Araştırma Makalesi

Türkiye’de Kurum Tarihçiliğinin İmkanları ve Sınırlılıkları: Dışişleri Bakanlığı Örneği

Sayı: 3 26 Aralık 2023
PDF İndir
EN TR

Türkiye’de Kurum Tarihçiliğinin İmkanları ve Sınırlılıkları: Dışişleri Bakanlığı Örneği

Öz

Tarih disiplininin alt dallarından bir olarak değerlendirilebilecek kurum tarihçiliği dünyada ve Türkiye’de gelişmekte olan bir çalışma alanıdır. Özellikle Türkiye söz konusu olduğunda kurum tarihçiliğinin 1980’lerden bu yana önemli bir gelişme ivmesi yakaladığı söylenebilir. Buna rağmen, mevcut literatürün kendine has yöntem, bilimsellik ve nesnellik gibi temel sorunları araştırmacıların gündemini meşgul etmeye devam etmektedir. Dolayısıyla, Türkiye’de kurumların tarihyazımı başta arşiv malzemesine ulaşmadaki zorluklar olmak üzere önemli sınırlılıklara sahiptir. Bunun yanı sıra, mikro ölçekteki kurumların tarihlerinin yazılması Türkiye Cumhuriyet tarihinin yeniden düşünülmesine imkân tanıyacak bir potansiyeli de içinde barındırmaktadır. Bu çalışma, Türkiye gibi gelişmekte olan bir ülkede kurum tarihçiliğinin imkanlarını ve sınırlılıklarını Türk Dışişleri Bakanlığı’nı merkeze alarak tartışmayı hedeflemektedir. 1980’lerden bu yana kurum tarihi yazılırken özellikle birincil kaynaklara ulaşmadaki zorluklar, üzerinde mutabık kalınmış bir yöntemin (neredeyse) olmayışı, araştırmanın bilimselliği ve nesnelliği gibi temel sorunların ne derecede aşılıp aşılmadığı Dışişleri Bakanlığı örneği üzerinden değerlendirilecektir. Son olarak, Dışişleri Bakanlığı kurumsal tarihinin Tarih ve Uluslararası İlişkiler disiplinlerine hangi açılardan katkı sağlayabileceği tartışılacaktır.

Anahtar Kelimeler

Destekleyen Kurum

TÜBİTAK

Proje Numarası

121K198

Teşekkür

Bu çalışma, Yazarın yürütücülüğünü yaptığı “100. Yılında Dışişleri Bakanlığı: Kurumsal Dönüşümü ve Türk Dış Politikasıyla Etkileşim Sürecinin İncelenmesi, 1920-2020” (Proje No: 121K198) başlıklı TÜBİTAK 1001 projesinin bulgularından hareketle hazırlanmıştır.

Kaynakça

  1. Ahıska, Meltem. Radyonun Sihirli Kapısı: Garbiyatçılık ve Politik Öznelik. İstanbul: Metis, 2019.
  2. Başa, Şafak. Kurumsallaşma Bağlamında Dahiliye Nezareti’nden Dahiliye Vekaleti’ne Geçiş. Ankara: TODAİE, 2013.
  3. Coşar, Nevin. Geçmişten Geleceğe Demirbank. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları, 1999.
  4. Çankaya, Ali. Mülkiye Tarihi ve Mülkiyeliler I. Cilt. Ankara: Örnek Matbaası, 1954.
  5. ________. Mülkiye Tarihi ve Mülkiyeliler II. Cilt. Ankara: Örnek Matbaası, 1954.
  6. Eldem, Edhem. Osmanlı Bankası Tarihi. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları, 1999.
  7. Ergin, Osman Nuri. İstanbul Mektepleri ve İlim, Terbiye ve San’at Müesseseleri Dolayısiyle Türkiye Maarif Tarihi 5 Cilt. İstanbul: Eser Matbaası, 1977.
  8. Greenstock, Jeremy. “The Bureaucracy: Ministry of Foreign Affairs, Foreign Service, and Other Governement Departments”, The Oxford Handbook of Modern Diplomacy. Yay. Haz. Andrew Cooper, Jorge Heine & Rhames Thakur. Oxford: Oxford University Press, 2013.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Uluslararası Tarih

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

26 Aralık 2023

Gönderilme Tarihi

1 Ağustos 2023

Kabul Tarihi

8 Kasım 2023

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2023 Sayı: 3

Kaynak Göster

APA
Özkoç, Ö. (2023). Türkiye’de Kurum Tarihçiliğinin İmkanları ve Sınırlılıkları: Dışişleri Bakanlığı Örneği. Toplumsal Tarih Akademi, 3, 87-101. https://izlik.org/JA88FF28AM
AMA
1.Özkoç Ö. Türkiye’de Kurum Tarihçiliğinin İmkanları ve Sınırlılıkları: Dışişleri Bakanlığı Örneği. TT Akademi. 2023;(3):87-101. https://izlik.org/JA88FF28AM
Chicago
Özkoç, Özge. 2023. “Türkiye’de Kurum Tarihçiliğinin İmkanları ve Sınırlılıkları: Dışişleri Bakanlığı Örneği”. Toplumsal Tarih Akademi, sy 3: 87-101. https://izlik.org/JA88FF28AM.
EndNote
Özkoç Ö (01 Aralık 2023) Türkiye’de Kurum Tarihçiliğinin İmkanları ve Sınırlılıkları: Dışişleri Bakanlığı Örneği. Toplumsal Tarih Akademi 3 87–101.
IEEE
[1]Ö. Özkoç, “Türkiye’de Kurum Tarihçiliğinin İmkanları ve Sınırlılıkları: Dışişleri Bakanlığı Örneği”, TT Akademi, sy 3, ss. 87–101, Ara. 2023, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA88FF28AM
ISNAD
Özkoç, Özge. “Türkiye’de Kurum Tarihçiliğinin İmkanları ve Sınırlılıkları: Dışişleri Bakanlığı Örneği”. Toplumsal Tarih Akademi. 3 (01 Aralık 2023): 87-101. https://izlik.org/JA88FF28AM.
JAMA
1.Özkoç Ö. Türkiye’de Kurum Tarihçiliğinin İmkanları ve Sınırlılıkları: Dışişleri Bakanlığı Örneği. TT Akademi. 2023;:87–101.
MLA
Özkoç, Özge. “Türkiye’de Kurum Tarihçiliğinin İmkanları ve Sınırlılıkları: Dışişleri Bakanlığı Örneği”. Toplumsal Tarih Akademi, sy 3, Aralık 2023, ss. 87-101, https://izlik.org/JA88FF28AM.
Vancouver
1.Özge Özkoç. Türkiye’de Kurum Tarihçiliğinin İmkanları ve Sınırlılıkları: Dışişleri Bakanlığı Örneği. TT Akademi [Internet]. 01 Aralık 2023;(3):87-101. Erişim adresi: https://izlik.org/JA88FF28AM

Toplumsal Tarih Akademi: Osmanlı-Türkiye Araştırmaları Dergisi'nin 8. Sayısı “Hayvan Tarihi” dosyasıyla yayınlandı. “Hayvan Tarihi” sayısının editörleri Cihangir Gündoğdu, Deniz Dölek-Sever ve İbrahim Can Usta'nın editoryal makalesinin bir kısmını aşağıda paylaşıyoruz. Yazının tam hali ilgili sayıda. 

Hayvan Tarihi: Geçmişi İnsanın Ötesinde Düşünmek ve Yazmak 

Ana akım tarih anlatıları çok uzun süre insanmerkezci bir perspektifle şekillendi ve geçmiş temelde insan ilişkilerinin hikâyesi olarak kurgulandı. Hayvanlar da bu çerçevede mülk, kaynak, sembol ya da insan faaliyetlerinin pasif tamamlayıcıları olarak değerlendirildi. Hayvan tarihi işte bu anlayışı sorgular. Hayvanların deneyimlerini, bedenlerini, davranışlarını, insanlarla karşılaşmalarını ve bu karşılaşmaların yarattığı karşılıklı dönüşümleri araştırma konusu hâline getirerek tarihin yalnızca insanlara ait bir alan olmadığını ileri sürer. 

Hayvan tarihi, insan olmayan hayvanların tarihsel varlıklarını merkeze alan, onların iktisadi, toplumsal, siyasal ve kültürel süreçlerdeki rollerini, insanlarla ve çevreyle kurdukları çok katmanlı ilişkileri inceleyen önemli bir tarihyazımı alanıdır. Bu yaklaşım hayvanları yalnızca toplumların arka planında yer alan unsurlar olarak değil, tarihsel süreçlere etki eden canlı varlıklar olarak ele alır. Böylece emek, savaş, ulaşım, beslenme, kentleşme, sağlık, hukuk, duygulanım ve gündelik yaşam gibi alanlarda hayvanların belirleyici varlığı görünür hâle gelir. 

Hayvan tarihi bu yönüyle diğer tarih yazım biçimlerinden hem epistemolojik hem de ontolojik olarak ayrılır. Epistemolojik açıdan geçmişe dair bilgi üretiminde yalnızca insan belgelerine ve insan bakış açısına dayanmanın sınırlarını gösterir. Arşiv belgeleri, görsel malzemeler, maddi kültür unsurları, veteriner kayıtları, seyahatnameler, edebî metinler ve bilimsel veriler gibi farklı kaynak türlerini birlikte kullanır. Ontolojik açıdan ise insanı tek ve mutlak tarihsel özne olarak kabul eden anlayışı tartışmaya açar. İnsan olmayan varlıkların da tepkileri, uyum stratejileri, direnişleri ve ilişkisel etkileriyle tarihsel süreçlerin parçası olduğunu ortaya koyar. 

Dolayısıyla hayvan tarihi yalnızca geçmişte hayvanların nasıl kullanıldığını anlatan bir alan değildir; aynı zamanda insanlarla diğer canlılar arasındaki güç ilişkilerini, karşılıklı bağımlılık biçimlerini ve birlikte yaşama rejimlerini inceleyen eleştirel bir tarihyazımı yaklaşımıdır. Bu nedenle çevre tarihi, emek tarihi, bilim tarihi, hukuk tarihi, kent tarihi, imparatorluk çalışmaları ve posthümanist düşünceyle yakın ilişki içindedir. Fransız tarihçi Éric Baratay’ın da belirttiği gibi tarihin insanmerkezci tanımı terk edilmeli ve tarih, tüm canlı varlıkları kapsayan bir bilgi alanı olarak yeniden düşünülmelidir. Hayvan tarihi bu çerçevede geçmişi insanın ötesinde yeniden düşünmeye ve yazmaya çağıran dönüştürücü bir araştırma alanı sunar.