yöntem: İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Çocuk Nörolojisi ve Çocuk Psikiyatrisi Poliklinikleri rsquo;nde ortak olarak izlenen motor zeka geriliği epilepsi dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu ve otizm tanılı çocuklar hasta grubu 39 erkek 20 kız ; yaş ve cinse göre eşleştirilmiş aynı sayılarda sağlıklı çocuklar da kontrol grubu olarak çalışmaya alındı Çocuklardan alınan venöz kan örneklerinde kurşun ve civa düzeyleri atomik absorpsiyon spektrofotometri yöntemi ile ölçüldü Ağır metal maruziyetine yol açabilecek bazı çevresel etmenlerin aşılanma durumu balık tüketimi annelerin diş dolgusu sayısı olası etkileri değerlendirildi İstatistiksel analizler için Mann Whitney U Kruskal Wallis ve ki kare testleri uygulandı.
Bulgular: Olgu grubunun yaş ortalaması 7 66 kontrol grubunun 7 68 yıldı Ortalama kan kurşun düzeyi hasta grubunda 1 91 micro;g dL kontrol grubunda 2 19 micro;g dL ortalama kan civa düzeyi hasta grubunda 0 84 micro;g L kontrol grubunda 0 99 micro;g L saptandı Hasta ve kontrol gruplarında kan ve civa düzeyleri arasında anlamlı farklılık görülmedi Aşılanma durumu balık tüketim sıklığı ve annelerin diş dolgusu sayısının kan kurşun ve civa düzeyleri ile ilişkisi değerlendirildiğinde olgu ve kontrol grupları arasında anlamlı farklılık saptanmadı.
Çıkarımlar: Bu çalışma kronik nörogelişimsel hastalığı olan çocuklarda kan kurşun ve civa düzeylerinin sağlam çocuklardan farklı olmadığını göstermektedir Ancak bu sonuç çevresel ağır metal maruziyetinin insan sağlığı üzerindeki önemini azaltmamaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Odding E, Roebroeck ME, Stam HJ. The epidemiology of cerebral palsy: incidence, impairments and risk factors. Disabil Rehabil 2006; 28(4): 183-91.
- Theoharides TC, Kempuraj D, Redwood L. Autism: an emerging ‘neuroimmune disorder’ in search of therapy. Expert Opin Pharmacother 2009; 10(13): 2127-43.
- Davidson PW, Myers GJ, Weiss B. Mercury exposure and child development outcomes. Pediatrics 2004; 113(Suppl 4); 1023-9.
- C Canfield RL, Henderson CR Jr, Cory-Slechta DA, Cox C, Jusko TA, Lanphear BP. Intellectual impairment in children with blood lead concentrations below 10 microg per deciliter. N Engl J Med 2003; 348(16): 1517-26.
- Cheuk DK, Wong V. Attention-deficit hyperactivity disorder and blood mercury level: a case-control study in Chinese children. Neuropediatrics 2006; 37(4): 234-40.
- Nigg JT, Nikolas M, Mark Knottnerus G, Cavanagh K, Friderici K. Confirmation and extension of association of blood lead with attention-deficit/hyperactivity disorder (ADHD) and ADHD symptom domains at population-typical exposure levels. J Child Psychol Psychiatry 2010; 51(1): 58-65.
- Bradstreet J, Geier DA, Kartzinel JJ, Adams JB, Geier MR. A Case-control study of mercury burden in children with autistic spectrum disorders. J Am Phys Surg 2003; 8(3): 76-9.
- Bernard SL, Enayati A, Binstock T, Roger H, Redwood L, McGinnis W. Autism: A unique type of mercury poisoning. Cranford, NJ: ARC Research, 2000. https://legacy.autism.com/triggers/vaccine/ mercurylong.htm. Erişim tarihi: 09.02.2013.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sağlık Kurumları Yönetimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
1 Ekim 2013
Gönderilme Tarihi
11 Ocak 2014
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2013 Cilt: 48 Sayı: 3