TORUN BAKIMI VEREN BÜYÜK EBEVEYNLERİ YENİDEN DÜŞÜNMEK: SOSYAL HİZMET ALANINA BİR KATKI
Öz
Kapitalizmin
küreselleşmesi, toplumsal yapının değişmesi, çalışma saatlerinin artması ve
buna paralel hem kadınların hem de erkeklerin ücretli iş gücüne katılması
sonucu ailedeki çocuk bakım işi büyük ebeveynler tarafından yerine
getirilebilmektedir. Büyük ebeveynlerin çocuk bakmaları onların iyilik halini
genel olarak olumlu etkilemektedir. Bununla birlikte büyük ebeveynlerin yeni ve
beklenmedik bir rol oynamaya başlamaları, psikolojik-fiziksel sağlık durumları,
finansal durumları ve torunları ile yaşadıkları sorunlar nedeniyle de
psikolojik ve sosyal hayatları olumsuz olarak etkilenebilmektedir. Bu
sorunların çözümü konusunda sosyal hizmet politika ve uygulamaları büyük rol
oynamaktadır.
Türkiye’de torunlarına
bakım veren büyük ebeveynlerin sayısı istatistiki verilerle sabit değildir.
Ancak gözlemden gelen bilgiye göre torun bakımı veren büyük ebeveyn oranının
günden güne arttığı görülmektedir. Var olan sorunların giderilebilmesi adına
ülkeler çeşitli politika ve programlar doğrultusunda büyük ebeveynlerin
sorunlarını çözüp psiko-sosyal iyilik hallerini arttırmayı amaçlamaktadırlar.
Türkiye’de de yaşlı ve engellilere bakım veren kişiler ile ilgili sosyal hizmet
politikaları uygulanmaktadır. Ancak; tam zamanlı veya yarı zamanlı bakım veren
büyük ebeveynlerle ilgili politika ve uygulamalarda bir açıklık olduğu fark
edilmiştir. Bu makalede mevcut eksikliğin giderilmesi ve büyük ebeveynlerin
hayat kalitelerinin arttırılması amacıyla öncelikle büyük-ebeveynlerin
psiko-sosyal sorunlarından bahsedilmiş daha sonra problemlerin giderilmesi
amacıyla makro boyutta (sosyal politika), mezzo boyutta (okul sosyal hizmeti,
destek grupları), mikro boyutta (vaka yönetimi, danışmanlık) öneriler
sunulmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Bachman, H. J., & Chase-Lansdale, P. L. (2005). Custodial grandmothers’ physical, mental, and economic well-being: Comparisons of primary caregivers from low-income neighborhoods. Family Relations, 54, 475-487.
- Baker, L. A., Silverstein, M., &Putney, N. M. (2008). GrandparentsRaisingGrandchildren in the United States: Changing Family Forms, Stagnant Social Policies. Journal of Societal & Social Policy, 7, 53–69.
- Blustein, J., Chan, S., &Guanais, F. C. (2004). Elevated Depressive Symptoms among Caregiving Grandparents. Health Services Research, 39(6), 1671–1690.
- Cox, B., C.(2002). Empowering African American Custodial Grandparents. Social Work, 47(1), 45–54
- Cox, B., C. (2007). Grandparent-Headed Families: Needs and Implications for Social Work Interventions and Advocacy. Families in Society: The Journal of Contemporary Social Services, 88(4), 561-566.
- DiGessa, G., Glaser, K., Price, D., Ribe, E., &Tinker, A. (2016). What drives national differences in intensive grandparental child care in Europe?. The Journals of Gerontology, 71, 141–153.
- Dowdell, E. B. (1995). Caregiver burden: Grandmothers raising their high risk grandchildren. Journal of Psychosocial Nursing, 33, 27–30.
- Dubowitz H, Sawyer, R.,J. (1994). School behavior of children in kinshipcare. Child Abuse and Neglect , 18, 899–911.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sosyoloji (Diğer)
Bölüm
Derleme
Yazarlar
Elif Gökçearslan Çifci
*
Bu kişi benim
0000-0001-8627-5985
Zeliha Tören
Bu kişi benim
0000-0002-0074-6625
Yayımlanma Tarihi
20 Eylül 2019
Gönderilme Tarihi
18 Mart 2019
Kabul Tarihi
21 Haziran 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 30 Sayı: 3
Cited By
Çocuk Evlerinde Bakım Personeli Olarak Çalışan Ebeveynlerin Algılanan Sosyal Destek Düzeylerinin İncelenmesi
Çocuk ve Gelişim Dergisi
https://doi.org/10.36731/cg.1427743Büyük Ebeveyn-Torun İlişki Ölçeğinin Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması
Yuzunci Yil Universitesi Egitim Fakultesi Dergisi
https://doi.org/10.33711/yyuefd.1844112