Din Görevlilerinin Ses ve Müzik Eğitimine Yönelik Beklentileri: Şenpazar Örneği
Öz
Türk-İslam kültüründe, başta Kur’an-ı Kerim tilaveti olmak üzere; ezan,
sala, tekbir ve mevlit gibi formların usulüne uygun olarak ve melodik biçimde
seslendirilmesi oldukça önemlidir. Özellikle ezanın makamsal bir yapıda ve
etkili biçimde okunmasının toplumsal önemi herkes tarafından kabul
edilmektedir. Değişen koşullar içinde imam-hatip ve müezzinlerden oluşan din
görevlilerinin bu kapsamdaki talep ve beklentileri de giderek daha belirgin
hale gelmektedir. Din görevlileri için öncelikli olarak ezanı melodik icra
esnasında teknik zorlanma olmaksızın ve makamına uygun biçimde seslendirmek
mesleki ve dini bir zorunluktur. Aynı zamanda Kuran-ı Kerim tilaveti ve diğer
dini musiki icrası gereken durumlarda, müezzinlerin ses-nefes kullanımı ve
makamsal icra sırasında karşılaştıkları güçlükler de sıklıkla ifade
edilmektedir.
Bu çalışmada; Kastamonu ili, Şenpazar ilçe merkezi ve köylerinde görev
yapan din görevlileri ile yapılan görüşme sonucunda, imam ve müezzinlerin temel
ses-nefes-diksiyon ve makamsal müzik eğitimine yönelik beklentileri tespit
edilmiş, dini müzik formlarını seslendirme sırasında karşılaştıkları güçlükler
belirlenerek, buna yönelik çözüm önerileri geliştirilmeye çalışılmıştır.
Bu amaçla, belirlenen bölge içinde görev yapan din görevlileri ile odak
grup çalışması yapılmış, görüşme yöntemi ile elde edilen veriler nitel analiz
teknikleri ile çözümlenmeye çalışılmıştır.
Araştırma sonucunda, elde edilen veriler doğrultusunda geliştirilen
önerilerin bu alanda önemli bir gereksinimi karşılayacağı ve yapılacak
çalışmalara yarar sağlayabileceği düşünülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akdoğan, B. (2002). Din görevlilerine musiki eğitimi verilmesi hakkında örnek bir metot. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 2 (43), 315-353.
- Akdoğan, B. (2003). Türk din musikfsinin anadolu' da doğuşu ve tarim seyri hakkında bazı mülahazalar, Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 44 (1), 345-371.
- Apaydın, H. (2007). İlahiyat fakültesi öğrencilerinin musiki ile ilgili algıları, Geçmişten Günümüze Uluslararası Dini Musiki Sempozyumu içinde (ss.419-428). Amasya, Amasya Üniversitesi.
- Aras, İ. (2018). Türkiye’de cami görevlilerinin yetiştirilmesi ve istihdamı (1924-2014). Türkiye Din Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 5, 51-72.
- Bowling, A. (2002). Research methods in health: investigating health and health Services. philadelphia, PA: McGraw-Hill House.
- Çokluk, Ö. ve diğ, (2011). Nitel bir görüşme yöntemi: odak grup görüşmesi. Kuramsal Eğitimbilim, 4 (1), 95-107.
- DTS, (2009). Dini terimler sözlüğü. Ankara. Milli Eğitim Bakanlığı.
- Düzenli, P. (2014). İslâm kültür tarihinde musîki. İstanbul: Kayıhan. https://archive.org/details/AConciseHistoryOfMusic/page/n5
- Erdoğan, M. (1994). İslam hukukunda ahkâmın değişmesi. İstanbul: Marmara Üniversitesi.
- Kalender, R. (1989). Ruh hastalıkları tedavisinde musiki. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 3, 271-281.