The Use of Disability Identity Card in Trakya University Training and Research Center for Handicapped Children

Öz

Disability Identity Card, is a card given by Turkish Prime Ministry Presidency of Administration on Disabled People to provide o f some rights and Services to the parents o f children with disability. The purpose of this study is to determine whether the card is used purposefully or not. Samples of this research are 50 families having Disability Identity Card. Their children participated in special education and rehabilitation programs at Trakya University Center for Handicapped Children during 2005. "The questionnaire form ” and "Disabled Child and Parents Information Form” were applied to gain information about family, children and the use of this card. In data analysis, percentage distrubution was applied. At the end of the study it is seen that, although the card was preferred in some social setting, most of the time it was not effİciently used Looking at the reasons far the limited use of the card, we have faund that families experienced disapprovat and objections of the institutions who do not know the card.

Anahtar Kelimeler

• Disability Identity Card,disabled child,parents with disabled child,disability rights

TRAKYA ÜNİVERSİTESİ ENGELLİ ÇOCUKLAR MERKEZİNDEKİ ÇOCUKLARDA ÖZÜRLÜ KİMLİK KARTI KULLANIMI

Öz

Özürlü kimlik kartı, özürlü çocuklar ve ailelerine bazı haklar ve hizmetler sağlamak amacıyla Başbakanlık Özürlüler idaresi Başkanlığı tarafından verilmiştir. Bu çalışmanın amacı, kartın amacına uygun olarak kullanılıp kullanılmadığını belirlemektir. Özürlü kimlik kartına sahip ve çocukları Trakya Üniversitesi Engelli Çocuklar Merkezine 2005 yılı boyunca devam eden 50 aile çalışmanın örneklemini oluşturmuştur. Aile, çocuk ve kartın kullanımı hakkında bilgi toplamak amacıyla ‘'Anket Formu” ve "özürlü Kişi ve Aile Bilgi Formu” uygulanmıştır. Elde edilen veriler yüzde olarak ifade edilmiştir. Çalışmanın sonunda, kartın belli alanlarda kullanılmasına rağmen çoğunlukla etkili kullanılmadığı görülmüştür. Bu sınırlı kullanımın sebepleri ise, aileler kartı kullanırken kuramların ve kişilerin kartı tanımaması, tepkiler ve itirazlarla karşılaşmaları olarak bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Özürlü kimlik kartı,özürlü çocuk,özürlü çocuk ailesi,özürlü hakları

Kaynakça

1. Akçamete, G. ve Kargın T. (1996) “İşitme Engelli Çocuğa Sahip Annelerin Gereksinimlerinin Belirlenmesi”, Özel Eğitim Dergisi, 2 (2) 7-24.
2. Avrupa Birliği Temel Haklar Belgesi (2000/C 364 /01) Özürlü Bireylere Yönelik Kültürel Etkinlikler ve Bu Etkinliklere Ulaşılabilirlik. 6 Mayıs 2003, Konsey İlke Kararı, . (10.02.2006)
3. Bailey D.B. ve Winton, J.P. (1986) Families and Exceptionality, Exceptional Children and Youth, Merrill Publİshing Company. Columbus, Ohio.
4. Bower, A. (2000) "Mothering and Disability”, International Journal of Disability, Development and Education, 47 (4) 427-430.
5. Dale, N. (1997) Working With Families Of Children With Special Needs: Partnership and Practice, Routledge, London.
6. Demir, Ö. ve Aysoy, M. (2004) Türkiye Özürlüler Araştırması 2002, Devlet İstatistik Enstitüsü Matbaası, Ankara.
7. Gökcan, Kemal. (2000) “Özürlü Kimlik Kartı Hakkında Durum Saptama", . (11.10.2006)
8. Kahramanoğlu, E. (1999) “Özürlüler İçin Bakım Sigortası Önerisi", . (29.09.2006)

9. Molaîson, A.V ve Black, M.M (1995) “Services For Adult Family Members With Mental Retardatîon: Perceptions of Accessibility and Satisfaction” , Mental Retardatîon, 33(3) 181-185.
10. Özürlüler İçin Engelsiz Avrupa Tebliği. 12 Mayıs 2000, COM (2000) 284 final, . (09.02.2006)
11. Soydan, F.C. (2000) Serebral Palsili Çocuğu Olan Anne ve Babaların Gereksinimlerinin Belirlenmesi. Genelkurmay Başkanlığı GATA Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
12. Sucuoğlu, B. (1998) “Özel Eğitimde Erken Eğitim Programları”, Destek, 1 (1) 11-14.
13. Sucuoğlu, B. (1995) “Özürlü Çocuğu Olan Anne Babaların Gereksinimlerinin Belirlenmesi”, Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 2 (1) 10-18.
14. Şahin, H. (2004) “Engellilik Kimin Sorunu? Bireyin mi? Toplumun mu?”, Öz-Verİ Dergisi, 1 (1)48-59.