NAYİLERİN KENDİLERİ GİBİ KISA ÖMÜRLÜ DERGİLERİ: SAFAHAT-I ŞİİR VE FİKİR

In the last two centuries, the Ottoman Empire entered a process of innovation and search, which was tried to be expressed with concepts such as progress, development, Westernization and modernization, in the face of modern Western culture and civilization in social and political terms. The last century of the Ottoman Empire, in which ways to adapt to the changing political and social conditions in the world and to survive without the collapse of a multinational state, continued to be sought, in terms of literary life. Safahat-ı Şiir ve Fikir, which is correct to be evaluated as a product of the search for sources for Turkish literature by the artists of the period since the Tanzimat, was published in three issues in 1914. The journal has often been mentioned together with the literary understanding known as “Nesl-i Ati”, “Yeni Nesil” or “Nayiler” in literary history; However, although the name of this very short-lived journal is mentioned in various research works, it has remained in a position where its name is familiar but its content is not fully known since it could not be promoted together with its general content and the literary atmosphere of the period. In fact, some articles contain incorrect information about how many issues the journal has. Changing this situation, promoting the magazine in general terms, bringing the names and works of some forgotten artists to light again include the main purposes of this study.

Osmanlı, son iki yüzyılında sosyal ve siyasi manada modern Batı kültürü ve medeniyeti karşısında ilerleme, kalkınma, Batılılaşma ve çağdaşlaşma gibi kavramlarla ifade edilmeye çalışılan bir yenileşme ve arayış sürecine girer. Dünyadaki değişen siyasi ve toplumsal şartlara uyum sağlamanın ve çok uluslu bir devletin yıkılmadan ayakta kalmasının yollarının aranmaya devam ettiği Osmanlı’nın son yüzyılı edebiyat hayatı açısından da arayışlarla geçmiştir. Tanzimat’tan beri devrin sanatçılarının Türk edebiyatına kaynak arayışlarının bir ürünü olarak değerlendirilmesi doğru olan Safahat-ı Şiir ve Fikir dergisi, 1914 senesinde üç sayı olarak çıkmıştır. Dergi, edebiyat tarihlerinde “Nesl-i Ati”, “Yeni Nesil” ya da “Nayiler” olarak bilinen edebî anlayışla beraber sıklıkla anılmıştır; ancak çok kısa ömürlü olan bu derginin adı çeşitli araştırma eserlerinde geçmesine rağmen umumi muhtevası ve devrin edebiyat atmosferiyle beraber tanıtılamadığından ismine aşina olunan fakat içeriği tam manasıyla bilinmeyen bir konumda kalmıştır. Hatta bazı yazılarda derginin kaç sayı olduğuna dair yanlış bilgiler de mevcuttur. Bu vaziyeti değiştirmek, derginin genel hatlarıyla tanıtılmasını sağlamak, kimi unutulmuş sanatçıların isimlerini ve eserlerini tekrar gün ışığına çıkarmak bu çalışmanın temel amaçlarını içermektedir.