VATİKAN NÜSHASINA GÖRE RİSĀLETÜ’N-NUSHİYYE’NİN DİL VE İMLA ÖZELLİKLERİ ÜZERİNE BAZI TESPİTLER
Öz
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Avşar, Z. (2021). Yûnus Emre, Nasihatler Kitabı, Risâletü’n-Nushiyye. İstanbul: Türk Edebiyatı Vakfı Yayınları.
- Babacan, V. (2013). Yûnus Emre’nin Risâletü’n-Nushiyye’si ve Dîvân’ı (Giriş-İnceleme-Metin-Dizin). Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Antalya: Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Gölpınarlı, A. (1992). Yunus Emre ve Tasavvuf. İstanbul: İnkılap Kitabevi.
- Gölpınarlı, A. (2010). Yunus Emre, Divân ve Risâletü’n-Nushiyye. İstanbul: Derin Yayınları.
- Günay, U. ve Horata, O. (2004). Yunus Emre, Risâletü’n-Nushiyye. Ankara: Akçağ Yayınları.
- Köksal, M. F. (2021). Yunus Emre Dîvânı’nın Yeni Bulunduğu İddia Edilen Nüshası Üzerine. Zemin, s. 1, 198-209.
- Rossi, E. (1953). Dei Manoscritti Turchi Della Biblioteca Vaticana, Vaticani - Barberiniani - Borgiani - Rossiani - Chigiani. Vaticano: Biblioteca Apostolica Vaticana.
- Tatçı, M. (1990). Yunus Emre Dîvanı II - Tenkitli Metin. Ankara: Başbakanlık Basımevi.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Dil Çalışmaları, Edebi Çalışmalar, Sanat ve Edebiyat
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Ayberk Kurtgel
*
0000-0003-4813-2849
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
30 Aralık 2022
Gönderilme Tarihi
4 Ekim 2022
Kabul Tarihi
26 Aralık 2022
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2022 Cilt: 7 Sayı: 3
Cited By
Hüsn Ü Aşk’ta ‘Çün’ Edatının İşlevleri
The Journal of International Civilization Studies
https://doi.org/10.58648/inciss.1386738
