Case Management and Its Use in Social Work

Öz

This article discusses the content of the case management approach and its use in the social work profession. Case management is an integrative approach used by many branches of science at both the individual and community level. Holistic solutions with a holistic perspective are required especially in the solution of increasing psycho-social problems. For this reason, for the solution of a problem, it is necessary to act jointly with the practitioners of different branches of science.
The fact that social work has an eclectic-based scientific basis and requires close working with other professionals in the implementation process has made it necessary to use case management. The case management approach, which is needed especially with medical social services in the field of health, has become a popular approach that is frequently used in many other fields over the years.
Case management is mainly used to provide solutions to the complex needs of clients. In this context, it is necessary that social workers are well equipped in the implementation of the case management approach in order to provide effective results.
Case management is a very popular approach but is limited in the social work literature. The main purpose in the design of the study is to enable the case management to be more comprehensible by addressing it in detail in the light of current sources. Within the scope of the study, the historical features, definition, content, objectives, stages and principles of case management are discussed, the role and functions of the case manager and the use of case management in social work are discussed.

Anahtar Kelimeler

• Case,case management,social work

Vaka Yönetimi Ve Sosyal Hizmette Kullanımı

Öz

Bu makalede vaka yönetimi yaklaşımının içeriği ve sosyal hizmet mesleğindeki kullanımı ele alınmaktadır. Vaka yönetimi pek çok bilim dalı tarafından hem birey hem toplum düzeyinde kullanılan bütünleştirici bir yaklaşımdır. Özellikle günümüzde artan psiko-sosyal sorunların çözümünde bütüncül bakış açısı ile bütüncül çözümler gerekli olmaktadır. Bu nedenle bir sorunun çözümünde farklı bilim dallarının uygulayıcıları ile ortak hareket etme zorunluluğu ortaya çıkmaktadır.
Sosyal hizmetin eklektik temelli bir bilimsel temele sahip olması ve uygulama sürecinde diğer meslek elemanları ile yakın çalışmayı gerektirmesi vaka yönetiminin kullanılmasını zorunlu bir hale getirmiştir. Özellikle sağlık alanında tıbbi sosyal hizmet uygulamaları ile ihtiyaç duyulan vaka yönetimi yaklaşımı yıllar içinde diğer pek alanda da sıklıkla kullanılan popüler bir yaklaşıma dönüşmüştür.
Vaka yönetimi en temelde müracaatçıların karmaşık ihtiyaçlarına çözüm üretme amacıyla kullanılmaktadır. Bu bağlamda vaka yönetimi yaklaşımının uygulanmasında sosyal hizmet uzmanlarının da donanımlı olmaları yaklaşımın etkili sonuçlar vermesi için gereklidir.
Vaka yönetimi oldukça popüler bir yaklaşım olmasına karşın aslında sosyal hizmet alan yazınında sınırlı bir şekilde ele alınmaktadır. Çalışmanın kurgulanmasındaki temel amaç vaka yönetiminin güncel kaynaklar ışığında daha ayrıntılı bir şekilde ele alınarak daha anlaşılır bir hale gelmesine olanak yaratmaktır. Çalışma kapsamında vaka yönetiminin tarihsel özellikleri, tanımı, içeriği, amaçları, aşamaları ve ilkeleri ele alınmış, vaka yöneticisinin rol ve fonksiyonları ile vaka yönetiminin sosyal hizmetteki kullanımından bahsedilmiştir. 

Anahtar Kelimeler

• Vaka,vaka yönetimi,sosyal hizmet

Kaynakça

1. Albanesi, F. ,Veronica Invernizzi, Paolo Meucci, Matilde Leonardi, Giuseppina Caspani, Adriano Pessina, ve Marco Brayda-Bruno. (2009). Role of Disability-Case Manager for Chronic Diseases: Using the ICF as a Practical Background. Disability and Rehabilitation, 31(1),ss.50-54.
2. Applebaum, R. ve C. D. Austin. (1990). Long-Term Care Case Management: Design and Evaluation. New York: Springer.
3. Austin, C. D. ve R. W. McClelland (1996). Introduction: Case Management-Everybody’s Doing It. In Perspectives on Case Management Practice. Edt. C. D. Austin ve R. W. McClelland. Milwaukee: Families International.
4. Barker, R. (1987) Social Work Dictionary, National Association of Social Workers, ABD: Silver Spring.
5. Bogo, M. (2006). Social Work Practice: Concepts, Processes and Interviewing. New York: Columbia University Press.
6. Bower, K. (1992). Case Management by Nurses. Kansas: American Nurses Publishing.
7. Case Management Society of America (CMSA). (2010a). Standards of Practice for Case Management. 9 Ekim 2019 tarihinde https://www.abqaurp.org/DOCS/2010%20CM%20standards%20of%20practice.pdf adresinden alınmıştır.
8. Case Management Society of America (CMSA). (2010b). What is Case Management? 5 Ekim 2019 tarihinde https://www.cmsa.org/who-we-are/what-is-a-case-manager/ adresinden alınmıştır.

9. Centers for Disease Control and Prevention (CDC). (1999). Tuberculosis Case Management for Nurses Module 2. Fundamentals of Tuberculosis Case Management. 10 Kasım 2019 tarihinde http://globaltb.njms.rutgers.edu/downloads/products/Nursing%20Module%202.pdf adresinden alınmıştır.
10. Corliss, L., Corliss, R. (1999). Advanced Practice in Human Services: Issues, Trends and Treatment Perspectives. Boston: Wadsworth.
11. Dill, A.E. (2001). Managing to Care: Case Management and Service System Reform. New York: Walter de Gruyter.
12. Doel, M., Shardlow, S. (2005). Modern Social Work Practice: Teaching and Learning in Practice Settings. England: Ashgate.
13. Gursansky, D. , Harvey, J. , Kennedy, R. (2003). Case Management:Policy, Practice and Professional Business. Australia: Allen & Unwin.
14. Gunderson, L. ve Kenner, C. (November 1992). Case Management in the Neonatal Intensive Care Unit. AACN Clinical Issues, 3:4, 769-776.
15. Hanvey, C., Philpot, T. (2002). Practising social Work. New York: Routledge
16. Huber, D. (2010). Leadership and Nursing Care Management (4. Basım). Missouri: Elsevier.
17. Ignatavicus, D. ve Hausman, K. (1995). Clinical Pathways for Colloborative Practice. Philadelphia: W.B. Saunders Company.
18. Intagliata, J. (1982). Improving the Quality of Community Care for the Chronically Mentally Disabled: The Role of Case Management. Schizophrenia Bulletin, 8, ss.655-674.
19. Kirst-Ashman, K.K. ve Hull, G. H. (2009). Understanding Generalist Practice (5. Basım). California: Brooks/Cole.
20. Kodner, D. L. (2001). Care Management: Who Needs It? 5th International Care/Case Management Conference. Vancouver, British Columbia, Canada, American Society on Aging.
21. Los Angeles County Commission On HIV. (2019). Standards of Care – Psychosocial Case Management Services. 15 Kasım 2019 tarihinde http://hiv.lacounty.gov/LinkClick.aspx?fileticket=HoK6OJoCEdw%3d&portalid=22 adresinden alınmıştır.
22. Moore, S.T. (1990). A Social Work Practice Model of Case Management: The Case Management Grid. Social Work, 5, ss.444-448.
23. Moxley, D. (1989). The Practice of Case Management. California: Sage.
24. National Association of Social Worker (NASW). Information Booklet with Application and Reference Certified Social Work Case Manager (C-SWCM) and Certified Advanced Social Work Case Manager (C-ASWCM) Forms. (2013). 15 Kasım 2019 tarihinde https://www.socialworkers.org/LinkClick.aspx?fileticket=dPAvUInDURE%3D&portalid=0 adresinden alınmıştır.
25. O’Hagan, K. (2007). Competence in Social Work Practice A Practical Guide for Students and Professionals. London: Jessica Kingsley.
26. Tahan, H. A. (1996). A Ten-Step Process to Develop Case Management Plans. Nursing Case Management, 1(3), ss.112-121.
27. Tahan, H. A. (1998). Case Management: A Heritage more than a Century Old. Nursing Case Management, 3(2), ss. 55-60.
28. UCLA. (1989). Case Management with At Risk Youth. Case Management in the School Context içinde. 10 Ekim 2019 tarihinde http://www.smhp.psych.ucla.edu/pdfdocs/quicktraining/casemanagement.pdf adresinden alınmıştır.
29. Weil, M. ve Karls, J.M. (1985). Case Management in Human Service Practice. San Fransisco: Jossey-Bass.