Professional Decision Making among Social Workers in the field of Child Abuse

Öz

Decision making is an important professional activity that is expected from the social worker to effectively achieve during various stages of intervention. Despite the uncertainity that is faced, social workers take critical decisions and shape their practice. However, the decision making process itself has a complex structure and includes different dynamics. In this study, first, the nature of decision making in social work intervention is examined within the framework of different decision models. In the second part of the study, the field of child abuse is chosen to be analyzed because of the critical importance of the decision making process and decision analysis is emphasized as a tool for a more effective decision making process for social workers 

Anahtar Kelimeler

• Decision making,social work,decision analysis,decision tree,child abuse

ÇOCUK İSTİSMARI ALANINDA ÇALIŞAN SOSYAL HİZMET UZMANLARI AÇISINDAN PROFESYONEL KARAR VERME

Öz

Karar verme, sosyal hizmet uzmanından, müdahale sürecinde etkili bir şekilde gerçekleştirmesi beklenen önemli bir mesleki aktivitedir. Sosyal hizmet uzmanları karşı karşıya kaldıkları belirsizliklere rağmen vakalara ilişkin kritik kararlar alarak uygulamalarını şekillendirirler. Ancak karar verme süreci başlı başına karmaşık bir yapı içeren, farklı dinamikleri barındıran bir niteliğe sahiptir. Bu çalışmada, ilk olarak sosyal hizmet uygulamasında karar vermenin doğası literatürde yer alan farklı modeller çerçevesinde irdelenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise karar verme sürecinin kritik öneme sahip olduğu çocuk istismarı alanı ele alınarak, sosyal hizmet uzmanının etkili karar vermesini sağlayacak araçlardan biri olan karar analzi tekniği üzerinde durulmuştur. 

Anahtar Kelimeler

• Karar verme,sosyal hizmet,karar analizi,karar ağacı,çocuk istismarı

Kaynakça

1. Alemi, F. (1996). Lecture notes on “Decision Trees”. İnternet erişimli: http://gunston. gmu.edu/healthscience/730/DecisionTrees. asp?E=0, Erişim tarihi: 22.12.2010
2. Akdur, R., S. Başkan, Ö. Bezirci, H. Berktin, G. Cantürk, ve diğ. (2008). Ankara çocuk koruma biriminde izlenen olguların değerlendirilmesi. 2. Çocuk İstismarını ve İhmalini Önleme Sempozyumu Bildiri Özet Kitabı. Ankara.
3. Baghadadi, N., Lindenau, M ve Von Fischer R. (2010). Can social work ınfluence political decision-making processes?. An Essay. Internet erişimli: 24.10.2010 Revista de asisten]\ social\ nr. 1_2010
4. Benbenishty, r., w. chen. (2003). Decision making by the child protection team of a medical center. Health & Social Work; 28(4), 284-292.
5. Bulut, I . (1996). Genç anne ve çocuk istismarı. Ankara: Bizim Büro.
6. Caroll, J.S., E.J. Johnson (1990). Decision research a field guide. USA: Sage Publications.
7. Clark, S.J., D.S. Wilkinson. (2003). Critic: Decision making by the child protection team of a medical center. Health&Social Work, 28(4), 322-334.
8. Craft, J.L., S.W. Epley, C.D. Clarkson (1980). Factors influencing legal disposition in child abuse ınvestigations. Journal of Social Services Research, 4, 31-46.

9. Cuzzi G., Holden G., Grob C, Bazer C (1993). Decision making in social work: A review. Social Work in Health Care, 18(2), 2-18.
10. Çavlin-Bozbeyoğlu, A. (2009). Türkiye’de ensest sorununu anlamak. Ankara: Nüfus Bilimleri Derneği ve BM Nüfus Fonu. Çocuk İstismarı ve İhmalini Önleme Derneği web sitesi h t t p : / / w w w . t s p c a n . o r g / i n d e x . php?cat=0&id=11, Erişim Tarihi: 13.01.2008.
11. Drury-Hudson, J. (1999). Decision making in child protection: the use of theoretical, empirical and procedural knowledge by novices and experts and implications for fieldwork placement. British Journal of Social Work, 29, 147-169.
12. Fishburn, P.C. (1988). Normative theories of decision making under risk and under uncertainity. In: D.E. Bell, H. Raiffa, a. Tyversky (Eds.), Decision making descriptive, normative and prescriptive interactions, Cambridge: Cambridge University Press.
13. Gambrill, E. and Shlonsky, A. (2000). Risk assessment in context. Children and Youth Services Review, 22(11/12), 813-837.
14. Jenson, J.M. (2005). Connecting science to intervention: Advances, challenges and the promise of evidence based practice. Social Work Research, 29(3), 131-135.
15. Kara, B. Biçer, Ü., Gökalp, A.S. (2004) Çocuk istismarı. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi, 47,140-151.
16. Lamond, D., C. Thompson. (2000). Intuition and analysis in decision making and choice. Journal of Nursing Scholarship, 32(3), 411-414.
17. Mattison, M. (2000). Ethical decision making: The person in process. Social Work, 45(3), 201-212.
18. Morçöl, G. (2006). Decision making: An overview of theories, contexts, and methods. Handbook of Decision Making. (Ed. Göktuğ Morçöl), Taylor&Francis Group, New York.
19. Murdach A. D. (2005). Clinical practice and heuristic reasoning. Social Work, 40(6), 752-758. Murdach A. D. (2009). Discretion in direct practice: New perspectives. Social Work, 54(2),183-186.
20. Osmo, R. & R. Landau (2001). The need for explicit argumentation in ethical decisionmaking in social work. Social Work Education, 20(4), 483-492.
21. Polat, O. (2007). Tüm boyutlarıyla çocuk istismarı: önleme ve rehabilitasyon. Ankara: Seçkin Yayınevi.
22. Polat Uluocak, G. (2008). İstismar vakalarında profesyonel karar verme süreci: Olası sorunlar, riskler ve çözüm önerileri. (Poster Bildiri). 2. Uluslar arası Katılımlı Çocuk İstismarını ve İhmalini Önleme Sempozyumu. Gazi Üniversitesi, Ankara.
23. Proctor, E.K. (2002). Decision making in social work practice. Social Work Research, 26(1), 3.
24. Rosen, A. (2003). Evidence-based social work practice: Challenges and promise. Social Work Research, 27(4), 197-208.
25. Rosen, H. (1981). How workers use cues to determine child abuse. Social Work Research and Abstracts, 17(4), 27-33.
26. Shapira, M., R. Benbenishty. (1993). Modeling expert judgement and decision making in cases of alleged child abuse and neglect. Social Work Research and Abstracts, 29(2), 14-20.
27. Stokes, J.F.C. (2009). Practice wisdom in child protection decision making. Unpublished Doctoral Thesis. Faculty of Education, Simon Fraser University, Canada.
28. Şahin, F. (2003). Çocuk ihmali ve istismarının önlenmesinde ekip çalışması. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 10(1), 46-47.
29. O’Sullivan, T. (1999). Decision making in social work. London: Palgrave Publishing.
30. O’Sullivan, T. (2007) Using Decision analysis: Connecting classroom and field. Social Work Education, 27(3), 262-278.
31. Tavakoli, M., O. Davies, R. Thomson. (2000). Decision analysis in evidence based decision making. Journal of Evaluation in Clinical Practice, 6(2), 111-120.
32. Taylor, B.J. ve Donnelly M. (2006). Professional perspectives on decision making about the long-term care of older people. British Journal of Social Work. 36, 807–826.
33. Tekşam, Ö., D. Özdemir, E. Bilgetekin, A. Odabaşı, S. Yalçın, O. Derman ve diğ., (2008). Multidisipliner çocuk istismarı ve ihmali çalışma grubu tarafından değerlendirilen vakaların analizi. 2. Çocuk İstismarını ve İhmalini Önleme Sempozyumu. Bildiri Özet Kitabı. Ankara.
34. Thomas, J.M. (2001). Decision making in child protection. Dissertation, University of Illinois.
35. Tversky, A., D. Kahneman. (1982). Judgement under uncertainity: Heuristics and biases. In: Kahneman,D., Slovic, P. ve Tyversky,A. (Eds.), Judgement under Uncertainity (pp. 3-23). Cambridge: Cambridge University Press.
36. Webb, S. (2001). Evidence-based practice and decision analysis in social work: An implementation model. Journal of Social Work, 2(1), 45-64.