Case Management Based Social Work Practices For Women Subjected To Violence

Öz

Violence has many negative effects on women, including in physical, psychological, social and economic areas. Therefore, when appropriate support mechanisms are not activated, it becomes very difficult for women to cope with the negative effects caused by violence. A woman needs support in identifying her problems and needs, using her internal and external resources, realizing her strength, ending the cycle of violence and leading a life free of violence. At this point, it is important that the services to be offered to women should be based on a holistic understanding and empowerment. Case management is considered the most appropriate method for proactively activating multiple systems to provide these supports. Case management, which has existed for many years in the field of social work, offers a structured methodology based on meeting the needs of women subjected to violence, solving their problems and empowering. Today, violence against women is increasing, and with the implementation of solution mechanisms, there is a need to improve support services. It is thought that case management-based services for women subjected to violence in our country are not yet at a sufficient level. Based on this, in this study, in order to guide practitioners and policy makers, case management-based intervention processes for women subjected to violence are included in the light of current literature.

Anahtar Kelimeler

• Woman Subjected to Violence
• Case Management
• Social Work

Şiddete Maruz Bırakılan Kadınlara Yönelik Vaka Yönetimi Temelli Sosyal Hizmet Uygulamaları

Öz

Şiddetin kadınlar üzerinde fiziksel, psikolojik, sosyal, ekonomik alanlarda olmak üzere pek çok olumsuz etkisi bulunmaktadır. Bu nedenle uygun destek mekanizmaları harekete geçirilmediğinde kadınların şiddetin meydana getirdiği söz konusu olumsuz etkilerle başa çıkması oldukça zorlaşmaktadır. Kadının, sorun ve ihtiyaçlarının tespitiyle birlikte, iç ve dış kaynaklarını kullanması, gücünü fark etmesi, şiddet döngüsünü sonlandırarak şiddetin olmadığı bir yaşam sürdürmesi konusunda desteğe ihtiyacı vardır. Bu noktada kadınlara sunulacak hizmetlerin bütüncül bir anlayışla güçlenme temelinde olması önem taşımaktadır. Söz konusu destekleri sağlamak için çoklu sistemlerin proaktif bir biçimde harekete geçirilmesinde en uygun yöntemin ise vaka yönetimi olduğu değerlendirilmektedir. Sosyal hizmet alanında uzun yıllardır var olan vaka yönetimi, şiddete maruz bırakılan kadınların ihtiyaçlarının giderilmesi, sorunlarının çözümlenmesi ve güçlenme temelli kapsamı ile yapılandırılmış bir metodoloji sunmaktadır. Günümüzde kadına yönelik şiddet giderek artmakta, çözüm mekanizmalarının hayata geçirilmesiyle birlikte, destek hizmetlerinin geliştirilmesine de ihtiyaç duyulmaktadır. Ülkemizde şiddete maruz bırakılan kadınlara vaka yönetimi temelli hizmetlerin henüz yeterli seviyede olmadığı düşünülmektedir. Buradan yola çıkarak bu çalışmada uygulayıcılar ve politika yapıcılara yol göstermesi amacıyla şiddete maruz bırakılan kadınlara yönelik vaka yönetimi temelli müdahale süreçlerine güncel literatür bilgileri ışığında yer verilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Şiddete Maruz Bırakılan Kadın
• Vaka Yönetimi
• Sosyal Hizmet

Kaynakça

1. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Hacettepe Üniversitesi, (2014). Türkiye’de Kadına Yönelik Aile İçi Şiddet Araştırması. http://www.hips.hacettepe.edu.tr/KKSA- TRAnaRaporKitap26Mart.pdf. Erişim Tarihi. 22.06.2020.
2. Allen N.E., Bybee D.I. ve Sullivan C.M., (2004). Battered women’s multitude of needs evidence supporting the need for comprehensive advocacy. Violence Against Women, 10(9):1015-1035 DOI: 10.1177/1077801204267658.
3. Altındağ, Ö. (2020). Vaka yönetimi ve sosyal hizmette kullanımı. Toplum ve Sosyal Hizmet, 31(2): 618-646. DOI: 10.33417/tsh.695083.
4. Clarity Human Services ve Bitfocus. (2016). 3 Principles for Effective Social Work Case Management http://45.79.212.156/system/files/resource/files/3-Principles-for-Effective-Social-Work-Case-Management.pdf. Erişim Tarihi: 20.06.2020.
5. Compton R.B., Galaway B., ve Cournoyer R.B. (2005). Social Work Processes. Thomson. Seventh Edition. El-bushra J., Piza Lopez E. (1993). Gender-related violence: its scope and relevance. Focus Gend. 1(2):1-9. DOI:10.1080/09682869308519961.
6. Global Social Service Workforce Alliance Case Management Interest Group. (2018). Global Social Service Workforce Alliance http://www.socialserviceworkforce.org/sites/default/files/uploads/Case-Management- Concepts-and-Principles.pdf. Erişim Tarihi: 20.06.2020.
7. Goosey J. Sherman L. ve Neyroud, P. (2017). Integrated case management of repeated intimate partner violence: a randomized, controlled trial. Camb J Evid Based Polic (1):174–189. DOI 10.1007/s41887-017-0012-0.
8. Green D.M. ve Ellis S. (2017). Proactive case management: social work active engagement revisited. Journal of Sociology and Social Work. (5):1 10-16. DOI: 10.15640/jssw.v5n1a2

9. International Rescue Committee. (2017). Interagency Gender-Based Violence Case Management Guidelines Providing Care and Case Management Services to Gender Based Violence Survivors in Humanitarian Settings. https://gbvresponders.org/response/gbv-case- management/. Erişim Tarihi: 11.10.2020.
10. Johnson L.C. (1995). Social Work Practice A Generalist Approach. Fifth Edition. Boston Allyn and Bacon.
11. Karaman K. (2020). Covid-19 Salgınında Vaka Yönetimi ve Kadınlar. Duyan V. (Ed.), Covid-19 Salgınında Vaka Yönetimi. (1. Baskı) içinde (s.184-213). İstanbul: Yeni İnsan Yayınevi.
12. Kmietowicz Z. (2014). Bad experiences in early childhood can lead to “health harming life course,” study shows. BMJ 348:g3097 doi: 10.1136/bmj.g3097.
13. Kirst-Ashman K.K. ve H.G. Hull. (1999). Understanding generalist practice. Second Edition. Nelson-Hall Publisher/Chicago.
14. Krishnan N. ve Bewley S.J. (2015). Domestic Abuse. Forensic Gynaecology, ed. Maureen Dalton. Cambridge University Press.
15. Macaluso B. ve Green Sherman D.L. (2015). Social work in violence services. Social Workers' Desk Reference. (Ed. Corcoran K. ve Roberts R.A.). Oxford University Press.
16. National Association of Social Workers. [NASW] (2013). NASW Standards for Social Work Case Management.https://www.socialworkers.org/LinkClick.aspx?fileticket=acrzqmEfhlo%3D&portalid=0.Erişim Tarihi: 07.10.2020.
17. Overview of GBV Case Management. https://gbvresponders.org/response/gbv-case-management/. Erişim Tarihi: 20.06.2020.
18. Radmore L. (2018). Women against abuse case management manual. The Oak Foundation. https://www.womenagainstabuse.org/assets/media/Case_Management_Manual_Fina l_with_Live_Links.4-13-18.pdf. Erişim Tarihi. 22.06.2020.
19. Reducing the Risk of Domestic Abuse. (2020). Identifying risk indicators. https://www.reducingtherisk.org.uk/cms/content/identifying-risk-indicators. (Erişim Tarihi: 31.10.2020).
20. Rothman J. (1991). Model of case management: Toward empirically based practice. Social Work. November. 36(6): 520-528.
21. Sakallı A.E., Doğan D., Günel H. ve Güreli Z. (2017). Mor çatı deneyimi kadına yönelik şiddete dair neler anlatıyor? Kadına yönelik şiddet değerlendirme raporu. Mor Çatı Kadın Sığınağı Vakfı. https://www.morcati.org.tr/attachments/article/466/kadina-yonelik-siddet- degerlendirme-raporu.pdf. Erişim tarihi: 27.02.2021.
22. Sallan Gül S. (2011). Türkiye'de Kadın Sığınameveleri Erkek Şiddetinden Uzak Yaşama Açılan Kapılar mı?. 1. Basım İstanbul. Bağlam Yayıncılık.
23. Sheafor W.B. ve Horejsi J.C. (2015). Sosyal Hizmet Uygulaması Temel Teknikler ve İlkeler. (2. Baskı). (Çeviri Ed.: Durdu Baran Çiftci). Ankara: Nika Yayınevi.
24. Şiddet Önleme ve İzleme Merkezleri Hakkında Yönetmelik. (2016, 17 Mart). Resmi Gazete (Sayı: 29656). Erişim adresi: https://www.ailevecalisma.gov.tr/uploads/ksgm/uploads/pages/mevzuat/5-sonim yonetmelik.pdf.
25. Sullivan C.M., Basta J. Tan C. ve Davidson W.S. (1992). After the crisis: A needs assessment of women leaving a domestic violence shelter. Violence and Victims, 7(39): 267-275 DOI: 10.1891/0886-6708.9.3.275
26. Tutty L. (1996). Post shelter services: The efficacy of follow-up programs for abused women. Research on Social Work Practice. 6(4): 425-441.
27. Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü. (2019). Türkiye'de Kadın. Erişim adresi: https://www.ailevecalisma.gov.tr/media/19172/tr-de-kadin-eylul.pdf.
28. United Nations Populations Funds [UNFPA] (2012). Managing Gender-based Violence Programmes in Emergencies E-learning Compain Guide. https://www.unfpa.org/publications/managing-gender-based-violence-programmes- emergencies. Erişim Tarihi: 28.02.2021.