Öğretim Tasarımında Bir Model: Dick&Carey&Carey
Öz
Öğretim Tasarımı; ihtiyaç analizi, geliştirme, değerlendirme, uygulama, materyal kullanımını içeren sistemli öğretim planlaması (Dick, Carey ve Carey, 2001) ya da öğrenci özellikleri, işlem analizi, öğretim amaçları, içerik sıralaması, öğretim stratejileri, öğretim iletimi, öğretim uygulaması, değerlendirme araçları ve öğretim problemleri ile ilgilenen öğretimin sistemli olarak planlaması olarak tanımlanabilir (Morrison, Ross ve Kemp, 2004). Bu çalışmada öğretim tasarımı modellerinden Dick, Carey ve Carey tarafından geliştirilmiş öğretim tasarımı modeli, öğretim tasarımı basamaklarından, tasarım, analiz, geliştirme ve değerlendirme boyutlarına uygun olarak açıklanmıştır. Dick, Carey ve Carey (2001) öğretim tasarımını yemek kitabına benzetmiş, “kendi mutfağınız, kendi malzemeleriniz ve kendi kişisel dokunuşlarınızla kendinize özgü bir ürün ortaya çıkarırsınız” örneğini vererek aslında davranışçı kurama dayandırılarak oluşturulan bu modelin yapılandırmacı kuramla olan ilişkisine de dikkat çekmiştir. Başka bir ifadeyle Dick, Carey ve Carey Modeli, öğretim tasarımı çalışmaları, teori ve uygulamada geliştikçe, farklı kuramsal temellerden faydalanır hale gelmiştir. Kapsamlı ve sistematik bir model olan Dick, Carey ve Carey öğretim tasarımı modeli bilgisayar destekli eğitimden, web sitesi hazırlamaya, kısa dönemli eğitimlerden, günlük hayatta farklı üniversitelerin ve sivil toplum örgütlerinin çalışmalarına kadar oldukça geniş bir bağlamda kullanılmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Altalib, S. Tollet, M.Y. (2005) ‘Healthy Families Georgia Information System’ http://www.saif-web-design.com/edit6170/dick-carey-carey-model.html
- Akgün, Ö. (2002). “Öğretim Tasarımının Kurtarılmaya İhtiyacı Var mı?” Eğitim Bilimleri ve Uygulama. Vol:1 ss.133-143.
- Dick, W. & Carey, L.& Carey, O.J. (2001). The Systematic Design of Instruction. Newyork: Longman
- Doğan, H. (1997). Eğitimde Program ve Öğretim Tasarımı, Ankara: Önder Matbaacılık.
- Gagnè, R. (1985). The Conditions of Learning (4th ed.). New York: Holt, Rinehart & Winston.
- Gagnè, R. M., Briggs, L., & Wager, W. W. (1992). Principles of Instructional Design. Fort Worth. Texas: Harcourt, BraceJovanovich.
- Gürol, M. ve Atıcı, B. (2001). “Nesnelci Öğretim Yaklaşımlarından Oluşturmacı Öğrenme Yaklaşımlarına Doğru İnternet Tabanlı Uzaktan Eğitime Yönelik Gelişimsel Bir Model önerisi” Bilişim Teknolojileri Işığında Eğitim Bildiriler Kitabı. Ankara. ss. 177-183.
- İpek, İ (2002). “Bilgisayarla Öğretimde (BÖ) Temel Kavramlar: Tasarım, Uygulama ve Yöntemler için Çerçeve Model” Anadolu Üniversitesi Açık ve Uzaktan Eğitim Sempozyumu, Eskişehir 23-25 Mayıs 2002.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Derleme
Yazarlar
Elif Esmer
Bu kişi benim
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
26 Ocak 2018
Gönderilme Tarihi
13 Haziran 2017
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 8 Sayı: 2
Cited By
ASSURE Öğretim Tasarım Modeline Dayalı Ders Tasarımının İlkokul İkinci Sınıfta Zihinden Toplama İşlemindeki Başarıya Etkisi
OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi
https://doi.org/10.26466/opus.846504Türkiye’de Yürütülen Model ve Modelleme Konulu Tezlerin Tematik incelenmesi
Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi
https://doi.org/10.38155/ksbd.783949
