N. M. KARAMZİN’İN “BORNHOLM ADASI” VE “SİERRA MORENA” ADLI ÖYKÜLERİNDE GOTİK UNSURLAR

Hemen hemen tüm sanat dallarında görülen gotik, ilk kez 12. yüzyılın ortalarında Avrupa mimarisinde bir tarzı tanımlamak için kullanılmış ve bu tarz 16. yüzyılın ortalarına kadar varlığını devam ettirmiştir. Mimariden resme ve heykele geçen gotik, daha sonra edebiyata da esin kaynağı olmuştur. İlk kez 18. yüzyılın ikinci yarısında Avrupa’da ortaya çıkan gotik edebiyat, varlığını günümüze kadar devam ettirmeyi başarmıştır. Gotik edebiyatın ilk örneğini ise İngiliz yazar Horace Walpole (1717-1797) “Otranto Şatosu” (The Castle of Otranto, 1764) adlı eseriyle vermiştir. Rus edebiyatında da bu türün ilk örneklerine Nikolay Mihayloviç Karamzin’in (1766-1826) eserlerinde rastlanmıştır. Rus edebiyatında Sentimentalizm akımının öncüsü olarak kabul edilen Karamzin, duygusal öykülerinin yanı sıra “Bornholm Adası” (Ostrov Borngolm, 1793) ve “Sierra Morena” (Sierra Morena, 1793) gibi gotik tarzda öyküler de kaleme almıştır. Bu çalışmanın amacı da Karamzin’in “Bornholm Adası” ve “Sierra Morena” adlı öykülerini gotik unsurlar çerçevesinde ele almak, bu öykülerin Rus edebiyatındaki yeri ve önemi üzerinde durmak ve ülkemizde daha çok duygusal öyküleri ve tarihçi kimliğiyle bilinen yazarın gotik yönünü tanıtmaktır. Söz konusu öykülerin incelenmesinde ise metne dayalı inceleme yöntemi kullanılmıştır.