Infantile cholestatic liver diseases: retrospective analysis of 190 cases

Abstract

Aim: The aim of the study was to evaluate the patients between 0 and 2 years of age who were followed up with a diagnosis of cholestatic liver disease Material and Method: 190 patients 84 girls 106 boys; median age 3 months with cholestatic liver disease who were followed up in our clinic between 2004 and 2011 were evaluated retrospectively Clinical laboratory imaging and histopathological findings prognosis and response to therapy were assessed The patients were divided into two groups as hepatocellular and canalicular cholestasis and the association between clinical and laboratory findings was evaluated Results: The causes of cholestasis included progressive intrahepatic familial cholestasis n=38 extrahepatic biliary system disorders n=32 total parenteral nutrition and sepsis associated cholestasis n=19 genetic disorders n=18 metabolic diseases n=16 syndromic and non syndromic ductopenia n=14 idiopathic neonatal hepatitis n=11 and others n=15 The cause of cholestasis was not determined in 27 patients A positive correlation was found between canalicular cholestasis and presence of acholic stool p lt;0 0001 and elevated gamma glutamyl transferase p=0 001 and a positive correlation was found between hepatocellular cholestasis and presence of systemic symptoms p=0 018 and consanguinity p=0 001 Histopathology was found to be the most valuable diagnostic method for biliary atresia Conclusions: In our series extrahepatic biliary system disorders familial genetic and metabolic diseases were the most important causes of cholestasis A strong association was found between canalicular cholestasis and presence of acholic stool and elevated gamma glutamyl transferase and a strong association was found between hepatocellular cholestasis and consanguinity and systemic symptoms Turk Arch Ped 2012; 47: 167 73

Keywords

• -

Bebeklik çağı kolestatik karaciğer hastalıkları: 190 olgunun geriye dönük değerlendirilmesi

Öz

Amaç: Bu çalışmada 0 2 yaşları arasında kolestatik karaciğer hastalığı tanısı ile izlenen olguların değerlendirilmesi amaçlanmıştır.

Gereç ve Yöntem: İki bin dört 2011 yılları arasında kliniğimizde kolestatik karaciğer hastalığı tanısı ile izlenen 190 olgu 84 kız 106 erkek; ortanca yaş: 3 ay geriye dönük olarak değerlendirilmiştir Klinik laboratuvar görüntüleme ve histopatolojik bulguları klinik gidiş ve tedavi yanıtları incelenmiştir Olgular hepatoselüler ve kanaliküler olmak üzere iki gruba ayrılarak klinik ve laboratuvar bulgular ile ilişkisi değerlendirilmiştir.

Bulgular: Kolestaz nedenleri; ailevi kolestazlar n=38 ekstrahepatik biliyer sistem sorunları n=32 total parenteral beslenme ve sepsisle ilişkili olgular n=19 genetik hastalıklar n=18 metabolik hastalıklar n=16 sendromik ve sendromik olmayan düktopeniler n=14 idiyopatik neonatal hepatit n=11 ve diğer nedenler n=15 olarak belirlendi Yirmi yedi olguda kolestazın nedeni belirlenemedi Kanaliküler kolestaz tanısı ile akolik dışkı varlığı p lt;0 0001 ve gama glütamil transferaz yüksekliği p=0 001 ; hepatoselüler kolestaz tanısı ile sistemik belirti varlığı p=0 018 ve akrabalık p=0 001 arasında pozitif ilişki saptandı Histopatoloji biliyer atrezi tanısında en değerli tanı yöntemi olarak saptandı.

Çıkarımlar: Serimizde ekstrahepatik biliyer sistem hastalıkları ailevi genetik ve metabolik hastalıklar kolestaz etiolojisinin önemli sebeplerini oluşturmaktadır Akolik dışkı varlığı ve gama glütamil transferaz yüksekliği ile kanaliküler akrabalık ve sistemik belirtilerin varlığı ile hepatoselüler hastalıklar arasında güçlü ilişki bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Kolestaz
• sarılık
• kolestatik karaciğer hastalıkları

Kaynakça

1. Emerick KM, Whitington PF. Molecular basis of neonatal cholestasis. Pediatr Clin North Am 2002; 49(1): 221-35.
2. Trauner M, Meier PJ, Boyer JL. Molecular pathogenesis of cholestasis. N Engl J Med 1998; 339(17): 1217-27.
3. Nightingale S, Ng VL. Neonatal hepatitis. In: Wyllie R, Hyams JS, (eds). Pediatric gastrointestinal and liver disease. 4th ed. Philadelphia: Saunders, 2011: 728-40.
4. Dick MC, Mowat AP. Hepatitis syndrome in infancy-an epidemiological survey with 10 year follow up. Arch Dis Child 1985; 60(6): 512-6.
5. Mieli-Vergani G, Howard ER, Portman B, Mowat AP. Late referral for biliary atresia--missed opportunities for effective surgery. Lancet 1989; 1(8635): 421-3.
6. Mieli-Vergani G, Howard ER, Mowat AP. Liver disease in infancy: a 20 year perspective. Gut 1991; (Suppl): 123-8.
7. Bellomo-Brandao MA, Porta G, Hessel G. Clinical and laboratory evaluation of 101 patients with intrahepatic neonatal cholestasis. Arq Gastroenterol 2008; 45(2): 152-5.
8. Lee WS, Chai PF, Boey CM, Looi LM. Aetiology and outcome of neonatal cholestasis in Malaysia. Singapore Med J 2010; 51(5): 434-9.

9. Kuloğlu Z, Ödek Ç, Kırsaçlıoğlu CT, Kansu A, Erden E, Girgin N. Yenidoğan kolestazı olan 50 vakanın değerlendirilmesi. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 2008; 51(3): 140-6.
10. Çayır H, Altuntaş B, Ertan Ü. Neonatal kolestaz olgularında ekstrahepatik bilier hastalık ve hepatoselüler hastalıkların ayırıcı tanısı: 37 olgunun prospektif analizi. Türkiye Klinikleri Pediatri Dergisi 1998; 7(4): 175-81.
11. McLin VA, Balistreri WF. Approach to neonatal cholestasis. In: Walker WA, Goulet O, Kleinman RE, Sherman PM, Shneider BL, Sanderson IR, (eds). Pediatric gastrointestinal disease. 4th ed. Hamilton, Ontario: BC Decker, 2004: 1079-93.
12. Doğancı T, Acun C, Yaşar Z, Mısırlıoğlu E. Neonatal kolestazlı vakaların geç dönemde değerlendirmesi. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 2002; 45(3): 216-21.
13. Ceyhan İ, Besli EB, Yükselgüngör H, Özçay S. Kliniğimizde izlenen neonatal kolestazlı olguların retrospektif değerlendirmesi. Türk Ped Arş 2002; 37(4): 219-23.
14. Hızal G. Neonatal kolestaz tanısıyla izlenen 131 vakanın etiolojisi, klinik, laboratuvar, histopatolojik bulguları ve klinik seyirleri. Tıpta Uzmanlık Tezi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi; 2009.
15. Benchimol EI, Walsh CM, Ling SC. Early diagnosis of neonatal cholestatic jaundice: test at 2 weeks. Can Fam Physician 2009; 55(12): 1184-92.
16. Suchy FJ. Approach to the infant with cholestasis. In: Suchy FJ, Sokol RJ, Balistreri WF, (eds). Liver disease in children. 3rd ed. New York: Cambridge University Press, 2007: 179-89.
17. Artan R. Yenidoğan kolestazı, ekstrahepatik nedenler. Turkiye Klinikleri J Pediatr Sci 2007; 3(7): 78-81.
18. Suchy FJ. Neonatal cholestasis. Pediatr Rev 2004; 25(11): 388-96.
19. Bezerra JA, Balistreri WF. Cholestatic syndromes of infancy and childhood. Semin Gastrointest Dis 2001; 12(2): 54-65.
20. Gürakan F. Yenidoğan kolestazı: İntrahepatik nedenler. Turkiye Klinikleri J Pediatr Sci 2007; 3(7): 73-7.
21. Lai MW, Chang MH, Hsu SC, et al. Differential diagnosis of extrahepatic biliary atresia from neonatal hepatitis: a prospective study. J Pediatr Gastroenterol Nutr 1994; 18(2): 121-7.
22. Poddar U, Thapa BR, Das A, Bhattacharya A, Rao KL, Singh K. Neonatal cholestasis: differentiation of biliary atresia from neonatal hepatitis in a developing country. Acta Paediatr 2009; 98(8): 1260-4.
23. Whitington PF. Chronic cholestasis of infancy. Pediatr Clin North Am 1996; 43(1): 1-26.
24. Balistreri WF, Bezerra JA, Ryckman FC. Biliary atresia and other disorders of the extrahepatic bile ducts. In: Suchy FJ, Sokol RJ, Balistreri WF, (eds). Liver disease in children. 3rd ed. New York: Cambridge University Press, 2007: 247-69.
25. Tolia V, Dubois RS, Kagalwalla A, Fleming S, Dua V. Comparison of radionuclear scintigraphy and liver biopsy in the evaluation of neonatal cholestasis. J Pediatr Gastroenterol Nutr 1986; 5(1): 30-4.
26. Russo P, Magee JC, Boitnott J, et al. Design and validation of the biliary atresia research consortium histologic assessment system for cholestasis in infancy. Clin Gastroenterol Hepatol 2011; 9(4): 357-62.e2.
27. Tiao G, Alonso MH, Ryckman FC. Liver transplantation in children. In: Suchy FJ, Sokol RJ, Balistreri WF, (eds). Liver disease in children. 3rd ed. New York: Cambridge University Press, 2007: 975-93.
28. Haberal M, Sevmis S, Karakayali H, et al. Pediatric liver transplant: results of a single center. Exp Clin Transplant 2008; 6(1): 7-13.
29. Aydogdu S, Arikan C, Kılıç M, et al. Outcome of pediatric liver transplant recipients in Turkey: single center experience. Pediatr Transplant 2005; 9(6): 723-8.