A Gender-Based War: An Assessment on Representation of Femicide in the Media

Öz

Current statistics on femicides reveal the gender structure and media representation of a silent war against women. This work aims to raise awareness for the existence of the war in the question and to take action against the media’s normalization of femicides' news narratives and to evaluate the current problem through internet news from a holistic perspective of social work. 67 news of femicide happend in 2018 and was reflected in the press; in new headlines, event descriptions, the use of photographs and videos, the locations of the incidents, the reasons for the murders, the manner for the murders and the tools used, the perpetrator’s relationship with the victim and history of violence experienced by women are categorized and evaluated using content analysis technic. The news content on violence and murders against women are seen to be addressing the problem in one dimension. The crimes of male perpetrators are presented with psychological and individual depiction by justifying them with motivational stereotypes. Today's media, with its discourse that embraces and legitimizes sexism, makes women's struggle for survival difficult in every sense and necessitates gender-oriented journalism.

Anahtar Kelimeler

• Femicide,media representation

CİNSİYET TEMELLİ BİR SAVAŞ: KADIN CİNAYETLERİNİN MEDYADA TEMSİLİ ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME

Öz

Kadın cinayetlerine ilişkin mevcut istatistikler kadınları hedef alan sessiz sedasız sürdürülen bir savaşın cinsiyetli yapısını ve medya temsilini ortaya koymaktadır. Bu çalışma; söz konusu savaşın varlığına yönelik farkındalık yaratmak ve medyanın haber söylemleriyle kadın cinayetlerini sıradanlaştırmasına karşı harekete geçerek mevcut sorunu, sosyal hizmetin bütüncül bakış açısıyla internet haberleri üzerinden değerlendirmeyi amaçlamaktadır. 2018 yılında yaşanan ve basına yansıyan 67 kadın cinayeti haberi; haber başlıklarında olaya yönelik tanımlamalar, fotoğraf ve video kullanımı, olayın meydana geldiği yer, cinayetlerin gerekçeleri, cinayetlerin işlenme biçimleri ve kullanılan araçlar, failin mağdurla olan ilişkisi ve kadınların maruz kaldığı şiddet geçmişi üzerinden kategorize edilmiş ve içerik analizi tekniği kullanılarak değerlendirilmiştir. Kadına yönelik şiddet ve cinayet konulu haber içeriklerinin, sorunu tek boyutlu ele alma eğiliminde olduğu görülmüştür. Erkek faillerin suçları, motivasyonel kalıp yargılarla gerekçelendirilerek psikolojik ve bireysel tasvirlerle sunulmaktadır. Cinsiyetçiliği benimseyen ve meşru kılan söylemleriyle günümüz medyası, kadınların yaşam mücadelesini her anlamda zorlaştırmakta ve toplumsal cinsiyet odaklı haberciliği zorunlu kılmaktadır. 

Anahtar Kelimeler

• Kadın cinayetleri,medya temsili

Kaynakça

1. Adaklı, G. (2010). Gazetecilik etiğini belirleyen yapısal unsurlar: Mülkiyet ve kontrol sorunu. İçinde: B. Çaplı ve H. Tuncel (Eds.), Televizyon haberciliğinde etik (ss. 61-96), Ankara: Fersa Yayıncılık.
2. Adler, A. (2010). İnsanı tanıma sanatı. (12. baskı), İstanbul: Say Yayınları.
3. Anastasio, P. A. ve Costa, D. M. (2004). Twice hurt: How newspaper coverage may reduce empathy and engender blame for female victims of crime. Sex Roles, 51(9-10), 535-542.
4. Berns, N. (2004). Framing the victim: Domestic violence, media, and social problems. New York: Aldine De Gruyter.
5. Birleşmiş Milletler/BM. (1993). Kadınlara yönelik şiddetin ortadan kaldırılmasına dair bildirge. 2 Şubat 2019 tarihinde https://www.tbmm.gov.tr. web adresinden erişildi.
6. Bullock, C. F. (2007). Framing domestic violence fatalities: Coverage by Utah newspapers. Women's Studies in Communication, 30(1), 34-63.
7. Bullock, C. F. ve Cubert, J. (2002). Coverage of domestic violence fatalities by newspapers in Washington State. Journal of Interpersonal Violence, 17(5), 475-499.
8. Butchart, A. ve Mikton, C. (2014) Global status report on violence prevention. Switzerland: World Health Organization.

9. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2011). Bilimsel araştırma yöntemleri. (8. baskı), Ankara: Pagem Akademi.
10. Campbell, J. C., Webster, D., Koziol-McLain, J., Block, C., Campbell, D., Curry, M. A., ... ve Sharps, P. (2003). Risk factors for femicide in abusive relationships: Results from a multisite case control study. American Journal of Public Health, 93(7), 1089-1097.
11. Can, S. ve Koz, K. A. (2018). Medya ve kadın. 12 Mart 201ri9 tarihinde https://www.researchgate.net/publication/328737634_MEDYA_VE_KADIN web adresinden erişildi.
12. Caputi J. ve Russell D.E, (1990). Femicide: Speaking the unspeakable. Violence Against Women, 34(7), 424-426.
13. Carter, C., Branston, G. ve Allan, S. (1998). Setting new(s) agendas: An introduction. In C. Carter, G. Branston, & S. Allen (Eds.), News, gender and power (ss. 1–9). London: Routledge.
14. Coşkun, A. ve Köse, H. (2018). Hurriyet. com.tr’de kadın cinayeti haberlerinin retorik haber çözümleme yöntemi açısından incelenişi. Al Farabi Uluslararası Sosyal Bilidurmler Dergisi, 2(4), 191-222.
15. Csete, J. ve Kippenberg, J. (2002). The war within the war: Sexual violence against women and girls in Eastern Congo. USA: Human Rights Watch.
16. Curran, J., Gurevitch, ve M., Woollacott, J. (Eds.). (1979). Mass communication and society. Beverly Hills, CA: SAGE.
17. Çelenk, S. (2010). Haber etiği neden gerekli?, 20 Şubat 2019 tarihinde https://m.bianet.org/bianet/egitim/124715-haber-etigi-neden-gerekli web adresinden erişildi.
18. Danis, F. S. (2003). Social work response to domestic violence: Encouraging news from a new look. Affilia, 18(2), 177-191.
19. Danner, L. ve Walsh, S. (1999). “Radical”; feminists and “bickering”; women: Backlash in US media coverage of the United Nations fourth world conference on women. Critical Studies in Media Communication, 16(1), 63-84.
20. Daver, B. (1992). Savaş ve barış üzerine. Ankara Üniversitesi Türk İnkılap Tarihi Enstitüsü Atatürk Yolu Dergisi, 3(10), 181-186.
21. Dursun, Ç. (2010). Kadına yönelik şiddet karşısında haber etiği. Fe Dergi, 2(1), 19-32.
22. Faludi, S. (2006). Backlash: The undeclared war against American women. (Anniversary ed.), USA: Broadway Books.
23. French, M. (1992). The war against women. New York: Summit Books.
24. Gazioğlu, E. (2013). Kadın cinayetleri: Kavramsallaştırma ve sorunlu yaklaşımlar. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 7(30), 89-100.
25. Gül, S.S. ve Altındağ, Y. (2015). Medyada kadın cinayeti haberlerindeki cinsiyetçi izler: Radikal Gazetesi. Akdeniz İletişim Dergisi, 24, 168-188.
26. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Enstitüleri, (2014). Türkiye’de kadına yönelik aile içi şiddet araştırması. 21 Şubat 2019 tarihinde http://www.hips.hacettepe.edu.tr/TKAA2014_Ozet_Rapor.pdf. web adresinden erişildi.
27. Hamilton, B. ve Coates, J. (1993). Perceived helpfulness and use of professional services by abused women. Journal of Family Violence, 8(4), 313-324.
28. Hrant Dink Vakfı Medyada Nefret Söylemini İzleme Çalışması. (2017). Trans kadın cinayeti haberlerinde ayrımcı söylem raporu. 5 Mart 2019 tarihinde https://hrantdink.org/attachments/article/1039/Trans%20Kad%C4%B1n%20Cinayeti%20Haberlerinde%20Ayr%C4%B1mc%C4%B1%20S%C3%B6ylem%20Raporu.pdf web adresinden erişildi.
29. Howe, A. (1997). The war against women: Media representations of men’s violence against women in Australia. Violence Against Women, 3(1), 59-75.
30. Jiwani, Y. ve Young, M. L. (2006). Missing and murdered women: Reproducing marginality in news discourse. Canadian Journal of Communication, 31(4), 895-917.
31. Johnson, H. (1996). Dangerous domains: Violence against women in Canada. Service Social, 44(2), 189-190.
32. Johnson, H., ve Dawson, M. (2011). Violence against women in Canada: Research and policy perspectives. New York: Oxford University Press Canada.
33. Kadın Cinayetlerini Durduracağız Platformu. (2018). Kadın Cinayetlerini Durduracağız Platformu 2016-2017-2018 yılı veri raporu. 22 Şubat 2019 tarihinde http://kadincinayetlerinidurduracagiz.net/kategori/veriler web adresinden erişildi.
34. Kadın Cinayetleri. (2019). Kadın cinayetleri: Medyaya yansıyan kadın cinayetlerinin haritalaması. 8 Şubat 2019 tarihinde http://kadincinayetleri.org/ web adresinden erişildi.
35. Kadın Dayanışma Vakfı. (2017). Kadına yönelik şiddetle mücadele mekanizmalari izleme raporu. 8 Şubat 2019 tarihinde http://kadindayanismavakfi.org.tr web adresinden erişildi.
36. Kadınların Medya İzleme Grubu/MEDİZ. (2018). Medyada kadınların temsil biçimleri araştırması. 11 Şubat 2019 tarihinde http://www.bianet.org/files/doc_files/000/000/015/original/mediz_rapor_0806.doc web adresinden erişildi.
37. Krippendorff, K. (1980). Content analysis: An introduction to its methodology. Beverly Hills, CA: SAGE.
38. Lakeman, L. (2005). Obsession, with intent: Violence against women. Montréal, QC: Black Rose Books.
39. Len-Rios, M. E., Rodgers, S., Thorson, E. ve Yoon, D. (2005). Representation of women in news and photos: Comparing content to perceptions. Journal of Communication, 55(1), 152-168.
40. McLaughlin, L. (1991). Discourses of prostitution/discourses of sexuality. Critical Studies in Mass Communication, 8(3), 249-272.
41. McFarlane, J., Campbell, J. C., Sharps, P. ve Watson, K. (2002). Abuse during pregnancy and femicide: Urgent implications for women’s health. Obstetrics & Gynecology, 100(1), 27-36.
42. Neuendorf, Kimberly A. (2017). The content analysis guidebook. (2nd ed.), Los Angeles: SAGE.
43. Neuman, W. L. (2012), Toplumsal araştırma yöntemleri: Nitel ve nicel yaklaşımlar 2. Çev.: Sedef Özge. (Beşinci basım), Ankara: Yayınodası.
44. Radford, J. ve Russell, D. E. (1992). Femicide: The politics of woman killing. New York: Twayne Publishers.
45. Richards, T. N., Kirkland Gillespie, L. ve Dwayne Smith, M. (2011). Exploring news coverage of femicide: Does reporting the news add insult to injury?. Feminist Criminology, 6(3), 178-202.
46. Roberts, J. V. ve Doob, A. N. (1990). News media influences on public views of sentencing. Law and Human Behavior, 14(5), 451-468.
47. Russell, D. E. ve Harmes, R. A. (2001). Femicide in global perspective. New York: Teachers College Press.
48. Stiglmayer, A. (1994). Mass rape: The war against women in Bosnia-Herzegovina. London: University of Nebraska Press.
49. Tahaoğlu, Ç. ve Akgül, E. (2018). Toplumsal cinsiyet odaklı habercilik el kitabı. İstanbul: İletişim Vakfı Yayınları.
50. Taylor, R. (2009). Slain and slandered: A content analysis of the portrayal of femicide in crime news. Homicide Studies, 13(1), 21-49.
51. True, J. (2010). The political economy of violence against women: A feminist international relations perspective. Australian Feminist Law Journal, 32(1), 39-59.
52. Türkiye Gazeteciler Cemiyeti. (2016). Kadın ve medya: Toplumsal cinsiyet eşitlikçi haber kılavuzu. 4 Şubat 2019 tarihinde https://www.tgc.org.tr/images/kadin_ve_medya_kilavuz.pdf. web adresinden erişildi.
53. Uçan, G. (2016). Toplumsal cinsiyetin öteki yüzü: Erkek. İçinde: D. Ş. Kaylı ve F. Şahin (Eds.), Sosyal politikanın cinsiyet halleri (ss. 1-19), Ankara: Nika Yayınevi.
54. United Nations Office on Drugs and Crime/UNODC. (2011). Global study on homicide: Trends, contexts, data. 12 Mart 2019 tarihinde https://www.unodc.org/documents/congress/background-information/Crime_Statistics/Global_Study_on_Homicide_2011.pdf web adresinden erişildi.
55. United Nations Office on Drugs and Crime/ UNODC. (2018). Global study on homicide: Gender-related killing of women and girls. 12 Mart 2019 tarihinde https://www.unodc.org/documents/data-and-analysis/GSH2018/GSH18_Gender-related_killing_of_women_and_girls.pdf web adresinden erişildi.
56. Widyono, M. (2008). Strengthening understanding of femicide: Conceptualizing femicide. 12 Mart 2019 tarihinde https://path.azureedge.net/media/documents/GVR_femicide_rpt.pdf. web adresinden erişildi.
57. World Health Organization/WHO. (2013). Global and regional estimates of violence against women: Prevalence and health effects of intimate partner violence and non-partner sexual violence. 25 Ocak 2019 tarihinde https://apps.who.int/iris/handle/10665/85239 web adresinden erişildi.
58. Wozniak, J. A. ve McCloskey, K. A. (2010). Fact or fiction? Gender issues related to newspaper kürereports of intimate partner homicide. Violence Against Women, 16(8), 934-952.
59. Yıldız, M. C. (2008). Türkiye’de töre baskısına bağlı intiharlar ve töre cinayetleri, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(16), 209-231.