TR
EN
Türkiye’nin 7552 Sayılı İklim Kanunu: Kentler ile Yerel Yönetimlerin Rolü ve Sorumlulukları Üzerine Akademik Bir Değerlendirme
Öz
Küresel iklim değişikliğinin yol açtığı ve etkileri giderek kentsel alanlarda yoğunlaşan çok katmanlı kriz, çağımızın en temel sosyo-ekolojik sorunlarından biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Kentler, hem yüksek sera gazı emisyonlarının asli kaynakları olmaları hem de iklim risklerine karşı taşıdıkları yapısal kırılganlıklar nedeniyle, iklim eylemlerinin merkez üssü konumundadır. Türkiye’nin Paris Anlaşması’na taraf olması ve 2053 net sıfır emisyon hedefini benimsemesiyle birlikte, 7552 sayılı İklim Kanunu’nun 9 Temmuz 2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmesiyle ulusal iklim politikası yasal bir zemine kavuşmuştur. Bu çalışma, yürürlüğe giren İklim Kanunu’nu, getirdiği yasal yükümlülükler ve sunduğu fırsatlar ekseninde kentler ve yerel yönetimler perspektifinden bir değerlendirmeye tabi tutmaktadır. Doküman analizi yöntemiyle desenlenen değerlendirme, uluslararası iklim hukuku, kent ve yerel yönetimler literatürüyle diyalog halinde, kanunun normatif çerçevesinin ötesine geçerek sahadaki potansiyel yansımalarını sorgulamaktadır. Değerlendirme, mekânsal planlama, enerji, ulaşım, atık yönetimi ve iklim finansmanı gibi kentsel yönetişimin kilit alanlarındaki yerel yönetim sorumluluklarına odaklanmakta, Türkiye’deki mevcut durumu uluslararası örnekler ve akademik bulgular ışığında karşılaştırmalı olarak değerlendirmektedir. Özellikle kamu ve özel hukukun iklim krizine yanıt verme biçimlerindeki farklılıklar, iklim davacılığındaki son dönem yenilikler, finansman mekanizmalarının etkinliği ve iklim adaletinin kesişimsel boyutları gibi güncel ve karmaşık akademik tartışmalar, bu makalenin temel eksenlerini oluşturmaktadır. Bulgular, Kanun’un yerel iklim eylemlerini keyfiyetten çıkarıp yasal bir zorunluluk haline getirerek Türkiye için ileri bir adım teşkil ettiğini ortaya koymaktadır. Sonuç olarak, Kanun’un sahadaki başarısının yalnızca metnin normatif gücüne değil, büyük ölçüde yerel yönetimlerin mali ve idari olarak güçlendirilmesine ve uygulama süreçlerine aktif katılımlarının sağlanmasına bağlı olduğu öne sürülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 7552 Sayılı İklim Kanunu. (2025). Resmî Gazete (9 Temmuz 2025, Sayı: 32951).https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2025/07/20250709-1.htm (Erişim Tarihi: 10/07/2025).
- Amul, G. G. H. ve Shrestha, M. (2015). City diplomacy and urban climate governance. Cities and ClimateDiplomacy, 2(6).
- Aulagnier, A., Compagnon, D., Mazeaud, A. ve Smith, A. (2024). Local climate change action plans inFrance: between formal compliance and grassroots appropriation. Critical Policy Studies, 19(1), 97–113.
- Betsill, M. M. ve Bulkeley, H. (2007). Looking back, thinking ahead: A decade of urban climate governanceresearch. Local Environment, 12(5), 447-456.
- Bowler, D. E., Buyung-Ali, L., Knight, T. M. ve Pullin, A. S. (2010). Urban greening to cool towns andcities: A systematic review of the empirical evidence. Landscape and Urban Planning, 97(3), 147-155.
- Boyle, A. (2018). Climate change, the Paris Agreement and human rights. The International andComparative Law Quarterly, 67(4), 759–777.
- Brink, E., Vargas Falla, A. M. ve Boyd, E. (2025). The law of the four poles: legal pluralism and resistancein climate adaptation. Law & Society Review, 59(1), 50–81.
- Bryson, C. ve Keener, V. W. (2024). Climate finance in the Pacific: Opportunities and challenges forincreasing coordination and collaboration in Green Climate Fund projects. Asia-Pacific Journal ofOcean Law and Policy, 9(2), 212-220.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Yerel Yönetimler
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Erken Görünüm Tarihi
29 Eylül 2025
Yayımlanma Tarihi
29 Eylül 2025
Gönderilme Tarihi
26 Temmuz 2025
Kabul Tarihi
26 Ağustos 2025
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2025 Cilt: 8 Sayı: 2
APA
Göksoy Sevinçli, B. (2025). Türkiye’nin 7552 Sayılı İklim Kanunu: Kentler ile Yerel Yönetimlerin Rolü ve Sorumlulukları Üzerine Akademik Bir Değerlendirme. Türkiye Siyaset Bilimi Dergisi, 8(2), 129-142. https://doi.org/10.59886/tsbder.1751317
AMA
1.Göksoy Sevinçli B. Türkiye’nin 7552 Sayılı İklim Kanunu: Kentler ile Yerel Yönetimlerin Rolü ve Sorumlulukları Üzerine Akademik Bir Değerlendirme. TSBD. 2025;8(2):129-142. doi:10.59886/tsbder.1751317
Chicago
Göksoy Sevinçli, Berfin. 2025. “Türkiye’nin 7552 Sayılı İklim Kanunu: Kentler ile Yerel Yönetimlerin Rolü ve Sorumlulukları Üzerine Akademik Bir Değerlendirme”. Türkiye Siyaset Bilimi Dergisi 8 (2): 129-42. https://doi.org/10.59886/tsbder.1751317.
EndNote
Göksoy Sevinçli B (01 Eylül 2025) Türkiye’nin 7552 Sayılı İklim Kanunu: Kentler ile Yerel Yönetimlerin Rolü ve Sorumlulukları Üzerine Akademik Bir Değerlendirme. Türkiye Siyaset Bilimi Dergisi 8 2 129–142.
IEEE
[1]B. Göksoy Sevinçli, “Türkiye’nin 7552 Sayılı İklim Kanunu: Kentler ile Yerel Yönetimlerin Rolü ve Sorumlulukları Üzerine Akademik Bir Değerlendirme”, TSBD, c. 8, sy 2, ss. 129–142, Eyl. 2025, doi: 10.59886/tsbder.1751317.
ISNAD
Göksoy Sevinçli, Berfin. “Türkiye’nin 7552 Sayılı İklim Kanunu: Kentler ile Yerel Yönetimlerin Rolü ve Sorumlulukları Üzerine Akademik Bir Değerlendirme”. Türkiye Siyaset Bilimi Dergisi 8/2 (01 Eylül 2025): 129-142. https://doi.org/10.59886/tsbder.1751317.
JAMA
1.Göksoy Sevinçli B. Türkiye’nin 7552 Sayılı İklim Kanunu: Kentler ile Yerel Yönetimlerin Rolü ve Sorumlulukları Üzerine Akademik Bir Değerlendirme. TSBD. 2025;8:129–142.
MLA
Göksoy Sevinçli, Berfin. “Türkiye’nin 7552 Sayılı İklim Kanunu: Kentler ile Yerel Yönetimlerin Rolü ve Sorumlulukları Üzerine Akademik Bir Değerlendirme”. Türkiye Siyaset Bilimi Dergisi, c. 8, sy 2, Eylül 2025, ss. 129-42, doi:10.59886/tsbder.1751317.
Vancouver
1.Berfin Göksoy Sevinçli. Türkiye’nin 7552 Sayılı İklim Kanunu: Kentler ile Yerel Yönetimlerin Rolü ve Sorumlulukları Üzerine Akademik Bir Değerlendirme. TSBD. 01 Eylül 2025;8(2):129-42. doi:10.59886/tsbder.1751317
