Örgün Din Eğitiminde “Öteki” Problemi

The Problem of the "Other" in Formal Religious Education The main aim of this article is to discuss the nature, possibility and ways of developing a healthy and sustainable understanding towards religious formations such as different beliefs, traditions and communities in formal religious education. As it is known, the target audience of religious education at school is all students. In formal religious education, which aims to inform and raise awareness of all students about religion, regardless of their religious positions, the phenomenon of religion is tried to be introduced to students without taking any religion or sect as a basis. Thus, it is aimed for each student to develop a religious attitude that is compatible with himself and his environment. Thanks to this education, in which individual freedoms are observed in terms of belief and religious preferences, differences in religious attitudes do not pose any problem. In order to achieve this desired goal in religious education, the sense of belonging and affiliation in the nature of religion must be resolved. Otherwise, the desired encompassing will be difficult to achieve. In this study, the educational dimension of the "other" problem, which is a reflection of the perception of belonging stemming from the nature of religious attitudes, is discussed. In order to ground the subject, the concept of the other is first analyzed as a philosophical, psychological and sociological reality. Within the framework of the findings obtained from these analyses, the approach that should be adopted and the methods that should be applied in religious education are emphasized in order to ensure that the perception of the "other" brought about by religious affiliations is formed in a healthy way for the individual and society and that the other is not both ignored and marginalized. Keywords: Religion • Other • Religious Education • Multiculturalism • Educational Approaches

Örgün Din Eğitiminde "Öteki" Problemi Bu makalenin temel hedefi, örgün din eğitiminde öğrencilerin farklı inanç, gelenek ve cemaat gibi dinî oluşumlara karşı sağlıklı ve sürdürülebilir bir anlayış geliştirmelerinin mahiyetini, imkânını ve yollarını tartışmaktır. Bilindiği gibi okuldaki din eğitiminin hedef kitlesi bütün öğrencilerdir. Dinle ilgili pozisyonlarına bakılmaksızın bütün öğrencilerin din hakkında bilgilendirilmesini ve bilinçlendirilmesini hedefleyen örgün din eğitiminde, herhangi bir din ya da mezhep esas alınmadan din olgusu öğrencilere tanıtılmaya çalışılır. Böylece her öğrenciye kendisiyle ve çevresiyle uyumlu bir dinî tutum geliştirmesi hedeflenir. İnanma biçimi ve dinî tercihler konusunda bireysel özgürlüklerin gözetildiği bu eğitim sayesinde dinî tutumlardaki farklılıklar da herhangi bir sorun teşkil etmez. Din eğitiminde istenen bu hedefin gerçekleşmesi için dinin doğasında yer alan aidiyet duygusunun ve mensubiyet özelliğinin çözümlenmesi gerekir. Aksi halde istenen kuşatıcılığın gerçekleşmesi güç olacaktır. Bu çalışmada dinî tutumların doğasından kaynaklanan mensubiyet algısının bir yansıması olan “öteki” sorununun eğitsel boyutu ele alınmaktadır. Konuyu temellendirmek için öncelikle öteki kavramı felsefi, psikolojik ve sosyolojik bir gerçeklik olarak tahlil edilmektedir. Bu analizlerden elde edilen bulgular çerçevesinde dinî aidiyetlerin beraberinde getirdiği “öteki” algısının, birey ve toplum açısından sağlıklı bir şekilde oluşması ve ötekinin hem göz ardı edilmemesi hem de ötekileştirilmemesi için din eğitiminde benimsenmesi gereken yaklaşım ve uygulanması gereken yöntemler üzerinde durulmaktadır. Anahtar Kelimeler: Din • Öteki • Din Eğitimi • Çok kültürlülük • Eğitim Yaklaşımları