The Transformative Power of Work Engagement: A Study on Academics’ Positive Voice Behaviors

Abstract

This study aims to investigate the positive voice behaviors in relation to the work engagement levels of academicians. The study utilized data obtained from 452 academicians working at public and private universities in Turkey. The study highlights that academicians with higher levels of work engagement are more inclined to exhibit positive voice behavior. It was determined that when academicians are more emotionally, cognitively, and physically engaged with their work, they show a greater tendency to share ideas and suggestions related to their jobs. Based on these findings, the study emphasizes the need for institutions to develop strategies that enhance the work engagement levels of academicians and encourage positive voice behaviors.

Keywords

• engagement
• work engagement
• constructive voice
• supportive voice
• voice behavior

İşle Bütünleşmenin Dönüştürücü Gücü: Akademisyenlerin Pozitif Ses Çıkarma Davranışları Üzerine Bir Araştırma

Öz

Bu çalışmada, akademisyenlerin işleriyle bütünleşme durumlarına göre pozitif ses çıkarma davranışlarının araştırılması amaçlanmıştır. Araştırmada, Türkiye’deki devlet ve vakıf üniversitelerinde görev yapan 452 akademisyenden toplanan veriler kullanılmıştır. Araştırma bulguları, işiyle bütünleşmiş akademisyenlerin pozitif ses çıkarma davranışı sergileme eğiliminde olduklarını göstermektedir. Akademisyenlerin işlerine duygusal, bilişsel ve fiziksel olarak daha fazla bağlı olduklarında, işleriyle ilgili fikir ve önerilerini paylaşma eğilimlerinin arttığı belirlenmiştir. Bu bulgular dikkate alınarak çalışmada, kurumların, akademisyenlerin işle bütünleşme düzeylerini artıracak stratejiler geliştirmeleri ve pozitif ses çıkarma davranışlarını teşvik etmeleri gerektiğine vurgu yapılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• bütünleşme
• işle bütünleşme
• yapıcı ses
• destekleyici ses
• ses çıkarma

Kaynakça

1. Ardıç, K., & Polatcı, S. (2009). Tükenmişlik sendromu ve madalyonun öbür yüzü: işle bütünleşme. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 32, 21-46.
2. Atilla-Bal, E. (2008). Self-efficacy, contextual factors and well-being: the impact of work engagement (Doktora Tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
3. Bakker, A. B. (2008). The work-related flow inventory: construction and initial validation of the WOLF. Journal of Vocational Behaviors, 72(3), 400-414.
4. Brew, A., Boud, D., Crawford, K., & Lucas, L. (2017). Navigating the demands of academic work to shape an academic job. Studies in Higher Education, 1-11.
5. Chang, H., Hsu, H. M., Liou, J. W., & Tsai, C.-T. (2013). Psychological contracts and innovative behavior: a moderated path analysis of work engagement and job resources. J. Appl. Soc. Psychol., 43, 2120-2135.
6. Christian, M. S., Garza, A. S., & Slaughter, J. E. (2011). Work engagement: a quantitative review and test of its relations with task and contextual performance. Pers. Psychol., 64, 89-136.
7. Csikszentmihalyi, M. (1997). Finding flow. Psychology Today, 30(4), 46-71.
8. Çalışkan, S. C., & Erim, A. (2010). Pozitif örgütsel davranış değişkenleri (POD) ile yeni araştırma modelleri kurma arayışları: POD’nin işe adanmışlık, tükenmişlik ve sinizm üzerindeki etkileri. 18. Ulusal yönetim ve organizasyon kongresi bildiriler kitabı, 685-670.

9. Çankır, B. (2021). Adalet sektöründe çalışanların çalışmaya tutkunlukları sürdürülebilir kalite algıları ile ı̇ş performansları arası ı̇lişkide rol oynar mı?. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(3), 1785-1795.
10. Çankır, B. (2016). Çalışanlarda pozitif ses çıkartma davranışı nasıl oluşur? örgütsel güven, psikolojik sözleşme ihlali, lider-üye etkileşimi ile pozitif ses çıkartma davranışı arasındaki ilişkinin incelenmesi. Kırklareli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 5(2), 1-12.
11. Çankır, B., & Çelik, D. S. (2018). Çalışan performansı ve mali performans: Pozitif ses çıkarma, psikolojik iyi-oluş̧ ve çalışmaya tutkunluk ile ilişkileri ve otel işletmeleri örneği. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(2), 54-67.
12. Durdu, İ. (2021). Okullarda prososyal davranış ve pozitif ses çıkartma davranışı oluşumunda lider-üye etkileşiminin rolü. (Doktora Tezi), Aydın Adnan Menderes Üniversitesi.
13. Erim, F. (2009). Individual response to organizational change: creating facade of conformity its antecedants and effects on participating in decision making, work engagement, job involvement and intent to quit (Doktora Tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
14. Estell, P., & Davidson, E. (2019). Employee engagement, voice mechanisms and enterprise social network sites (ESNS). In proceedings of the 52nd Hawaii International Conference on System Sciences (s. 2387-2396). Grand Wailea, Maui, Hawaii, USA: Western Periodicals Company, California.
15. Gorden, W. (1988). Range of employee voice. Employee Responsibilities and Rights Journal, 1(4), 283-299.
16. Güneşer, A. B. (2007). The effect of person-organizatıon fit on organizational commitment and work engagement: the role of person-supervisor fit (Doktora Tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
17. Hair, J., Black, B., Babin, B., Anderson, R., & Tatham, R. (2013). Multivariate Data Analysis. Pearson New Educational Edition.
18. Hair, J., Risher, J., Sarstedt, M., & Ringle, C. (2019). When to use and how to report the results of PLS-SEM’. European Business Review, 31(1), 2-24.
19. Hakanen, J., Bakker, A., & Schaufeli, W. (2006). Burnout and work engagement among teachers. The Journal of School Psychology, 43(6), 495-513.
20. Hallberg, U., & Schaufeli, W. (2006). “Same same” but different? can work engagement be discriminated from job ınvolvement and organizational commitment? European Psychologist, 11(2), 119-127.
21. Hirschman, A. O. (1970). Exit, voice, and loyalty: Responses to decline in firms, organizations, and states (Vol. 25). Harvard University Press.
22. Houston, D., Meyer, L. H., & Paewai, S. (2006). Academic staff workloads and job satisfaction: expectations and values in academe. Journal of Higher Education Policy and Management, 28(1), 17-30.
23. Jha, N., Potnuru, R., Sareen, P., & Shaju, S. (2019). Employee voice, engagement and organizational effectiveness: a mediated model. European Journal of Training and Development, 43(7/8), 699-718.
24. Kahn, W. (1990). Psychological conditions of personal engagement and disengagement at work. Academy of Management Journal, 4(33), 692-724.
25. Kakkar, H., Tangirala, S., Srivastava, N. K., & Kamdar, D. (2016). The dispositional antecedents of promotive and prohibitive voice. Journal of Applied Psychology, 101(9), 1342-1351.
26. Karagöz, Y. (2017). SPSS ve AMOS uygulamalı nitel-nicel-karma bilimsel araştırma yöntemleri ve yayım etiği. Sivas: Nobel Akademik Yayıncılık.
27. Latif, N., & Arif, L. (2018). Employee engagement and employee voice. International Journal of Academic Research in Progressive Education and Development, 7(3), 507-515.
28. Lee, Y., Mazzeib, A., & Kim, J. (2018). Looking for motivational routes for employee-generated innovation: employees’ scouting behavior. Journal of Business Research, 91, 286–294.
29. Markos, S., & Sridevi, S. M. (2010). Employee engagement: the key to improving performance. Int. J. Bus. Manag, 5, 89-96.
30. Maslach, C., & Leiter, M. (1997). The truth about burnout: how organizations cause personal stress and what to do about it. San Francisco: CA: Jossey-Bass.
31. May, D., Gilson, R., & Harter, L. (2004). The psychological conditions of meaningfulness, safety and availability and the engagement of the human spirit at work. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 77(1), 11-37.
32. Maynes, T., & Podsakoff, P. (2014). Speaking more broadly: an examination of the nature, antecedents, and consequences of an expanded set of employee voice behaviors. Journal of Applied Psychology, 99(1), 87-112.
33. Nal, M., & Sevim, E. (2021). The intermediary role of work engagement in the effect of paternalist leadership on positive voice behavior. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, 12(3), 1130-1140.
34. Özkalp, Ö.& Kırel, Ç. (2013). Örgütsel davranış (6. bs.). Ekin Yayınevi.
35. Palabıyık, N., & Akay, E. (2024). Algılanan örgütsel desteğin işle bütünleşme üzerindeki etkisinde duygusal bağlılığın aracı rolü. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 16(30), 198-211.
36. Park, E., Oh, M., & Park, J. (2023). The influence of proactive personality on voice behavior: the mediating role of work engagement and the moderating role of empowering leadership. The Journal of Internet Electronic Commerce Research, 23(5), 197-215.
37. Rahmadani, V., Schaufeli, W., Fauzia, R., & Nazriani, D. (2022). The moderating effect of employee growth climate on the relationship between work engagement and job outcomes among plantation workers in North Sumatra, Indonesia. Front. Psychol., 13(968572), 1-11.
38. Rich, B. L., Lepine, J. A., & Crawford, E. R. (2010). Job Engagement: Antecedents and Effects on Job Performance. Academy of Management Journal, 53(3), 617–635. https://doi.org/10.5465/AMJ.2010.51468988.
39. Rosewell, K., & Ashwin, P. (2018). Academics’ perceptions of what it means to be an academic. Studies in Higher Education, 44(4), 1-11.
40. Saks, A. (2006). Antecedents and consequences of employee engagement. Journal of Managerial Psychology, 7(21), 600-619.
41. Schaufeli, W., Martinez, I., Marques Pinto, A., Salanova, M., & Bakker, A. (2002a). Burnout and engagement in university students: across national study. Journal of Cross- Cultural Psychology, 33, 464-481.
42. Schaufeli, W., Salanova, M., González-Romá, V., & Bakker, A. B. (2002b). The measurement of engagement and burnout: a two sample confirmatory factor analytic approach. Journal of Happiness studies, 1(3), 71-92.
43. Schermelleh-Engel, K., Moosbrugger, H., & Müller, H. (2003). Evaluating the fit of structural equation models: tests of significance and descriptive goodness-of-fit measures. Methods of Psychological Research, 8(2), 23-74.
44. Sekaran, U., & Bougie, R. (2016). Research methods for business: a skill-building approach. Chichester, West Sussex, United Kingdom: John Wiley & Sons.
45. Şener, E., Çetinkaya, F. F., & Yüksel, A. N., Akkoca, Y. (2018). Pozitif ses çıkartma davranışının öncülü olarak iletişim doyumu. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(2), 165-175.
46. Şimşek, Y., & Gürler, M. (2019). A study on employee voice and its effect on work engagement: explicating from the turkish teachers’ perspectives. International Education Studies, 12(7), 80-92.
47. Turgut, T. (2010). Çalışmaya tutkunluk. G. İslamoğlu (Ed.) içinde. Kurumlarda iyilik de var. Ankara: Nobel Yayıncılık.
48. Ulrich, D. (1997). Human resource champions. Boston, MA: Harvard Business School Press.
49. Van Dyne, L., & LePine, J. (1998). Helping and voice extra-role behaviors: evidence of construct and predictive validity. Academy of Management Journal, 41(1), 108-119.
50. Van Dyne, L., Ang, S., & Botero, I. (2003). Conceptualizing employee silence and employee voice as multidimensional constructs. Journal of Management Studies, 40, 1359-1392.
51. Wu, J., & Du, Y. (2022). Linking abusive supervision to promotive and prohibitive voice behavior: testing the mediating roles of work engagement and negative reciprocity. Int. J. Environ. Res. Public Health, 19(5498), 1-16.
52. Xanthopoulou, D., Bakker, A., Demerouti, E., & Schaufeli, W. (2007). The role of personal resources in the job demands-resources model. International Journal of Stress Management, 14(2), 121-141.
53. Yang, C., Li, Z., Li, F., & Li, H. (2024). The impacts of digital leadership on employee voice behaviors: the mediating roles of employee empowerment and work engagement. SAGE Open, 1-15.
54. Yıldız, E. (2021). SmartPLS ile yapısal eşitlik modellemesi reflektif ve formatif yapılar. Ankara: Seçkin Yayınları.
55. YÖK. (2020, Aralık 24). Üniversitelerde görev yapan akademisyen sayısı. https://istatistik.yok.gov.tr/ adresinden alındı.