Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Alternatif Ölçme ve Değerlendirme Yöntemlerini Kullanma Düzeyleri

Öz

Bu araştırmanın amacı, beden eğitimi öğretmenlerinin alternatif ölçme ve değerlendirme yöntemlerini kullanma düzeylerini belirlemektir. Araştırma tarama modelinde gerçekleştirilmiştir. Araştırma grubunu 2016-2017 eğitim öğretim yılında Trabzon İl Millî Eğitim Müdürlüğü bünyesinde liselerde görev yapan 126 beden eğitimi öğretmeni oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak Şirin vd. (2008) tarafından geliştirilen 51 maddeden oluşan “Öğretmen Anket Formu”nun 7 maddelik “Kişisel Bilgi Formu” ile 16 maddelik “Ölçme ve Değerlendirme” bölümünden yararlanılmıştır. Verilerin analizinde katılımcıların anketteki bağımsız değişkenlere verdikleri cevaplardaki dağılım göz önünde bulundurularak parametrik olmayan testlerden ikili küme karşılaştırmaları için Mann Whitney-U testi; üç veya daha fazla küme karşılaştırmaları için Kruskall Wallis-H testi kullanılmıştır. Araştırmada anlamlılık düzeyi 0.05 olarak alınmıştır. Araştırma sonucunda, beden eğitimi öğretmenlerinin alternatif ölçme ve değerlendirme yöntemlerini kullanmadıkları, derslerini geleneksel ölçme ve değerlendirme yöntemlerini kullanarak sürdürdükleri belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Alternatif,Ölçme,Değerlendirme,Beden Eğitimi,Öğretmen

The Level of Using Alternative Measurement and Assessment Methods of Physical Education Teachers

Öz

The aim of this study is to determine the level of using alternative measurement and assessment methods of physical education teachers. The research was carried out in the survey model. The research group consisted of 126 physical education teachers working in high schools in Trabzon Provincial Directorate of National Education in 2016-2017 academic year. In the research, Şirin et al. (2008) developed by the “Teacher Survey Form” consisting of 51 items, 7 items “Personal Information Form” and 16 items “Measurement and Assessment” section were used. In the analysis of the data, Mann Whitney-U test was used for pairwise comparisons of nonparametric tests, considering the distribution of participants’ responses to independent variables in the questionnaire; Kruskall Wallis-H test was used for three or more cluster. The level of significance was taken as 0.05. As a result of the research, It was determined that physical education teachers did not use alternative measurement and assessment methods and they continued their lessons by using traditional measurement and assessment methods.

Anahtar Kelimeler

• Alternative,measurement,assessment,physical education,teacher

Kaynakça

1. Akdoğan, S. (2009). Beden eğitimi öğretmenlerinin ilköğretim beden eğitimi dersi yeni öğretim programı hakkında görüşleri. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
2. Arslan, Y. (2011). Ölçme ve değerlendirme gelişim programının beden eğitimi öğretmen adayları ve ders verdikleri öğrencilerinin ölçme ve değerlendirmeye ilişkin algı düzeylerine etkisi. Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
3. Avşar, Z. (2009). İlköğretim öğrencilerinin beden eğitimi dersi değerlendirme süreci ile ilgili görüşlerinin belirlenmesi. Hacettepe Spor Bilimleri Dergisi, 20 (3), 81-89.
4. Aydoğmuş, A. ve Keskin, S. C. (2012). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin süreç odaklı ölçme ve değerlendirme araçlarını kullanma durumları: İstanbul ili örneği. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8 (2), 110-123.
5. Bayat, S. ve Şentürk, Ş. (2015). Fizik, kimya, biyoloji ortaöğretim alan öğretmenlerinin alternatif ölçme değerlendirme tekniklerine ilişkin görüşleri. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4 (1), 118-135.
6. Benzer, A. ve Eldem, E. (2013). Türkçe ve edebiyat öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirme araçları hakkında bilgi düzeyleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 21 (2), 649-664.
7. Birgin, O. ve Gürbüz, R. (2008). Sınıf öğretmeni adaylarının ölçme ve değerlendirme konusundaki bilgi düzeylerinin incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20, 163-179.
8. Bulca, Y., Saraç, L. ve Yapar, A. (2010). Alternatif ölçme ve değerlendirme yaklaşımları. (Ed. G. Demirhan, M. L. İnce, Y. Bulca, C. Koca, S. Kirazcı). Ölçme ve değerlendirme. Ankara: Spor Yayınevi ve Kitabevi, 93-104.

9. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, K. E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2010). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
10. Can, M. F. (2014). Beden eğitimi öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirme yeterliliklerine ilişkin algıları (Muğla ili örneği). Yüksek Lisans Tezi, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Muğla.
11. Çelik, D. (2005). Okullarda ölçme ve değerlendirme nasıl olmalıdır. Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları. No:3246.
12. Çelikkaya, T., Karakuş, U. ve Demirbaş, Ç. Ö. (2010). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin ölçme değerlendirme araçlarını kullanma düzeyleri ve karşılaştıkları sorunlar. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11 (1), 57-76.
13. Demirhan, G., Bulca, Y., Saçlı, F. ve Kangalgil, M. (2014). Beden eğitimi öğretmenlerinin uygulamada karşılaştıkları sorunlar ve çözüm önerileri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29 (2), 57-68.
14. Ergüney, M. (2018). Beden eğitimi ve spor öğretmeni adaylarının genel ve alternatif ölçme değerlendirme yeterlikleri. Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
15. Fidan, M. ve Sak, İ. M. (2012). İlköğretim öğretmenlerinin tamamlayıcı ölçme değerlendirme teknikleri hakkında görüşleri. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1 (1), 174-189.
16. Genç, N. (2008). Beden eğitimi öğretmenlerinin ölçme-değerlendirme uygulamaları ve yeterlik algıları. Yüksek Lisans Tezi, Mersin Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Mersin.
17. Gelbal, S. ve Kelecioğlu, H. (2007). Öğretmenlerin ölçme ve değerlendirme yöntemleri hakkındaki yeterlik algıları ve karşılaştıkları sorunlar. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33 (33), 135-145.
18. Güllü M., Güçlü, M. ve Kafkas, E. (2007). Beden eğitimi öğretmenlerinin 4. 5. ve 6. sınıf beden eğitimi dersi yeni öğretim programı uygulamalarının incelenmesi. 4. Uluslararası Akdeniz Spor Bilimleri Kongresi, Sözel Bildiri, 9-11 Kasım, Antalya, Türkiye.
19. Gülüm, V. ve Bilir, P. (2011). Beden eğitimi öğretim programının uygulanabilme koşulları ile ilgili beden eğitimi öğretmenlerinin görüşleri. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 9 (2), 57-64.
20. Güneş, T., Dilek, N. Ş., Hoplan, M., Çelikoğlu, M. ve Demir, E. S. (2010). Öğretmenlerin alternatif değerlendirme konusundaki görüşleri ve yaptıkları uygulamalar. International Conference on New Trends in Education and Their Implications, Sözel Bildiri, 11-13 Kasım, Antalya-Türkiye. http://www.iconte.org/FileUpload/ks59689/File/204.pdf
21. Hopple, C. J. (2005). Elementary physical education teaching and assessment: A practical guide. USA: Human Kinetics Publishers, Inc.
22. Karakuş, F. (2010). Ortaöğretim matematik dersi öğretim programında yer alan alternatif ölçme ve değerlendirme yaklaşımlarına yönelik öğretmen görüşleri. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 8 (2), 457-488.
23. Karp, G. G. ve Woods, M. L (2008). Preservice teachers’ perceptions about assessment and its implementation. Journal of Teaching in Physical Education, 27 (3), 327-346.
24. Kuran, K. ve Kanatlı, F. (2009). Alternatif ölçme değerlendirme teknikleri konusunda sınıf öğretmenlerinin görüşlerinin değerlendirilmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6 (12), 209-234.
25. Küçükahmet, L. (2004). Öğretimde planlama ve değerlendirme. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
26. López-Pastor, V. M., Kirk, D., Lorente-Catalán, E., MacPhail, A. ve Macdonald, D. (2013). Alternative assessment in physical education: a review of international literature. Journal Sport, Education and Society, 18 (1), 57-76.
27. Özenç, M. (2013). Sınıf öğretmenlerinin alternatif ölçme ve değerlendirme bilgi düzeylerinin belirlenmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 21, 157-178.
28. Özenç, M. ve Çakır, M. (2015). Sınıf öğretmenlerinin alternatif ölçme ve değerlendirme yeterliklerinin belirlenmesi. İlköğretim Online, 14 (3), 914-933.
29. Özgül, F. ve Kangalgil, M. (2018). Beden eğitimi öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirme araçları ile ilgili görüşlerinin incelenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 16 (2), 60-71.
30. Özkoparan, O. (2016). Beden eğitimi ve spor derslerinde alternatif ölçme-değerlendirme yöntemleri kullanılmasına ilişkin öğretmen görüşlerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
31. Şahin, Ç. ve Karaman, P. (2013). Sınıf öğretmeni adaylarının ölçme ve değerlendirmeye ilişkin inançları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28 (2), 394-407.
32. Şimşek, A. (2012). Araştırma modelleri. (Ed. A. Şimşek). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları. 80-106.
33. Şirin, E. F. (2009). Yeni ilköğretim beden eğitimi dersi (altıncı sınıf) öğretim programının uygulanabilirlik düzeyinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 4 (2), 92-102.
34. Şirin, E. F., Çağlayan, H. S. ve İnce, A. (2009). Beden eğitimi öğretmenlerinin yeni ilköğretim programındaki ölçme-değerlendirme konusundaki yeterlilik düzeylerine ilişkin algıları. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, XIV (1), 25-40.
35. Şirin, E., Yıldız, Ö., Mülazımoğlu, O. ve Erdoğdu, M. (2008). 2006-2007 Öğretim yılında uygulamaya başlanan yeni ilköğretim beden eğitimi dersi programına yönelik öğretmen görüşleri. Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2 (2), 132-146.
36. Tavşancıl, E. (2005). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
37. Turgut, M. F. (1997). Eğitimde ölçme ve değerlendirme metotları. Ankara: Yargıcı Matbaası.
38. Yalçın, H. (2009). Resmi ve özel ilköğretđm okullarında uygulanan yeni ilköğretim beden eğitimi öğretim programına ilişkin öğretmen görüşleri (Ankara ili örneği). Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
39. Yaykın, N. (2015). Beden eğitimi öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirme yeterlik algılarının incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Çanakkale.