ACCORDING TO SOMEE VARIABLES DEPARTMENT OF SOCIAL WORK STUDENTS STUDY OF INTERPERSONAL PROBLEM SOLVING SKILLS

Öz

This research is conducted in order to monitor and examine the interpersonal problem solving skills among the social work students. The research universe is the social work BA students in Turkey, and the research sample is a group of social work BA students from Hacettepe, Ankara, Başkent and Aydın Adnan Menderes Universities. The research is conducted between November and April in the 2012-2013 academic year. During the research 413 interviews are done with 261 female and 152 male students. According to the research, the majority of the students have 2 or more siblings and when the parental attitudes of the students are asked, it is cited that the majority of the students experience a protective parental attitude. When the interpersonal problem solving skills of the students are examined, it is observed that the female students approach problems in a negative way more than male students; in spite of this, lack of self confidence among male students is more than female students. Moreover, it is seen that older students’ levels for problem solving skills index’ sub index are meaningfully higher than younger students. For instance it is seen that the students between 25-33 age are more skilled in constructive/creative problem solving than the students between the age 18-24. Additionally, according to the research, a significantly difference in subindexes between different university students are observed. For instance; it is observed that the students from Başkent University are approaching the problems in a negative way more than the students from Ankara University and Hacettepe University students are more skilled in constructive/creative problem solving than the students from Başkent University. Additionaly the students from Adnan Menderes University are approaching to theirself more distrustly than the students from Hacettepe University.

Anahtar Kelimeler

• Interpersonal problem solving skill, Social Works student

SOSYAL HİZMET BÖLÜMÜ ÖĞRENCİLERİNİN BAZI DEĞİŞKENLERE GÖRE KİŞİLERARASI PROBLEM ÇÖZME BECERİLERİNİN İNCELENMESİ

Öz

Bu araştırma sosyal hizmet bölümü öğrencilerinin kişilerarası problem çözme becerilerini ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Türkiye’de sosyal hizmet lisans eğitimi alan öğrenciler, örneklemini ise Ankara Üniversitesi, Hacettepe Üniversitesi, Başkent Üniversitesi ve Aydın Adnan Menderes Üniversitesi sosyal hizmet bölümü öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırma 2012-2013 eğitim öğretim döneminin Kasım ve Nisan ayları arasında gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamında 261 kız ve 152 erkek olmak üzere toplam 413 öğrenciyle görüşülmüştür. Öğrencilerin büyük bir çoğunluğu, ailelerinin koruyucu anne-baba tutumu içinde olduğunu belirtmişlerdir. Öğrencilerin kişilerarası problem çözme becerilerine bakıldığında; kız öğrencilerin problemlere daha çok olumsuz yaklaştığı buna karşın erkek öğrencilerin kız öğrencilere göre daha fazla kendilerine güvensiz oldukları görülmüştür. Bunun yanında 25-33 yaş arasındaki öğrenciler diğer öğrencilere göre daha fazla yapıcı problem çözme yaklaşımı sergilemiştir. Üniversitelerin kişilerarası problem çözme becerilerinden aldıkları puanlar karşılaştırıldığında Başkent Üniversitesi öğrencilerinin Ankara Üniversitesi öğrencilerine göre problemlere daha olumsuz yaklaştıkları ve Ankara ve Hacettepe Üniversitesi öğrencilerine göre daha fazla kendine güvensiz yaklaşım sergiledikleri görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Kişilerarası problem çözme becerisi, Sosyal Hizmet bölümü öğrencileri

Kaynakça

1. ADAGİDE, S.(2008) 15-49 yaş grubu kadınların problem çözme becerilerinin incelenmesi. Hemşirelik anabilim dalı yüksek lisans tezi. Erciyes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Kayseri.
2. ARSLAN, C. (2005). Kişilerarası Çatışma Çözme ve Problem Çözme Yaklaşımlarının Yükleme Karmaşıklığı Açısından İncelenmesi. Doktora Tezi. Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, Konya.
3. ARI, R.,SEÇER, Z. Ş. (2003). “Farklı Ana Baba Tutumlarının Çocukların Psikososyal İncelenmesi.” S.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10,451–456. Becerilerine Etkisinin
4. BEDEL, A., ARI, R.( 2011 )“Kişiler Arası Sorun Çözme Beceri Eğitiminin Yetiştirme Yurdund Yaşayan Ergenlerin Yapıcı Problem Çözme ve Sürekli Öfke Düzeylerine Etkisi”, PEGEM, Eğitim ve Öğretim Dergisi, 1 (4),1-10.
5. CENKSEVEN, F., V.A., R. (2006), “Ergenlerin Düşünme Gereksinimi ve Cinsiyetlerine Göre Problem Çözme Becerilerinin Karşılaştırılması”, Eğitim Araştırmaları Dergisi, 25.
6. ÇAM, S., TÜMKAYA, S. (2006). Üniversite Öğrencilerinde Kişilerarası Problem Çözme. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15 (2),119-132.
7. ÇAM, S., TÜMKAYA, S. (2008). Kişilerarası problem çözme envanterini lise öğrencileri formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Uluslarası insan bilimleri dergisi, 5(2),1-17.
8. ERGİN, B. (2009). Kişilerarası Problem Çözme Davranışı, Yetişkinlerdeki Bağlanma Biçimleri ve Psikolojik Rahatsızlık Belirtileri Arasındaki İlişkiler. Hacettepe Üniversitesi, Klinik Psikoloji Bilim Dalı Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.

9. ELLİS, S., SİEGLER, R.S. (1994). Development of problem solving. Thinking and Problem Solving-Handbook of perception and cognition(Sternberg, R.J.), Academic Press, USA.
10. D’ZURİLLA, T. J., NEZU, A. M., MAYDEU-OLİVARES, A. (2004). Social problem solving: Theory and assessment. In E. C. Chang, T. J. D’Zurilla, & L. J. Sanna (Eds.), Social problem solving:Theory,research, and training. Washington, DC: American Psychological Association.
11. DÜNDAR, S. (2009).’’ Polislerin Umutsuzluk Düzeyi İle Problem Çözme Becerisi Arasındaki İlişkinin İncelenmesi’’. Polis Bilimleri Dergisi, 10 (3), 77-92.
12. DÜNDAR, S. (2009). ‘‘Üniversite Öğrencilerinin Kişilik Özellikleri İle Problem Çözme Becerileri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi’’. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 24 (2), 139-150.
13. GENÇ, S., Z., KALAFAT, T. (2007). ‘‘Öğretmen Adaylarının Demokratik Tutumları İle Problem Çözme Becerilerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi.’’ Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2 (10). 10-22.
14. KENDALL, P.C.,FİSCHLER, G.L. (1984). ‘‘Behavioral and Adjustment Correlates of Problem Solving: Validational Analyses of Interpersonal Cognitive Problem Solving Measures’’. Child Development. Vol: 55, 879- 892.
15. OTACIOĞLU, S. (2007). ‘‘Eğitim Fakültelerinin Farklı Branşlarında Eğitim Alan Öğrencilerin Beceri Düzeylerinin Karşılaştırılması’’. Eurasian Journal of Educational Research, 29, pp, 73-83.
16. ÖĞÜLMÜŞ, S. (2001). Kişilerarası sorun çözme becerileri ve eğitimi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
17. ÖZBULAK, B., SERİN N.(2011).’’ Okul Psikolojik Danışmanlarının Problem Çözme ve Sosyal Beceri Düzeylerinin İncelenmesi’’. H.Ü. Eğitim Fakültesi Dergisi. 41, 302-312.
18. SARDOĞAN, M., S., KARAHAN, T., F., KAYGUSUZ, C. (2006). ‘‘Üniversite Öğrencilerinin Kullandıkları Kararsızlık Stratejilerinin Problem Çözme Becerisi, Cinsiyet, Sınıf Düzeyi ve Fakülte Türüne Göre İncelenmesi’’. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2 (1), 78- 97.
19. TÜMKAYA,S., AYBEK B., ALDAĞ H. (2009).’’ An Investigation of University Students’ Critical Thinking Disposition and Perceived Problem Solving Skills’’. Eurasian Journal of Educational Research, Issue 36, Summer 2009, 57-74.