Investigation of Digital Parenting Awareness Levels of Parents with Primary School Children

Öz

In this study, the digital parenting awareness of 256 parents (152 mothers, 104 fathers) with primary school children (grades 1–4) was examined. The Digital Parenting Awareness Scale and a General Information Form were used to assess how parents’ roles, participation in digital activities, use of security filters, and time spent online influenced awareness. Results indicated that mothers scored higher than fathers, and that parents actively engaged in children’s digital pursuits and employing security filters displayed higher awareness. Moreover, there was a moderate link between children’s digital activity duration and parents’ digital neglect scores, as well as between parents’ own digital activity time and negative modeling scores. These findings highlight the importance of parental guidance and supervision in fostering digital parenting awareness. In particular, mothers and fathers who show greater involvement and monitoring in their children’s online experiences demonstrate stronger digital parenting capabilities. In line with these findings, it can be said that the interest, guidance and supervision of mothers and fathers increase digital parenting awareness. It should be emphasised that it is especially important for fathers to create appropriate role models in digital environments to manage children's digital experiences. It should be taken into consideration that the increase in the duration of digital activity of both children and parents will negatively affect digital parenting.

Anahtar Kelimeler

• Digital Parenting
• Primary School
• Children
• Digital Activity
• Parents

İlkokul Dönemi Çocuğu Olan Ebeveynlerin Dijital Ebeveynlik Farkındalık Düzeylerinin İncelenmesi

Öz

Bu araştırmada, çocuğu ilkokula devam eden anne babaların dijital ebeveynlik farkındalıklarının; ebeveynlerin çocukların dijital aktivitelerindeki rolüne, araştırmaya dâhil olan ebeveyne, dijital aktivitelere katılım durumuna, güvenlik filtresi kullanım durumuna, çocuk ve ebeveynlerin dijital aktivite sürelerine göre incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini çocuğu ilkokula (1-4.sınıf) devam eden 256 ebeveyn (152 anne, 104 baba) oluşturmuştur. Çalışmada veri toplama aracı olarak, Dijital Ebeveynlik Farkındalık Ölçeği (DEFÖ) ve araştırmacılar tarafından oluşturulan Genel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda annelerin dijital ebeveynlik farkındalıklarının babalardan daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Çocuğunun dijital aktivitelerine aktif katılım gösteren ve kontrol eden güvenlik filtresi kullanan ebeveynlerin dijital ebeveynlik farkındalık puanlarının daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Çocukların dijital aktivite süreleri ile ebeveynlerin dijital ihmal puanları; ebeveynlerin dijital aktivite süreleri ile de olumsuz model olma puanları arasında orta düzeyde bir ilişki olduğu görülmüştür. Bu bulgular doğrultusunda anne ve babaların ilgi, rehberlik ve gözetiminin dijital ebeveynlik farkındalığını artırdığı söylenebilir. Çocukların dijital deneyimlerini yönetme konusunda özellikle babaların dijital ortamlarda uygun rol modeller oluşturmasının önemli olduğu vurgulanmalıdır. Hem çocuğun hem de ebeveynlerin dijital aktivite süresinin artmasının dijital ebeveynliği olumsuz yönde etkileyeceği dikkate alınmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• Dijital Ebeveynlik
• İlkokul Dönemi
• Çocuk
• Dijital Aktivite
• Anne-Baba

Kaynakça

1. Altındağ Kumaş, Ö. ve Sardohan Yildirim, A. E. (2024). Exploring digital parenting awareness, self‐efficacy and attitudes in families with special needs children. British Journal of Educational Technology 55(5), 2403-2418.
2. Anderson, M. (2016). Parents, teens, and digital monitoring. Retrieved from https://www.pewresearch.org/internet/2016/01/07/parents-teens-and-digital-monitoring/ [Erişim Tarihi: 20.04.2024]
3. Auxier, B., Anderson, M., Perrin, A. ve Turner, E. (2020). Parenting children in the age of screens. https://www.pewresearch.org/internet/2020/07/28/parenting-children-in-the-age-of-screens/ [Erişim Tarihi: 20.04.2024]
4. Balakrishnan, R., and Charania, A. (2023). Parental digital competence and influences on parenting mediation. Studies in Technology Enhanced Learning, 3(3), 1-26.
5. Benedetto, L. ve Ingrassia, M. (2020). Digital parenting: Raising and protecting children in media world. In Parenting-Studies by an Ecocultural and Transactional Perspective. IntechOpen. https://www.intechopen.com/chapters/72249# [Erişim Tarihi: 02.04.2024]
6. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2021). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
7. Danet, M. (2020). Parental concerns about their school-aged children’s use of digital devices. Journal of Child and Family Studies, 29(10), 2890-2904.
8. Dong, C., Cao, S. ve Li, H. (2021). Profiles and predictors of young children’s digital literacy and multimodal practices in central China. Early Education and Development, 1(22). https://doi.org/10.1080/10409289.2021.1930937

9. Fidan, N. K. ve Olur, B. (2023). Examining the relationship between parents’ digital parenting self-efficacy and digital parenting attitudes. Education and Information Technologies, 28, 15189–15204. https://doi.org/10.1007/ s10639-023-11841-2
10. Gül, I. ve Özgür, H. (2023). Ortaokul öğrencilerinin dijital oyun bağımlılıkları ile ailelerin dijital ebeveynlik farkındalıkları arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Trakya Eğitim Dergisi, 13(3), 2032-2071.
11. Helsper, E. J., Schneider, L. S., Van Deursen, A. J. A. M. ve van Laar, E. (2021). The youth digital skills indicator. Youth Skills (ySKILLS). https://doi.org/10.5281/zenodo.4608010
12. Iftikhar, Z., Haq, Q. R. U., Younus, O., Sardar, T., Arif, H., Javed, M. ve Shahid, S. (2021). Designing parental monitoring and control technology: A systematic review. In Human-Computer Interaction–INTERACT 2021: 18th IFIP TC 13 International Conference, Bari, Italy, August 30–September 3, 2021, Proceedings, Part IV (pp. 676-700). Springer International Publishing.
13. İnan-Kaya, G., Mutlu-Bayraktar, D. ve Yılmaz, Ö. (2018). Digital parenting: Perceptions on digital risks. Kalem Uluslararası Eğitim ve İnsan Bilimleri Dergisi, 8(1), 131-157.
14. Kabakcı Yurdakul, I., Dönmez, O., Yaman, F. ve Odabaşı, H. F. (2013). Dijital ebeveynlik ve değişen roller. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(4), 883–896.
15. Karasar, N. (2020). Bilimsel Araştırma Yöntemi: Kavramlar, İlkeler ve Teknikler. Ankara: Nobel Yayıncılık.
16. Kardefelt-Winther, D. (2017). How does the time children spend using digital technology impact their mental well-being, social relationships and physical activity?: An evidence-focused literature review. https://www.eukidsonline.de/wp-content/uploads/Children-digital-technology-wellbeing.pdf [Erişim Tarihi: 02.04.2024]
17. Konok, V., Bunford, N. ve Miklósi, A. (2020). Associations between child mobile use and digital parenting style in Hungarian families. Journal of Children and Media, 14(1), 91-109. https://doi.org/10.1080/17482798.2019.1684332
18. Kopuz, T., Turgut, Y. E., and Aslan, S. A. (2022). Dijital ebeveynlik tutumu ile çocukların güvenli internet kullanımları arasındaki ilişki üzerine bir inceleme. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (42), 123-153.
19. Kur, J. T., Kolo, J. W. ve Iorpagher, M. M. (2019). Parental controls and mediation of children’s digital media use: A study of parents at Federal University of Technology, Minna, Nigeria. Journal of Mobile Computing and Application, 6(6), 111.
20. Lafton, T., Wilhelmsen, J. E. ve Holmarsdottir, H. B. (2024). Parental mediation and children’s digital well-being in family life in Norway. Journal of Children and Media, 18(2), 198-215.
21. Lewis, K., Howard, S., Verenikina, I. ve Kervin, L. (2022). Parent perspectives on young children’s changing digital practices: Insights from COVID-19. Journal of Early Childhood Research, 21(1), 76–90. https://doi.org/10.1177/1476718x221145486
22. Livingstone, S. ve Byrne, J. (2018). Parenting in the digital age: The challenges of parental responsibility in comparative perspective. In M. Giovanna, P. Cristina, and J. Ana (Eds.), Digital Parenting: The Challenges for Families in the Digital Age.
23. Manap, A. ve Durmuş, E. (2020). Development of Digital Parental Awareness Scale. İnönü University Journal of the Faculty of Education (INUJFE), 21(2), 978-993.
24. Manap, A. ve Durmuş, E. (2021). Dijital ebeveynlik farkındalığının çeşitli değişkenler, aile içi roller ve çocukta internet bağımlılığı açısından incelenmesi. E-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 12(1), 141-156. https://doi. org/10.19160/ijer.837749
25. Mascheroni, G., Ponte, C., ve Jorge, A. (2018). Dijital ebeveynlik: Dijital çağda ailelerin karşılaştığı zorluklar. Göteborg Üniversitesi.
26. Metin, M. (2014). Nicel veri toplama araçları. M. Metin (Ed.), Kuramdan Uygulamaya Eğitimde Bilimsel Araştırma Yöntemleri içinde (ss. 161-214.). Pegem Akademi.
27. Milovidov, E. (2017). Parenting in the digital age. https://edoc.coe.int/en/children-s-rights/7513-parenting-in-the-digital-age-parental-guidance-for-the-online-protection-of-children-from-sexual-exploitation-and-sexual-abuse.html [Erişim Tarihi: 02.04.2024]
28. Mitchell, K. J., Finkelhor, D. ve Wolak, J. (2005). Protecting youth online: Family use of filtering and blocking software. Child Abuse and Neglect, 29(7), 753-765.
29. Nayci, Ö. (2021). Examination of digital parenting awareness of the primary school students’ parents during the COVID-19 pandemic. Pegem Journal of Education and Instruction, 11(2), 58-71.
30. Nikken, P. ve Opree, S. J. (2018). Guiding young children’s digital media use: SES-differences in mediation concerns and competence. Journal of Child and Family Studies, 27(6), 1844-1857. https://doi.org/10.1007/s10826-018-1018-3
31. Nikken, P. ve Schols, M. (2015). How and why parents guide the media use of young children. Journal of Child and Family Studies, 24(11), 3423-3435. https://doi.org/10.1007/s10826-015-0144-4
32. Özsoy, D. ve Atılgan, S. S. (2018). Kuzeydoğu Anadolu Bölgesi’ndeki 0-8 yaş grubu çocukların internet kullanımı ve bu kapsamda ebeveyn arabuluculuğu: Nitel bir araştırma. Selçuk İletişim, 11(2), 96-125.
33. Pazarcikci, F. (2024). Risk factors for technology addiction in young children ages 2-5 years. Journal of Pediatric Nursing, 78, e141-e147.
34. Pons-Salvador, G., Zubieta-Méndez, X., ve Frias-Navarro, D. (2022). Parents’ digital competence in guiding and supervising young children’s use of the Internet. European Journal of Communication, 37(4), 443-459. https://doi.org/10.1177/02673231211072669
35. Prensky, M. (2001). Digital natives, digital immigrants, part 2: Do they really think differently? On the Horizon, 9(6), 1-9.
36. Purnama, S., Wibowo, A., Narmaditya, B. S., Fitriyah, Q. F. ve Aziz, H. (2022). Do parenting styles and religious beliefs matter for child behavioral problem? The mediating role of digital literacy. Heliyon, 8(6), e09788. https://doi.org/10.1016/j.heliyon.2022.e09788
37. Rek, M., ve Kovačič, A. (2018). Media and preschool children: The role of parents as role models and educators. Medijske studije, 9(18), 27-43. http://orcid.org/0000-0003-0928-1163
38. Rode, J. A. (2009). Digital parenting: Designing children’s safety. Proceedings of the 23rd British HCI Group Annual Conference on People and Computers: Celebrating People and Technology içinde (pp. 244-251). British Computer Society.
39. Sadiku, M. N., Tembely, M. ve Musa, S. M. (2017). Digital parenting. Journal of Multidisciplinary Engineering Science and Technology, 4(1), 6454-6456.
40. Selwyn N. ve Odabaşı H. F. (2017). Çocuklar ve gençlerin dijital yaşamla mücadeleleri, H. F. Odabaşı (Ed.), Dijital Yaşamda Çocuk (ss. 1-18). Pegem Akademi.
41. Supanitayanon, S., Trairatvorakul, P., ve Chonchaiya, W. (2020). Screen media exposure in the first 2 years of life and preschool cognitive development: A longitudinal study. Pediatric Research, 88, 894-902. https://doi. org/10.1038/s41390-020-0831-8
42. Sümeyra, A., Burcu, G. S. ve Metin, K. (2021). Examining the relationship between multidimensional parenting styles and digital parenting awareness levels of parents. World Journal on Educational Technology: Current Issues, 13(4), 546-573.
43. Şimşek, G. (2020). Teknoloji ve çocukların bütünsel iyi oluşu. E. Sezerer Albayrak (Ed.), #DijiÇocuk içinde (ss.31-59). Gazi Kitabevi.
44. Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics (6th ed.). Pearson.
45. Toran, M., Kulaksız, T. ve Özden, B. (2024). The parent-child relationship in the digital era: The mediator role of digital parental awareness. Children and Youth Services Review, 161, 107617.
46. TÜİK. (2024). Hanehalkı bilişim teknolojileri kullanım araştırması. https://data.tuik. gov.tr/Bulten/Index?p=Hanehalki-Bilisim-Teknolojileri-(BT)-Kullanim-Arastirmasi-2024-53492. Erişim Tarihi: 22.04.2025
47. Türkoğlu, B., Çeliköz, N. ve Mustafa, U. S. L. U. (2013). 3-6 yaş aralığında çocuğu olan babaların nitelikli zaman algılarına dair görüşleri. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(2).
48. Üstündağ, A. (2024). Parenting in the digital age: How is the digital awareness of mothers? Journal of Learning and Teaching in Digital Age, 9(1), 50-60.
49. Vaala, S. E. ve Bleakley, A. (2015). Monitoring, mediating, and modeling: Parental influence on adolescent computer and Internet use in the United States. Journal of Children and Media, 9(1), 40-57.
50. Yaman, F., Yurdakul, I. K., Akbulut, Y. ve Dönmez, O. (2024). An examination of the digital parenting profiles in Turkey. Child Psychiatry and Human Development, 55(2), 384-393.
51. Yaşaroğlu, C. ve Sönmez, D. (2022). Evaluating the digital parenting levels of parents of primary school students during the pandemic based on different variables. Research on Education and Media, 14(2), 97–107. https://doi.org/10.2478/rem-2022-0027
52. Zeybekoğlu Akbaş, Ö. ve Dursun, C. (2020). Teknolojinin aileye etkisi: Değişen ailenin dijital ebeveyn ve çocukları. Turkish Studies–Social, 15(4), 2245–2265. https://dx.doi.org/10.29228/TurkishStudies.43395