Bibliometric Analysis of Communication-Themed Studies in The Field of Tourist Guiding with Biblioshiny Program

Öz

Purpose and Importance: The aim of this research is to analyze the communication themed articles in the field of tourist guiding and published between the years of 1988 - 2020 with the method of bibliometric analysis and using different parameters and to contribute to tourist guiding literature and researchers.

Methodology: Within this scope, “tour guide” + “communication” keywords have been searched in Web of Science database and 318 articles published in 256 different journals until 2020 have been detected. For the analysis of the findings, open source RStudio Version (1.4.1717) program and “biblioshiny for bibliometrix” application which is a R program tool have been used.

Findings: As a result of the research, it has been found out that mostly customer satisfaction, performance of tourist guides, communication technologies-based guide applications, virtual reality, destination image, destination marketing etc. topics have been researched in communication-themed tourist guiding studies. It has been noticed that there is a difference between the journals in which the researches have been published most and the most-referenced journals and this difference is resulted because communication-themed tourist guiding researches are done by mostly the researchers working in fields of studies which are other than tourism - tourist guide fields.

Originality/Value: It has been found out that relevant researches evolved from communication to social media communication, from reality to virtual reality over the years. In addition, findings have been analyzed according to Lotka’s law and it has been inferred from this analysis that communication-themed tourist guiding literature is inadequate and needs to be improved.

Anahtar Kelimeler

• Tourist guide
• communication
• tourism
• bibliometrics analysis
• bibliyoshiny

İletişim Temalı Turist Rehberliği Çalışmalarının Biblioshiny Programı İle Bibliyometrik Analizi

Öz

Amaç ve Önem: Bu çalışmanın amacı, 1988 – 2020 yılları arasında yayımlanmış iletişim temalı turist rehberliği çalışmalarını bibliyometrik yöntemle, çeşitli parametreler kullanılarak, analiz etmek ve turist rehberliği alan yazınına ve araştırmacılara katkı sağlamaktır.

Yöntem: Bu kapsamda Web of Science veri tabanında “tour guide”+ “communication” anahtar kelimeleriyle tarama yapılarak 2020 yılına kadar olan 256 farklı dergide yayımlanmış 318 ilişkili yayına ulaşılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde açık kaynak kodlu RStudio Version (1.4.1717) programı ve bir R program aracı olan “biblioshiny for bibliometrix” uygulaması kullanılmıştır.

Bulgular: Araştırma sonucunda iletişim temalı turist rehberliği çalışmalarında en fazla müşteri memnuniyeti, turist rehberinin performansı, iletişim teknolojileri tabanlı rehberlik uygulamaları, sanal gerçeklik, destinasyon imajı, destinasyon pazarlaması vb. konuların çalışıldığı görülmüştür. Çalışmaların en çok yayımlandığı dergiler ile en çok atıf yapılan kaynak dergiler arasında bir farklılığın olduğu görülmüş ve bu farklılığın iletişim temalı turist rehberliği çalışmalarının çoğunlukla turizm – turist rehberliği uzmanlık alanları dışında çalışan araştırmacılar tarafından yapılmasından kaynaklandığı tespit edilmiştir.

Özgünlük/Bilimsel Katkı: İletişim temalı turist rehberliği çalışmalarının yıllar içesinde iletişimden sosyal medya iletişimine, gerçeklikten sanal gerçekliği doğru evrildiği tespit edilmiştir. Ayrıca elde edilen veriler Lotka yasasına göre analiz edildiğinde, iletişim temalı turist rehberliği alan yazınının yetersiz ve gelişmeye muhtaç olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Turist rehberi
• iletişim
• turizm
• bibliyometrik analiz
• bibliyoshiny

Kaynakça

1. Abowd, G. D., Atkeson, C. G., Hong, J., Long, S., Kooper, R., & Pinkerton, M. (1997). Usability Centre, Cyberguide: a mobile context-aware tour guide. ACM Wireless Networks, 3, 421-433.
2. Ap, J., & Wong,, K. K. (2001). Case study on tour guiding: Professionalism, issues and problems. Tourism Management, 22(5), 551-563.
3. Arat, T. & Bulut, H.Ç. (2019). Turist memnuniyetinde turist rehberinin rolü: Konya’da bir araştırma. Turist Rehberliği Dergisi, 2(1), 31-43.
4. Arden E. & Boggs U. K. (1999). Interpersonal Relationships. W. B. Saunders Company.
5. Batman, O., Yıldırgan, R. & Demirtaş, N. (2001). Turizm Rehberliği. Değişim Yayınları.
6. Bilen, M. (1995). Sağlıklı İnsan İlişkileri, Armoni Yayınları.
7. Boyraz, M., Kabakulak, A., & Mutlu, A. S. (2020). Hazırlanmakta olan turizm konulu lisansüstü tezlerin veri görselleştirme tekniği ile bibliyometrik analizi: 2006-2020 yılları örneği. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 4(2), 1434-1453.
8. Boyraz, M., & Kabakulak, A. (2020). Türkiye’deki turizm rehberliği bölümlerinde görev yapan akademisyenlerin bilimsel yayınlarının bibliyometrik analizi. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 4(3), 2152-2163.

9. Buckman, R. ( 2001) Communication skills in palliative care. Neurologic Clinics, 19(4), 989-1004.
10. Burleson, B. R., & Holmstrom, A. J. (2008). Comforting communication. The international encyclopedia of communication. John Wiley & Sons, Ltd.
11. Büyükkuru, M., & Aslan, Z. (2016). Turist rehberlerinin iletişim becerilerinin turistlerin tur deneyimi üzerine etkisi: Nevşehir ilinde bir araştırma. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13(34), 338-354.
12. Caber, M., Yilmaz, G., Kilicarslan, D. & Öztürk, A. (2018). The effects of tour guide performance and food involvement on food neophobia and local food consumption intention. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 30(3), 1472-1491.
13. Cai, S., Liao, W., Luo, C., Li, M., Huang, X., & Li, P. (2016). CRIL: An efficient online adaptive indoor localization system. IEEE Transactions on Vehicular Technology, 66(5), 4148-4160.
14. Chang, K. (2014). Examining the effect of tour guide performance, tourist trust, tourist satisfaction, and flow experience on tourists' shopping behavior. Asia Pacific Journal of Tourism Research, 19(2), 219-247.
15. Cheng, Y., Kuo, N., Chang, K. & Chen, C. (2019). How a tour guide interpretation service creates intention to revisit for tourists from mainland China: The mediating effect of perceived value. Journal of China Tourism Research, 15(1), 84-104.
16. Cheverst, K., Mitchell, K. & Davies, N. (2002). The role of adaptive hypermedia in a context-aware tourist guide. Communication of ACM. 45(5), 47–51.
17. Choi, S., Lehto, X. Y., & Morrison, A. M. (2007). Destination image representation on the web: Content analysis of Macau travel related websites. Tourism Management, 28(1), 118-129.
18. Claypool, C. (2003). Improving the communication skills of your most valuable resource: Your people. Techniques Association for Career & Technical Education, 78(1), 56-57.
19. Corey, G. (2001). Theory and practice of counseling and psychotherapy (6. Baskı). Brooks/Cole.
20. Cüceloğlu D (2002). İletişim donanımları. Remzi Kitabevi.
21. Çağlar, İ. & Kılıç, S. (2008). Eğitim fakülteleri için genel iletişim. Nobel Yayın Dağıtım.
22. Çetı̇nkaya, M. Y. V. & Öter, Z. (2016). Role of tour guides on tourist satisfaction level in guided tours and impact on re-visiting Intention: a research in Istanbul. European Journal of Tourism, Hospitality and Recreation, 7(1), 40-54.
23. Den Braber, F., Hogganvik, I., Lund, M. S., Stølen, K. & Vraalsen, F. (2007). Model-based security analysis in seven steps—a guided tour to the CORAS method. BT Technology Journal, 25(1), 101-117.
24. Doerr, G., & Dugelay, J. L. (2003). A guide tour of video watermarking. Signal processing: Image communication, 18(4), 263-282.
25. Dökmen Ü (2003). Yarına kim kalacak? Evrenle uyumlaşma sürecinde varolmak gelişmek uzlaşmak. Sistem Yayıncılık.
26. Dönbak, E. R. (2021). Tur rehberi performansı ve turist memnuniyeti arasındaki ilişkinin meta analizi: Uluslararası literatür örneği. Sosyal, Beşeri ve İdari Bilimler Dergisi, 4(1), 1-16.
27. Duman, G. & Mil, Z. (2008). Akademik görüş: Turist rehberliği ve eğitimi. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 5(4), 1-6.
28. Egan, G. (1994). Psikolojik danışmaya giriş. (Akkoyun F. Çev). Form Ofset.
29. Eser, E. & Çakıcı, A. C. (2021). Does physical apperance of tourist guides affect tourist’ satisfaction? Turizm Akademik Dergisi, 8(1), 297-308.
30. Garcia, A., Linaza, M., Arbelaitz, O. & Vansteenwegen, P. (2009): Intelligent routing system for a personalised electronic tourist guide. In Hpken, W., Gretzel, U. & Law, R., (eds) Information and Communication Technologies in Tourism (185–197). Springer; Wien New York.
31. Gavalas, D., Konstantopoulos, C., Mastakas, K., & Pantziou, G. (2014). A survey on algorithmic approaches for solving tourist trip design problems. Journal of Heuristics, 20(3), 291-328.
32. Gavalas, D., Kasapakis, V., Konstantopoulos, C., Pantziou, G., Vathis, N., & Zaroliagis, C. (2015). The eCOMPASS multimodal tourist tour planner. Expert Systems with Applications, 42(21), 7303-7316.
33. Gavalas, D., Kasapakis, V., Konstantopoulos, C., Pantziou, G., & Vathis, N. (2017). Scenic route planning for tourists. Personal and Ubiquitous Computing, 21(1), 137-155.
34. George, B. (2011). Communication skills for success: Tourism industry specific guidelines. The Magazine of Global English Speaking Higher Education, 3(1), 13-14.
35. Giffin, K. & Patton, B. R. (1997). Basic Readings in Interpersonal Communication, New York: Harper-Row.
36. Gretzel, U., Fuchs, M., Baggio, R., Hoepken, W., Law, R., Neidhardt, J., & Xiang, Z. (2020). e-Tourism beyond COVID-19: A call for transformative research. Information Technology & Tourism, 22, 187-203.
37. Güzel, F., & Köroğlu, Ö. (2014). Turist rehberlerinin liderlik ve aracılık rollerinin tur deneyimine etkisi: Doğa turları üzerine bir araştırma. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 13(4) 939-960.
38. Hodges, B., Turnbull, J., & Cohen, R. (1996). Evaluating communication skills in the objective structured clinical examination format: Reliability and generalizability. Medical Education, 30(1), 38-43.
39. Işık, M. (2012). Kitle iletişim teorilerine giriş. Eğitim Yayınevi.
40. İpar, M. S., & Doğan, M. (2103). Destinasyonun turist açısından önem-memnuniyet model ile değerlendirilmesi: Edremit üzerine bir uygulama. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13(6), 129-154.
41. Jamal, T., & Budke, C. (2020). Tourism in a world with pandemics: local-global responsibility and action. Journal of Tourism Futures. 6(2), 181-188.
42. Jernsand, E. M., Kraff, H., & Mossberg, L. (2015). Tourism experience innovation through design. Scandinavian Journal of Hospitality and Tourism, 15(1), 98-119.
43. Johnson, D. W. & Johnson, F. P. (1997). Joining together group theory and group skills (6. Baskı). Allyn and Bacon.
44. Kahn Jr, P. H., Kanda, T., Ishiguro, H., Gill, B. T., Shen, S., Gary, H. E., & Ruckert, J. H. (2015, March). Will people keep the secret of a humanoid robot? Psychological intimacy in HRI. In Proceedings of the Tenth Annual ACM/IEEE International Conference on Human-Robot Interaction (ss. 173-180).
45. Kaya, A. R. (1985). Kitle iletişim sistemleri: Basın, radyo ve televizyon yayınlarının düzenlenmesi. Teori Yayınları.
46. Kaygalak-Çelebi, S., & Kırlar-Can, B. (2019). Turizm rehberliği alanında yapılan makalelerin bibliyometrik analizi. International Journal of Contemporary Tourism Research, 3(2), 213-223.
47. Keenan, Kate. (1997). Yöneticinin Kılavuzu-İletişim Kurma (V. Atayman Çev.). Remzi Kitabevi.
48. Kumar, N. M., & Gilula, N. B. (1996). The gap junction communication channel. Cell, 84(3), 381-388.
49. Leclerc, D., & Martin, J. N. (2004). Tour guide communication competence: French, German and American tourists' perceptions. International Journal of Intercultural Relations, 28(3-4), 181-200.
50. Li, Y., Hu, C., Huang, C. & Duan, L. (2017). The concept of smart tourism in the context of tourism information services. Tourism Management, 58(C), 293-300.
51. Liou, H. C. (2012). The roles of Second Life in a college computer-assisted language learning (CALL) course in Taiwan, ROC. Computer Assisted Language Learning, 25(4), 365-382.
52. Lotka, A.J. (1926). The frequency distribution of scientific productivity. Journal of the Washington Academy of Sciences, 16(12), 317-323.
53. Malaka, R., & Zipf, A. (2000). Deep Map: Challenging IT research in the framework of a tourist information system. In Information and communication technologies in tourism 2000 (ss. 15-27). Springer, Vienna.
54. Massimo, A., & Corrado, C. (2021, Eylül 8) Biblioshiny bibliometrix for no coders. https://www.bibliometrix.org/biblioshiny/
55. Mayor, L., Jensen, B., Lorotte, A., & Siegwart, R. (2002, Eylül). Improving the expressiveness of mobile robots. In Proceedings. 11th IEEE International Workshop on Robot and Human Interactive Communication (ss. 325-330). IEEE.
56. Oğuzkan F. (2003). İletişim. İçinde Eğitim Terimleri Sözlüğü. Emel Matbaacılık.
57. Örnek, N., & Karamustafa, K. (2020). Turist Rehberliği Alanındaki Lisansüstü Tezlerin Bibliyometrik Analiz ile Değerlendirilmesi (1989-2019). Turist Rehberliği Dergisi (TURED), 3(2), 115-138.
58. Özer, K.(2000). İletişimsizlik Becerisi, Sistem Yayıncılık.
59. Özsoy, A., & Çokal, Z. (2018). Türkiye’de turist rehberliği alanında yayımlanmış lisansüstü tezlerin bibliyometrik analizi (1989-2018). 2. International EMI Entrepreneurship & Social Sciences Congress, 09-11 November 2018, Cappadocia, 1404-1414.
60. Pelit, E., & Karaçor, M. (2015). A study on tourism students' communication skills: Afyon Kocatepe University example. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 14(4), 847-872.
61. Peracchio, L. A., & Luna, D. (2006). The Role of ThinSlice Judgments in Consumer Psychology. Journal of Consumer Psychology, 16(1), 25-32.
62. Pritchard, A. (1969). Statistical bibliography or bibliometrics. Journal of Documentation, 25(4), 348-349.
63. Randall, C., & Rollins, R. B. (2009). Visitor perceptions of the role of tour guides in natural areas. Journal of Sustainable Tourism, 17(3), 357-374.
64. Reijnders, S. (2010). Places of the imagination: An ethnography of the TV detective tour. Cultural Geographies, 17(1), 37-52.
65. Ruhanen, L., Weiler, B., Moyle, B. & McLennan, C. (2015). Trends and patterns in sustainable tourism research: A 25 year bibliometric analysis. Journal of Sustainable Tourism, 23(4), 517-535.
66. Saltık, İ. A. (2020). Turist rehberliği konulu ulusal lisansüstü tezlerin bibliyometrik profili (1989-2018). Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(1), 45-69.
67. Sandaruwani, J. R. C., & Gnanapala, W. A. C. (2016). The role of tourist guides and their impacts on sustainable tourism development: A critique on Sri Lanka. Tourism, Leisure and Global Change, 3, 62-73.
68. Şahin, S., & Acun, A. (2015). Turist rehberliği alanının bibliyometrik profili (Ulusal turizm kongreleri bildirileri). Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18(34), 213-234.
69. Şahin, S. Ş. & Avcıkurt, C. (2013). Turist rehberlerinin iletişim yeterlilikleri: Turistlerin görüşlerinin chaid analizi ile değerlendirilmesi. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(29), 303-327.
70. Tseng, M. L., Chang, C. H., Lin, C. W. R., Wu, K. J., Chen, Q., Xia, L., & Xue, B. (2020). Future trends and guidance for the triple bottom line and sustainability: A data driven bibliometric analysis. Environmental Science and Pollution Research, 27, 33543-33567.
71. Tosun, C., & Temizkan, R. (2004, Nisan 15-16). Türkiye’nin Dış Tanıtım ve Ülke İmajında Turist Rehberlerinin Rolü. 1. Balıkesir Ulusal Turizm Kongresi Bildirileri, Balıkesir, Türkiye.
72. Tsaur, S. H., Dai, Y.Y. & Liu, J.S. (2018). SOCO's impact on service outcomes of tour guides: the moderating effect of customers’ shopping orientation. Current Issues in Tourism, 21(8), 917-933.
73. Tutar, H. & Yılmaz, M. K. (2003). Genel iletişim. Nobel Yayınları.
74. Ünüvar, Ş. (2008). Turizm sektöründe bilgi iletişim teknolojileri kullanımı. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 10(1-2), 597-618.
75. Üstün, B. (2005). Çünkü iletişim çok şeyi değiştirir! Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 8(2), 88-94.
76. Vansteenwegen, P., & Van Oudheusden, D. (2007): The mobile tourist guide: an or opportunity. Oper. Res. Insight 20(3), 21–27.
77. Verdener, R. F. (1999). Communicate! (9. Baskı). Wadsworth Publishing Company.
78. Weiler, B., & Black, R. (2015). The changing face of the tour guide: one-way communicator to choreographer to co-creator of the tourist experience. Tourism Recreation Research, 40(3), 364-378.
79. Yalcinkaya, P., Atay, L. & Karakaş, E. (2018). Akıllı turizm uygulamaları. Gastroia: Journal of Gastronomy And Travel Research, 2(2), 34-52. doi:10.32958/gastoria.433831.
80. Yen, C., Chen, C., Cheng, J. & Teng, H. (2018). Brand attachment, tour leader attachment, and behavioral intentions of tourists, Journal of Hospitality & Tourism Research, 42(3): 365-391.
81. Yetgin, D. (2017). Turist rehberlerinin tükenmişlik ve ekonomik kaygı düzeylerinin mesleki bağlılık düzeyleri üzerindeki etkisi. (Tez No. 458680). (Doktora Tezi, Anadolu Üniversitesi). YÖK Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp.
82. Yıldırım, C. (2009). Kültür turizmi kapsamındaki iletişim çalışmaları: 2010 istanbul avrupa kültür başkenti üzerine bir araştırma. (Tez No. 241219). (Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi). YÖK Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp.
83. Yüksel, Ö. (2006). Davranış Bilimleri. Gazi Kitabevi.
84. Yu, Xin, Weiler, Betty & Ham, Sam. (2002). Intercultural communication and mediation: A framework for analysing the intercultural competence of Chinese tour guides. Journal of Vacation Marketing, 8(1), 75-87.
85. Zengin, B., & Atasoy, B. (2020). Turizm rehberliği alanındaki lisansüstü tezlerin bibliyometrik çerçevesi. Alanya Akademik Bakış, 5(1), 143-160.