Kyme’nin güney nekropollerinden biri olan İDÇ nekropolisi bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Nekropolde 2008-2011 yılları arasında kremasyon/urnea ve inhumasyon tarzında toplam 618 mezar ortaya çıkarılmıştır. İnhumasyon gömüler arasında Oyma Sanduka, Kiremit Çatı, Basit Toprak, Taş Sanduka, Lahit, Amphora ve Pithos mezarlar gibi farklı tipler görülmektedir. Yapılan çalışmalar sonucunda nekropolisin MÖ 7. yüzyıldan MÖ 2. yüzyılın sonuna kadar uzun bir süre kullanıldığı anlaşılmıştır. Mezar tipleri dönemlere göre analiz edilmiş, her bir dönemde hangi tiplerin kullanımda kaldığı, hangilerinin kaybolduğu ve hangilerinin yeni tipler olarak ortaya çıktığı değerlendirilmiştir. Öte yandan, mezar tiplerinin Kyme'nin diğer nekropolleri ve farklı bölgelerdeki diğer nekropollerle karşılaştırmalı bir analizi yapılmıştır. Buna göre oyma sanduka mezarların Aiolis dışında bulunmadığı ve bölgeye özgü bir mezar tipi olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca bu mezarların basit mimarisi ile buluntuları arasındaki farklılıklar göz önüne alındığında sosyal ve ekonomik açıdan farklı sonuçlar elde edilmiştir. Mezar mimarisi ile buluntular arasında her zaman doğru bir orantı olmadığı ve basit mimariye sahip mezarların da zengin buluntular verebileceği gösterilmiştir. Sonuç olarak İDÇ Nekropolü, farklı mezar tiplerinin yanı sıra zengin buluntularıyla da Kyme’nin önemli nekropolleri arasında yer almaktadır. Bu bağlamda Nekropolün arkeoloji dünyasına tanıtılmasının çalışmalara katkı sağlayacağı düşünülmektedir
The İDÇ necropolis, one of the southern necropoleis of Kyme, constitutes the subject of this study. Between 2008 and 2011, a total of 618 graves comprising both cremation/urn burials and inhumations were unearthed in the necropolis. Among the inhumation burials, various grave types were identified, such as Carved Cist, Roof Tile, Simple Earth, Stone Cist, Sarcophagus, Amphora and Pithos graves. The studies indicate that the necropolis was in use over an extended period, from the 7th century BC to the end of the 2nd century BC. The grave types have been analysed by period, evaluating which types remained in use, which ones disappeared, and which ones emerged as new types during each respective period. On the other hand, a comparative analysis of the grave types with other necropolises of Kyme and other necropolises in different regions has been made. As a result, it has been determined that carved cist graves are not found outside Aiolis and represent a grave type unique to the region. In addition, the contrast between the simple architecture of these graves and their finds has led to diverse social and economic conclusions. The study
demonstrates that a direct correlation between grave architecture and grave finds does not always exist, and that graves with simple construction can also yield rich finds. In conclusion, the İDÇ Necropolis is among
the important necropoleis of Kyme not only for its variety of grave types but also for the richness of its finds. In this regard, the introduction of the Necropolis to the broader archaeological community is expected to contribute to the ongoing studies in this field.
This study was derived from the doctoral thesis titled ‘Kyme Ancient City İDÇ Necropolis and Finds’ prepared by me in 2024.
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Arkeoloji (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 22 Aralık 2024 |
| Kabul Tarihi | 29 Eylül 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Sayı: 37 |
Vedat Dalokay Caddesi No: 112 Çankaya 06670 ANKARA
tuba-ar@tuba.gov.tr
(+90) (212) 219 16 60
TÜBA-AR Türkiye Bilimler Akademisi Arkeoloji Dergisi / Turkish Academy of Sciences Journal of Archaeology (TÜBA-AR), dergide yayımlanan makalelerde ifade edilen görüşleri resmî olarak benimsememekte ve derginin basılı ya da çevrim içi sürümlerinde yer alan herhangi bir ürün veya hizmet reklamı konusunda garanti vermemektedir. Yayımlanan makalelerin bilimsel ve hukuki sorumluluğu yazar(lar)a aittir.
Makalelerle birlikte gönderilen resim, şekil, tablo vb. materyaller özgün olmalı ya da daha önce yayımlanmışlarsa, hem basılı hem de çevrim içi sürümlerde yayımlanmak üzere eser sahibinden alınmış yazılı izinle birlikte sunulmalıdır. Yazar(lar), dergide yayımlanan çalışmalarının telif hakkını saklı tutar. Makale dergide yayımlandığında, mali haklar ve umuma iletim hakları, işleme, çoğaltma, temsil, basım, yayın ve dağıtım hakları TÜBA’ya devredilecektir. Yayımlanan tüm içeriklerin (metin ve görsel materyaller) telif hakları dergiye aittir. Dergide yayımlanmak üzere kabul edilen makaleler için telif hakkı ya da başka bir ad altında ödeme yapılmaz ve yazar(lar)dan makale işlem ücreti alınmaz; ancak yeniden baskı (reprint) talepleri yazarın sorumluluğundadır.
Bilimsel bilgi ve araştırmalara küresel açık erişimi teşvik etmek amacıyla TÜBA, çevrim içi olarak yayımlanan tüm içeriklerin (aksi belirtilmedikçe) okuyucular, araştırmacılar ve kurumlar tarafından serbestçe kullanılmasına izin vermektedir. Bu kullanım, eserin kaynağının belirtilmesi koşuluyla ve ticari amaç dışında, herhangi bir değişiklik yapılmaksızın Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) Uluslararası Lisansı kapsamında mümkündür. Ticari kullanım veya lisans istisnaları ile ilgili izinler için lütfen dergi ile iletişime geçiniz.