Hollywood Superheroes as Guardians of the Capitalist System: The Case of Superman

Öz

Superheroes, created in comics at the end of the 19th century, appear in cinema in the second half of the century. The Superman and Mole Man (1951) which was the first feauture-length superhero movie in Hollywood was followed by many other super hero films, the most popular ones being Batman, Iron Man, Spider-Man, and Captain America. These films differ in terms of their shooting dates, pilots, actors and technical facilities. But beyond all these differences, the question of whether there is a basic narrative structure that is common in all films and what the function of this structure in popular culture is worth thinking about. To find the answer to this question, this study is focused on the possibility of a common formula or model that all super hero movies share in terms of structure and discourse, and this possibility analyzed through the movies Superman and The Mole Man (1951), Superman (1978), Superman II (1980), Superman III (1983), Superman IV: The Quest for Peace (1987), Superman Returns (2006) and Man of Steel (2013). The structural analysis of these movies is provided throughout the study, and the threats in the film stories and the solutions to these threats were discussed. In this way, the common model and discourse of the superhero movie narratives and repeated narrative phases of these films are searched. The efforts to maintain American values and lifestyle and the invisible presence of the capitalist system were examined in these films, all of which were produced in Hollywood, in terms of the concepts of Hollywood, identification, ideology, star system and popular culture through the use of structural and discourse analyses. 

Anahtar Kelimeler

• Superman,Capitalism,Hollywood,Identification,Classic Narrative Cinema

Kapitalist Sistemin Muhafızları Olarak Hollywood Süper Kahramanları: Süpermen Örneği

Öz

 19. yüzyılın sonlarında çizgi romanlarda yaratılan süper kahramanlar, yüzyılın ikinci yarısında sinemada boy gösterir. Hollywood’da ilk uzun metraj süper kahraman filmi olan 1951 tarihli Süpermen ve Köstebek Adam’dan itibaren, en popülerleri Süpermen, Batman, Demir Adam, Örümcek Adam, Kaptan Amerika olmak üzere pek çok süper kahraman filmi yapılır. Bu filmlerin çekim tarihleri, olay örgüleri, oyuncuları, teknik imkanları, kurguları haliyle tamamen farklıdır. Ancak bütün bu farklılıkların ötesinde tüm filmlerde ortak olan temel anlatısal bir yapı olup olmadığı ve varsa bu yapının popüler kültürdeki işlevinin ne olabileceği sorusu değer kazanmaktadır. Bu çalışmada bu sorunun cevabını bulmak için, Hollywood üretimi olan Superman and the Mole-Men/Süpermen ve Köstebek Adam (Lee Sholem, 1951), Superman/ Süpermen I (Richard Donner, 1978), Superman II/Süpermen II (Richard Lester ve Richard Donner, 1980), Superman III/Süpermen III (Richard Lester, 1983), Superman IV: The Quest for Peace/Süpermen: Barış Peşinde (Sidney J. Furie, 1987), Superman Returns/Süpermen Dönüyor (Bryan Singer, 2006) ve Man of Steel/Çelik Adam (Zack Snyder, 2013) filmleri üzerinden süper kahraman film anlatılarının yapı ve söylem itibarıyla müşterek bir formüle ya da modele sahip olma imkanı incelenmiştir. Bu filmlerin yapısal çözümlemesi, film öykülerindeki tehdit ve bu tehditlere yönelik çözümler tartışmaya açılmış ve bu yolla anlatıların müşterek modeli ve her anlatıda tekrar edilen anlatısal evreler ve üretilen söylem aranmıştır. Tamamı Hollywood yapımı olan bu filmlerde Amerikan değerleri ve yaşam biçimini ayakta tutmaya yönelik çabalar ve dolayısıyla kapitalist sistemin bu filmlerdeki görünür görünmez varlığı, Hollywood, özdeşleşme, ideoloji, yıldız sistemi ve popüler kültür kavramları üzerinden biçim düzeyinde yapısalcı bir yaklaşımla, söylem düzeyinde ise söylem analizi kullanılarak sorgulanmıştır. 

Anahtar Kelimeler

• Süpermen,Kapitalizm,Hollywood,Özdeşleşme,Klasik Anlatı Sineması

Kaynakça

1. Adorno, Theodor W. (Autumn, 1975) Culture Industry Reconsidered Author(s). New German Critique. No. 6 (Autumn, 1975), pp. 12-19.
2. Aguado, Luzon Virginia (2014). Star Studies Today: From the Picture Personality to the Media Celebrity. 18 Eylül 2018 tarihinde https://www.researchgate.net/ adresinden edinilmiştir.
3. Allen, Michael (2003). Contemporary U.S. Cinema. Harlow. Essex: Pearson Education.
4. Bordwell, David (2016). Hollywood’un Film Dili. Çev. Zahit Atam, Yusuf Can Ekinci, İstanbul: Doruk Yayınları.
5. Boratav, K. (2001). 2000-2001 Krizinde Sermaye Hareketleri. İşletme ve Finans Dergisi.
6. Branston, Gill (2000) Cinema and Cultural Modernity. Buckingham and Philadelphia: Open UP.
7. Cohen, Jonathan (2001). Mass communication & society. 4(3). 245–264
8. Chatman, Seymour (1978). Story And Discourse – Narrative Structure in Fiction and Film. Ithaca and London: Cornell University Press.

9. Dyer, Richard (1986) Heavenly Bodies. New York: Saint Martin’s Press.
10. Dyer, Richard 1999 (1979) Stars. London: British Film Institute.
11. Edward Branigan (1984). Point of View in the Cinema- A Theory of Narration and Subjectivity in Classical Film. Germany: Mouton Publishers.
12. Erdoğan, İrfan. (1999). Dünya Film Pazarı: Egemen Yapı, İlişki, Fiyat Politikası ve Profesyonel İdeoloji 10 Eylül 2018 tarihinde http://www.irfanerdogan.com/makaleler1/filmpazr.pdf adresinden edinilmiştir.
13. Erdoğan, İrfan (2004) Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim Dergisi, Popüler Kültürün Ne Olduğu Üzerine, Kasım 2004 5(57)
14. Erikson, E. (1968). Identity youth and crisis. New York: Norton.
15. Fourie, Pieter J. (Ed.) (2006). Media Studies Volume 2. Content, Audiences and Production. Lansdowne: Juta Education.
16. Golan, M., Globus, Y. (Yapımcı) & Sidney, F. J. (Yönetmen). (1978). Süpermen: Barış Peşinde (Superman IV: The Quest for Peace) [Sinema Filmi]. ABD: Warner Bross vd.
17. Gomery, Douglas (1998). “Hollywood as Industry” The Oxford Guide To Film Studies Ed. John Hill&Pamela Church Gibson New York: Oxford University Press.
18. Hall, Stuart (1973). Encoding and Decoding in the Television Discourse, Centre for Cultural Studies University of Birmingham, Birmingham.
19. Hyde, Douglas (2009). Superheroes rise in tough times. 20 Eylül 2018 tarihinde http://edition.cnn.com adresinden edinilmiştir.
20. Horkheimer, M. (1994) [1974]. Crépuscule. Notes en Allemagne (1926-1931). Gallimard.
21. İnceoğlu, Y. ve Çomak, N. (2009). Metin Çözümlemeleri. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
22. İrvan, S. (2001). Gündem Belirleme Yaklaşımının Genel Bir Değerlendirmesi. Gazi Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi İletişim 9, 69-106.
23. Jacobsen, David. (Ed.) (Yaz-Sonbahar 2001) Correspondence. 8. Sayı
24. Kellner, Douglas (1991). "Film, politics, and ideology: reflections on Hollywood film in the Age of Reagan." Velvet Light Trap. University of Texas Press. HighBeam Research. 20 Eylül 2018 tarihinde https://www.highbeam.com adresinden edinilmiştir.
25. Kepenek, Y. (1990). Türkiye Ekonomisi, Ankara: Verso Yayınları.
26. Kırel, Serpil (2010), Kültürel Çalışmalar ve Sinema, İstanbul: Kırmızı Kedi.
27. Maslon, Laurence (2013). Superheroes, Newyork: Crown Archetype.
28. Marx K., Engels F., (2009). Kapitalizm Öncesi Ekonomi Biçimleri, Ankara: Sol.
29. McDonald, Paul (2000). The Star System: Hollywood's Production of Popular Identities, WalFlower Press.
30. Miller, Toby (2003-2004). "Küresel Hollywood: Hollywood Tarihi, Kültür Emperyalizmi ve Küreselleşme", Yeni İnsan Yeni Sinema, Sayı:14, s: 33-42.
31. Nolan, C., Thomas E., Snyder, D. (Yapımcı) & Synder, Z. (Yönetmen). (2013). Çelik Adam (Man of Steel) [Sinema Filmi]. ABD: Warner Bross.
32. Oskay, Ünsal (1992). İletişimin ABC’si, Simavi Yayınları, İstanbul: Simavi Yayınları.
33. Peters, J. vd. (Yapımcı) & Singer, B. (Yönetmen). (2006). Süpermen Dönüyor (Superman Returns) [Sinema Filmi]. ABD: Warner Bross.
34. Phillips, Patrick 2000 (1996): “Genre, Star and Auteur: Critical Approaches to Hollywood Cinema”. An Introduction to Film Studies. Ed. Jill Nelmes. London
35. Ryan Michael, Douglas Kellner (2010) Politik Kamera, Çev. Elif Özsayar, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
36. Robin Wood (2004). Hitchcock Sineması. Çev. Ertan Yılmaz. İstanbul: Kabakı Yayınları.
37. Sabin, Roger (1993). Adult Comics: An Introduction, Londra-New York: Routledge.Salkind, A., Salkind, I. Spengler, P. (Yapımcı) & Donner, R. (Yönetmen). (1978). Süpermen I (Superman) [Sinema Filmi]. ABD: Warner Bross.
38. Salkind, A., Salkind, I. Spengler, P. (Yapımcı) & Donner, R. & Lester, R. (Yönetmen). (1978). Süpermen II (Superman II) [Sinema Filmi]. ABD: Warner Bross.
39. Salkind, A., Salkind, I. Spengler, P. (Yapımcı) & Lester, R. (Yönetmen). (1978). Süpermen III (Superman III) [Sinema Filmi]. ABD: Warner Bross.
40. Sarecky, B. A. (Yapımcı). & Sholem, L. (Yönetmen). Süperman ve Köstebek Adam (Superman and The Mole Man) [Sinema Filmi]. ABD: Lippert Pictures.
41. Sombart, W. (2008). Burjuva: Modern Ekonomi Dönemine Ait İnsanın Ahlaki ve Entelektüel Tarihine Katkı, (çev. Oğuz Adanır), Ankara: Doğu Batı Yayınları.
42. Sözen, E. (1999). Söylem: belirsizlik, mübadele, bilgi, güç ve refleksivite. İstanbul: Paradigma Yayınları.
43. S. Hall ve P. Whannel, (1964) The Popular Arts: London, Hutchinson.
44. Todorov, Tzvetan (2008). Poetika’ya Giriş. Çev. Kaya Şahin. İstanbul: Metis.
45. Tonkiss, K. (2006). Analysis text and speech: content and discourse analysis. C. Seale, (2nd ed.). In. Researching Society and Culture. (367-383). Londan: Sage.
46. Wallerstein, Imanuel (2006). Tarihsel Kapitalizm, çev. Necmiye Alpay, İstanbul: Metis Yayınları.
47. Watson, Paul (2003) “Critical Approaches to Hollywood Cinema: Authorship, Genre and Stars”. An Introduction to Film Studies. Ed. Jill Nelmes. London: Routledge. 129-84.
48. www.the-numbers.com Erişim Tarihi: 14 Aralık 2018
49. www.imdb.com/list/ls000950060/ Erişim Tarihi: 14 Aralık 2018