Araştırma Makalesi

Din Eğitimi Araştırmalarında Disiplinlerarasılık: Tematik İçerik Analizi

Sayı: 21 26 Haziran 2026
PDF İndir
TR EN

Din Eğitimi Araştırmalarında Disiplinlerarasılık: Tematik İçerik Analizi

Öz

Bu araştırma, din eğitimi alanında disiplinlerarasılığın nasıl yapılandırıldığını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışma, 2000 yılı ve sonrasında YÖK Ulusal Tez Merkezi'nde erişime açık olan Din Eğitimi Anabilim Dalı lisansüstü tezleri üzerinden yürütülmüştür. Nitel araştırma deseninde tasarlanan çalışmada doküman incelemesi yöntemi benimsenmiş; belirlenen ölçütler doğrultusunda oluşturulan tez korpusu tematik içerik analiziyle çözümlenmiştir. Analiz sürecinde açık kodlamadan kategorilere, oradan disiplin-tema ilişkilerini görünür kılan üst temalara ulaşılmıştır. Eğitim bilimleri, din eğitiminin zaten içkin bir bileşeni olduğundan bağımsız bir disiplin kategorisi olarak yapılandırılmamış; analiz bunun yerine alanın dış disiplinlerle kurduğu kuramsal ve tematik ilişkilere odaklanmıştır. Bulgular; psikoloji ekseninde dini gelişim, duyuşsal öğrenme ve psikolojik iyi oluş; sosyoloji ekseninde dini sosyalleşme, kimlik inşası, göç ve toplumsal cinsiyet; felsefe ekseninde bilgi, değer ve ahlâk; tarih ekseninde ise din eğitiminin tarihsel gelişimi ve geleneksel eğitim pratiklerinin öne çıktığını göstermektedir. Bununla birlikte disiplinlerarası yaklaşımın büyük ölçüde kavramsal düzeyde kaldığı, yöntemsel ve pedagojik bütünleşmenin ise sınırlı olduğu tespit edilmiştir. Çalışmanın, lisansüstü program içerik planlamasına ve araştırma gündemlerinin önceliklendirilmesine katkı sağlayacağı değerlendirilmektedir.

Anahtar Kelimeler

Din eğitimi, Disiplinlerarasılık, Tematik içerik analizi, YÖK Ulusal Tez Merkezi, Psikoloji, Sosyoloji, Felsefe, Tarih

Etik Beyan

Bu çalışmanın hazırlanma sürecinde bilimsel araştırma ve yayın etiği ilkelerine titizlikle uyulmuştur. Çalışma kapsamında kullanılan veriler, YÖK Ulusal Tez Merkezi’nde erişime açık olan lisansüstü tezlerden doküman incelemesi yöntemiyle elde edilmiş olup, insan veya hayvanlar üzerinde gerçekleştirilen herhangi bir deneysel ya da uygulamalı araştırma içermemektedir. Bu nedenle araştırma için etik kurul onayı gerekmemektedir. Çalışmada yararlanılan tüm kaynaklar bilimsel kurallara uygun biçimde atıflanmış, intihal ve etik ihlal teşkil edebilecek herhangi bir uygulamadan kaçınılmıştır. Yazar, bu çalışmanın başka bir yerde yayımlanmadığını ve eş zamanlı olarak başka bir dergide değerlendirmeye sunulmadığını beyan eder. Ayrıca Makale herhangi bir tez ya da bildiriden üretilmemiştir.

Kaynakça

  1. Akpınar, Ş. (2024). Din eğitiminin disiplinler arası boyutu çerçevesinde öğrenci ve öğretmenlerin din-bilim algısı (Din kültürü ve ahlak bilgisi-Fen bilimleri örneği) [Yüksek lisans tezi]. Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  2. Arı, Y. (2021). Toplumsal değişim ve din. Asya Studies, 5(16), 131-142. https://doi.org/10.31455/asya.958362
  3. Aybey, S. (2022). Gençlik dönemi problemleri karşısında din eğitimi. Pamukkale Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 9(3), 932-963. https://doi.org/10.17859/pauifd.1187261
  4. Aydın, M. S. (1992). Din felsefesi. Selçuk Yayınları.
  5. Baltacıoğlu, İ. H. (1944). Rüyamdaki okullar. Ahmet İhsan Matbaası.
  6. Baltacıoğlu, İ. H. (1964). Pedagojide ihtilal. İstanbul Yayınları.
  7. Buchardt, M., & Osbeck, C. (2017). Epistemologies of religious education research in the nordic welfare states. Nordidactica – Journal of Humanities and Social Science Education, 1.
  8. Cebeci, S. (2010). Din öğretimi yöntemleri. İçinde Etkili din öğretimi (ss. 305-334). Türkiye İlahiyat Tedrisatına Yardım Eden Dernekler Federasyonu. Çekin, A. (2013). Din ve eğitimin toplumsal yönü üzerine değerlendirmeler. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 2, 36-48.
  9. Danişman, Ş. (2012). Montessori yaklaşımına genel bir bakış ve eğitim ortamının düzenlenmesi. Eğitimde Politika Analizi Dergisi, 1(2), 85-113.
  10. Dewey, J. (1922). Democracy and education. The Macmillan Company.

Kaynak Göster

APA
Demirkol, N. (2026). Din Eğitimi Araştırmalarında Disiplinlerarasılık: Tematik İçerik Analizi. Türkiye Din Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 21, 393-425. https://doi.org/10.53112/tudear.1879053
AMA
1.Demirkol N. Din Eğitimi Araştırmalarında Disiplinlerarasılık: Tematik İçerik Analizi. TUDEAR. 2026;(21):393-425. doi:10.53112/tudear.1879053
Chicago
Demirkol, Nursena. 2026. “Din Eğitimi Araştırmalarında Disiplinlerarasılık: Tematik İçerik Analizi”. Türkiye Din Eğitimi Araştırmaları Dergisi, sy 21: 393-425. https://doi.org/10.53112/tudear.1879053.
EndNote
Demirkol N (01 Haziran 2026) Din Eğitimi Araştırmalarında Disiplinlerarasılık: Tematik İçerik Analizi. Türkiye Din Eğitimi Araştırmaları Dergisi 21 393–425.
IEEE
[1]N. Demirkol, “Din Eğitimi Araştırmalarında Disiplinlerarasılık: Tematik İçerik Analizi”, TUDEAR, sy 21, ss. 393–425, Haz. 2026, doi: 10.53112/tudear.1879053.
ISNAD
Demirkol, Nursena. “Din Eğitimi Araştırmalarında Disiplinlerarasılık: Tematik İçerik Analizi”. Türkiye Din Eğitimi Araştırmaları Dergisi. 21 (01 Haziran 2026): 393-425. https://doi.org/10.53112/tudear.1879053.
JAMA
1.Demirkol N. Din Eğitimi Araştırmalarında Disiplinlerarasılık: Tematik İçerik Analizi. TUDEAR. 2026;:393–425.
MLA
Demirkol, Nursena. “Din Eğitimi Araştırmalarında Disiplinlerarasılık: Tematik İçerik Analizi”. Türkiye Din Eğitimi Araştırmaları Dergisi, sy 21, Haziran 2026, ss. 393-25, doi:10.53112/tudear.1879053.
Vancouver
1.Nursena Demirkol. Din Eğitimi Araştırmalarında Disiplinlerarasılık: Tematik İçerik Analizi. TUDEAR. 01 Haziran 2026;(21):393-425. doi:10.53112/tudear.1879053