Gestasyonel Diyabette “Pre-mir-27a Varyantı rs895819” Gen Polimorfizminin Rolü

Öz

Amaç: Bu çalışma “Pre-miR-27a varyantı rs895819” gen polimorfizminin Gestasyonel Diyabette (GDM) rolünü araştırma amacı ile yapılmıştır. İlgili literatür tarandığında bu gen ile gestasyonel diyabetin ilişkisini araştıran bir çalışma bulunamamış olup, ilgili gen ile Tip 2 Diyabet (T2DM) arasındaki ilişkiyi araştıran birkaç çalışmaya rastlanmıştır. Bu nedenle, Pre-miR-27a varyantı rs895819 geninin polimorfizmi ile GDM arasındaki ilişkinin araştırıldığı bu çalışma, konu ile ilgili yapılmış ilk çalışma olması yönünden önemlidir. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışma GDM tanısı alan aralarında kan bağı bulunmayan 106 hastadan oluşan çalışma grubu ve kronik hastalık tanısı olmayan 100 sağlıklı gebe hastadan oluşan kontrol grubu ile dizayn edilmiştir. Bilgilendirme ve onam sürecinden sonra, her bireyin rutin kontrolü için verdiği numuneden 2 ml ayrılarak ilgili tek gen polimorfizminin araştırılması amacıyla kit yöntemi ile DNA izolasyonu yapılmıştır. Elde edilen Genomik DNA 280nm dalga boyunda spektrofotometrede ölçülmüş, böylece DNA kalitesinin çalışmaya uygunluğu saptanmıştır. Pre‑mir‑27a geninin rs895819 varyant polimorfizmleri PCR-RFLP yöntemi kullanılarak uygun primerler ile yapılmıştır. Analiz için SPSS 19.0 for Windows paket programı (Chicago, IL) kullanılmıştır. Shapiro Wilk testi kullanılarak sürekli değişken grubundaki verilerin normal dağılıma uygun olup olmadığı değerlendirilmiş, Mann Whitney U testi kullanılarak ise normal dağılıma uygunluk göstermeyen değişkenlerin gruplar arası karşılaştırmaları değerlendirilmiştir. Yates düzeltmesi ve Pearson ki-kare testleri, nitel değişkenlerin gruplar arası karşılaştırmalarında kullanılmıştır. Araştırmadaki istatistiksel karşılaştırmaların tamamında 0,05’in altında olan p değerleri istatistiksel anlamlı sayılmıştır. Bulgular: 106 hasta grubu ve 100 kontrol grubu üzerinde yapılan istatistiksel analizde TT, TC ve CC genotipleri bakımından iki grup arasında analiz yapıldığında anlamlı fark tespit edilmemiştir (p = 0,94). C alelinin dominant olduğu modele göre; fenotipler arasında analiz yapılmış, aralarında anlamlı bir fark olmadığı görülmüştür. (p = 0,552) C alelinin resesif olduğu modele göre; fenotipler arasında analiz yapılmış, anlamlı bir fark izlenmemiştir. (p = 0,475) Sonuç: Literatürdeki bazı çalışmalarda Pre-mir-27a varyantı rs895819 polimorfizmi ve T2DM arasında ilişki saptanmış olmasına karşın ilgili genin GDM üstünde etkili olmadığı saptandı. Mir-27a varyant rs895819 polimorfizminin, GDM’nin doğum sonrası devam etmesi ile ilişkisi, postpartum diyabeti olan hastalarda prospektif olarak araştırılabilir.

Anahtar Kelimeler

• Gestasyonel diyabet
• Pre-mir-27a varyantı rs895819
• Mikrozomal RNA

The Role of the “Pre‑mir‑27a Variant rs895819” Gene Polymorphism in Gestational Diabetes

Öz

Aim: This study was conducted to analyse the role of “Pre-miR-27a variant rs895819” gene polymorphism in Gestational Diabetes (GDM). When the relevant literature was searched, no study analysing the relationship between this gene and gestational diabetes was found, and few studies analysing the relationship between the related gene and Type 2 diabetes (T2DM) were found. Therefore, this study analysing the relationship between the polymorphism of the Pre-miR-27a variant rs895819 gene and GDM is the first study on this subject. Material and Methods: This study was designed with 106 unrelated patients (study group) diagnosed with GDM and 100 healthy pregnant women without chronic disease (control group). After the information and consent process, 2 ml of the sample given by each individual for routine control was separated and DNA isolation was performed with the kit method in order to investigate the relevant single gene polymorphism. The obtained genomic DNA was measured in a spectrophotometer at a wavelength of 280nm, thus the suitability of the DNA quality for the study was determined. Rs895819 variant polymorphisms of the Pre-miR-27a gene were constructed with appropriate primers using the PCR-RFLP method.For analysis, SPSS 19.0 for Windows packaged software (Chicago, IL) was used. The conformity of continuous variables to the normal distribution was examined using the Shapiro Wilk test. Mann-Whitney U test was used in the comparison of two groups of non-normally distributed variables. Yates and Pearson chi-square tests were used for intergroup comparisons of qualitative variables. In all statistical analysis in the study, results with a p value below 0.05 were considered statistically significant. Results: In the statistical analysis done on 106 patient groups and 100 control groups, no meaningful difference was found between the two groups in terms of TT, TC and CC genotypes (p=0.94). According to the model in which the C allele is dominant; In the analysis performed between phenotypes, no significant distinction was found. (p=0.552) According to the model in which the C allele is recessive; In the analysis performed between phenotypes, no significant distinction was found (p=0.475). Conclusion: Rs895819 variant polymorphisms of the Pre-miR-27a gene was found to have no effect on GDM, and in some of the investigates in the literature, it was discovered to be associated with T2DM. Rs895819 polymorphism may be investigated in patients with lingering diabetes postpartum and prospectively in patients with GDM.

Anahtar Kelimeler

• Gestational diabetes
• ‘Premir27a variant rs895819’
• Microsomal RNA

Kaynakça

1. 1. American Diabetes Association. Gestational diabetes mellitus. Diabetes Care. 2003;26 Suppl 1:S103-105.
2. 2. Kühl C. Glucose metabolism during and after pregnancy in normal and gestational diabetic women. 1. Influence of normal pregnancy on serum glucose and insulin concentration during basal fasting conditions and after a challenge with glucose. Acta Endocrinol (Copenh). 1975;79(4):709-719.
3. 3. Ghaedi H, Tabasinezhad M, Alipoor B, Shokri F, Movafagh A, Mirfakhraie R, Omrani MD, Masotti A. The pre-mir-27a variant rs895819 may contribute to type 2 diabetes mellitus susceptibility in an Iranian cohort. J Endocrinol Invest. 2016;39(10):1187-93.
4. 4. Bartel DP. MicroRNAs: Genomics, biogenesis, mechanism, and function. Cell. 2004;116(2):281-297.
5. 5. Rottiers V, Naar AM. MicroRNAs in metabolism and metabolic disorders. Nat Rev Mol Cell Biol. 2012;13(4):239- 250.
6. 6. Chen H, Lan HY, Roukos DH, Cho WC. Application of microRNAs in diabetes mellitus. J Endocrinol. 2014;222(1):R1- R10.
7. 7. Kim SY, Kim AY, Lee HW, Son YH, Lee GY, Lee JW, Lee YS, Kim JB. miR-27a is a negative regulator of adipocyte differentiation via suppressing PPARgamma expression. Biochem Biophys Res Commun. 2010;392(3):323-328.
8. 8. Tan CK, Chong HC, Tan EH, Tan NS. Getting ‘Smad’ about obesity and diabetes. Nutr Diabetes. 2012;2(3):e29.

9. 9. Wang TT, Chen YJ, Sun LL, Zhang SJ, Zhou ZY, Qiao H. Affection of single-nucleotide polymorphisms in miR- 27a, miR-124a, and miR-146a on susceptibility to type 2 diabetes mellitus in Chinese Han people. Chin Med J (Engl). 2015;128(4):533-539.
10. 10. Santos-Ayarzagoitia M, Salinas-Martínez AM, Villarreal- Pérez JZ. Gestational diabetes: Validity of ADA and WHO diagnostic criteria using NDDG as the reference test. Diabetes Res Clin Pract. 2006;74(3):322-328.
11. 11. Collares CV, Evangelista AF, Xavier DJ, Rassi DM, Arns T, Foss-Freitas MC, Foss MC, Puthier D, Sakamoto-Hojo ET, Passos GA, Donadi EA. Identifying common and specific microRNAs expressed in peripheral blood mononuclear cell of type 1, type 2, and gestational diabetes mellitus patients. BMC Res Notes. 2013;6:491.
12. 12. Pillar N, Yoffe L, Hod M, Shomron N. The possible involvement of microRNAs in preeclampsia and gestational diabetes mellitus. Best Pract Res Clin Obstet Gynaecol. 2015;29(2):176- 182.
13. 13. Çelik SK, Yamak AS. Gestasyonel diyabette genetik ve epigenetik değişimler. Türkiye Diyabet ve Obezite Dergisi. 2018 ;2(1):9-15.
14. 14. Chen X, Wang W, Li R, Yu J, Gao L. Association between polymorphisms in microRNAs and susceptibility to diabetes mellitus. Medicine Medicine (Baltimore). 2019; 98(44):e17519.