Öz
This study analyzes the grave of dramatic soprano Semiha Berksoy, renowned as the first female opera singer of the Turkish Republic, as a material extension of her life, artistic legacy, and self-construction. The analysis centers on a series of photographs taken at her gravesite in Çengelköy, which serve as the starting point for exploring how Berksoy’s modes of self-representation are performed and visualized through this posthumous site.
Anahtar Kelimeler
Semiha Berksoy Autobiographical narrative Photography and identity Women Artists of the Early Republican Era
Proje Numarası
1
Teşekkür
I am grateful to Prof. Dr. Lale Özgenel, Oğuz Karakütük, and Çağrı Kaplan for their valuable contributions.
Kaynakça
- Kısa makalelerde kaynakça girişi yapılmamaktadır. / No bibliography for short articles.
Öz
Bu yazı, Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk kadın opera sanatçısı unvanı ile bilinen dramatik soprano Semiha Berksoy’un yaşamı, sanatsal mirası ve öz-kurgusunun somut bir uzantısı olarak ele alınabilecek olan mezarını, fotoğrafları üzerinden çözümlemeyi amaçlar. Çalışmanın çıkış noktasını, sanatçının Çengelköy’deki mezarında çekilmiş fotoğrafları oluşturur. Bu fotoğraflar, hem sanatçının kimlik kurgusunu görünür kılar, hem de temsil pratiğini otobiyografik bir okuma çerçevesinde değerlendirmeye olanak tanır.
Anahtar Kelimeler
Semiha Berksoy Öz-kurgu Otobiyografik anlatı Fotoğraf ve kimlik Posthumous performans Erken Cumhuriyet Türkiye’sinde Kadın Sanatçılar
Proje Numarası
1
Teşekkür
Prof. Dr. Lale Özgenel, Oğuz Karakütük ve Çağrı Kaplan’a katkıları için teşekkür ederim.
Kaynakça
- Kısa makalelerde kaynakça girişi yapılmamaktadır. / No bibliography for short articles.
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Biyografi |
| Bölüm | Görüş Makalesi |
| Yazarlar | |
| Proje Numarası | 1 |
| Gönderilme Tarihi | 18 Haziran 2025 |
| Kabul Tarihi | 8 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 30 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Sayı: 7 |
Kaynak Göster
Hayvan tarihi, geçmiş anlatısına aktif bir unsur olarak hayvanları da dahil etmeyi amaçlayan disiplinler arası bir araştırma alanıdır. Hayvan tarihçileri, tarih yazımında genellikle arka planda kalan hayvanları merkeze alarak, insan-hayvan ilişkilerinin kültürel, ekonomik, politik ve çevresel boyutlarını inceler. Bu yaklaşım, sadece insanların hayvanlara ne yaptığıyla değil, aynı zamanda hayvanların geçmişte nasıl etkili olduğu ve onların ne şekilde tarihselleştirilebileceği ile ilgilenir; böylece tarih yazımındaki insan-merkezci bakış açısını sorgular. Hayvanların da tarihte özne olabileceği düşüncesi hem tarihsel olaylara daha geniş bir perspektiften bakmayı sağlar hem de günümüzdeki insan-hayvan ilişkilerini anlamak için güçlü bir arka plan sunar.
İnsanların tarihsel süreçlerde yalnız ve yegâne aktör olmadıklarını gösteren hayvan tarihi araştırmaları; tarım, sağlık, sömürgecilik, evcilleştirme, modernite ve şehirleşme gibi pek çok farklı konuyu daha bütünlüklü bir şekilde anlamamıza yardımcı olur. İnsanlığın binlerce yıldır yaşadığı dönüşümlerin hayvanlarla kurulan ilişkilerden bağımsız olarak ele alınması tarihsel anlatıların bir hayli eksik kalmasına sebep olmuştur. Hayvan tarihi hayvanların deneyimlerini ve insan ile hayvanın etkileşimlerini tarih yazımına dahil ederek geçmiş anlatısındaki mevcut noksanlıkları giderme potansiyeline sahiptir.
Toplumsal Tarih Akademi dergisinin Haziran 2026 sayısının ana teması hayvan tarihi olarak belirlendi. Bu sayıda Osmanlı ve Türkiye tarihinden insan-hayvan ilişkilerini merkeze alan yazılara yer verilecektir. Hayvanât - Hayvan Tarihi Ağı’nı temsil eden sayı editörleri, yazarlardan yalnızca hayvanları konu edinmelerini değil, hayvanların geçmişte oynadıkları farklı rollere ve türler arası ilişkilere odaklanarak insanlar kadar hayvanları da merkeze alan kapsayıcı bir perspektifin okurların tarihe bakışını nasıl zenginleştirdiğine ışık tutmalarını beklemektedirler.
Yazıların son teslim tarihi 1 Aralık 2025 olarak belirlenmiştir.
Sayı editörleri
Cihangir Gündoğdu, Deniz Dölek Sever, İbrahim Can Usta