SUÇA SÜRÜKLENMİŞ ERKEK ÇOCUKLARDA AİLE AİDİYETİ VE YAŞAM DOYUMU İLİŞKİSİ

Öz

Çocukların istenmedik davranışları, çocukların gelişimlerine ve aile yaşamına zarar vermekte ayrıca toplumsal olarak ciddi sorunlara da yol açabilmektedir. Bu nedenle, çocukları suça iten faktörleri ortaya koymak, izlemek, bu konuda aileleri ve eğitimcileri işin içine katan hem önleyici hem de müdahale edici çalışmalar planlamak gerekmektedir.

Bu araştırmada, suça sürüklenmiş çocukların aile aidiyeti ve yaşam doyumunun incelenmesi amaçlanmıştır. Bu doğrultuda İstanbul'da bulunan Maltepe Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu, Maltepe 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu ve Çocuk Eğitimevi’nde 15-18 yaş grubunda bulunan 226 suça sürüklenmiş erkek çocuk çalışmaya dâhil edilmiştir. Araştırmanın amacı doğrultusunda Kişisel Bilgi Formu, Aile Aidiyeti Ölçeği ve Yaşam Doyumu Ölçeği kullanılarak veriler elde edilmiştir. Verilerin analizinde betimsel analizler, bağımsız örneklemler t testi, tek yönlü varyans analizi ve pearson korelasyon analiz tekniği kullanılmıştır.

Elde edilen bulgulara göre, araştırmaya dâhil edilen çocukların aile aidiyetinin yüksek düzeyde, yaşam doyumunun ise orta düzeyde olduğu görülmüştür. Çocukların aile aidiyetinin kardeş sayısı, ailenin birlikte yaşama durumu, anne veya babanın ceza evinde kalma durumu, evden kaçıp kaçmama durumu ve babanın madde kullanma durumuna göre anlamlı bir şekilde farklılaştığı gözlenmiştir (p<0.05). Aile yapısı ve babanın alkol kullanma durumu ile aile aidiyeti arasında ise anlamlı bir farklılığa rastlanmamıştır. Ayrıca çocukların yaşam doyumu arttıkça aile aidiyetinin de artış gösterdiği ya da bir başka deyişle aile aidiyeti arttıkça yaşam doyumunun da arttığı belirlenmiştir. 

Anahtar Kelimeler

• suça sürüklenmiş çocuk,aile aidiyeti

Relationship Between Family Sense of Belonging and Life Satisfaction of Male Children Who Dragged into Crime

Öz

Undesirable behaviors of children can harm children's development and family life and can cause serious social problems. Therefore, it is necessary to plan and monitor the factors that push juvenile into crime, and to plan both preventive and interfering studies that involve parents and educators in this matter.

In this study, it is aimed to examine family belonging and life satisfaction of juveniles pushed to crime. In this respect, 226 boys convict in Maltepe Children and Youth Closed Penitentiary Institution, Maltepe No.2 l Type Closed Penitentiary Institution and Juvenile Correctional Facility located in İstanbul 15-18 age group were included in the study. For the study, data were obtained by using Personal Information Form, Family Sense of Belonging Scale and Life Satisfaction Scale. In the analysis of the data, descriptive analysis, independent samples t test, one way ANOVA and Pearson's correlation analysis techniques were used.

According to the findings, the self-esteem, family sense of belonging perceptions of the juvenile included in the study were at a high level and their perception of life satisfaction was at a medium level. It was observed that there are significant differences between family sense of belonging and variables such as the number of siblings, family co-existence, maternal or paternal residence status, whether or not to escape from the house and the father's substance use status (p<0.05). There was no significant difference between family structure and father's alcohol use and family sense of belonging. In addition, as the life satisfaction of children increased, family sense of belonging increased or in other words life satisfaction increased as family sense of belonging increased.

Anahtar Kelimeler

• Juvenile Pushed to Crime,Family sense of belonging

Kaynakça

1. Aslantürk, H., Saruç, S. (2018). Gelişimsel Gecikmesi Olan Çocukların Annelerinin Bağlanma Stillerinin Çeşitli Değişkenlere Göre İncelenmesi. Journal of Current Researches on Health Sector, 8(2), 221-232.
2. Bean, S., Rolleri, L. A., Wilson, P. (2016). Parent-Child Connectedness. ETR Associations. Büyüköztürk, S., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, O. E., Karadeniz, S., Demirel, F. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
3. Carver, H., Elliott, L., Kennedy, C., Hanley, J. (2017). Parent–child connectedness and communication in relation to alcohol, tobacco and drug use in adolescence: An integrative review of the literature. Drugs: Education, Prevention and Policy, 24(2), 119-133.
4. CDC-Center for Disease Control and Prevention (2005). YRBSS National Youth Risk Behavior Survey, 1991-2005.
5. Clancy, A., Maguire, M. (2017). Prisoners and their children: An innovative model of ‘whole family’ support. European Journal of Probation, 9(3), 210-230.
6. Cornwell, G.T., Eggebeen, D. J., Meschke, L. L. (1996). The changing family context of early adolescence. The Journal of Early Adolescence, 16(2), 141-156.
7. Dağlı, A., Baysal, N, (2016). Yaşam doyumu ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 15(59), 1250- 1262.
8. Diener, E., Emmons, R. A., Larsen, R. J., Griffin, S. (1985). The satisfaction with life scale. Journal of Personality Assessment, 49(1), 71-75.

9. Downey, D. B. (1995). When bigger is not better: Family size, parental resources, and children’s educational performance. American Sociological Review, 60(5), 746-761.
10. Eaton, D. K., Kann, L., Kinchen, S., Ross, J., Hawkins, J., Harris, W. A. ve ark. (2006). Centers for disease control and prevention. Youth risk behavior surveillance—United States, 2005. Surveillance Summaries. MMWR 55, 1–108.
11. Fletcher, K. E., Fischer, M., Barkley, R. A., Smallish, L. (1996). A sequential analysis of the mother-adolescent interactions of ADHD, ADHD/ODD, and normal teenagers during neutral and conflict discussions. Journal of Abnormal Child Psychology, 24, 271–297.
12. Haenya, M., Little Field, A. K., Wood, P., Sherc, J. (2018). Method effects of the relation between family history of alcohol is mand parent reports of off spring impulsive behavior. Addictive Behaviors, 87, 251-25.
13. Hamamcı, Z., Sevim, S. A. (2004) .Türkiye’de aile rehberliği çalışmaları. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(22) 15-23.
14. Hedin, L. (2012). Foster youth's sense of belonging in kinship. Orebro University Publications. http://www.divaportal.org/smash/get/diva2:458027/FULLTEXT02.pdf Erişim:4.12.2018.
15. Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
16. Kong, F., You, X. (2013). Loneliness and self-esteem as mediators between social support and life satisfaction in late adolescence. Social Indicators Research, 110, 271–279.
17. Köker, S. (1991). Normal ve sorunlu ergenlerin yaşam doyumu düzeyinin karşılaştırılması, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
18. Lamanna, M. A., Riedman, A., Stewart, S. D. (2003). Marriages, families, and relationships: making choices in a diverse society (12th Ed.). USA: Cengage learning.
19. Lau, M., Bradshaw, J. (2016). Material well-being, social relationships and children’s overall life satisfaction in Hong Kong. Child Indicators Research, 11(1), 185–205.
20. Lezin, N., Rolleri, L. A., Bean, S., Taylor, J. (2004). Parent-child connectedness implications for research, interventions, and positive impacts on adolescent health. Santa Cruz, CA: ETR Associates.
21. Marjorita, S., Goranskaya, S., Kirilina, V., Bykachev, K., Tossavainen, K. (2018). Home and school responsibilities for children’s health literacy development: The views of Finnish and Russian parents and teachers. Russian Journal of Communication, 10(1), 70-90.
22. Mavili, A., Kesen, N. F., Daşbaş, S. (2014). Aile aidiyeti ölçeği: Bir ölçek geliştirme çalışması. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 14(33), 29-45.
23. Moore, K., Chalk, R., Scarpa, J., Vandivere, S. (2002). Family strengths: Often overlooked, but real. Child Trends Research Brief, 1-7.
24. Onyishi, I. E., Okongwu, O. E. (2013). Personality and social support as predictors of life satisfaction of Nigerian prison sofficers. The Social Sciences, 8(1), 5-12.
25. Perry, D. G., Kusel, S. J., Perry, L. C. (1998). Victims of peer aggression. Developmental Psychology, 24, 807-814.
26. Quinn, G.P., Bell- Ellison, B.A., Loomis, W., Tucci, M. (2007). Adolescent perceptions of violence: Formative research findings from a social marketing campaign to reduce violence among middle school youth. Department of Inter disciplinary Oncology, University of South Florida College of Medicine, MDC 44, MRC-CANCONT, 12902 Magnolia Drive, Tampa, FL 33612, USA
27. Rakow, A., Forehand, R., McKee, L., Coffelt, N., Champion, J., Fear, J., Compas, B. (2009). The relation of parental guilt induction to child internalizing problems when a caregiver has a history of depression. Journal of Child and Family Studies, 18(4), 367-377.
28. Salvy, S. J., Miles, J. N., Shih, R. A., Tucker, J. S., D’Amico, E. J. (2017). Neighborhood, family and peer-level predictors of obesity-related health behaviors among young adolescents. Journal of Pediatric Psychology, 42(2), 153–161.
29. Storer, H. (2012). Intervention to improve foster families' lack of trust, connectedness. https://phys.org/news/2012-06-intervention-foster-families-lack-connectedness.html Erişim: 10.09.2018
30. USDHHS, (2005). Youth violence: A report of the surgeon general. Washington, DC: U.S. Government Printing Office. Available at: US Department of Health and Human Services http://www.surgeongeneral.gov/library/youthviolence/default.htm
31. Veenhoven, R. (2015). A comparative study of satisfaction with life in Europe. Eötvös University Press, https://personal.eur.nl/veenhoven/Pub1990s/96d-full.pdf Erişim: 01.09.2018
32. WHR, (2018). World happiness report 2018. http://worldhappiness.report/ed/2018/ Erişim: 15.08.2018.