Araştırma Makalesi

Türkiye’de sporun obezite üzerindeki etkisi: Switching regresyon modeli uygulaması

Cilt: 36 Sayı: 3 15 Temmuz 2022
Seda Şengül *, Salih Çam
PDF İndir
TR EN

Türkiye’de sporun obezite üzerindeki etkisi: Switching regresyon modeli uygulaması

Öz

Bu çalışmada spor yapmanın Türkiye’deki yetişkin bireylerin obez olma durumları üzerindeki etkileri, Switching Regresyon modeli yardımı ile incelenmiştir. Bir karar eşitliği ve iki rejimden oluşan Switching Regresyon modelinde düzenli spor yapan bireyler rejim 1’de, düzenli spor yapmayan bireyler ise rejim 2’de yer almaktadır. Karar denkleminde, eğitim, cinsiyet, hane halkı gelir düzeyi, yaş ve medeni durum gibi ekonomik ve sosyo-demografik değişkenlerin bireylerin spor yapma olasılıkları üzerindeki etkileri incelenmiştir. Bu değişkenlerin, spor yapan ve spor yapmayan bireylerin Beden Kitle Endeksi (BKE) üzerindeki etkileri ise rejim denklemleri yardımı ile belirlenmiştir. Çalışmanın verileri Türkiye İstatistik Kurumu tarafından 2014 ve 2016 yıllarında yapılan Türkiye Sağlık Araştırması Anketlerinden sağlanmıştır. Sonuç olarak; spor yapan bireylerin beden kitle endeksi, bireylerin yaşı, eğitim düzeyi ve gelir düzeyinden etkilenmektedir. Diyabet hastası olan bireylerin diyabet hastası olmayan bireylere, depresyonda olan bireylerin depresyonda olmayan bireylere göre beden kitle endeksi hem spor yapan, hem de spor yapmayan bireyler eşitliğinde daha yüksek bulunmuştur. Ancak, bu değişkenlerin katsayıları spor yapmayan bireyler eşitliğinde daha yüksektir.

Anahtar Kelimeler

Beden kitle endeksi , obezite , spor , switching regresyon modeli , Türkiye

Kaynakça

  1. Abdulai, A., Huffman, W. (2014). The Adoption and Impact of Soil and Water Conservation Technology: An Endogenous Switching Regression Application. Land Economics, 90(1), 26-43.
  2. Ataey, A., Jafarvand, E., Adham, D., Moradi-Asl, E. (2020). The Relationship Between Obesity, Overweight, and the Human Development Index in World Health Organization Eastern Mediterranean Region Countries. Journal of Preventive Medicine and Public Health, 53(2), 98.
  3. Bagrıaçık, N., Onat, H., Ilhan, B., Tarakcı, T., Oşar, Z., Ozyazar, M., Yıldız, G. (2009). Obesity Profile in Turkey. International Journal of Diabetes and Metabolism, 17(1), 5-8.
  4. Beyaz, F. B,. Koç, A. (2011). Antalya'da Obezite Yaygınlığı ve Düzeyini Etkileyen Sosyo-Ekonomik Değişkenler. Akdeniz Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, 21(17-45).
  5. Brunello, G., Fabbri, D. Fort M. (2013). The Causal Effect of Education on Body Mass: Evidence from Europe. Journal of Labor Economics, 31(1): 195-223.
  6. Chou,S-Y., Grossman, M., Saffer H., (2004). An Economic Analysis of Adult Obesity: Results from the Behavioral Risk Factor Surveillance System. Journal of Health Economics 23:3, 565-587.
  7. Coimbra, C. E., Tavares, F. G., Ferreira, A. A., Welch, J. R., Horta, B. L., Cardoso, A. M., Santos, R. V. (2021). Socioeconomic Determinants of Excess Weight and Obesity Among Indigenous Women: Findings from the First National Survey of Indigenous People’s Health and Nutrition in Brazil. Public Health Nutrition, 24(7), 1941-1951.
  8. Demir, O., Demir, N. Bilgiç, A. (2019). Determinants of Obesity in Turkey: Appetite or Disease? Journal of Public Health, 27(2), 151-161.
  9. Deutsch, M., Granger, C. W., Teräsvirta, T. (1994). The Combination of Forecasts Using Changing Weights. International Journal of Forecasting, 10(1), 47-57
  10. Egemen, İ. (2019). Türkiye’de Obezitenin Sosyoekonomik Belirleyicileri. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, (25), 57-70.

Kaynak Göster

APA
Şengül, S., & Çam, S. (2022). Türkiye’de sporun obezite üzerindeki etkisi: Switching regresyon modeli uygulaması. Trends in Business and Economics, 36(3), 268-276. https://doi.org/10.5152/TBE.2022.997546