Görüş Makalesi

19. Yüzyıl Antep’inde Amerikan Misyonerlerine Bir Bakış Denemesi

Sayı: 7 30 Aralık 2025
PDF İndir
EN TR

19. Yüzyıl Antep’inde Amerikan Misyonerlerine Bir Bakış Denemesi

Öz

Amerikan misyonerlerinin 1830 yılında ilk defa Antep’e gelişlerinden sadece 46 yıl sonra, 1876 da Antep, Amerikan misyonerlerinin Osmanlı topraklarındaki üçüncü koleji olacak Antep Amerikan Koleji`ne (Merkez Türkiye Koleji, Central Turkey College) ev sahipliği yapmak için gün sayıyordu. Oysaki 1847 yılında American Board tarafından şehre yerleşmek üzere görevlendirilen iki Amerikan misyoneri şehirden müslüman ve gregoryen Ermeni nüfusun ortak kararlılığı ile kovulmuştu. Aradan geçen kısa sürede Antep Ermenilerinin önemli bir Protestan nüfusa dönüşmesi ve şehirde Amerikan misyoner varlığının talep edilir hale gelişi, Amerikan misyonerlerinin ne kadar inatçı ve azimli olduğuna işaret etmektedir. Misyonerler, özellikle Ermeni toplumu ile yakın ilişkiler kurmuş ve onların eğitim seviyesini yükseltmeyi hedeflemişlerdir. Bu süreçte, Ermeni kimliğinin şekillenmesinde ve ulus bilincinin gelişmesinde önemli rol oynamışlardır. Ancak, misyonerlerin faaliyetleri aynı zamanda oryantalist bir bakış açısını da yansıtmaktadır. Yazıda, misyonerlerin ürettiği yazılı ve görsel belgeler üzerinden Antep'teki Ermeni toplumu ile ilişkileri analiz edilmekte ve misyonerlerin bölgedeki etkisi değerlendirilmektedir.

Anahtar Kelimeler

Teşekkür

Bu metin, Prof. Dr. Edhem Eldem’in Columbia Üniversitesi, Tarih bölümünde verdiği ‘Ottoman Westernization and Orientalism in the Long 19th Century’ adlı ders kapsamında kaleme aldığım metnin kısaltılmış halidir. Süreç boyunca değerli desteğini esirgemeyen Prof. Dr. Edhem Eldem’e ve arşiv araştırmalarım sırasında yardımlarını esirgemeyen Ermenice öğretmenim Jennifer Manoukian’a içten teşekkürlerimi sunarım.

Kaynakça

  1. Kısa makalelerde kaynakça girişi yapılmamaktadır. / No bibliography for short articles.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

İmparatorluk, Emperyalizm ve Sömürgecilik Tarihi, Tarihsel Çalışmalar (Diğer)

Bölüm

Görüş Makalesi

Yayımlanma Tarihi

30 Aralık 2025

Gönderilme Tarihi

14 Aralık 2024

Kabul Tarihi

11 Kasım 2025

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2025 Sayı: 7

Kaynak Göster

APA
Sarılıcan, Z. F. (2025). 19. Yüzyıl Antep’inde Amerikan Misyonerlerine Bir Bakış Denemesi. Toplumsal Tarih Akademi, 7, 160-168. https://izlik.org/JA64UF52YD
AMA
1.Sarılıcan ZF. 19. Yüzyıl Antep’inde Amerikan Misyonerlerine Bir Bakış Denemesi. TT Akademi. 2025;(7):160-168. https://izlik.org/JA64UF52YD
Chicago
Sarılıcan, Zeki Furkan. 2025. “19. Yüzyıl Antep’inde Amerikan Misyonerlerine Bir Bakış Denemesi”. Toplumsal Tarih Akademi, sy 7: 160-68. https://izlik.org/JA64UF52YD.
EndNote
Sarılıcan ZF (01 Aralık 2025) 19. Yüzyıl Antep’inde Amerikan Misyonerlerine Bir Bakış Denemesi. Toplumsal Tarih Akademi 7 160–168.
IEEE
[1]Z. F. Sarılıcan, “19. Yüzyıl Antep’inde Amerikan Misyonerlerine Bir Bakış Denemesi”, TT Akademi, sy 7, ss. 160–168, Ara. 2025, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA64UF52YD
ISNAD
Sarılıcan, Zeki Furkan. “19. Yüzyıl Antep’inde Amerikan Misyonerlerine Bir Bakış Denemesi”. Toplumsal Tarih Akademi. 7 (01 Aralık 2025): 160-168. https://izlik.org/JA64UF52YD.
JAMA
1.Sarılıcan ZF. 19. Yüzyıl Antep’inde Amerikan Misyonerlerine Bir Bakış Denemesi. TT Akademi. 2025;:160–168.
MLA
Sarılıcan, Zeki Furkan. “19. Yüzyıl Antep’inde Amerikan Misyonerlerine Bir Bakış Denemesi”. Toplumsal Tarih Akademi, sy 7, Aralık 2025, ss. 160-8, https://izlik.org/JA64UF52YD.
Vancouver
1.Zeki Furkan Sarılıcan. 19. Yüzyıl Antep’inde Amerikan Misyonerlerine Bir Bakış Denemesi. TT Akademi [Internet]. 01 Aralık 2025;(7):160-8. Erişim adresi: https://izlik.org/JA64UF52YD

Toplumsal Tarih Akademi: Osmanlı-Türkiye Araştırmaları Dergisi'nin 8. Sayısı “Hayvan Tarihi” dosyasıyla yayınlandı. “Hayvan Tarihi” sayısının editörleri Cihangir Gündoğdu, Deniz Dölek-Sever ve İbrahim Can Usta'nın editoryal makalesinin bir kısmını aşağıda paylaşıyoruz. Yazının tam hali ilgili sayıda. 

Hayvan Tarihi: Geçmişi İnsanın Ötesinde Düşünmek ve Yazmak 

Ana akım tarih anlatıları çok uzun süre insanmerkezci bir perspektifle şekillendi ve geçmiş temelde insan ilişkilerinin hikâyesi olarak kurgulandı. Hayvanlar da bu çerçevede mülk, kaynak, sembol ya da insan faaliyetlerinin pasif tamamlayıcıları olarak değerlendirildi. Hayvan tarihi işte bu anlayışı sorgular. Hayvanların deneyimlerini, bedenlerini, davranışlarını, insanlarla karşılaşmalarını ve bu karşılaşmaların yarattığı karşılıklı dönüşümleri araştırma konusu hâline getirerek tarihin yalnızca insanlara ait bir alan olmadığını ileri sürer. 

Hayvan tarihi, insan olmayan hayvanların tarihsel varlıklarını merkeze alan, onların iktisadi, toplumsal, siyasal ve kültürel süreçlerdeki rollerini, insanlarla ve çevreyle kurdukları çok katmanlı ilişkileri inceleyen önemli bir tarihyazımı alanıdır. Bu yaklaşım hayvanları yalnızca toplumların arka planında yer alan unsurlar olarak değil, tarihsel süreçlere etki eden canlı varlıklar olarak ele alır. Böylece emek, savaş, ulaşım, beslenme, kentleşme, sağlık, hukuk, duygulanım ve gündelik yaşam gibi alanlarda hayvanların belirleyici varlığı görünür hâle gelir. 

Hayvan tarihi bu yönüyle diğer tarih yazım biçimlerinden hem epistemolojik hem de ontolojik olarak ayrılır. Epistemolojik açıdan geçmişe dair bilgi üretiminde yalnızca insan belgelerine ve insan bakış açısına dayanmanın sınırlarını gösterir. Arşiv belgeleri, görsel malzemeler, maddi kültür unsurları, veteriner kayıtları, seyahatnameler, edebî metinler ve bilimsel veriler gibi farklı kaynak türlerini birlikte kullanır. Ontolojik açıdan ise insanı tek ve mutlak tarihsel özne olarak kabul eden anlayışı tartışmaya açar. İnsan olmayan varlıkların da tepkileri, uyum stratejileri, direnişleri ve ilişkisel etkileriyle tarihsel süreçlerin parçası olduğunu ortaya koyar. 

Dolayısıyla hayvan tarihi yalnızca geçmişte hayvanların nasıl kullanıldığını anlatan bir alan değildir; aynı zamanda insanlarla diğer canlılar arasındaki güç ilişkilerini, karşılıklı bağımlılık biçimlerini ve birlikte yaşama rejimlerini inceleyen eleştirel bir tarihyazımı yaklaşımıdır. Bu nedenle çevre tarihi, emek tarihi, bilim tarihi, hukuk tarihi, kent tarihi, imparatorluk çalışmaları ve posthümanist düşünceyle yakın ilişki içindedir. Fransız tarihçi Éric Baratay’ın da belirttiği gibi tarihin insanmerkezci tanımı terk edilmeli ve tarih, tüm canlı varlıkları kapsayan bir bilgi alanı olarak yeniden düşünülmelidir. Hayvan tarihi bu çerçevede geçmişi insanın ötesinde yeniden düşünmeye ve yazmaya çağıran dönüştürücü bir araştırma alanı sunar.