A Case Study: Social Work Intervention in for Child Who Lost His Parent Due to Suicide

Öz

The social work intervention processes applied on a child in need of protection due to the loss of a parent is discussed in this article. In the discussed case, M.O. is seven years old and a first grader in elementary school. The child witnessed killing of his father and sibling by his mother and his mother’s suicide as a result of an act of insanity from which he escaped with injuries. M.O. was interviewed in the hospital where he was taken for treatment, and such points like what could be done on an individual, family, organization and community levels to minimize the impact of the experienced trauma and ensure his return to normal life were discussed. The case was studied from the perspective of a generalist social work approach. Alternative social work models were assessed and the most appropriate model was decided by taking the best interests of the child into consideration to ensure his overcoming of the crisis and preparing him to a parentless life.

Anahtar Kelimeler

• Loss of a parent,child in need of protection,social work intervention,early diagnosis and warning system,crisis intervention

İNTİHAR SONUCU EBEVEYN KAYBI YAŞAYAN ÇOCUĞA YÖNELİK SOSYAL HİZMET MÜDAHALESİ: BİR VAKA SUNUMU

Öz

Bu makalede ebeveyn kaybı nedeniyle korunmaya muhtaç durumda olan çocuğa yönelik uygulanan sosyal hizmet müdahale süreçleri ele alınmıştır. Çalışma yapılan vaka M.O. yedi yaşında olup, ilköğretim birinci sınıf öğrencisidir. Annesinin cinnet geçirmesi sonucu babasını ve kardeşini öldürdükten sonra intihar etmesine şahit olmuş ve kendisi de olaydan yaralı olarak kurtarılmıştır. Olay sonrası tedavi altına alınan M.O. ile hastane ortamında görüşülmüş; yaşadığı travmanın etkisinin en aza indirilmesi ve normal yaşama dönmesi için birey, aile, örgüt ve toplum düzeyinde neler yapılabileceği üzerinde durulmuştur. Genelci sosyal hizmet yaklaşımı açısından çalışılan vakanın kriz durumunu atlatarak ebeveynsiz bir yaşama hazırlanması için alternatif sosyal hizmet modelleri değerlendirilmiş ve çocuğun yüksek yararı gözetilerek en uygun modele karar verilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Ebeveyn kaybı,korunmaya muhtaç çocuk,sosyal hizmet müdahalesi,erken tanı ve uyarı sistemi,krize müdahale

Kaynakça

1. Ambrosino, R., Ambrosino, R., Heffernan, J., Shuttlesworth, G. (2008). Social Work and Social Welfare An Inroduction. USA: Thomson Brooks/Cole.
2. Aydoğdu, A., Kocaman Yıldırım, N., Özkan, M., Özkan, S. (2012). Gelişimsel ve Durumsal Krize Müdahale: Olgu Sunumu, Psiki-yatri Hemşireliği Dergisi, 3 (2), 92-97.
3. Budak, S. (2005). Psikoloji Sözlüğü, Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
4. Daniel, B., Wassell, S., Gilligan, R. (2010). Child Development for Child Care and Protection Workers, London and Philadelphia: Jessica Kingsley Publishers.
5. Duyan, V., Sayar, Ö. Ö., Özbulut, M. (2008). Sosyal Hizmeti Tanımak ve Anlamak, Ankara: SHUD Yayınları.
6. Gil, T. (2013). Krizden Uyum Bozukluğuna: Bir Kavramın Tıbbileştirilmesi Mi, Türk Psi-kiyatri Dergisi, 24 (1), 58-62.
7. Göka, E. (2009). Ölme: Ölümün ve Geride Kalanların Psikolojisi, İstanbul: Timaş Yayınları.
8. Granot, T. (2005). Without You: Children and Young People Growing up with Loss and its Effect. London and Philadelphia: Jessica Kingsley Publishers.

9. Kartal, H. (2008). Çocuk ve Aileyi Desteklemeye Yönelik Ev Ziyaretlerine Dayalı Erken Müdahale Programları ve Programların Etkileri, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 41(1), 1-28.
10. Koç, M., Çolak, T. S., Düşünceli, B. (2012). Söylenme Zamanı ve Şekline Göre Travmaya Verilen Bilişsel, Duyuşsal ve Davranışsal Tepkiler (7-12 Yaş), İlköğretim Online, 11(1), 75-84. http://ilkogretim-online.org.tr Mavili Aktaş, A. (2003). Kriz Durumlarında Sosyal Hizmet Müdahalesi, Kriz Dergisi, 11(3), 37-44.
11. Miley, K. K., O’Melia, M., Dubois, B. (1998). Generalist Social Work Practice–An Empowering Approach. England: Allyn and Bacon.
12. Murry S., Baker, A., Lewin, L. (2000). “Screening Families With Young Children For Child Maltreatment Potential”, Pediatric Nursing, 26(1).
13. Parton, N. (2011). “Child Protection and Safeguarding in England: Changing and Competing Conceptions of Risk and Their Implications for Social Work”, British Journal of Social Work, 41, 854-875.
14. Sezer, S. ve Kaya, P. (2009). Gelişimsel Açıdan Ölüm Kavramı, Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 13, 151-165.
15. Tuncay, T. (2007). Kronik Hastalıklarla Başetmede Tinsellik, Sağlık ve Toplum Dergisi, 17(2), 13-20.
16. Turan. N. (2012). Birey ve Ailelerle Sosyal Hizmet, Ankara: SHUD Yayınları.
17. TÜİK (2012). Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi Sonuçları, Haber Bülteni, Sayı: 10736, 27.01.2012. www.tuik.gov.tr (Erişim Tarihi: 15.10.2012)
18. Ünüvar, P. (2011). Hastanede Yatarak Tedavi Gören Çocukların Eğitsel Açıdan Desteklenmesi (3–7 Yaş İçin Örnek Çalışma), Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 10(35), 31-44. www.esosder.org
19. Yavuzer, H. (2007). Çocuğu Tanımak ve Anlamak, İstanbul: Remzi Kitabevi.
20. Yıldız, A. (2004). Çocuk Ölüm Ve Kayıp, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7 (12), 125-144.
21. Yolcuoğlu, İ. G. (2010). Çocukların İhmal-İstismara Uğramasında Aile Ve Çocuklara Yönelik Risk Faktörleri Ve Sosyal Hizmet Müdahalesi, Toplum ve Sosyal Hizmet Dergisi, 21(1), 73-83.
22. Yolcuoğlu, İ. G. (2012). Çocukları Çocuk Koruma Sistemine (ÇKS) Giren Ailelerle, Benzer Sosyal Çevrede Yaşamalarına Karşın Çocukları İçin ÇKS’ye Müracaatçı Olmayan Ailelerin Sosyal Destek Açısından Karşılaştırılması, Toplum ve Sosyal Hizmet Dergisi, 23(1), 101-119.