Gülseli İnal’ın Şiirlerinde İmge ve Mitoloji İlişkisi

1980 sonrası Türk şiiri içerisinde yer alan Gülseli İnal (1947), şiirlerinde kapalı bir üslûbu ve imgesel anlatımı esas almıştır. Şiirlerini modern resimler ile de süsleyen Gülseli İnal, mitolojik unsurları ve hikâyeleri birçok defa şiirlerinde kullanmıştır. Bu durum, Gülseli İnal’ın imge kullanımına da tesir etmiştir. Dolayısıyla imge kavramı Gülseli İnal’ın şiirinde anlambilimin ışığıyla incelenecektir. Bu inceleme yapılırken mitolojik unsurların imgeleşmesi üzerinde durulacaktır. Gülseli İnal’ın şiirlerinden hareketle imgenin sınırlarının ne kadar genişleyebileceği sorusuna, deneysel bir cevap aranacak ve imgenin herhangi bir mitolojik unsuru kendi dünyası içerisinde kullanabildiğine veya kullanamadığına bakılacaktır. Gülseli İnal’ın şiirinde mit-imge ilişkisi anlatılmaya çalışılacaktır. Böylece Gülseli İnal şiirini tanımak ve imgenin sınırlarını incelemek bu çalışmanın asli odağı olacaktır.

Gülseli İnal (1947), who is a part of Turkish poetry after 1980, was based on a closed style and imaginary expression in her poems. Gülseli İnal, who also decorates her poems with modern paintings, has used mythological elements and stories many times in her poems. This situation also affected the use of images by Gülseli İnal. Therefore, the concept of image will be examined in the light of semantics in Gülseli İnal’s poem. While doing this examination, the imagination of mythological elements will be emphasized. An experimental answer will be sought for the question of how much the boundaries of the image can expand, based on Gülseli İnal’s poems, and it will be looked at whether the image can or cannot use any mythological element in its own world. The relationship between myth and image will be explained in Güleli İnal’s poem. Thus, the main focus of this study will be to get to know Gülseli Inal’s poem and to examine the limits of the image.