Yunus’tan Bugüne Akan Türkçe Pınarı

Turan Karataş

Yunus’tan Bugüne Akan Türkçe Pınarı

Öz

On dördüncü asrın ilk çeyreğinden itibaren, bilhassa Yunus’un manzumelerinden sonra Türkçenin “şiir dili”nden söz açabiliyoruz. “Estetik kıvamı” olan, edebî kıymeti bulunan bir dildir bu. Türkçeyi böyle ahenkli bir söyleyişe, tatlı bir sese kavuşturanın Yunus olduğunu herkes kabul etmektedir. Ondan evvel söylenen örneklerde takır tukur bir lafızla yürüyen Türk şiiri, Yunus’un hançeresinde bir güzellik tülüne bürünmüştür. Sesler yumuşamış, kelimelerin cezaleti (sertliği) kaybolmuştur. Yunus, adeta bir kelimeler mimarıdır, şiirindeki her sözcük yerini yadırgamayan yüzük taşı gibi durur. Büyük usta, benzetmek doğruysa onları öyle yontmuş, öyle munisleştirmiş ki bütün içinde erimiş, genel uyuma râm olmuştur. Sanki bin yıllık bir tecrübenin sonucunda bu hâle büründükleri zehabına kapılırız

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Albayrak, Nurettin (2014). Gönül Çalab’ın Tahtı -Açıklamalı Yunus Emre Sözlüğü-. İstanbul: Dergâh Yay.
Bazin, Louis (1971). “Yunus Emre ve Dil Sorunu”. Bildiriler, Uluslararası Yunus Emre Semineri, İstanbul: Baha Matbaası.
Karataş, Turan (hazırlayan, 2019). Yunus Divanı, Ankara: Hece Yay.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

İletişim ve Medya Çalışmaları

Bölüm

Derleme

Yazarlar

Turan Karataş Bu kişi benim
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

6 Ocak 2022

Gönderilme Tarihi

26 Eylül 2021

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2021

IZ

https://izlik.org/JA79MD89PD

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Karataş, T. (2022). Yunus’tan Bugüne Akan Türkçe Pınarı. TRT Akademi, 98-107. https://izlik.org/JA79MD89PD