EVLİLİK VE EŞ SEÇME TUTUMUNA KUŞAKLARIN ETKİSİ: X VE Y KUŞAKLARININ KARŞILAŞTIRMASI

Öz

Evlilik, çiftlerin meşru şekilde cinsellik yaşamasına olanak sağlayan, ekonomik iş birliği yapılan ve yasal olarak çocuğun doğduğu ve büyütüldüğü bir birleşimdir. Sanayi Devrimi ile yaşanan büyük teknolojik gelişmeler ve gelenekselden moderne doğru evrilen toplumsal yapıdaki değişiklikler, evlilikle ilgili tutumların değişmesine sebep olmuştur. Kuşak, aynı yıllarda doğmuş, aynı çağın koşullarını yaşamış ve benzer ödevlerle yükümlü olmuş kişiler topluluğudur. Bu çalışmada zaman içindeki evlilik tutumuyla ilgili değişimleri incelemek için X ve Y kuşaklarının romantizm, eş seçme ve evlilik tutumlarının karşılaştırılması amaçlanmıştır.Veriler Düzce Üniversitesinden 521 öğrenci, 62 akademik ve 53 idari personel olmak üzere toplam 636 kişiye, İnönü Evlilik Tutum Ölçeği ile Romantizm ve Eş Seçim Tutum Ölçeği uygulanarak elde edilmiştir. Kuşaklar arasında evlilik tutumunda istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık görülmemekle birlikte, ölçeklerin alt boyutlarında anlamlı farklılıklar ortaya çıkmıştır. Medeni durum, cinsiyet, boşanmış yakınların varlığı ve uygun evlilik yaşına göre evlilik tutumlarının farklılık gösterdiği görülmüştür. Kuşaklar arası genel olarak anlamlı bir farklılık çıkmamasına bu çalışmadaki bireylerin eğitim düzeyinin yüksek olması ve X kuşağının çoğunlukla evlilerden ve Y kuşağının ise bekarlardan oluşmasının neden olduğu görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• X ve Y kuşağı,evlilik tutumu,eş seçimi,sosyal değişim

Effect of Generations to Marriage and Spouse Selection Attitude: Comparison of X and Y Generations

Öz

Marriage is a unionin which couples have legitimate sexuality; in which an economic cooperation is made and in which a child is born and raised legally.The great technological developments experienced with the Industrial Revolution and the changes in the social structure evolving from the traditional to the modern have caused the attitudes towards marriage to change. The generation is a group of people who were born in the same years, lived in the same era conditions and were obliged to do similar chores.In this study, it is aimed to compare romance, spouse selection and marriage attitudes of X and Y generations in order to analyze the changes in attitudes about marriage through time.Data were collected from a total of 636 people, 521 of whom were students, 62 of whom were academic and 53 of whom were administrative staff in Düzce University, usingthe Inonu Marriage Attitude Scale and the Attitudes about Romance and Mate Selection Scale.Although there was no statistically significant difference in marriage attitudes between generations, significant differences were detected in subscales. It was observed that the marriage attitudes showed difference according to marital status, gender, presence of a divorced relative and appropriate age of marriage. In this study, the insignificance to marriage attitudes between generations was caused due to the high levels of education of the participants as well as the marital status of the them; X generation consisting of married people and Y generation consisting of single people.

Anahtar Kelimeler

• X andY generation,marriage attitude,spouse selection,social change

Kaynakça

1. Adıgüzel, O., Batur, H. Z., Ekşili, N. (2014). Kuşakların Değişen Yüzü ve Y Kuşağı ile Ortaya Çıkan Yeni Çalışma Tarzı: Mobil Yakalılar. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(19), 165-182.
2. Alwin, D. F. (2002). Generations X, Y and Z: Are They Changing America? American Sociological Association’s Contexts, 1(4), 42-51.
3. Atak, H. ve Taştan, N. (2012). Romantik İlişkiler ve Aşk. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 4(4), 520-546.
4. Aydın, O.ve Baran, G. (2010). Toplumsal Değişme Sürecinde Evlenme ve Boşanma. Toplum ve Sosyal Hizmet, 21(2), 117-126.
5. Bağlı, M. ve Sever, A. (2005). Tabulaştırılan/Tabulaşan Kurumun (Ailenin) Kurbanlıklar Edinme Pratiği. Aile ve Toplum, Eğitim, Kültür ve Araştırma Dergisi, 2(8), 9-21.
6. Bayer A. (2013). Değişen Toplumsal Yapıda Aile. Şırnak Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 4(8), 101-129.
7. Bayoğlu, F. ve Atli, A. (2014). İnönü Evlilik Tutum Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Analizleri. Ege Eğitim Dergisi, 15(2), 397-416.
8. Behrstock-Sherratt, E. and Coggshal, J. G. (2010). Realizing the Promise of Generation Y. Education Leadership, 67(8), 28-34.

9. Budak, G. (1990). Endüstrileşme Süreci İçinde Ailenin Yeri ve Önemi. 1.Aile Şurası. Ankara: T.C. Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu Başkanlığı Yayınları.
10. Butzer, B. and Kuiper, N. A. (2008). Humor Use in Romantic Relationships: The Effects of Relationship Satisfaction and Pleasant versus Conflict Situations. The Journal of Psychology, 142(3), 245-260.
11. Cihan-Güngör, H., Yılmaz, M., Balcı-Çelik, S. (2011). Romantizm ve Eş Seçimi Tutum Ölçeğinin Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(36), 180-188.
12. Crumpacker, M.and Crumpacker, J. M. (2007). Succession Planning and Generational Stereotypes: Should HR Consider Age-Based Values and Attitudes a Relevant Factoror a Passing Fad? Public Personnel Management, 36(4), 349-369.
13. Çetin-Aydın, G. ve Başol, O. (2014). X ve Y Kuşağı: Çalışmanın Anlamında Bir Değişme Var mı? Electronic Journal of Vocational Colleges, 4(4), 1-15.
14. Demir M. (2008). Sweetheart, You Really Make Me Happy: Romantic Relationship Quality and Personality as Predictors of Happiness Among Emerging Adults. Journal of Happiness Studies, 9(2), 257-277.
15. Ersoy, E. (2009). Cinsiyet Kültürü İçerisinde Kadın ve Erkek Kimliği (Malatya Örneği). Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(2), 209-230.
16. Feiring, C. (1996). Concepts of Romance in 15-Year-Old Adolescents.Journal of Research on Adolescence, 6(2), 181-200.
17. Gazioğlu, E. (2014). Doğu Karadeniz Bölgesinin Toplumsal Cinsiyet Rejimi ve Kadınların Toplumsal Konumları. Karadeniz Araştırmaları, Kış 2014(40), 95-108.
18. Geçtan, E. (1984). Çağdaş Yaşam ve Normal Dışı Davranışlar(3. baskı). Ankara: Maya Yayıncılık.
19. Gonzaga, G. C., Turner, R. A., Keltner, D., Campos, B., Altemus, M. (2006). Romantic Love and Sexual Desire in Close Relationships. Emotion, 6(2), 163-179.
20. Gökçe, B. (1991). Aile ve Aile Tipleri Üzerine Bir İnceleme. B. Dikeçligil, A. Çiğdem (Ed.), Aile Yazıları I, Temel Kavramlar Yapı ve Tarihi Süreç. Ankara: T.C. Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu Başkanlığı Yayınları.
21. Güleç, G. (2012). Aile ve Evlilik. Ç. Yenilmez (Ed.), Aile Yapısı ve İlişkileri (s. 62-79). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları.
22. Günay G. ve Bener Ö. (2013). Gençlerin Evlilik ve Aile Yaşamına İlişkin Tutumları. Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(1), 1-16.
23. Haeberle, K., Herzberg, J., Hobby, T. (2009). Leading the Multigenerational Work Force. Healthcare Executive, 24(5), 66-67.
24. Jianrui, J. A. (2011). The Y Factor: Managing the New Generation of Soldiers. Pointer, Journal of The Singapore Armed Forces, 39(4), 53-65.
25. Kalav, A. (2012). Namus ve Toplumsal Cinsiyet. Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi, 2(2), 151-163.
26. Keleş, H. N. (2011). Y Kuşağı Çalışanlarının Motivasyon Profillerinin Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 3(2), 129-139.
27. Kılıçaslan, A. (2004). Ebeveynliğe Geçiş. H. Yavuzer (Ed.), Evlilik Okulu (s. 108). İstanbul: Remzi Kitabevi.
28. Köroğlu, T. (2013). Üniversite Gençliğinin Evlilik, Aile ve Boşanma Konusundaki Düşünce ve Görüşleri Üzerine Sosyolojik Bir Araştırma: Karabük Üniversitesi Örneği. Yüksek Lisans Tezi, Karabük Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Karabük, Türkiye.
29. Kyles, D. (2005). Managing Your Multigenerational Workforce. Strategic Finance, 87(6), 53-56.
30. Miller, R. K. and Washington K. (2011). Consumer Behavior 2011. Georgia, USA:Richard K. Miller & Associates.
31. Ozankaya, Ö. (1986). Toplumbilim (6. baskı). İstanbul: Tekin Yayınevi.
32. Özgüven, İ. E. (2009). Evlilik ve Aile Terapisi (2. baskı). Ankara: PDREM Yayınları.
33. Pınar, G. (2008). Üniversite Son Sınıf Öğrencilerinin Evliliğe Bakış Açısı. Aile ve Toplum, Eğitim, Kültür ve Araştırma Dergisi, 4(14), 49-60.
34. Rothrauff, T. C. (2005). Beliefs About Intergenerational Assistance Following Divorce and Remarriage:Does Race and Ethnicity Matter?.Thesis of MSc, University of Missouri, Missouri, Columbia.
35. Salahuddin, M. M. (2010). Generational Differences Impact on Leadership Style and Organizational Success. Journal of Diversity Management, 5(2), 1-6.
36. Seçkin-Büyük, S. (2005). Biz Kuşağı Geliyor. Capital Aylık İş ve Ekonomi Dergisi, 13(10), 110-112.
37. Sprecher, S., Cate, R., Levin, L. (1998). Parental Divorce and Young Adults Beliefs About Love. Journal of Divorce &Remarriage, 28(3-4), 107-120.
38. Strong, B., DeVault, C., Cohen, T. F. (2011). The Marriage and Family Experience: Intimate Relationships In a Changing Society (11th ed.). Canada: Cengage Learning.
39. Süleymanov, A. (2009). Çağdaş Türk Toplumlarında Aile ve Evlilik İlişkileri. Aile ve Toplum, Eğitim, Kültür ve Araştırma Dergisi, 5(17), 7-17.
40. Şentürk, Ü. (2008). Aile Kurumuna Yönelik Güncel Riskler. Aile ve Toplum, Eğitim, Kültür ve Araştırma Dergisi, 4(14), 7-31.
41. Tüfekçi, S. (2008). Romantik İlişkilerde Genç Yetişkinlerin Aşka İlişkin Tutumları ve Kişilik Özellikleri:Transaksiyonel Analiz Ego Durumları Açısından Bir Değerlendirme. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul, Türkiye.
42. TÜİK. (2015). Evlenme ve Boşanma İstatistikleri. Türkiye İstatistik Kurumu, Haber Bülteni, Sayı: 21515, 02 Mart 2016.
43. Yaşar-Ekici, F. (2014). Türk Aile Yapısının Değişim ve Dönüşümü ve Bu Değişim ve Dönüşüme Etki Eden Unsurların Değerlendirilmesi. International Journal of Social Science, 2014(30), 209-224.
44. Zimmer-Gembeck, M. J. (2002). The Development of Romantic Relationships and Adaptations in the System of Peer Relationships. Journal of Adolescent Health, 31(6), 216-225.