EXAMINATION OF SPECIAL EDUCATION TEACHER CANDIDATES’ INDIVIDUALIZATION OF TEACHING

Öz

In this study, it was tried to examine the individualization of teaching of special education teacher candidates. For this purpose, the documents prepared by the special education teacher candidates; performance level, long-term and short-term purpose, preparation of instructional materials, creation of instructional content and planning of evaluation processes were examined in terms of how they were. Document analysis, one of the qualitative research methods, was used in the research.These documents were obtained from 23 special education teacher candidates. The obtained documents were analyzed in order to individualize the teaching, and the findings were reached and these findings were discussed within the framework of the relevant literature. Based on the findings of the research; It can be said that in addition to the theoretical course hours of the teaching courses in the special education undergraduate program, practice hours should be added. In addition, it can be said that the skills of knowing and applying the teaching methods that are known to be effective and that the special education teacher candidates can use when they start their professional life, and the skills of adapting these applications should be developed.

Anahtar Kelimeler

• Individualized teaching plan
• individualizing teaching
• teacher candidates
• special education

ÖZEL EĞİTİM ÖĞRETMENİ ADAYLARININ ÖĞRETİMİ BİREYSELLEŞTİRME DURUMLARININ İNCELENMESİ

Öz

Bu araştırmada, özel eğitim öğretmeni adaylarının öğretimi bireyselleştirme durumları incelenmeye çalışılmıştır. Bu amaç doğrultusunda özel eğitim öğretmeni adaylarının hazırlamış olduğu dokümanlar; performans düzeyi, uzun dönemli ve kısa dönemli amaç, öğretime ilişkin materyalleri yazma, öğretimsel içerik oluşturma ve değerlendirme süreçlerini planlama düzeylerinin nasıl olduğu bakımından irdelenmiştir. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi kullanılmıştır. Bu dokümanlar 23 özel eğitim öğretmen adayından elde edilmiştir. Elde edilen dokümanlar, öğretimi bireyselleştirmeye yönelik olarak analiz edilerek bulgulara ulaşılmış ve bu bulgular ilgili alanyazın çerçevesinde tartışılmıştır. Araştırmanın bulgularından hareketle; özel eğitim lisans programında yer alan öğretim derslerinin teorik ders saatlerine ek olarak uygulama saatlerinin de eklenmesi gerektiği söylenebilir. Ayrıca özel eğitim öğretmeni adaylarının meslek hayatlarına başladıklarında kullanabilecekleri ve etkili olduğu bilinen öğretim yöntemlerini bilme ve uygulama becerilerinin ve bu uygulamaları uyarlama becerilerinin geliştirilmesi gerektiği söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Bireyselleştirilmiş öğretim planı
• öğretimi bireyselleştirme
• öğretmen adayları
• özel eğitim

Kaynakça

1. Akçamete, G. (2009). Genel eğitim okullarında özel gereksinimi olan öğrenciler ve özel eğitim. Kök Yayıncılık.
2. Avcıoğlu, H. (2015). A’dan z’ye BEP. Vize Yayıncılık.
3. Batu, E. S., Çolak, A., & Odluyurt S. (2012). Özel gereksinimli çocukların kaynaştırılması. Vize Basın Yayın
4. Camadan, F. (2012). Sınıf öğretmenleri ve sınıf öğretmeni adaylarının kaynaştırma eğitimine ve bep hazırlamaya ilişkin öz-yeterliklerinin belirlenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 11(39), 128-138. https://dergipark.org.tr/en/pub/esosder/issue/6153/82663
5. Cawley, J. F., Hayes, A., & Foley, T. E. (2008). Teaching math to students with learning disabilities. Rowman and Littlefield Education.
6. Cüre, G., & Nar, S. (2019). Kaynaştırma ortamlarında öğretim ve değerlendirmede uyarlama yapma/bireyselleştirme. E. S. Batu (Ed.). Kaynaştırma ortamında uygulamalar içinde (s. 209-246). Vize Akademik.
7. Çıkılı, Y., Gönen, A., Bağcı, Ö. A., & Kaynar, H. (2020). Özel eğitim alanında görev yapan öğretmenlerin Bireyselleştirilmiş Eğitim Programı (BEP) hazırlama konusunda yaşadıkları güçlükler. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 15(1), 5121-5148. https://doi.org/10.26466/opus.659506
8. Eliçin, Ö., Emecen, D. D., & Yıkmış, A. (2013). Zihin engelli çocuklara doğrudan öğretim yöntemiyle temel toplama işlemlerinin öğretiminde nokta belirleme tekniği kullanılarak yapılan öğretimin etkililiği. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 37(37), 118-136. https://dergipark.org.tr/en/pub/maruaebd/issue/386/2559

9. Erbaş, D. (2003). Var olan performans düzeyinin belirlenmesi ve yazılması. O. Gürsel (Ed.), Bireyselleştirilmiş eğitim programlarının geliştirilmesi içinde (s. 69-80). Anadolu Üniversitesi Yayınları.
10. Gürsel, O. (Ed.). (2003). Bireyselleştirilmiş eğitim programlarının geliştirilmesi. Anadolu Üniversitesi Yayınları
11. Güven, B., & Sözer, M. A. (2007). Öğretmen adaylarının öğretimin bireyselleştirmesine ilişkin görüşleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32(32), 89-99. http://efdergi.hacettepe.edu.tr/yonetim/icerik/makaleler/581-published.pdf
12. House, A. E., House, B. J., & Campbell, M. B. (1981). Measures of interobserver agreement: Calculation formulas and distribution effects. Journal of Behavioral Assessment, 3(1), 37-57. https://doi.org/10.1007/BF01321350
13. Kargın, T. (2010). İlköğretimde kaynaştırma uygulamaları. Kök Yayıncılık.
14. Millî Eğitim Bakanlığı. (1997). 573 Sayılı Özel Eğitim Hakkında Kanun Hükmünde Kararname. http://orgm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2012_10/10111011_ozel_egitim_kanun_hukmunda_kararname.pdf
15. Millî Eğitim Bakanlığı. (2018). Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği. https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=24736&MevzuatTur=7&MevzuatTertip=5
16. Özkubat, U., Sanır, H., & Özmen, E. R. (2021). Öğrenme güçlüğü olan öğrenciler için yapılan öğretimsel uyarlamalara yönelik öğretmen görüşleri. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(3), 881-900. https://doi.org/10.31592/aeusbed.979746
17. Özyürek, M. (2009). Bireyselleştirilmiş eğitim programını geliştirme ve temelleri. Kök Yayıncılık.
18. Rakap, S., Kalkan, S., & Balıkçı, Ş. (2022). Özel eğitimde nitelikli öğretimsel amaç yazmaya ilişkin ilkelerin doküman analizi yoluyla belirlenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(2), 631-650. https://doi.org/10.31592/aeusbed.1098622
19. Scott, D. & Morrison, M. (2005). Key ideas in educational research. London: Continuum.
20. Silbert, J., Carnine, D., & Stein, M. (1990). Direct instruction mathematics. Columbus, OH: Merrill.
21. Tekin-İftar, E., & Kırcaali-İftar, G. (2004). Özel eğitimde yanlışsız öğretim yöntemleri (2. Baskı). Nobel Yayınevi.
22. Tekin-İftar, E., & Kırcaali-İftar, G. (2012). Özel eğitimde yanlışsız öğretim yöntemleri. Vize Basın Yayın.
23. Vuran, S. (2003). Bireyselleştirilmiş eğitim programları (BEP). O. Gürsel (Ed.), Bireyselleştirilmiş eğitim programlarının geliştirilmesi içinde (s. 1-12). Anadolu Üniversitesi Yayınları.
24. Vuran, S., Bozkuş-Genç, G., & Sani-Bozkurt, S. (2017). İşbirliği ile bireyselleştirilmiş eğitim programı geliştirme süreci: Durum çalışması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 18(02), 165-184. https://doi.org/10.21565/ozelegitimdergisi.316362
25. Wach, E., & Ward, R. (2013). Learning about qualitative document analysis. IDS Practice Paper in Brief, 13, 1-11. https://opendocs.ids.ac.uk/opendocs/bitstream/handle/20.500.12413/2989/PP%20InBrief%2013%20QDA%20FINAL2.pdf?sequence=4
26. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (10. baskı). Seçkin Yayıncılık.
27. Yikmis, G. (2022). Opinions and suggestions of preservice special education teachers on ethical principles. Cypriot Journal of Educational Sciences, 17(4), 1385-1398. https://doi.org/10.18844/cjes.v17i4.7063