YEŞİL YILDIZLI KONAKLAMA İŞLETMELERİNİN İNTERNET SİTELERİNDEKİ ÇEVRESEL İÇERİK ÜZERİNE BİR İNCELEME

Öz

Hizmet pazarlaması alanında internetin kullanımıyla ilgili bilimsel araştırmalar artmaktadır. Ancak turizm alanında çevresel pazarlamanın internet üzerinden nasıl yapıldığı hakkında, yeterli bilgi bulunmamaktadır. Konaklama işletmelerinin internet kullanımına ya da internet içeriklerine ilişkin geçmişte yapılmış çalışmalar bulunsa da, özellikle yeşil yıldız sertifikalı konaklama işletmelerinin çevresel içeriklerinin belirlenmesine yönelik yapılmış araştırmaya rastlanmamıştır. Bu araştırma da, yazındaki bu boşluğa dikkat çekmek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada, yeşil yıldız sertifikası almış konaklama işletmelerinin, internet sitelerinde çevresel ilgilerini gösteren ifadelerin bulunup bulunmadığı ve bu ifadelerin teması incelenmiştir. Yeşil yıldız sertifikası sahibi 407 konaklama işletmesinden 406 tanesinin interneti sitesi incelenmiştir. Tespit edilen çevresel ifadelerin temasına bakılmıştır. Yapılan içerik analizi sonucunda, yeşil yıldızlı konaklama işletmelerinin internet sitelerinde, çevresel ifadelerin yetersiz olduğu tespit edilmiştir. İlgili işletmelerin çevreye gerçek anlamda önem vermesi ve bu önemi internet sitelerine de yansıtması, büyük önem arz etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Çevre,Sürdürülebilirlik,Yeşil Yıldız,Konaklama İşletmeleri,İçerik Analizi

Kaynakça

1. Akşit, S. (2007). “Doğal Ortam Duyarlılığı Açısından Sürdürülebilir Turizm”, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23, 441-460.
2. Atay, L. ve Dilek, S. E. (2013). “Konaklama İşletmelerinde Yeşil Pazarlama Uygulamaları: IBIS Otel Örneği”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 18 (1), 203-219.
3. Brown, M. (1996). “Environmental Policy in the Hotel Sector. “Green” Strategy or Stratagem?”, International Journal of Contemporary Hospitality Management, 8 (3), 18-23.
4. Buultjens, J., Ratnayake, I., Gnanapala, A. ve Aslam, M. (2005). “Tourism and Its Implications for Management in Ruhuna National Park (Yala), Sri Lanka”, Tourism Management, 26, 733-742.
5. Erdoğan, İ. (2012).Pozitivist Metodoloji ve Ötesi. Ankara: Erk Yayınları.
6. Erdoğan, N. (2003). Çevre ve (Eko) Turizm. Ankara: Erk Yayınları.
7. Erdoğan, N., Erdoğan, İ. ve Tosun, C. (2012). “Seyahat Acentelerinin Web Sitelerindeki Çevresel İçerik Üzerine Bir İnceleme”, Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 4 (2), 223-233.
8. Erdoğan, N. ve Tosun, C. (2009). “Environmental Performance of Tourism Accommodations in The Protected Areas: Case of Goreme Historical National Park”, International Journal of Hospitality Management, 28, 406-414.

9. Güneş, G. (2011). “Konaklama Sektöründe Çevre Dostu Yönetimin Önemi”, KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 13 (20), 45-51.
10. Hacıoğlu, N. ve Girgin, G. (2008). “Sürdürülebilir Turizm Kapsamında Yeşil Pazarlamanın Yeri ve Önemi”, 13. Ulusal Pazarlama Kongresi, Adana, 30 Ekim-1 Kasım.
11. Han, H., Hsu, L.-T. J., Lee, J.-S. ve Sheu, C. (2011). “Are Lodging Customers Ready to Go Green? An Examination of Attitudes, Demographics, and Eco-Friendly Intentions”, International Journal of Hospitality Management, 30, 345-355.
12. Law, R. ve Hsu, C. H. C. (2006). “Importance of Hotel Website Dimensions and Attributes: Perceptions of Online Browsers and Online Purchasers”, Journal of Hospitality and Tourism Research, 30 (3), 295-312.
13. Lim, C. ve Mcaleer, M. (2005). “Ecologically Sustainable Tourism Management”, Environmental Modelling & Software, 20 (11), 1431-1438.
14. Manaktola, K. ve Jauhari, V. (2007). “Exploring Consumer Attitude and Behaviour Towards Green Practices in The Lodging Industry in India”, International Journal of Contemporary Hospitality Management, 19 (5), 364-377.
15. Mastny, L. (2001). Traveling Light: New Paths for International Tourism. Worldwatchpaper 159.
16. Middleton, V. T. C. ve Clarke, J. (2008).Marketing in Travel and Tourism. Büyük Britanya: Elsevier Yayınları.
17. Ovalı, P. (2007). “Kitle Turizmi ve Ekolojik Turizmin Kavram, Mimari ve Çevresel Etkiler Bakımından Karşılaştırılması”, YTÜ Mimarlık Fakültesi E-Dergisi, 2 (2), 64-79.
18. Po-Hsin, L. ve Shafer, S. (2005). “Marketing Ecotourism through the Internet: An Evaluation of Selected Ecolodges in Latin America and the Caribbean”, Journal of Ecotourism, 4 (3), 143-160.
19. Sangipul, A. (2010). “Marketing Ecotourism Through the Internet: A Case of Ecotourism Business in Thailand”, International Journal of HospitalityandTourism Administration, 11 (2), 107-137.
20. Sasidharan, V., Sirakaya, E. ve Kerstetter, D. (2002). “Developing Countries and Tourism Ecolabels”, Tourism Management, 23, 161-174.
21. T. C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Yatırım ve İşletmeler Genel Müdürlüğü, http://yigm.kulturturizm.gov.tr/TR,9579/turizm-tesisleri.html, Erişim Tarihi: 25.12.2017.
22. Teberler, M., Baysan, S. ve Yıldırım, C. (2006). “Türk Seyahat Acentelerinin Turizmin Çevresel Etkilerine Karşı Tavırları”, 2. Balıkesir Ulusal Turizm Kongresi, Balıkesir, 20-22 Nisan.
23. Tepelus, C. M. (2005). “Aiming for Sustainability in the Tour Operating Business”, Journal of Cleaner Production, 13, 99-107.
24. Türk, M. ve Harbalıoğlu, M. (2015). “Konaklama İşletmelerinde Çevreye Duyarlılık”, Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 14, 419-428.
25. Wallace, G. N. ve Pierce, S. M. (1996). “An Evaluation of Ecotourism in Amazonas, Brazil”. Annals of Tourism Research, 23 (4), 843-873.