Araştırma Makalesi

ERMENİLERİN ANADOLU’DAKİ VARLIKLARI VE TARİHİ GERÇEKLER

Cilt: 5 Sayı: 10 10 Temmuz 2015
PDF İndir

ERMENİLERİN ANADOLU’DAKİ VARLIKLARI VE TARİHİ GERÇEKLER

Öz

Değişen dünya dengeleri içinde Türkiye’nin durumu her an değişmekte ve önemi ise her gün daha çok artmaktadır. Küreselleşmenin getirdiği yeni kaos ortamları ve Ortadoğu’da meydana gelen olaylar, Türkiye’nin başta Ortadoğu olmak üzere, Kafkaslar, Orta Asya ve Avrupa ile olan ilişkilerini yeniden gözden geçirme gerekliliği ortaya çıkarmıştır. 18. yüzyılda ortaya çıkan Milliyetçilik akımıyla beraber kendi kendini yönetme, kendi kimliği ve kültürüyle var olma duygusu milletleri sarmaya başlamıştır. Milletler kimliklerini ortaya koyarken köklü bir tarihleri olduğunu öne çıkarmayı gereklilik olarak görmüşlerdir. Bu anlamda Osmanlı Devleti sınırları içinde yaşayan Ermeniler, Batılı güçlerin ve Rusya’nın kışkırtmasıyla beraber, başta Anadolu olmak üzere Osmanlı Devleti sınırları içinde birçok ayaklanma girişiminde bulunmuşlardır. Ancak Ermenilerin Anadolu’da ve özellikle Doğu Anadolu’da binlerce yıldır var olduklarına dayanan tarih tezleri de içten içe işlenmeye başlamış ve günümüze kadar gelmiştir. Bu maksatla Ermeni tarihçiler de, Doğu Anadolu Bölgesi’nde kendilerine bir kök arama sevdasına katılmışlardır. Bu nedenle M.Ö. Anadolu’da yaşayan devletlerden Hayaşalılar ve Urartularla bağlar kurmaya çalışmışlar ve bunda da kısmen başarılı olmuşlardır. Dünya kamuoyunu bu konuda ikna etme başarısını göstermişlerdir. Ancak, kendilerine tarihi bir geçmiş aramak yerine bu coğrafyadaki zengin arkeolojik ve kültürel mirası bilimsel bir perspektifle inceleselerdi boş heveslere kapılmamış olurlardı. Bu yüzden Doğu Anadolu’nun Urartu, Pers, Hitit, Roma, Bizans ve Gürcü, Ermeni, Arap ve Türk kaynakları özellikle M.Ö.’ki asırlara ait kayıtlar ve tarihi belgeler, mesele hakkında çok önemli bilgiler sunmaktadırlar.

Anahtar Kelimeler

Doğu Anadolu,Ermeniler,Urartular

Kaynakça

  1. Adontz, Nicholas, Histoire d'Arménie: Les origines, du Xe Siede au VIe (av. J.C), Paris, 1946.
  2. Alpman, Adil, “Anadolu’da Hurriler”, III. International Congress of Hittitology, Ankara, 1998, s. 27-37.
  3. Balkan, Kemal, “Urartuların Kökeni ve Dilleri”, Belleten 48/191-192, Ankara, 1985, s. 513-521.
  4. Belck, Waldetnar - L. Messerschmidt, The Kelischin Stele und ihre Chaldäisch- Assyrischen Keilinschriften, Anatole Zeitschrift für Orient Forschungen-I, Leipzig, 1904.
  5. Belli, Oktay, “Doğu Anadolu Bölgesi’nde Keşfedilen Urartu Barajlarına Toplu Bir Bakış”, Belleten 229, Ankara, 1997, s. 638-751.
  6. --------------, “Anadolu’nun En Güzel ve Nazlı Gelini: Ağrı Dağı”, 2. Kars Kurultayı, İstanbul, 2007, s. 117-134.
  7. --------------, “Eskiçağ Dünyası’nın En Büyük Madenci Krallığı: Urartular”, Türkiye Arkeolojisi ve İstanbul Üniversitesi (ed. O. Belli), Ankara, 2000, s. 371-378.
  8. --------------, “Ore Deposits and Mining in Eastern Anatolia in the Urartian Period: Silver, Copper and Iron”, Urartu, A Metal Working Center in the First Millennium B.C.E. (ed. Merhav), Jerusalem, 1991, s. 44-49.
  9. Bilgiç, Emin, The Place of Erzurum District in the History of Urartu and a Discussion on Alleged Urartu-Armenian Relationship – Erzurum Çevresinin Urartu Tarihindeki Yeri ve Urartular’ın Ermeniler ile Münasebetleri İddiasının Münakaşası, Ankara, 1993.
  10. Borger, R. - W. Hinz, “Die Behistun-Inschrift Darius’ des Grossen,” Texte aus der Umwelt des Alten Testaments I: Rechts-und Wirtschaftsurkunde, historischchronologische Texte, Gütersloh, Germany, 1984, s. 419-50.

Kaynak Göster

APA
Ceylan, A. (2015). ERMENİLERİN ANADOLU’DAKİ VARLIKLARI VE TARİHİ GERÇEKLER. Trakya Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 5(10), 1-30. https://izlik.org/JA46YX62JJ