XXXL Sizes: Investigation of Obese People’s Coping Strategies in Terms of Some Socio Demographic Variables

Öz

The aim of this study is to investigate the coping strategies of obese people admitted to a private obesity surgery clinic and the relationship between the coping strategies and some socio- demographic variables. This study, which had been designed with quantitative research method. This study has carried out with 93 individuals, who were referred to the clinic and diagnosed with obesity. Personal information form, which was created by the researchers, and Tuna (2003), Brief COPE, which was conducted by the Turkish validity and reliability study, has used as data collection. SPSS 23.0 package program was used to evaluate the data. The majority of the participants were women and high school graduates. As a result of the study, it was found that eating disorders and stress triggered obesity. It has found that the most commonly used coping strategies of obese individuals/people are planning, acceptance, active coping and positive reframing. In addition to substance use and behavioral disengagement attitudes are less used than others. As a result of the research; It has made some suggestions to prevent and struggle with obesity such as counseling and training on strategies to actively deal with stress and the need for permanent solutions something like creating and raising social awareness of obesity.

XXXL BEDENLER: OBEZ BİREYLERİN BAŞ ETME STRATEJİLERİNİN BAZI SOSYODEMOGRAFİK DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ

Öz

Bu çalışmanın amacı; özel bir obezite cerrahisi kliniğine başvuran obez bireylerin bu hastalıkla baş etme stratejilerini incelemektir. Nicel araştırma yöntemi ile tasarlanan bu araştırma, söz konusu kliniğe başvuru yapan ve obezite tanısı alan bireyler arasından uygun örneklem yöntemiyle belirlenen 93 bireyle gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak; araştırmacılar tarafından oluşturulan kişisel bilgi formu ve Tuna (2003) tarafından Türkçe geçerlilik ve güvenirlilik çalışması yapılan Başa Çıkma Stratejileri Ölçeği Kısa Formu kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesi için SPSS 23.0 paket programı kullanılmıştır. Katılımcıların çoğunluğunu kadınların ve lise mezunlarının oluşturduğu bu çalışma sonunda; obeziteyi tetikleyen nedenler arasında yeme bozuklukları ve stresin olduğu ortaya çıkmıştır. Araştırmaya katılan obez bireylerin en çok kullandıkları başa çıkma stratejileri planlama, kabul etme, aktif başa çıkma ve olumlu yönde yeniden yorumlama olduğu; madde kullanımı ve davranışsal uzaklaşma tutumlarının ise diğerlerine göre daha az kullanıldığı bulunmuştur. Araştırma sonucunda; obeziteye ilişkin toplumsal farkındalığın oluşturulması ve arttırılması, tedaviye başvuran bireylerin sosyal işlevselliğinin arttırılması, psiko-sosyal destek sağlanması ve obezite artışını engellemek amacıyla kalıcı çözümlerin gerekliliği üzerine öneriler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Obezite
• stres
• başa çıkma stratejileri

Kaynakça

1. Ağargün, M. Y., Besiroglu, L., Kiran, Ü. K., Özer, Ö. A. ve Kara, H. (2005). COPE (Başa Çıkma Tutumlarını Değerlendirme Ölçeği): Psikometrik özelliklere ilişkin bir ön çalışma. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 6(4), 221- 226.
2. Algın, F. (2009). Şizofreni hastalarında başa çıkma tutumlarının umutsuzluk, intihar davranışı ve içgörü ile ilişkisi. Uzmanlık Tezi, Bakırköy Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi, 6. Psikiyatri Birimi.
3. Altunkaynak, B. Z. ve Özbek, E. (2006). Obezite: Nedenleri ve tedavi seçenekleri. Van Tıp Dergisi, 13(4), 138-142.
4. Annagür, B. B. (2010). Obezitede çeşitli risk faktörleri ve dürtüsellik. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 2(4).
5. Axsel, J., Myburgh, C. ve Poggenpoel, M. (2016). Adolescent boys with obesity: The lived experiences. Journal of Psychology in Africa, 26 (3), 276- 280. doi: 10. 1080/14330237.2016.1185915.
6. Bal, Ö., Özgür, G. ve Babacan Gümüş, A. (2006). Obez bireylerin stresle başa çıkma yöntemleri. C.Ü. Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 10 (3). 20- 28.
7. Blümel, J. E., Chedraui, P., Aedo, S., Fica, J., Mezones-Holguín, E., Barón, G., ... ve Flores, D. (2015). Obesity and its relation to depressive symptoms and sedentary lifestyle in middle-aged women. Maturitas, 80(1), 100-105.
8. Biffi, F. ve Raineri, M. L. (2018). The social capital of obese persons: implication for self-help/mutual aid groups and social work practice. European Journal of Social Work, 21(4), 530-545.

9. Carver, C. S., Scheier, M. F. ve Weintraub, J. K. (1989). Assessing coping strategies: a theoretically based approach. Journal of Personality and Social Psychology, 56, 267-283.
10. Carver, C. S. (1997).You want to measure coping but your protocol’ too long: consider the brief cope. Int. J. Behav. Med.; 492, 100.
11. Cohen-Cole, E. ve Fletcher, J. M. (2008). Is obesity contagious? Social networks vs. environmental factors in the obesity epidemic. Journal of Health Economics, 27(5), 1382-1387.
12. Dünya Sağlık Örgütü MONİCA Çalışması https://hsgm.saglik.gov.tr/tr/obezite/dunyada-obezitenin-gorulmesikligi.html adresinden 05.08.2019 tarihinde edinilmiştir.
13. Eliadis, E. E. (2006). The role of social work in the childhood obesity epidemic. Social Work, 51(1), 86-88.
14. Folkman, S. (1984). Personal control and stress and coping processes: a theoretical analysis. J Pers Soc Psychol; 46:839-852.
15. Giammattei, J., Blix, G., Marshak, H. H., Wollitzer, A. O. ve Pettitt, D. J. (2003). Television watching and soft drink consumption: Associations with obesity in 11-to 13-year-old school children. Archives of Pediatrics & Adolescent Medicine, 157(9), 882-886.
16. Global Sağlık Gözlemevi (GHO) Çalışması http://www.who.int/gho/ncd/risk_factors/overweight/en/ adresinden 05.08.2019 tarihinde edinilmiştir.
17. Hamurcu, P., Öner, C., Telatar, B. ve Yeşildağ, Ş. (2015). Obezitenin benlik saygısı ve beden algısı üzerine etkisi. Türk Aile Hekim Dergisi, 19 (3); 122- 128.
18. Hekim, M. (2015). Çocukluk çağı obezitesinin önlenmesinde fiziksel aktivite ve sporun önemi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi. 8(37). 1102- 1106.
19. Karasar, N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
20. Lazarus, R. S. ve Folkman, S. (1984). Stress, appraisal and coping. New York: Springer.
21. Melius, J. (2013). Overweight and obesity in minority children and implications for family and community social work. Social Work in Public Health, 28(2), 119-128.
22. Neuman, W. L. (2006). Toplumsal araştırma yöntemleri. Nitel ve Nicel Yaklaşımlar (Çev: Sedef Özge), Ankara: Yayın Odası Yayınları.
23. Pikhart H, Bobak M, Malyutina S, Pajak A, Kubínová R ve Marmot M. (2007). Obesity and education in three countries of the central and eastern europe: The hapiee study. Cent Eur J Public Health 15 (4): 140–142. doi:10.1186/1471-2458-9-439.
24. Ryden, A., Karlsson, J., Sullivan, M., Torgerson, J. S. ve Taft, C. (2003). Coping and distress: What happens after intervention? A 2-year follow-up from the swedish obese subjects (SOS) study. Psychosomatic Medicine, 65(3), 435-442.
25. Santrock, J. W. (2003). Adolescence. New York: McGraw-Hill.
26. Sağlam, F. (1989). Kadınlarda şişmanlığın görülme sıklığı ve şişmanlık oluşumunu etkileyen etmenler. Beslenme ve Diyet Dergisi, 18(2), 195-203.
27. Satman, İ., Yumuk, V. D., Erem, C., Bayram, F., Bahçeci, M., Araz, M. ve Küçükerdönmez, O. (2018). Obezite Tanı ve Tedavi Klavuzu. Ankara: Türkiye Endokrinoloji ve Metabolizma Derneği.
28. Scott, K. M., Bruffaerts, R., Simon, G. E., Alonso, J., Angermeyer, M., de Girolamo, G., ... ve Kessler, R. C. (2008). Obesity and mental disorders in the general population: Results from the world mental health surveys. International Journal of Obesity, 32(1), 192.
29. Sturm, R. (2002). The effects of obesity, smoking, and drinking on medical problems and costs. Health Affairs, 21(2), 245-253.
30. Teater, B. (2015). Sosyal Hizmet Kuram ve Yöntemleri, (Çev. Ed.: Abdullah Karatay), Birinci Basımdan Çeviri, Ankara: Nika Yayınevi.
31. TUİK. Türkiye Sağlık Araştırması 2016. http://www.tuik.gov. tr/PreHaberBultenleri.do?id=24573 adresinden 15.01.2018 tarihinde erişilmiştir.
32. Tuna, M. E. (2003). Cross-cultural differences in coping strategies as the predictors of university adjustment of turkish and u.s. students (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
33. Tuncay, T., Musabak, I., Gok, D.E. ve Kutlu, M. (2008). The relationship between anxiety, coping strategies and characteristics of patients with diabetes. Health Qual Life Outcomes, 6, 79. doi:10.1186/1477-7525-6-79.
34. Wang, M. L., Pbert, L. ve Lemon, S. C. (2014). Influence of family, friend and coworker social support and social undermining on weight gain prevention among adults. Obesity, 22(9), 1973-1980.
35. Zhong, W., Cruickshanks, K. J., Schubert, C. R., Nieto, F. J., Huang, G. H., Klein, B. E., & Klein, R. (2010). Obesity and depression symptoms in the Beaver Dam Offspring Study population. Depression and anxiety, 27(9), 846-851.