DEVELOPMENT OF AN INSTRUMENT FOR MEASURING 8TH GRADE STUDENTS’ KNOWLEDGE ABOUT FORMATION OF SEASONS

Öz

This study aims to develop an achievement test that has measurement reliability and validity to evaluate the achievements of 8th-grade students about seasons. When the test on seasons was examined, it was seen that there was no test development work other than the studies on misconceptions. The survey method and test development steps are used within the scope of the study. The participants of the study consisted of 347 eighth-grade students who completed the subject of seasons and studied at schools in a province in Central Anatolia and its district centers in the 2020-2021 academic year. Within the scope of the study, an achievement test including 30 multiple-choice questions on F.8.1.1 Formation of Seasons in the science curriculum published in 2018 was prepared. The validity and reliability studies of the test have been done. While preparing the indicator table for the content validity of the test, FACTOR analysis was performed to ensure the construct validity and the Kaiser-Meyer-Olkin (KMO) value was found to be 0.743. The Kuder-Richardson 20 (KR-20) reliability coefficient of the test was calculated as 0.83. It was observed that the average difficulty (pj =0.44) and average discrimination (rj =0.50) values of the items that were decided to be in the test, although there were items that were edited or removed as a result of the analysis. As a result of the study, a valid and reliable achievement test consisting of 27 items was developed on the formation of the seasons.

Anahtar Kelimeler

• Science education
• Formation of seasons
• Achievement test
• Test development

8. SINIF ÖĞRENCİLERİNİN MEVSİMLERİN OLUŞUMU İLE İLGİLİ BİLGİLERİNİ ÖLÇMEYE YÖNELİK BİR BAŞARI TESTİNİN GELİŞTİRİLMESİ

Öz

Bu çalışma ile 8. sınıf öğrencilerinin, mevsimlerin oluşumu konusundaki bilgilerini değerlendirebilmek için geçerli ve güvenilir bir başarı testinin geliştirilmesi amaçlanmaktadır. Mevsimlerin oluşumu konusu ile ilgili alanyazın incelendiğinde genellikle kavram yanılgıları üzerine yapılan çalışmalar tespit edilmiş olup herhangi bir test geliştirme çalışmasına rastlanmamıştır. Çalışma tarama yöntemi ile yürütülmüş olup alanyazındaki başarı testi geliştirme basamakları kullanılmıştır. 2020–2021 eğitim öğretim yılı güz döneminde İç Anadolu Bölgesindeki bir il merkezi ile ona bağlı ilçe merkezlerindeki ortaokullarda öğrenim gören ve mevsimlerin oluşumu konusunu tamamlamış 347 sekizinci sınıf öğrencisi, araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Çalışma kapsamında 2018 yılında yayımlanan fen bilimleri dersi öğretim programındaki F.8.1.1 Mevsimlerin Oluşumu konusuna yönelik 30 adet çoktan seçmeli sorunun yer aldığı bir başarı testi hazırlanmıştır. Testin geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılmıştır. Testin kapsam geçerliği için belirtke tablosu hazırlanırken yapı geçerliğini sağlamak için Faktör analizi yapılmış ve Kaiser-Meyer-Olkin (KMO) değeri 0.743 olarak bulunmuştur. Testin Kuder-Richardson 20 (KR-20) güvenirlik katsayısı 0.83 olarak hesaplanmıştır. Yapılan analizler sonucu, düzenlenen veya çıkarılan maddeler olmakla birlikte testte kalması kararlaştırılan maddelerin ortalama güçlük (pj = 0.44) ve ortalama ayırt edicilik (rj = 0.50) değerlerinin uygun olduğu ifade edilebilir. Çalışma sonucunda mevsimlerin oluşumu konusunda 27 maddeden oluşan geçerli ve güvenilir bir başarı testi geliştirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Fen Bilimleri
• Mevsimlerin Oluşmu
• Başarı Testi
• Test Geliştirme

Kaynakça

1. Akarsu, B. (2018). Ölçme ve değerlendirme (1. Baskı). İstanbul: Cinius Yayınları.
2. Akbulut, G. (2010). “Türkiye’de Kaplıca Turizmi ve Sorunları” Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi (Journal of Social Science), 9(1), 35-54.
3. Akbulut, H. İ. ve Çepni, S. (2013). Bir üniteye yönelik başarı testi nasıl geliştirilir? İlköğretim 7. sınıf kuvvet ve hareket ünitesine yönelik bir çalışma. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 18-44.
4. Alkış, S. (2006).İlköğretim sekizinci sınıf öğrencilerinin mevsimlerin oluşumuyla ilgili fikirlerinin incelenmesi. Marmara Coğrafya Dergisi.(14), 107-120.
5. Anderson, L. W. & Krathwohl, D.R. (Eds.) (2001). A Taxonomy for Learning, Teaching and. Assessing. A Revision of Bloom’s Taxonomy of Educational Objectives. Complete Edition. Longman: New York.
6. Andrew D. P. S., Pedersen P. M., & McEvoy C. D. (2011). Research Methods in Sport Management. Champaign: Human Kinetics.
7. Ascalon, M. E., Meyers, L. S., Davis, B. W., & Smits, N. (2007). Distractor similarity and item-stem structure: Effects on item difficulty. Applied Measurement in Education, 20(2), 153-170.
8. Aslan, K., Karamustafaoğlu, O. ve Kurt, M. (2018). Otizmli Öğrencilere Bir Eğitsel Oyunla “İç Organlarını Tanıyabilme” Konusunun Öğretimi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi,18(4),1887-1902. DOI: 10.17240/aibuefd.2018.18.41844-456957.

9. Atwood, R. K. & Atwood, V. A. (1996). Preservice elementary teachers' conceptions of the causes of seasons. Journal of Research in Science Teaching, 33(5), 553-563.
10. Baxter, J. A., & Lederman, N. G. (1999). Assessment and measurement of pedagogical content knowledge. In Examining pedagogical content knowledge (pp. 147-161). Springer, Dordrecht.
11. Baykul, Y. (2015). Eğitimde Ve Psikolojide Ölçme: Klâsik Test Teorisi ve Uygulaması.(3. Baskı). Ankara: Pegem Akademi. ISBN 978-605-364-088-2 Berliner, D. C. (2020). The implications of understanding that PISA is simply another standardized achievement test. In Handbook of Education Policy Studies (pp. 239-258). Springer, Singapore.
12. Beuchert, A. K., & Mendoza, J. L. (1979). A Monte Carlo comparison of ten item.
13. Bloom, B. S. (1956). Taxonomy of educational objectives, the classification of educational goals. New York: David McKay Company Inc. discrimination indices. Journal of Educational Measurement, 16(2), 109-118.
14. Bolat, M., Altınbaş, A. (2018). Fen Bilgisi ve Sosyal Bilgiler Öğretmen Adaylarının Mevsimler Konusundaki Bilgi Düzeylerinin Paralel Karma Yöntem ile Belirlenmesi. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 9(16), 950-983.
15. Capraro, M. M., Capraro, R. M. ve Henson, R. K. (2001). Measurement Error of Scores on the MathematicsAnxiety Rating Scale Across Studies. Educational and Psychological Measurement, Vol. 61, 373-386.
16. Choi, Y., & Park, H. (2016). Shadow education and educational inequality in South Korea: Examining effect heterogeneity of shadow education on middle school seniors’ achievement test scores. Research in Social Stratification and Mobility, 44, 22-32.
17. Çalık, M. ve Ayas, A. (2003). Çözeltilerde kavram başarı testi hazırlama ve uygulama. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(14), 1-17.
18. Demirkuş, N. (2020). Öğrenme öğretim teoriler ve yaklaşımlar http://www.biyolojiegitim.yyu.edu.tr/ders/omk.html Erişim: 27.09.2020.
19. Demi̇r, N., Kizilay, E. ve Bektaş, O. (2016). “7. Sınıf Çözeltiler Konusunda Başarı Testi Geliştirme: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 10(1), 209-237. doi: 10.17522/nefefmed.52947.
20. DiDonato-Barnes, N., Fives, H., & Krause, E. S. (2014). Using a Table of Specifications to improve teacher-constructed traditional tests: an experimental design. Assessment in Education: Principles, Policy & Practice, 21(1), 90-108.
21. Doğan, N. (2009). Ölçme araçlarını sınıflama çabaları. H. Atılgan (Ed.). Eğitimde ölçme ve değerlendirme içinde, 119–144. Ankara: Anı.
22. Ebel, R. L. (1956) Obtaining and reporting evidence on content validity. Educational and Psychological Measurement, 16, 269-282.
23. Frede, V. (2006). Pre-service elementary teacher’s conceptions about astronomy, Advances in Space Research,38, 2237–2246.
24. George D, & Mallery P.(2003). SPSS for Windows step by step: A simple guide and reference. 11.0 update (4th ed.). Boston: Allyn & Bacon.
25. Gibson, R. & Mitchell, M. (2008). Danışmanlık ve rehberliğe giriş. Upper Saddle Nehri: Pearson Education.
26. Gönen, S., Kocakaya, S. ve Kocakaya, F. (2011). Dinamik konusunda geçerliği ve güvenirliği sağlanmış bir başarı testi geliştirme çalışması, Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 40-57.
27. Green, P.e., D.S.Tull & G. Albaum (1988), Research for Marketing Decisions, 5. ed., New Jersey, Prentice Hall.
28. Gülen, S. (2019). Analysıs of eıghth grade students' academıc achıevements ın seasons and clımate unıt. Journal of Educatıonal And Instructıonal Studıes In The World. 9, 1-11.
29. Güler, N. (2012). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme (4. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
30. Güler, N. (2017). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme (10.Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
31. Gültekin, S. (2014). Performans dayanaklı değerlendirme. İçinde R. N. Demirtaşlı (Ed.), Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Ankara: Edge Akademi.
32. Gündüz, Y. (2009). İlköğretim 6, 7 ve 8. Sınıf Fen Ve Teknoloji Sorularının Ölçme Araçlarına ve Bloom’un Bilişsel Alan Taksonomisine Göre Analizi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi. 6(2), 150-165. http://efdergi.yyu.edu.tr 163.
33. Öksüz, Y., Demir, E. G. (2019). Açık uçlu ve çoktan seçmeli başarı testlerinin psikometrik özellikleri ve öğrenci performansı açısından karşılaştırılması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34(1), 259-282.
34. Haladyna, T. M. (2004). Developing and validating multiple-choice test items. Routledge.
35. Haladayna, T. M. (1997) Writing Test Items to Evaluate Higher order Thinking.Boston: Allynn & Bacon.
36. Hasançebi, B., Terzi, Y. Küçük, Z. (2020). Madde güçlük indeksi ve madde ayırt edicilik indeksine dayalı çeldirici analizi. Gümüşhane Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 10(1), 224-240.
37. Henson, R. K., Kogan, L. R. ve Vacha, Haase, T. (2001). A Reliability Generalization Study of the Teacher Efficacy Scaleand Related Instruments. Educational and Psychological Measurement, 61, 404-420.
38. Jiun, L. T., Kamarudin, N., Talib, O., & Hassan, A. (2018). The Effect of Structured Inquiry-Based Teaching on Biology Students’ Achievement Test. International Journal of Education, Psychology and Counseling, 3(12), 81-89.
39. Karamustafaoğlu, S., & Tutar, M. (2016). 6. sınıf dünyamız, ay ve yaşam kaynağımız güneş ünitesine yönelik bir başarı testi geliştirme. Eğitim Bilimlerinde Yenilikler ve Nitelik Arayışı (ss. 303-320). Ö. Demirel ve S. Dinçer (Ed.), Pegem Akademi Yayınları, Ankara.
40. Karslı, F.ve Ayas, A. (2013b). Fen Bilgisi Ögretmen Adaylarının Kimya Konularında Sahip Oldukları Alternatif Kavramlar, Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 7(2), 284-313.
41. Karslı, G., Karamustafaoğlu, S. ve Kurt, M. (2019). Yenilenen fen bilimleri dersi öğretim programına yönelik 7. sınıf “Hücre ve Bölünmeler” ünitesi başarı testi: geçerlik ve güvenirlik. Fen Bilimleri Öğretimi Dergisi, 7(1), 68-98.
42. Kempa, R. (1986). Assessment in Science. Cambridge University Press, Cambridge, London.
43. Khairani, A. Z., & Shamsuddin, H. (2016). Assessing Item Difficulty and Discrimination Indices of Teacher-Developed Multiple-Choice Tests. In Assessment for Learning Within and Beyond the Classroom (pp. 417-426). Springer, Singapore.
44. Kızkapan, O. ve Bektaş, O. (2018). Yedinci sınıf maddenin yapısı ve özellikleri ünitesi başarı testi geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması, The Journal of International Lingual, Social and Educational Sciences, 4(2), 186-202.
45. Kiboss, J. K. (2000). Teacher/pupil perspectives on computer-augmented physics lessons on measurement in Kenyan secondary schools. Journal of Information Techology for Teacher Education, 9(2), 199-218.
46. Kikas, E. (1998). The impact of teaching on students' definitions and expla-nations of astronomical phenomena. Learning and Instruction, 8(5), 439-454. Doi:0.1016/S0959-4752(98)00004-8
47. Kline, R. B. (2005). Principles and practice of structural equation modeling. New York: Guilford Press.
48. Klufa, J. (2015). Multiple Choice Question Tests–Advantages and Disadvantages.
49. Korkmaz, H. ve Kaptan, F. (2005). Fen eğitiminde öğrencilerin gelişimini değerlendirmek için elektronik portfolyo kullanımı üzerine bir inceleme. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 4(1), 101-106.
50. Küçükahmet, L. (2002). Öğretimde planlama ve değerlendirme (13. baskı). Ankara: Nobel.
51. Lambie, G. W., Blount, A. J., & Mullen, P. R. (2017). Establishing content-oriented evidence for psychological assessments. Measurement and Evaluation in Counseling and Development, 50(4), 210-216.
52. Levesque, R. J. (Ed.). (2011). Encyclopedia of adolescence. Springer Science & Business Media.
53. McMillan, J. & Schumacher, S. (2010). Eğitimde araştırma: Kanıta dayalı araştırma. Upper Saddle Nehri: Pearson Education.
54. MEB (2018). İlköğretim kurumları (ilkokullar ve ortaokullar) fen bilimleri dersi (3, 4,5, 6, 7 ve 8. sınıflar) öğretim programı. Ankara: MEB Yayınevi.
55. Merenda, P. F. (2007). Update on the decline in the education and training in psychological measurement and assessment. Psychological reports, 101(1), 153-155.
56. Metin, M. (2013). Öğretmenlerin performans görevlerini hazırlarken ve uygularken karşılaştığı sorunlar. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(3), 1645–1673.
57. Newfields, T. (2006, May). Teacher development and assessment literacy. At presented Proceedings of the 5th Annual JALT Pan-SIG Conference. Shizuoka, University College of Marine Science, Tokai.
58. Ogan Bekiroğlu, F. (2004). Ne kadar başarılı? Klasik ve alternatif ölçme değerlendirme yöntemleri ve fizikte uygulamalar (1. baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
59. Öngören, H. (2007). İlköğretim yedinci sınıf fen bilgisi dersi kuvvet hareket ve enerji ünitesinde çoklu zeka kuramı tabanlı öğretim öğrenci başarısı ve tutumları üzerindeki etkileri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Pamukkale Üniversitesi.
60. Özcan, H., Koca, E. ve Söğüt, M. (2019). Ortaokul öğrencilerinin basınç kavramıyla ilgili anlayışlarını ölçmeye yönelik bir test geliştirme çalışması. Eğitim ve Toplum Araştırmaları Dergisi, 6(1), 130–144.
61. Özçelik, D.A. (1992). Ölçme ve Değerlendirme. Ankara. ÖSYM.
62. Özçelik, D. A. (2011). Ölçme ve değerlendirme (4. Baskı).Ankara: Pegem Akademi.
63. Pandra, V., & Mardapi, D. (2017). Development of Mathematics Achievement Test for Third Grade Students at Elementary School in Indonesia. International Electronic Journal of Mathematics Education, 12(3), 769-776.
64. Reynolds, N., A. Diamantapoulos & B. Schlegelmilch (1993), “Pretsting in questionnaire design: A review of the literature and suggestionf for further reserach”, Journal of the Market Research Society, 35(2), 171- 182.
65. Rollins, M., M., Denton J., J. & Janke D. L. (1983). Attainment of Selected Earth Science Concepts by Texas High School Seniors. Journal of Educational Research 7, 81- 88.
66. Sadler, P. M. (1992). The initial knowledge state of high school astronomy students, Harvard University, Cambridge, MA. PhDT, 53(5A), 1470.
67. Schoon, K. J. (1992). Students' alternative conceptions of earth and space. Journal of Geological Education, 40(3), 209-214.
68. Sharp, J. G. (1996). Children's astronomical beliefs: a preliminary study of Year 6 children in south-west England. International. Journal of Science Education, 18(6), 685-712.
69. Sneider, C., Bar, V. & Cavanagh, C. (2011). Learning about seasons: Aguide for teachers and curriculum developers. Astronomy Education Review, 10, 010103-1, 10.3847/AER2010035.
70. Sontay, G. ve Karamustafaoğlu, O. (2020). Fen bilimleri dersi “Güneş, Dünya ve Ay” ünitesine yönelik başarı testinin geliştirilmesi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 40(2), 511-551.
71. Struyven, K., Dochy, F., & Janssens, S. (2005). Students’ perceptions about evaluation and assessment in higher education: A review. Assessment & Evaluation in Higher Education, 30(4), 325-341.
72. Şen, A., Z. ve Nakiboğlu, C. (2018). Deneyimli kimya öğretmenlerinin alan eğitimi bilgisi temelinde ölçme bilgilerinin fiziksel-kimyasal değişimler konusu kapsamında belirlenmesi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 12(2), 698-726.
73. Şener, N. & Taş, E. (2017). Developing achievement test: A research for assessment of 5th-grade biology subject. Journal of Education and Learning, 6(2), 254-271.
74. Şimşek, A. (2009). Öğretim Tasarımı (1. baskı), Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
75. Tavşancıl, E. (2010). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
76. Tekin, H. (1991). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme. Ankara: Yargı.
77. Tekindal, S. (Ed). (2017). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Ankara: Pegem Akademi.
78. Tezbaşaran, A. A. (2008). Likert tipi ölçek hazırlama kılavuzu. Ankara: Türk Psikologlar Derneği.
79. Tiruchittampalam, S., Nicholson, T., Levin, J. R., & Ferron, J. M. (2018). The effects of preliteracy knowledge, schooling, and summer vacation on literacy acquisition. The Journal of Educational Research, 111(1), 28-42.
80. Thompson, B. (1994). Guidelines for Authors. Educational and Psychological Measurement, 54, 834-47.
81. Trumper, R. (2001a). A Cross-age study of senior high school students’ conceptions of basic astronomy concepts, Research in Science &Technological Education, 19, 1.
82. Trumper, R. (2001b). A cross-age study of senior high school students’ conceptions of basic astronomy concepts. Research in Science and Technological Education, 19(1), 97-109. http://dx.doi.org/10.1080/02635140120046259.
83. Turgut, M., F. ve Baykul, Y. (2012). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Pegem Akademi.
84. Türk, C. ve Kalkan, H. (2015). The effect of planetariums on teaching specific astronomy concepts. Journal of Science Education and Technology, 24(1), 1-15 http://dx.doi.org/10.1007/s10956-014-9516-6.
85. Türk, C., ve Kalkan, H. (2017). Teaching seasons with hands-on models: model transformation. Research in Science & Technological Education, 1-29.
86. Türk, C., Alemdar, M. ve Kalkan, H. (2012). Mevsimleri anlama seviyesinin belirlenmesi ilköğretim öğrencilerinin konusu. Dünyada Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2 (1), 62-67.
87. Türk, C., Kalkan,H., Kıroğlu, K. ve Ocak Iskeleli, N. (2016). Elementary school students' mental models about formation of seasons: A cross sectional study. Journal of Education and Learning, 5(1), 7-30.
88. Uygur, E. (2009). İlköğretim 7. Sınıf Fen ve Teknoloji Dersi Kuvvet ve Hareket Ünitesinin Öğretiminde İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Öğrenci Başarısına, Tutuma ve Bilgi Kalıcılığına Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
89. Wuttiprom, S., Sharma, M. D., Johnston, I. D., Chitaree, R., & Soankwan, C. (2009). Development and use of a conceptual survey in introductory quantum physics. International Journal of Science Education, 31(5), 631-654.
90. Yancı, M.,V. (2000). Ortaokul ve İmam Hatip Ortaokulu Fen Bilimleri 8. Sınıf Ders Kitabı. Ankara: Dikey Yayıncılık, ISBN 978-975-9168-60-5.
91. Yazıcıoğlu, S. (2017). Oyun temelli etkinliklerin ortaokul 6. sınıf öğrencilerinin akademik başarılarına, fen öğrenmeye yönelik motivasyonlarına ve tutumlarına etkisi: Işık ve ses ünitesi örneği. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Giresun Üniversitesi, Giresun.
92. Yin, R. K. (2009). Case Study Research: Design and Methods (4th ed). Thousand Oaks,CA: Sage.
93. Yıldırım, C. (1999). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme. Ankara: ÖSYM.
94. Yılmaz, H. (2004). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme (7. baskı). Konya: Çizgi Kitabevi Yayınları.
95. Yüksel, S. (2007). Bilişsel Alanın Sınıflamasında (Taksonomi) Yeni Gelişmeler ve Sınıflamalar. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(3), 479-509.