Kültürel Çalışmalar Üzerine

Öz

Türkiye’nin ve dünyanın asırlar boyunca elde ettiği hızın yüzlerce kat fazlasına son bir asırda eriştiği modern teknolojiler sayesinde elde ettiğimiz kazanımlar oldu. Alışmak zorunda olduğumuz yeni iletişim formatları, yeni bireysel ve sosyal yaşam imkânlarını da beraberinde getirdi. “Apartmanda cenaze olsa haberimiz olmuyor.”, “Millî ve manevî değerlere saygı kalmadı.” vb. şikâyetlerimiz, kimi zaman hoş bir nostaljiye dönüşse de üzerinde düşünmeye mecbur hissettiğimiz konular var. Türkiye’nin bu alanda geç fark ettiği konulardan birisi tarihle bağını koparmanın sonuçlarından birisi olan kimlik problemi oldu. Bu sadece bizim değil, tüm dünyanın problemi aynı zamanda. Örneğin çocuklarını dijital mecralara kaptırmak istemeyen ailelerin endişesi, giderek bir kuşak problemine doğru evriliyor. Çevrim içi oyunların, kültürel çalışmalar odaklı birer yumuşak güç projesi olduğunu konuşmaya başladık. Şurası muhakkak; tanımlama yapmak çözümü bulmak anlamına gelmiyor, probleme işaret ediyor sadece. Dünyada internete erişmeyen kimse kalmasın diye uzaya fırlatılan 60 adet internet uydusu sayesinde hedeflenen 12 bin uyduluk ağın gerçekleşme tarihi olarak 2027 sonu öngörülüyor. Dijital eşitsizlik neler getirecek, kestirmek kolay değil ama yeni bir eşitsizlik formatıyla yüzleşeceğimiz muhakkak. Baba ile oğulun, dede ile torunun arasındaki mesafe her geçen gün artıyor. Yağmur sonrası yürüyüşe çıkmak için elinden tutmak isteyeceğimiz çocuklarımız olmayacak. Bu uçurumun vakti çok da uzak değil.

Anahtar Kelimeler

• Kültürel Çalışmalar
• TRT Akademi Dergisi
• Dijital Eşitsizlik
• Dünya Devleti