Determination of the Compassion Levels of Social Work Students

Öz

The aim of this study is to examine the compassion levels of social work students according to some variables. Thereby, it will be revealed how compassion, one of the basic concepts of social work, is evaluated in terms of students studying in this field. The study group of the research consists of undergraduate students of social work departments studying at x Universities in the spring semester of 2019-2020. The data were collected through the information form prepared by the researchers and consisting of some demographic variables, and the "Compassion Scale" adapted into Turkish by Akdeniz and Deniz (2016). In the study where the data obtained from 505 participants were evaluated, the Cronbach Alpha reliability coefficient of the Compassion Scale (CS) was calculated as 0.86. The data were analyzed with the SPSS 20.0 package program. T test and one-way analysis of variance (ANOVA) were used to analyze the data. As a result of the research, it was found that the total mean score of the sample on the CS was high (x̄ = 3.98). While the scores obtained from the sub-dimensions with the CS did not differ according to the variables of family structure and place of residence, significant differences were found in favor of women in the overall and all sub-dimensions of the scale according to the gender variable (p<.05). Apart from the mindfulness sub-dimension in the family attitude variable and except for the total score of CS and the kindness sub-dimension in the family income variable, no significant difference was found (p>.05). Significant differences were found between the groups in terms of kindness, common humanity and mindfulness sub-dimensions with the CS total score according to the class level variable (p<.05).

Anahtar Kelimeler

• Social Work
• Social Work Students
• Compassion
• Compassion Level

SOSYAL HİZMET ÖĞRENCİLERİNİN MERHAMET DÜZEYLERİ

Öz

Bu çalışmanın amacı, sosyal hizmet bölümü öğrencilerinin merhamet düzeylerini bazı değişkenlere göre incelemektir. Böylece sosyal hizmetin temel kavramlarından biri olan merhametin bu alanda okuyan öğrenciler açısından nasıl değerlendirildiği ortaya konulmuş olacaktır. Araştırmanın çalışma grubu 2019-2020 yılının bahar döneminde x Üniversitelerinde eğitim gören sosyal hizmet bölümü lisans öğrencilerinden oluşmaktadır. Veriler araştırmacılar tarafından hazırlanan ve bazı demografik değişkenlerden oluşan bilgi formu ile Akdeniz ve Deniz (2016) tarafından Türkçe’ye uyarlanan “Merhamet Ölçeği” aracılığıyla toplanmıştır. 505 katılımcıdan elde edilen verinin değerlendirildiği araştırmada, Merhamet Ölçeğinin (MÖ) Cronbach Alpha güvenirlik katsayısı 0,86 olarak hesaplanmıştır. Veriler SPSS 20.0 paket programı ile analiz edilmiştir. Verilerin çözümlenmesinde t testi ve tek yönlü varyans analizinden (ANOVA) yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda örneklemin MÖ toplam ortalama puanının yüksek olduğu bulgulanmıştır (x̄= 3,98). MÖ ile alt boyutlardan elde edilen puanlar, aile yapısı ve yaşadığı yer değişkenlerine göre farklılaşmazken, cinsiyet değişkenine göre ölçeğin geneli ve tüm alt boyutlarında kadınlar lehine anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir (p<.05). Aile tutumu değişkeninde bilinçli farkındalık alt boyutu dışında; aile geliri değişkeninde ise MÖ geneli ve sevecenlik alt boyutu dışında anlamlı farklılığa rastlanmamıştır (p>.05). Sınıf düzeyi değişkenine göre MÖ toplam puanı ile sevecenlik, paylaşımların bilincinde olma ve bilinçli farkındalık alt boyutlarında gruplar arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur (p<.05).

Anahtar Kelimeler

• Sosyal Hizmet
• Sosyal Hizmet Öğrencileri
• Merhamet
• Merhamet Düzeyi

Kaynakça

1. Akdeniz, S. (2014). Farklı merhamet düzeylerine sahip üniversite öğrencilerinde depresyon, anksiyete, stres ve duygusal zekanın incelenmesi. Doktora Tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi. Konya.
2. Akdeniz, S. & Deniz, M. E. (2016). Merhamet ölçeği’nin Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. The Journal of Happiness & Well-Being, 4(1), 50-61.
3. Akın, Ş. H. (2018). Merhamet kavramı ve Schopenhauer’in merhamet yaklaşımının değerlendirilerek farklı düşünürlerin görüşleriyle karşılaştırılması. Türkiye Biyoetik Dergisi, 5(3), 126-131.
4. Atalay H, (2018). Merhamet. PsikeArt, Dergisi, Mart-Nisan. Erişim tarihi: 8 Mart 2020. Erişim adresi: https://hakanatalay.wordpress. com/2015/02/24/merhamet/
5. Başer, D. & Tekin, H. H. (2019). Sosyal hizmet öğrencilerinin merhamet ve özgecilik düzeylerinin incelenmesi. M. Kırlıoğlu ve H. H. Tekin (Ed.). Güncel Sosyal Hizmet Çalışmaları içinde (s. 82-89). Konya: Çizgi Yayınevi.
6. Benazus, H. (2009). Mevlâna Felsefesi Çağlar Ötesini Aydınlatan Işık. 9. Baskı. İstanbul: Bizim Kitaplar Yayınevi.
7. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2013). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. 14. Baskı. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
8. Candemir, M. L. (2019). Engelli çocuğa sahip olan ve olmayan ebeveynlerin öz anlayış, kişilik ve merhamet özelliklerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi, İstanbul.

9. Chakrabarti, B., & Baron-Cohen, S. (2006). Empathizing: neurocognitive developmental mechanisms and individual differences. Progress in Brain Research, 156, 403-417. doi:10.1016/S0079-6123(06)56022-4
10. Cingel, M. (2009). Compassion and professional care: exploring the domain. Nursing Philosophy, 10,124-136. doi: 10.1111/j.1466-769X.2009.00397.x Çalışkan Akçeti̇n, N. (2016). Merhamet ve devlet: Schopenhauer. FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi, (21), 71-86 .
11. Çapan, M. (2019). Üniversite öğrencilerinin merhamet ve öz-anlayış düzeylerinin kişilik özellikleri açısından incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul.
12. Çapcıoğlu, İ. (2015). Ailede merhamet ve merhametsizliğin yansımaları. Diyanet Aylık Dergi, 199, 30-33.
13. Çingöl, N., Çelebi, E., Zengin, S. & Karakaş, M. (2018). Bir sağlık yüksekokulu hemşirelik bölümü öğrencilerinin merhamet düzeylerinin incelenmesi. Klinik Psikiyatri, 21, 61-67. DOI: 10.5505/kpd.2018.65487
14. Dalgalı, B. & Gürses, İ. (2018). Merhametin sağlık hizmetlerindeki yeri ve önemi. Sinop Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1), 181-204. DOI: 10.30561/sinopusd.426996
15. Decker, J. T., Brown, J. L. C., Ong, J., & Stiney-Ziskind, C. A. (2015). Mindfulness, compassion fatigue, and compassion satisfaction among social work interns. Social Work & Christianity, 42(1), 28–42.
16. Demirel, H., & Buğdaycı, S. (2019). Spor yapan ve yapmayan üniversite öğrencilerinin olumlu sosyal davranış eğilimlerinin incelenmesi. Türk Spor Bilimleri Dergisi, 2(1), 55-59.
17. Doğan, M. (1996). Büyük Türkçe Sözlük. 11. Baskı. İstanbul: İz Yayıncılık.
18. Doğan Yüksekol, Ö., Orhan, İ., Yıldız, E., & Yılmaz, A. N. (2020). Ebelik bölümü öğrencilerinin merhamet düzeylerinin belirlenmesi. İnönü Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu Dergisi, 8(3), 566-577.
19. Fuller, R. C. & Myers, R. R. (1941). The natural history of a social problem. American Sociological Review, 6(3), 320-329.
20. Gall, M. D., Barg, W. R., & Gall, J. P. (1996). Educational Research: An Introduction. 6111 ed. New York: Longman.
21. Gilbert, P., & Irons, C. (2005). Focused therapies and compassionate mind training for shame and self-attacking. In P. Gilbert (Ed.), Compassion: Conceptualisations, Research and Use in Psychotherapy (p. 263-325), Routledge.
22. Gilbert, P., & Choden. (2014). Mindful Compassion. USA: New Harbinger Publications.
23. Goleman, D. (2006). Sosyal Zeka İnsan İlişkilerinin Yeni Bilimi. İstanbul: Varlık Yayınları.
24. Gök, G. A. (2015). Merhamet etmenin dayanılmaz ağırlığı: Hemşirelerde merhamet yorgunluğu. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20(2), 299-313.
25. Hökelekli, H. (2008). Psikolojiye Giriş. Bursa: Düşünce Kitabevi Yayınları.
26. İşgör, İ. Y. (2017). Merhametin öznel iyi oluş üzerindeki yordayıcı etkisinin incelenmesi. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 16(2), 425-436. doi: 10.21547/jss.290441
27. Johnson, B. (2005). Overcoming ''doom and gloom'': empowering students in courses on social problems, injustice, and inequality. Teaching Sociology, 33, 44-58.
28. Jöreskog, K. G., & Sorbon, D. (1996). Lisrel 8 Reference Guide 2. Lincolnwood: Scientific Software International.
29. Kapıcıoğlu, S. (2019). Üniversite öğrencilerinde merhametin yordayıcıları olarak mutluluk ve kişilik özellikleri. Yüksek Lisans Tezi. Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul.
30. Karasar, N. (2015). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
31. Mardache, A. (2010). Community of predeal a diagnosis of social problems. Bulletin of the Transilvania University of Braşov, 3(52), 33-40.
32. Midlarsky, E., & Hannah, M. E. (1985). Competence, reticence, and helping by children and adolescents. Developmental Psychology, 21(3), 534- 541.
33. Mirabito, D. M. (2017). Social Work Thewory And Practice For Crisis, Disasters And Trauma. Social Work Treatment (Ed. Francis J, Turner), Sixth Edition. USA: Oxford Press.
34. Morrison E. W., & Robinson, S. L. (1997). When employees feel betrayed: a model of how psychological contract violation develops. Academy of Management Review, 22(1), 226- 256.
35. Nas, E. & Sak, R. (2020). Merhamet ve merhamet odaklı terapi. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18 (1); 64-84.
36. Neff, K. D. (2003). The development and validation of a scale to measure self compassion. Self and Identity, 2, 223-250.
37. Neff, K. D., & Pommier, E. (2013). The relationship between self-compassion and other-focused concern among college undergraduates, community adults, and practicing meditators. Self and Identity, 12,160–176.
38. Palen, J. J. (2001). Social problems for the twenty first century. Newyork: McGraw-Hill Companies.
39. Pashkevich, A. V. (2011). Uppergrade students attitudes toward social problems. Russian Education and Society, 53(1), 79–87.
40. Polat, F. (2016). Merhamet yorgunluğu düzeyinin çalışma yaşam kalitesi ile ilişkisi: sağlık profesyonelleri örneği. Yüksek Lisans Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta.
41. Pommier, E. A. (2011). The compassion scale. Dissertation abstracts ınternational section a. Humanities and Social Sciences, 72,1174.
42. Salazar, L.R. (2016). The relationship between compassion, interpersonal communication apprehension, narcissism and verbal aggressiveness. The Journal of Happiness & Well-Being, 4(1), 1-14.
43. Sayar, K. (2011). Şiddet ve merhametsizliğin kökenleri. Diyanet Aylık Dergisi, 244, 23-24.
44. Segal, E. A. (2007). Social empathy: A new paradigm to address poverty. Journal of Poverty, 11(3). 65-81.
45. Staub, E. (1979). Positive social behavior and morality: Vol. 2. Socialization and development. New York: Academic Press.
46. Strauss, C., Taylor, B.L., Gu, J., Kuyken, W., Baer, R., Jones, F., & Cavanagh, K. (2016). What is compassion and how can we measure it? A review of definitions and measures. Clinical Psychology Review, 47, 15-27.
47. Tatum, K.J. (2012). Adherence to Gender Roles as a Predictor of Compassion and Self-Compassion in Women and Men. Doctoral Dissertation, Baylor University.
48. TDK. (2020). Türk Dil Kurumu Güncel Sözlüğü. Erişim tarihi, 12 Aralık 2020, erişim adresi, http/www.tdk.gov.tr/index.php? option=com_gts&arama=arama&guid=TDK.GTS.5a64f076384a46939911.
49. Yılmaz, G. & Üstün, B. (2018). Hemşirelerde profesyonel yaşam kalitesi: Merhamet memnuniyeti ve merhamet yorgunluğu. Journal of Psychiatric Nursing, 9(3), 205-211. DOI: 10.14744/phd.2018.86648
50. Zastrow, C.(2013). Sosyal Hizmete Giriş. Nika Yayınevi, Ankara.