Propaganda ve Müzik: Judith’in Holofernes Barbarına Karşı Zaferi Adlı Oratoryo Üzerine Bir Analiz

Öz

Propaganda sembolik bir nesne aracılığıyla söylemleri, eylemleri ve ritüelleri harekete geçiren bir iletişim türüdür. Tarihsel süreç içerisinde müzik ve propaganda arasında güçlü bir bağın olduğundan bahsetmek mümkündür. Bu çalışma, bir propaganda aracı olarak müzik eserinin sembolik ve duygusal unsurları kullanarak karşı tarafa bir ileti gönderebileceğini öne sürmektedir. Bu bağlamda çalışma Antonio Vivaldi’nin Judith’in Holofernes Barbarına Karşı Zaferi başlıklı oratoryosunu politik propaganda ve müzik ilişkisi bağlamında incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada, Venedik Cumhuriyeti’nin Osmanlı Devleti’nden Korfu Adası’nı almasının üzerine Vivaldi’ye sipariş edilen bu eseri belirli bir sembolik politik düzenek olarak analiz etmek hedeflenmektedir. Bu bağlamda Judith’in Holofernes Barbarına Karşı Zaferi adlı eseri nitel yöntemle analiz edilmektedir. Çalışmada Judith’in Holofernes Barbarına Karşı Zaferi göstergebilimsel analiz ve hermeneutik (yorumsamacı) teknik kullanılarak incelenmiştir. Türkiye ve dünya alanyazınına bakıldığında Judith’in Holofernes Barbarına Karşı Zaferi adlı oratoryonun sanat tarihi, teoloji, müzik bilimi gibi alanlarda incelendiği görülmektedir. Çalışma, eseri iletişim bilimleri açısından analiz etmesi bakımından özgündür. Sonuç olarak çalışmada müziğe bir şekilde anlam vererek propaganda amaçlı kullanmanın, toplumsal bir düzen empoze etmenin ve bir gerçekliği kurgusal inşa etmenin mümkün olduğu ortaya konmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Propaganda
• Siyasal iletişim
• Müzik
• Judith’in Zaferi
• Antonio Vivaldi

Music and Propaganda: An Analysis of the Oratorio Juditha Triumphans Devicta Holofernis Barbarie

Öz

Propaganda is a method of communication designed to incite a particular discourse, action, or ritual via a symbolic object. Throughout history, there has been a strong link between music and propaganda. This study argues that music can function as propaganda, conveying a particular message through symbolic and emotional components. To this end, Antonio Vivaldi’s oratorio Juditha Triumphans Devicta Holofernis Barbarie (“Judith’s Triumph Over the Barbarian Holofernis,” Juditha Triumphans henceforth) will be examined in light of its function as political propaganda. Vivaldi was commissioned to write the oratorio following the Republic of Venice’s successful expulsion of the Ottoman Empire from the island of Corfu, and this study examines the work as a symbolic political structure. To this end, Juditha Triumphans is evaluated qualitatively through semiotic analysis and hermeneutic techniques. The existing literature on the subject in Türkiye and the rest of the world has examined Juditha Triumphans through the lenses of art history, theology, and musicology, but this study is unique in its analysis of the work through the lens of communication science. In conclusion, the study demonstrates that music can serve as meaningful propaganda, promote a particular social order, and reflect reality in fiction.

Anahtar Kelimeler

• Propaganda
• Political Communication
• Music
• Juditha Triumphans
• Antonio Vivaldi

Kaynakça

1. Adorno, T. (2015). Sociology of music. In J. Shepherd, & K. Devine (Eds.), The routledge reader on the sociology of music (pp. 67–73). Routledge.
2. Aydın, İ. (2022). Göstergebilimsel bir çözümleme örneği olarak Cemil Kavukçu’nun Ablam adlı öyküsü [The story of Cemil Kavukçu’s entitled Ablam as an example of semiotic analysis]. Dil ve Edebiyat Araştırmaları Journal, 25, 263–98. https://doi.org/10.30767/diledeara.1066970
3. Aziz, A. (2007). Siyasal iletişim [Political communication]. (2nd edition). Nobel Yayınları.
4. Bektaş, A. (2007). Kamuoyu, iletişim ve demokrasi [Public opinion, communication and democ-racy]. Bağlam Yayınları.
5. Bernardini, P. (2010). Judith in the Italian unification process, 1800–1900. In K. Brine, E. Cilet-ti, & H. Lähnemann (Eds.), The Sword of Judith (pp. 397–410). Open Book Publishers.
6. Bernays, E. L. (1928). Manipulating public opinion: The why and the how. American journal of sociology, 33(6), 958–971. https://doi.org/10.1086/214599
7. Boston Baroque. (n.d.). Antonio Vivaldi: Juditha triumphans devicta Holofernis barbarie RV 644. Retrieved January 05, 2025 from https://baroque.boston/vivaldi-juditha
8. Brine, K. R. (2010). The Judith project. In K. R. Brine, E. Ciletti, & H. Lähnemann (Eds.) The Judith Sword (pp. 3–22). Open Book Publishers.

9. Ciletti, E., & Lähnemann, H. (2010). Judith in the Christian tradition. In K. R. Brine, E. Ciletti, & H. Lähnemann (Eds.) The Sword of Judith (pp. 41–70). Open Publisher Books.
10. Cowell, H. (1948). Music as propaganda. Bulletin of the American Musicological Society, (11/12/13), 9–11. https://doi.org/10.2307/829258
11. Cross, E. (2003). Scarlatti and Vivaldi vocal works. Early Music, 31(1), 142–144. https://doi.org/10.1093/earlyj/XXXI.1.142
12. Çakı, C., Doğan, D., & Yılmaz, N. (2018). “Horst-Wessel” propaganda marşı üzerinden nazizm ideolojisinin inşası [The construction of Nazism ideology through the propaganda ant-hem of “Horst-Wessel”]. İletisim Kuram ve Arastırma Dergisi, 2018(46), 89–110.
13. Domenach, J. M. (1995). Politika ve propaganda [Politics and propaganda]. Varlık Yayınları.
14. Ellul, J. (1973). Propaganda: The formation of men’s attitudes. Vintage.
15. Eşitti, Ş. (2022). I. Dünya Savaşı’nda Osmanlı ve İngiliz savaş dergilerinin propaganda bağlamında karşılaştırılması: “The War Illustrated” ve “Harp Mecmuası” örneği [Compa-rison of Ottoman and British War magazines in the context of propaganda in the First World War period: The case of “The War Illustrated” and “Harp Mecmuası”]. Türkiye İletişim Araştırmaları Dergisi, 2022(40), 127–145. https://doi.org/10.17829/turcom.1051380
16. F., S. D. (1998). Genel dilbilim dersleri [Course in general linguistics]. Multilingual Yayınları.
17. Fiske, J. (2014). İletişim çalışmalarına giriş [Introduction to communication studies]. Pharmakon Yayınevi.
18. Gazi, M. A. (2021). Ermenistan’da Lenin’in kült liderlik propagandası ve müzik: “Lenin’e bağlılık” şarkısının göstergebilimsel analizi [Lenin’s cult leadership propaganda and mu-sic in Armenia: A semiotic analysis of the song of “dedication to Lenin”]. Ermeni Araştırmaları, (69), 141–162.
19. George, T. (2020). Hermeneutics. In The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Winter 2021 Edition), Edward N. Zalta (Ed.), Retrieved December 17, 2024 from https://plato.stanford.edu/entries/hermeneutics/
20. Harness, K. (2010). Judith, music, and female patrons in early modern Italy. In E. Ciletti, H. Lähnemann, & K. Brine (Eds.), The Sword of Judith (pp. 371–384). Open Book Pub-lishers.
21. Helyard, E. (2010). Antonio Vivaldi, Juditha Triumphans Devicta Holofernis Barbarie. Eighteenth-Century Music, 7(1), 138–140. https://doi.org/10.1017/S1478570609990613
22. Horowitz, J. (2023). The Propaganda of freedom: JFK, Shostakovich, Stravinsky, and the cul-tural Cold War. University of Illinois Press.
23. Jowett, G. S. (2018). Propaganda & persuasion. Sage publications.
24. Kara Bilgin, F. (2024). 16. ve 17. yüzyıl sanatçılarının fırçalarından bir kadın kahraman; Judith ve Holofernes yorumları [A heroine from the brushes of 16th and 17th century artists; Judith and Holofernes reviews]. The Turkish Online Journal of Design Art and Com-munication, 14(4), 1088–1098. https://doi.org/10.7456/tojdac.1512822
25. Kintzel, R., &. Muntz, C. E. (2016). Vivaldi, Gasparini, Mary Magdalene, and the women of the Pietà. Women and Music: A Journal of Gender and Culture, 20, 27–56. https://doi.org/10.1353/wam.2016.0002
26. Koelsch, S. (2013). Emotion and music. In J. Armony, & P. Vuilleumeir (Eds.), The Cambridge Handbook of Human Affective Neuroscience (pp. 286–303). Cambridge Univesity Press.
27. Laswell H. (1927). Propaganda technique in the World War. Peter Smith.
28. Livingston, H. (1953). Juditha Triumphans: Sacrum militare oratorium. Journal of the American Musicological Society, 6(3), 243–245. https://doi.org/10.2307/830233
29. L’Orchestra Virtuale del Flaminio. (n.d.). Juditha triumphans devicta Holofernis barbarie, RV 644. Retrieved October 23, 2024 from https://www.flaminioonline.it/Guide/Vivaldi/Vivaldi-Juditha644-testo.html
30. Marsh, D. (2010). Judith in baroque oratorio. In K. Brine, E. Ciletti, & H. Lähnemann (Eds.), The Sword of Judith (pp. 385–396). Open Book Publishers.
31. Meeùs, N. (1993). A semiotic approach to music. Contemporary Music Review, 9(1–2), 305–310. https://doi.org/10.1080/07494469300640521
32. Moller, L. E. (1980). Music in Germany during the Third Reich: The use of music for propa-ganda. Music Educators Journal, 67(3), 40–44. https://doi.org/10.2307/3400616
33. Oxford English Dictionary. (n.d.). Propaganda. Retrieved October 13, 2024, from https://www.oed.com/dictionary/propaganda_n?tl=true
34. Özdemir, M. (2024). Propaganda. Nobel Yayınları.
35. Pasler, J. (2010). Politics, Biblical debates, and French dramatic music. In K. R. Brine, E. Ciletti, & H. Lähnemann(Eds.), The Sword of Judith (pp. 431–452). Open Publisher Books.
36. Pos, H. & Rilke I. (1998). Juditha Triumphans. Callaloo, 21(3), 696–702.
37. Pufleau, L. V. (2014). Reflections on music and propaganda. Contemporary Aesthetics, 12, 7.
38. Selfridge–Field, E. (1883). Venice in an era of political decline. In G. J. Buelow (Ed.), The Late Baroque Era: From the 1680s to 1740 (pp. 66–93). Palgrave Macmillan UK.
39. Street, J. (2012). Music and politics. John Wiley & Sons.
40. Tagg, P. (2013). Music’s meanings. The Mass Media Music Scholars’ Press (MMMSP).
41. Tolley, K. (1999). Xena, warrior princess, or Judith, sexual warrior? The search for a liberating image of women’s power in popular culture. History of Education Quarterly, 39(3), 337–342. https://doi.org/10.2307/370014
42. Uzunonat, E. N. (2023). İkinci Dünya Savaşı’nın Sovyet klasik müziğine etkileri [The effects of the Second World War on Soviet classical music]. Conservatorium, 10(1), 161–179. https://doi.org/10.26650/CONS2023-1293857
43. Yıldız, D. (2003). Bilincin ışığında müzik [Music in the light of consciousness]. Yurtrenkleri Yayınevi.