KAYNAŞTIRMA KAPSAMINDA YETERSİZLİĞİ OLAN VE OLMAYAN OKULÖNCESİ ÇOCUKLARINA VERİLEN SERAMİK EĞİTİMİNİN ETKİLİLİĞİ

Öz

Seramik eğitimi sanat eğitiminin ayrılmaz bir parçası olarak, çocukların dil gelişimi, kas gelişimi, duygusal gelişim ve birlikte üretebilme becerilerinin kazandırılmasında önemli bir unsurdur. Bu bağlamda çalışmada, zihinsel yetersizliği olan ve olmayan okul öncesi çocuklara verilen seramik eğitiminin etkililiği incelenmeye çalışılmıştır. Çalışma grubunu, Abant İzzet Baysal Üniversitesi anaokuluna devam eden 36 çocuk oluşturmuştur. Çocuklar tesadüfi yöntemle 18 deney, 18 kontrol grubu olmak üzere iki gruba ayrılmış ve her iki grupta da özel gereksinimli ikişer çocuk yer almıştır. Karma yöntem olarak desenlenen çalışmada nicel veriler; Kişisel Bilgi Formu, Descoeudres Lügatçe Testi (DLT) ve Peabody Resim-Kelime Testi (PRKT) ile toplanmıştır. Nitel veriler ise; odak görüşme ve çalışmaya katılan çocukların ailelerinden ve seramik eğitimi veren iki eğitimciden yarı yapılandırılmış görüşme ile toplanmıştır. Verilerin analizinde seramik eğitiminin çocukların dil becerilerine olan etkilerini test etmek amacıyla Tek Faktör Üzerinde Tekrarlı Ölçümler İçin İki Faktörlü ANOVA, deneysel işlemlerin kalıcılığını test etmek amacıyla İlişkili Örneklemler İçin t-Testi, deney grubu ve kontrol grubundaki çocukların dil becerileri ile sınıf, cinsiyet, yaş değişkeni arasındaki ilişkiyi test etmek amacıyla İlişkisiz Örneklemler İçin t-Testi ya da İlişkisiz Ölçümler İçin Mann Whitney U-Testi kullanılmıştır. Nitel verilerin değerlendirilmesinde betimsel analiz kullanılmıştır. Araştırma sonucunda seramik eğitiminin deney grubundaki çocukların dil becerilerinde kısmen artışa neden olduğu, ancak deney ve kontrol grupları arasında anlamlı fark gözlenmediği sonucuna ulaşılmıştır. Ailelerle yapılan odak görüşmede; aileler çalışmadan çok memnun olduklarını, programın sürmesini istediklerini, hem yetersizliği olan hem de olmayan çocuklarına programın çok yarar sağladığını, çalışma sonundaki sergiden ve kaynaştırma kapsamındaki çalışmadan çok memnun olduklarını ve kaynaştırma kapsamında yeni sanat etkinlikleri içeren çalışmalar istediklerini belirtmişlerdir. Eğitimciler ise böyle bir çalışmada ilk kez bulunduklarını, tüm çocukların kolayca kaynaştıklarını, yetersizliği olan ve olmayan çocukların yaratıcılıklarını sergilediklerini ve sonuçta her iki grupta da başarılı sonuçlar elde ettiklerini belirtmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

• Seramik eğitimi,kaynaştırma,okul öncesi eğitim

Kaynakça

1. Ayancı, Y. (2006). 3-6 Yaş Okulöncesi Çocuklarında Seramik Eğitiminin Yeri ve Önemi İle Yeterliliği. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi, Ankara.
2. Barmore, K. (2011). National Standarts. www.artsandactivities.com. February, 28-29.
3. Blackwell, E. (2012). What A Chracter! Art & Activities. February. www.artsandactivities.com. 36-41.
4. Coşkun, H.D. (2007). 4 Yaş Grubundaki Çocuklara Uygulanan Seramik Eğitimi Programında Ürünlerin Değerlendirilmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi, Ankara.
5. Daddino, M. (2010). Picasso Masks Cubism in Clay. www.artsandactivities.com. February. 29.
6. Eracar, N. (2013). Sözden öte. Sanatla terapi ve yaratıcılık. İstanbul: 3P Yayıncılık.
7. Erdoğan, S., Bekir, Ş. H. & Aras, E.S. (2005). Alt Sosyo Ekonomik Bölgelerde Ana Sınıfına Devam Eden 5-6 Yaş Grubundaki Çocukların Dil Gelişim Düzeylerine Bazı Faktörlerin Etkisinin İncelenmesi, Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14 (1): 231-246.
8. Erinç, M. Sıtkı. (1988). Sanat ve Eğitim. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3.

9. Ertok Atmaca, A. (2014). Özel gereksinimli çocuklar için sanatsal etkinlikler. (Ed. Eratay, E.). Ankara: Eğiten Kitap.
10. Feiner, L. (2011). Birds of a Feather… And Clay, Wire, Tissue and Paint. www.artsandactivities.com. February, 36-42.
11. Gibson, M. (2007). Tea in the Garden. www.artsandactivities.com. February. 32-44.
12. Gibson, M. (2008). Charming Chalices Inspired By Beatrice Wood. www.artsandactivities.com. February. 26.
13. Herman, D.V. (2008). Response Ability Pathways Celebrating the Gifts. Reclaiming Children and Youth. www.reclaiming.com. Summer 17(2): 54-55.
14. Kacar, B. (2010). İlköğretim Okullarına Yönelik Seramik Eğitimi Program Önerisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
15. King, L. (2008). The Brick Sculptures of Peter Lange Tokens from the Game. Ceramics: Art and Perception. 72: 69-72.
16. Köse, E. (2005). Özel Eğitim Gereksinimi Olan Çocukların Gelişimine Seramik Eğitiminin Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi, Ankara.
17. Kulaksızoğlu, A. (2003). Farklı Gelişen Çocuklar. İstanbul: Epsilon Yayınevi.
18. Lily, D. (2007). Clay Corner. www.artsandactivities.com. October. 48-49.
19. Öner, N. (2006). Türkiye’de Kullanılan Psikolojik Testlerden Örnekler, Bogaziçi Üniversitesi Yayınevi, İstanbul.
20. Öztürk, Ö. (2006). İlköğretim I. Kademe 3. Sınıf Öğrencilerinin Sanat Eğitiminde Üç Boyutlu Seramik Çalışmalarının Gerekliliğine Yönelik İnceleme. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi, Ankara.
21. Paksoy, S. (2003). 8-12 yaş eğitilebilir zihinsel engelli çocukların resim-iş eğitimi. İstanbul: Marmara Üniversitesi. Ramirez, K. (2010). Corsicana. www.texasmonthly.com. February. 38-40.
22. Salderay, B. (2001). Zihin engelli bireylerle çalışan özel eğitim öğretmenlerinin plastik sanatlar eğitimine ilişkin görüşleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
23. San, İ.. (1979). Sanatsal Yaratma Çocuklukta Yaratıcılık. Ankara: Türkiye İş Bankası Yayınları.
24. San, İ. (1985). Sanat ve Eğitim. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim BilimleriFakültesi Yayınları,151.
25. San, İ. (2004). Sanat ve Eğitim. Ankara: Ütopya Yayınevi.
26. Sucuoğlu,B.,Kargın,T.(2005).İlköğretimde Kaynaştırma: Yaklaşımlar, stratejiler ve Yöntemler. İstanbul: Morpa Yayınları. Sustar, M. (2005). Finding a Language to Share. Ceramics Technical. 20: 110.
27. Terwiel, C. (2010). Okulöncesi Sanat Eğitiminde Bir Malzeme Olarak “Kil” in Yeri. Ankara: Ankara Üniversitesi Rektörlüğü Yayınları, 258.
28. Vuran, S., Vuran, S. & Bakar, S. (2001). 10. Ulusal Özel Eğitim Kongresi Bildirileri. Antakya-Hatay: İkiz Ofset, 207-214.
29. Vuran, S. (2008). Empowering leisure skills in adults with autism: An experimental investigation on through the most to least prompting procedure. International Journal of Special Education. 23(1): 174-181.