Marriage and Divorce in the Process of Social Change

Öz

Social change is the result of the process which enabled human beings to reach the lev-el of modern society from the level of primitive society. In modern life, with the effect of social change, the concepts of marriage and divorce have changed considerably; marriage and di-vorce have been stripped off from the effect of taboos and alternative life styles peculiar to the modern life have emerged. Because of the fact that children and adults are in the risk group in terms of familial problems which may emerge as a result of social change, pro-fessional effort must be spent against the neg-ative conditions which affect the fellowship of family in an interdisciplinary approach.

Anahtar Kelimeler

• Social change,marriage,divorce

TOPLUMSAL DEĞİŞME SÜRECİNDE EVLENME VE BOŞANMA

Öz

Toplumsal değişme, insanoğlunun ilkel toplum düzeyinden modern toplum aşamasına geçişini sağlayan sürecin sonucudur. Modern yaşamda toplumsal değişme ile birlikte evlenme ve boşanma gibi olgularda feodal döneme göre önemli farklılaşmalar yaşanmış; evlilik ve boşanma tabuların etkisinden kurtulmuş, modern yaşama özgü alternatif yaşam tarzları ortaya çıkmıştır. Toplumsal değişmenin etkisiyle aile yaşamında ortaya çıkabilecek sorunlardan yetişkinler ile birlikte en fazla olumsuz etkilenme riski taşıyan grup çocuklar olduğundan aile kurumunu etkileyen olumsuz durumlara karşı profesyonel çalışmalar interdisipliner yaklaşım ile gerçekleştirilmelidir.

Anahtar Kelimeler

• Toplumsal değişme,evlenme,boşanma

Kaynakça

1. Abadan, N. (1982) “Toplumsal değişme ve Türk kadını”, Türk Toplumunda Kadın, Ekin Yayınları, İstanbul.
2. Akyüz, E. (1991) “Evlilik dışı çocukların korunması”, Türk Aile Ansiklopedisi, Ankara.
3. Amato, P. R. (1994) “Life-span adjustment of children to their parents divorce”, Child-ren and Divorce, 4 (1) 72-88.
4. Arıkan, Ç. (1992) Yoksulluk, evlilikte geçimsizlik ve boşanma, Şafak Matbaası, Ankara.
5. Baran, A.G., Kalınkara, V., Aral, N., Akın, G., Baran, G. ve Özkan, Y. (2005) “Yaşlı ve aile ilişkileri-Ankara Örneği”. T.C. Baş-bakanlık Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü Yayınları, Ankara.
6. Benedek, E.P. and Brown, C.F. (1997) Boşanma ve çocuğunuz, çocuğunuzun boşanmanızla başetmesine nasıl yardımcı olursunuz (Çeviren: S. Katlan), HYB Yayıncılık, Ankara.
7. Celkan, H.Y. (1991) “Aile kurumunda süreklilik ve değişme”, Türk ailesi ansiklopedi-si,4,31-32, Ankara.
8. Dallos, R. (1990) “Moral development and the family: The generisis of crime”, Journal of Crime and Society, 2 (4) 371-402.

9. Doğan, İ. (1998) Sosyoloji: Kavramlar ve sorunlar, Sistem Yayıncılık, İstanbul.
10. Ergil, D. (1994) Toplum ve insan. Turhan Kitabevi, Ankara.
11. Furstenberg, F. F. (1996) The future of marriage. American Demographics, 18 (6) 35-40.
12. Giddens, A. (2000) Sosyoloji (Çeviren: K. Özel, O. Turhan ve B. Bayar). Ayraç Yayınevi, Ankara.
13. Greenstein, N. T. and Davis, S. N. (2006) “Cross national variations in divorce: Effects of womens’ power, prestige and de-pendence”, Journal of Comparative Family Studies, 25 (2) 1-35.
14. Güvenç, B. (1999) İnsan ve kültür. Remzi Kitabevi, İstanbul.
15. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü, (2003)“Türkiye Nüfus ve Sağlık Araş-tırması”, Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü, Sağlık Bakanlığı Ana Çocuk Sağlığı ve Aile Planlaması Genel Müdürlüğü, Devlet Planlama Teşkilatı, Avrupa Birliği Ortak Yayını, Ankara.
16. Hall, S. and Scraton, P. (1990) “Low, class and control”, Crime and Society. 5 (3) 460-498.
17. Kalmijn, M. and Monden, C. (2006) “Are the negative effects of divorce on well-being dependent on marital quality”, Journal of Marriage and Family, 68 (1) 1197-1213.
18. Karney, B. R. and Bradbury T. N. (1995) “The longitudinal course of marital quality and stability”, Psychological Bulletin, 3 (4) 118-125.
19. Kongar, E. (2000) 21.yy’da Türkiye. Remzi Kitabevi, İstanbul.
20. Liu, G. and Vikat, A. (2004) “Does divorce risk depend on spouses’ relative income”, MPIDR Working Paper: 24 p.
21. Lyngstad, T. H. (2004) “The impact of pa-rents’ and spouses education on divorce ra-tes in Norway”, Demographic Research Ar-ticle, 10 (5) 121-142.
22. Ozankaya, Ö. (1986) Toplumbilim. Tekin Yayınevi, Ankara.
23. Rothrauff, T. C. (2005) “Beliefs about inter-generational assistance following matters”, Master thesis.University of Missouri, Co-lumbia.
24. Sprecher, S., Cate, R. and Levin, l. (1998) “Parental divorce and young adults beliefs about love”, Journal of Divorce and Marria-ge, 28 (4) 21-35.
25. Tezcan, M. (1995) Sosyolojiye giriş: Temel kavramlar. Gelişim Yayınları, Ankara.
26. TÜİK, (2007) Evlenme istatistikleri 2006, T.C. Türkiye İstatistik Kurumu Yayınları, Ankara.
27. TÜİK, (2008) Boşanma istatistikleri 2007, T.C. Türkiye İstatistik Kurumu Yayınları, An-kara.
28. Yazan, Ü. M. (1991) “İleri endüstri toplumlarında aile kurumu üzerine bir araştırma”. Aile Yazıları II (Derleyen: B. Dikeçligil ve A. Çiğdem), T.C Aile Araştırma Kurumu Başkanlığı Yayınları, 457-475, Ankara.
29. Yörükoğlu, A. (2000) Değişen toplumda aile ve çocuk, Özgür Yayınları, İstanbul.