EN
TR
Mermi yutan bir çocuğa yaklaşım
Öz
Yabancı cisimlerin ağızdan alımına en sık altı ay ile üç yaş arasındaki çocuklarda rastlanır Genellikle bu yaş aralığındaki çocuklar ellerine geçen yabancı cisimleri tanımak için ağızlarına götürürler Yabancı cisimlerin en sık tıkanıklığa sebep olduğu alanlar krikofarengeal adele seviyesi özofagusun 1 3 orta kısmı alt özofajeal sfinkter pilor ve ileoçekal valvdir 1 En fazla alınan yabancı cisimler madeni para oyuncak parçaları balık kemiği iğne ve pildir 1 2 Yabancı cisimler 80 90 sindirim sistemini kendiliğinden geçerler Cisimlerin 10 20 rsquo;si endoskopik olarak çıkarılırken sadece 1 rsquo;lik bir kısmı cerrahi müdahale gerektirir 3 Bu yazıda alışılmadık bir yabancı cisim olan merminin ağızdan alımı sunularak tedavi yaklaşımı tartışılmıştır Otuz dört aylık kız çocuğu polikliniğimize yaklaşık üç saat önce mermi yutma yakınması ile başvurdu Yaşamsal bulguları normaldi Aileden alınan öyküde çocuklarının mermiyi sokakta oynarken yuttuğu öğrenildi Fiziki muayene normaldi Lökosit sayısı 11 000 mm3 olup diğer laboratuvar bulguları normal sınırlardaydı İzlemlerinde karın ağrısı ve kusma olmadı Ayakta direkt karın grafisinde kurşunun jejenum seviyesinde olduğu saptandı Hemolitik anemi açısından çocuk hematoloji bölümü tarafından değerlendirilen hastada patoloji saptanmadı Serum ve 24 saatlik idrar kurşun düzeyleri normaldi Günlük ayakta direkt karın grafisi izleminde merminin bağırsaklarda ilerlediği izlendi Elli altıncı saatte kurşun makattan kendiliğinden çıktı Sokakta oyun oynarken mermi bulup yutan olgumuza benzer şekilde literatürde et yerken kurşun parçası yutan bir çocuk bildirilmiştir 4 Bizim olgumuzdan farklı olarak kurşun parçasının apendikse yerleştiği bu olguda olası kurşun zehirlenmesi ve apandisit risklerine karşı koruma amaçlı appendektomi yapılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Denney W, Ahmad N, Dillard B, Nowicki MJ. Children will eat the strangest things: a 10-year retrospective analysis of foreign body and caustic ingestions from a single academic center. Pediatr Emerg Care 2012; 28(8): 731-4. 182 Türk Ped Arş 2013; 181-2 Turk Arch Ped 2013; 181-2 Sarsu ve ark. Mermi yutulması / Bullet ingestion
- Pokharel R, Adhikari P, Bhusal CL, Guragain RP. Oesophageal foreign bodies in children. JNMA J Nepal Med Assoc 2008; 47(172): 186-8.
- Antoniou D, Christopoulos-Geroulanos G. Management of foreign body ingestion and food bolus impaction in children: a retrospective analysis of 675 cases. Turk J Pediatr 2011; 53(4): 381-7.
- Mincheff TV. Bullet fragment within the appendix: a case report. J S C Med Assoc 2004; 100(10): 270-3.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sağlık Kurumları Yönetimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
1 Haziran 2013
Gönderilme Tarihi
11 Ocak 2014
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2013 Cilt: 48 Sayı: 2
APA
Sarsu, S. B., & Karakuş, S. C. (2013). Mermi yutan bir çocuğa yaklaşım. Türk Pediatri Arşivi, 48(2), 181-182. https://doi.org/10.4274/tpa.418
AMA
1.Sarsu SB, Karakuş SC. Mermi yutan bir çocuğa yaklaşım. Türk Pediatri Arşivi. 2013;48(2):181-182. doi:10.4274/tpa.418
Chicago
Sarsu, Sevgi Büyükbese, ve Süleyman Cüneyt Karakuş. 2013. “Mermi yutan bir çocuğa yaklaşım”. Türk Pediatri Arşivi 48 (2): 181-82. https://doi.org/10.4274/tpa.418.
EndNote
Sarsu SB, Karakuş SC (01 Haziran 2013) Mermi yutan bir çocuğa yaklaşım. Türk Pediatri Arşivi 48 2 181–182.
IEEE
[1]S. B. Sarsu ve S. C. Karakuş, “Mermi yutan bir çocuğa yaklaşım”, Türk Pediatri Arşivi, c. 48, sy 2, ss. 181–182, Haz. 2013, doi: 10.4274/tpa.418.
ISNAD
Sarsu, Sevgi Büyükbese - Karakuş, Süleyman Cüneyt. “Mermi yutan bir çocuğa yaklaşım”. Türk Pediatri Arşivi 48/2 (01 Haziran 2013): 181-182. https://doi.org/10.4274/tpa.418.
JAMA
1.Sarsu SB, Karakuş SC. Mermi yutan bir çocuğa yaklaşım. Türk Pediatri Arşivi. 2013;48:181–182.
MLA
Sarsu, Sevgi Büyükbese, ve Süleyman Cüneyt Karakuş. “Mermi yutan bir çocuğa yaklaşım”. Türk Pediatri Arşivi, c. 48, sy 2, Haziran 2013, ss. 181-2, doi:10.4274/tpa.418.
Vancouver
1.Sevgi Büyükbese Sarsu, Süleyman Cüneyt Karakuş. Mermi yutan bir çocuğa yaklaşım. Türk Pediatri Arşivi. 01 Haziran 2013;48(2):181-2. doi:10.4274/tpa.418