Öz
Kaynakça
- Aoun, J. (1986). Generalized binding: the syntax and logical form of wh- interrogatives. Dordrecht: Foris Publications.
- Aydemir, İ. A. (2020). Çağdaş Türk Dillerinde altasıralama stratejileri. Grafiker: Ankara.
- Aydın, Ö. (2006). Some comparative notes on relative clauses in Kirghiz and Turkish. Жусуп Баласагын атындагы кыргыз улуттук университетинин жарчысы вестник [Jusuf Balasagun Kırgız Ulusal Devlet Üniversitesi Bilimsel Haberler Dergisi] 4, 317-322.
- Aygen, G. (2005). “The contribution of Turkic languages to syntactic theory: What Kazakh and Tuvan indicate about universal grammar” talk presented at the panel “The Contribution of Turkic Languages to Linguistic Theory”. Central Eurasian Studies Society Annual Meeting, Boston.
- Bayram, B. (2008). Çuvaş Türklerinin kahramanlık anlatmaları (inceleme-metinler). (Doktora tezi). Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
- Baker, M. (2011). Degrees of nominalization: Clause-like constituents in Sakha. Lingua 121, 7. 1164-1193.
- Chomsky, N. (1999). Derivation by phase. MIT Occasional Papers in Linguistics 18.
- Csató, É. (1996). A typological review of relative clause constructions in some Turkic Languages. In: B. Rona (ed.), Current Issues in Turkish Linguistics: Proceedings of the Fifth International Conference on Turkish Linguistics, (pp. 28-32). Ankara: Hitit Yayınevi [copyright London: SOAS]
- Ersoy, F. (2017). Çuvaş Türkçesi grameri. Ankara: TDK.
- Güzel, S. (2012). İlpek Mikulayi’nin “Tĭvatĭ Kun” adlı eseri üzerinde Çuvaşça dil incelemesi (giriş-metin-dizinler). (Doktora tezi). Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir
- Johanson, L. (2013). Selection of subjunctors in Turkic non-finite complement clauses. Bilig, 67. 73-90.
- Kennely, S. (1992). “Turkish subordination: [-tense, -CP, +case]”. In A. Konrot (Ed.), Modern Studies in Turkish Linguistics, (pp. 55-75). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
- Kornfilt, J. (1984) Case marking, agreement, and empty categories in Turkish. (Doctoral dissertation). Harvard University, Cambridge.
- Kornfilt, J. (1991). Some current issues in Turkish syntax. In H. Boeschoten & L. Verhoeven (Eds.) Turkish Linguistics Today, (pp. 60-92). Leiden: Brill.
- Kornfilt. J. (1997). On the syntax and morphology of relative clauses in Turkish. Dilbilim Araştırmaları, 8. 24-51.
- Kornfilt. J. (2001). Functional projections and their subjects in Turkish clauses. In E. E. Taylan (Ed.) The Verb in Turkish, (pp.183-213). Amsterdam / Philadelphia: John Benjamins Publishing Company.
- Kornfilt, J. (2005a). Agreement and its placement in Turkic non-subject relative clauses”. In: Cinque, G., Kayne, R. Oxford (Eds.), Handbook of Comparative Syntax, (pp. 513-541). Oxford University Press.
- Kornfilt, J. (2005b). Asymmetries between pre-verbal and post-verbal scrambling in Turkish. In J. Sabel & M. Saito (Eds.), The Free Word Order Phenomenon: Its Syntactic Sources and Diversity, (pp. 163-179). Berlin: de Gruyter.
- Kornfilt, J. (2008). Locality, agreement, and subject case in Turkish and beyond”.https://www.researchgate.net/publication/277297710_1_1_ Locality_Agreement_and_Subject_Case_in_Turkish_and_Beyond.
- Kornfilt, J. (2009). Subject-agreement correlations and their syntactic effects in some Turkic relative clauses. Turkic Languages, 13. 70-96.
- Özsoy, S. (1997). Chomsky'nin sözdizim kuramına bir bakış. Dilbilim Araştırmaları, 8. 9-12.
- Uluyüz, B. O. (2017a). Çuvaşça sıfatfiil ve zarffiil yantümcelerinde gelecek zaman. Asos Journal, 51. 466-474.
- Uluyüz, B. O. (2017b). Çuvaşça yancümlelerin içe yerleştirilmesi. SOBİDER, 12. 497- 505.
- Uluyüz, B. O. (2019). Standart Türkçe ve Standart Çuvaşçada ad yancümleleri. (Doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
- Uluyüz, B. O. (2021). Standart Türkçe ve Standart Çuvaşçada ad yancümleleri. Ankara: Nobel Yayınları.
- Uluyüz, B. O. (2023). Standart Çuvaşça sıfatfiil yancümleleri (diğer Türk dilleriyle karşılaştırma temelinde uyum kategorisi ve sıfatfiil eki varyasyonları). Türkbilig, 46. 207-219.
- Üzüm, M. (2023). On the participles in Old Anatolian Oghuz. Türkbilig, 46. 261-276.
- Yener, M. L. (2010). Çağdaş Çuvaş Türkçesinin dil özellikleri (Suvar gazetesinden hareketle). (Doktora tezi). Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
- Yılmaz, E. (2002). Çuvaşça çok zamanlı morfoloji-bir deneme. Ankara: Grafiker Yayıncılık.
- Yılmaz, E. (2006). Narspi. Ankara: TDK.
- Yılmaz, E. (2017). “Interrogative in Chuvash”. In: M. Németh, B. Podolak, M. Urban (Eds.), Essays in the History of Languages and Linguistics-Dedicated to Marek Stachowski on the occasion of his 60th birthday, (pp. 921-933). Kraków.
Öz
Bir Türk lehçesi olan Çuvaşça önceki sözdizimi çalışmalarında gözden kaçırılmıştır. Öte yandan ilk izlenimler Çuvaş dilinin oldukça önemli sözdizimsel niteliklere olan ve mevcut sözdizimi tipolojilerine uymayan bir lehçe olduğunu göstermektedir. Bu çalışmada genel Türk tipolojisine uymayan bir söz dizimi konusu olan Çuvaşça ilgi yancümleleri incelenecektir. Araştırmada Çuvaşça ilgi yancümlelerinde kullanılan sıfatfiil eklerinin dağılımı açısından Tümleyici Uyumu, özne ve iyelik eki arasındaki uyum ilişkisi, cümle yapısındaki eksiklikler ve Çuvaşçanın Türk ilgi yancümleleri tipolojisindeki yerine değinilmektedir. Buna göre Çuvaşça ilgi yancümleleri Türk dillerinin tipolojik ayrımına uygun bir görüntü arz etmektedir. Öte yandan uyum ilişkisi ve özne çekimi sorunlu gibi görünüyor olsa da bu durumun, Çuvaşçanın özgün uyum morfolojisi ve cümle yapısı özellikleriyle ilgili olduğu anlaşılmaktadır. Öyle ki yancümle özneleri hem ilgi hem de yalın durum çekimi alabilmekte ve iyelik ekleri de yancümlenin nitelediği adın üzerine gelebilmektedir. Ayrıca Çuvaşça ilgi yancümlesinin, yapısal özellikler ve iyelik ekinin nitelenen ad üzerinde olması açısından A tipi bir dil Türk dili olduğu düşünülmektedir. Mevcut çalışmada yapılan birtakım sözdizimsel testler de bu yancümlelerin TÜMÖ'den daha eksik bir öbek olabileceğine işaret etmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aoun, J. (1986). Generalized binding: the syntax and logical form of wh- interrogatives. Dordrecht: Foris Publications.
- Aydemir, İ. A. (2020). Çağdaş Türk Dillerinde altasıralama stratejileri. Grafiker: Ankara.
- Aydın, Ö. (2006). Some comparative notes on relative clauses in Kirghiz and Turkish. Жусуп Баласагын атындагы кыргыз улуттук университетинин жарчысы вестник [Jusuf Balasagun Kırgız Ulusal Devlet Üniversitesi Bilimsel Haberler Dergisi] 4, 317-322.
- Aygen, G. (2005). “The contribution of Turkic languages to syntactic theory: What Kazakh and Tuvan indicate about universal grammar” talk presented at the panel “The Contribution of Turkic Languages to Linguistic Theory”. Central Eurasian Studies Society Annual Meeting, Boston.
- Bayram, B. (2008). Çuvaş Türklerinin kahramanlık anlatmaları (inceleme-metinler). (Doktora tezi). Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
- Baker, M. (2011). Degrees of nominalization: Clause-like constituents in Sakha. Lingua 121, 7. 1164-1193.
- Chomsky, N. (1999). Derivation by phase. MIT Occasional Papers in Linguistics 18.
- Csató, É. (1996). A typological review of relative clause constructions in some Turkic Languages. In: B. Rona (ed.), Current Issues in Turkish Linguistics: Proceedings of the Fifth International Conference on Turkish Linguistics, (pp. 28-32). Ankara: Hitit Yayınevi [copyright London: SOAS]
- Ersoy, F. (2017). Çuvaş Türkçesi grameri. Ankara: TDK.
- Güzel, S. (2012). İlpek Mikulayi’nin “Tĭvatĭ Kun” adlı eseri üzerinde Çuvaşça dil incelemesi (giriş-metin-dizinler). (Doktora tezi). Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir
- Johanson, L. (2013). Selection of subjunctors in Turkic non-finite complement clauses. Bilig, 67. 73-90.
- Kennely, S. (1992). “Turkish subordination: [-tense, -CP, +case]”. In A. Konrot (Ed.), Modern Studies in Turkish Linguistics, (pp. 55-75). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
- Kornfilt, J. (1984) Case marking, agreement, and empty categories in Turkish. (Doctoral dissertation). Harvard University, Cambridge.
- Kornfilt, J. (1991). Some current issues in Turkish syntax. In H. Boeschoten & L. Verhoeven (Eds.) Turkish Linguistics Today, (pp. 60-92). Leiden: Brill.
- Kornfilt. J. (1997). On the syntax and morphology of relative clauses in Turkish. Dilbilim Araştırmaları, 8. 24-51.
- Kornfilt. J. (2001). Functional projections and their subjects in Turkish clauses. In E. E. Taylan (Ed.) The Verb in Turkish, (pp.183-213). Amsterdam / Philadelphia: John Benjamins Publishing Company.
- Kornfilt, J. (2005a). Agreement and its placement in Turkic non-subject relative clauses”. In: Cinque, G., Kayne, R. Oxford (Eds.), Handbook of Comparative Syntax, (pp. 513-541). Oxford University Press.
- Kornfilt, J. (2005b). Asymmetries between pre-verbal and post-verbal scrambling in Turkish. In J. Sabel & M. Saito (Eds.), The Free Word Order Phenomenon: Its Syntactic Sources and Diversity, (pp. 163-179). Berlin: de Gruyter.
- Kornfilt, J. (2008). Locality, agreement, and subject case in Turkish and beyond”.https://www.researchgate.net/publication/277297710_1_1_ Locality_Agreement_and_Subject_Case_in_Turkish_and_Beyond.
- Kornfilt, J. (2009). Subject-agreement correlations and their syntactic effects in some Turkic relative clauses. Turkic Languages, 13. 70-96.
- Özsoy, S. (1997). Chomsky'nin sözdizim kuramına bir bakış. Dilbilim Araştırmaları, 8. 9-12.
- Uluyüz, B. O. (2017a). Çuvaşça sıfatfiil ve zarffiil yantümcelerinde gelecek zaman. Asos Journal, 51. 466-474.
- Uluyüz, B. O. (2017b). Çuvaşça yancümlelerin içe yerleştirilmesi. SOBİDER, 12. 497- 505.
- Uluyüz, B. O. (2019). Standart Türkçe ve Standart Çuvaşçada ad yancümleleri. (Doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
- Uluyüz, B. O. (2021). Standart Türkçe ve Standart Çuvaşçada ad yancümleleri. Ankara: Nobel Yayınları.
- Uluyüz, B. O. (2023). Standart Çuvaşça sıfatfiil yancümleleri (diğer Türk dilleriyle karşılaştırma temelinde uyum kategorisi ve sıfatfiil eki varyasyonları). Türkbilig, 46. 207-219.
- Üzüm, M. (2023). On the participles in Old Anatolian Oghuz. Türkbilig, 46. 261-276.
- Yener, M. L. (2010). Çağdaş Çuvaş Türkçesinin dil özellikleri (Suvar gazetesinden hareketle). (Doktora tezi). Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
- Yılmaz, E. (2002). Çuvaşça çok zamanlı morfoloji-bir deneme. Ankara: Grafiker Yayıncılık.
- Yılmaz, E. (2006). Narspi. Ankara: TDK.
- Yılmaz, E. (2017). “Interrogative in Chuvash”. In: M. Németh, B. Podolak, M. Urban (Eds.), Essays in the History of Languages and Linguistics-Dedicated to Marek Stachowski on the occasion of his 60th birthday, (pp. 921-933). Kraków.
Öz
Chuvash, as a Turkic dialect, has been overlooked in previous syntax studies. On the other hand, first impressions show that Chuvash language is a dialect with very important syntactic qualities that still do not fit the syntax typologies mentioned above. In the current study, Chuvash relative clauses will be examined, a syntax topic that does not comply with the general Turkic typology. Complementizer Agreement in terms of the distribution of gerundial suffixes used in Chuvash relative clauses, agreement relation between subject and possessive suffix, deficiencies in the phrase structure and placement of Chuvash in Turkic relative clause typology will be mentioned in the research. Accordingly, Chuvash relative clause structures can be categorized within the Turkic relative clause typology. On the other hand, agreement relationship and subject case seem problematic but it is all about Chuvash’s unique agreement morphology and phrase structure features. The subject can get both genitive and nominative cases and the possessive suffixes are marked on the noun modified in Chuvash relative clause structures. Additionally, Chuvash can be categorized as an A type language in terms of its relative clause’s phrase structure features and its agreement suffix being on the modified noun. Likewise, some syntactic test conducted in the study shows that these clauses must be lower than CP.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aoun, J. (1986). Generalized binding: the syntax and logical form of wh- interrogatives. Dordrecht: Foris Publications.
- Aydemir, İ. A. (2020). Çağdaş Türk Dillerinde altasıralama stratejileri. Grafiker: Ankara.
- Aydın, Ö. (2006). Some comparative notes on relative clauses in Kirghiz and Turkish. Жусуп Баласагын атындагы кыргыз улуттук университетинин жарчысы вестник [Jusuf Balasagun Kırgız Ulusal Devlet Üniversitesi Bilimsel Haberler Dergisi] 4, 317-322.
- Aygen, G. (2005). “The contribution of Turkic languages to syntactic theory: What Kazakh and Tuvan indicate about universal grammar” talk presented at the panel “The Contribution of Turkic Languages to Linguistic Theory”. Central Eurasian Studies Society Annual Meeting, Boston.
- Bayram, B. (2008). Çuvaş Türklerinin kahramanlık anlatmaları (inceleme-metinler). (Doktora tezi). Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
- Baker, M. (2011). Degrees of nominalization: Clause-like constituents in Sakha. Lingua 121, 7. 1164-1193.
- Chomsky, N. (1999). Derivation by phase. MIT Occasional Papers in Linguistics 18.
- Csató, É. (1996). A typological review of relative clause constructions in some Turkic Languages. In: B. Rona (ed.), Current Issues in Turkish Linguistics: Proceedings of the Fifth International Conference on Turkish Linguistics, (pp. 28-32). Ankara: Hitit Yayınevi [copyright London: SOAS]
- Ersoy, F. (2017). Çuvaş Türkçesi grameri. Ankara: TDK.
- Güzel, S. (2012). İlpek Mikulayi’nin “Tĭvatĭ Kun” adlı eseri üzerinde Çuvaşça dil incelemesi (giriş-metin-dizinler). (Doktora tezi). Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir
- Johanson, L. (2013). Selection of subjunctors in Turkic non-finite complement clauses. Bilig, 67. 73-90.
- Kennely, S. (1992). “Turkish subordination: [-tense, -CP, +case]”. In A. Konrot (Ed.), Modern Studies in Turkish Linguistics, (pp. 55-75). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
- Kornfilt, J. (1984) Case marking, agreement, and empty categories in Turkish. (Doctoral dissertation). Harvard University, Cambridge.
- Kornfilt, J. (1991). Some current issues in Turkish syntax. In H. Boeschoten & L. Verhoeven (Eds.) Turkish Linguistics Today, (pp. 60-92). Leiden: Brill.
- Kornfilt. J. (1997). On the syntax and morphology of relative clauses in Turkish. Dilbilim Araştırmaları, 8. 24-51.
- Kornfilt. J. (2001). Functional projections and their subjects in Turkish clauses. In E. E. Taylan (Ed.) The Verb in Turkish, (pp.183-213). Amsterdam / Philadelphia: John Benjamins Publishing Company.
- Kornfilt, J. (2005a). Agreement and its placement in Turkic non-subject relative clauses”. In: Cinque, G., Kayne, R. Oxford (Eds.), Handbook of Comparative Syntax, (pp. 513-541). Oxford University Press.
- Kornfilt, J. (2005b). Asymmetries between pre-verbal and post-verbal scrambling in Turkish. In J. Sabel & M. Saito (Eds.), The Free Word Order Phenomenon: Its Syntactic Sources and Diversity, (pp. 163-179). Berlin: de Gruyter.
- Kornfilt, J. (2008). Locality, agreement, and subject case in Turkish and beyond”.https://www.researchgate.net/publication/277297710_1_1_ Locality_Agreement_and_Subject_Case_in_Turkish_and_Beyond.
- Kornfilt, J. (2009). Subject-agreement correlations and their syntactic effects in some Turkic relative clauses. Turkic Languages, 13. 70-96.
- Özsoy, S. (1997). Chomsky'nin sözdizim kuramına bir bakış. Dilbilim Araştırmaları, 8. 9-12.
- Uluyüz, B. O. (2017a). Çuvaşça sıfatfiil ve zarffiil yantümcelerinde gelecek zaman. Asos Journal, 51. 466-474.
- Uluyüz, B. O. (2017b). Çuvaşça yancümlelerin içe yerleştirilmesi. SOBİDER, 12. 497- 505.
- Uluyüz, B. O. (2019). Standart Türkçe ve Standart Çuvaşçada ad yancümleleri. (Doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
- Uluyüz, B. O. (2021). Standart Türkçe ve Standart Çuvaşçada ad yancümleleri. Ankara: Nobel Yayınları.
- Uluyüz, B. O. (2023). Standart Çuvaşça sıfatfiil yancümleleri (diğer Türk dilleriyle karşılaştırma temelinde uyum kategorisi ve sıfatfiil eki varyasyonları). Türkbilig, 46. 207-219.
- Üzüm, M. (2023). On the participles in Old Anatolian Oghuz. Türkbilig, 46. 261-276.
- Yener, M. L. (2010). Çağdaş Çuvaş Türkçesinin dil özellikleri (Suvar gazetesinden hareketle). (Doktora tezi). Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
- Yılmaz, E. (2002). Çuvaşça çok zamanlı morfoloji-bir deneme. Ankara: Grafiker Yayıncılık.
- Yılmaz, E. (2006). Narspi. Ankara: TDK.
- Yılmaz, E. (2017). “Interrogative in Chuvash”. In: M. Németh, B. Podolak, M. Urban (Eds.), Essays in the History of Languages and Linguistics-Dedicated to Marek Stachowski on the occasion of his 60th birthday, (pp. 921-933). Kraków.
Ayrıntılar
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Çuvaş Dil ve Edebiyatı |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 22 Mart 2025 |
| Kabul Tarihi | 29 Temmuz 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 21 Nisan 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.59257/turkbilig.1662948 |
| IZ | https://izlik.org/JA47HP25KA |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 2026 Sayı: 51 |
Amaç ve Kapsam
Türkbilig’in Amacı:
a) Türk dili, edebiyatı ve kültürünün tarihsel ve modern alanlarına ait yeni ve orijinal bilimsel çalışmaları Türkoloji alanının hizmetine sunmak.
b) Türkoloji alanındaki çalışmaları, modern teoriler çerçevesinde yorumlayıp yerelden, ulusal ve uluslararası düzeye taşıyarak evrensel dilbilim, edebiyat bilimi ve kültür bilimi alanlarına katkıda bulunmak.
Türkbilig’in Kapsamı:
Türk dilleri ve edebiyatlarının betimsel, teorik, eşzamanlı, artzamanlı ve karşılaştırmalı yönleriyle/sorunlarıyla ilgilenen Türkbilig, bunların yanı sıra halk bilimi, bölgesel ilişkiler, tarih ve din gibi Türk dili ve edebiyatı ve kültürü ile ilgili diğer alanlardan da yazıları kabul etmektedir.
Yazım Kuralları
b) Türkbilig, Bahar (Haziran) ve Güz (Aralık) olmak üzere yılda iki sayı yayımlanır.
c) Türkbilig’de yayımlanan makalelere ücretsiz olarak www.turkbilig.com adresinden ulaşılabilir.
d) Derginin yayın dili Türkçedir. Yayın ilkelerine uygun olmak koşuluyla İngilizce ve Almanca dillerinde yazılar yayımlanır. Ancak Türkçe-İngilizce başlık, özet ve anahtar sözcükler yazıya eklenmelidir.
e) Aşağıda belirlenen yazım koşullarına uygun olmayan yazılar değerlendirmeye kesinlikle alınmaz.
b) Türkbilig’e gönderilecek yazıların daha önce yayımlanmamış, yayın programına dâhil edilmemiş, ya da başka bir dergide yayımlanmak üzere değerlendirme aşamasına girmemiş olması gerekmektedir. Gönderilen her bir yazının orijinal olup olmadığı ya da alana katkılı olup olmadığı yayın kurulu tarafından incelendikten sonra en az iki hakem tarafından kör değerlendirmeden geçirilir.
c) Türkbilig, benimsemiş olduğu çift kör hakem süreci gereği, sunulan yazıların hakem değerlendirmesine gönderilme sürecinde, yazarların ve hakemlerin anonimliğini garanti altına alır. Yazara dair bilgilerin gizliliği derginin sorumluluğundadır. Ancak bu bilgiler, muhtemel suiistimal taşıyan yazıları soruşturmak amacıyla açılacak olası bir soruşturmada paylaşılabilir.
d) Hakemlerden birinin olumsuz raporlaması halinde, ilgili yazı üçüncü hakeme gönderilir; yazı, üçüncü hakemin kararı doğrultusunda karara bağlanır. Hakemlerden “olumlu / yayımlanabilir” olarak raporlanan yazılar, dergide yayımlanma hakkı kazanmış olur. Ancak yayın kurulu ya da hakemler tarafından intihal, daha önce yayımlanmış olma, yazıların başkalarına ait olma durumları tespit edilen yazılar asla yayımlanmaz. Keza başka araştırmalardan kopyalanarak / dilimlenerek oluşturulmuş yazılar ile telif hakkı ihlali olan yazılar da etik dışı davranışlar olarak kabul edilir ve bu tür yazılar da yayımlanmaz. Türkbilig’e gönderilen yazılar intihal açısından iThenticate programına sokulur, yazarlardan da ayrıca intihal raporu istenebilir.
e) Türkbilig’e gönderilen makale, anket, ölçek, saha araştırması gibi telif hakkı olan ve etik sözleşme gerektiren yazılarda, yazarın Etik Komisyon İzni alması ve yayın kuruluna makale ile birlikte göndermesi zorunludur. Etik Komisyon İzni olmayan yazılar, hakem değerlendirme sürecine dahil edilmez. Türkbilig, başvuru yapan yazardan makalesi ile ilgili Etik Komisyon İzni, Gönüllü Katılımcı Formu, 18 yaşından küçük çocuklarla ilgili yapılan araştırmalarda Aile İzin Formu ve ibraz edilmesi gereken belgeleri talep etme yetkisine sahiptir.
f) Yayımlanan yazıların telif hakkı Türkbilig dergisine devredilir. Makale ve çevirilerde fikrî, ilmî ve hukukî sorumluluk, yazarlara / çevirmenlere aittir. Dergide makaleleri / çevirileri yayımlanan bütün yazarlar / çevirmenler bu maddeyi kabul etmiş sayılır. Türkbilig, makalelerde yazarların ifade özgürlüğünü her koşulda savunur. Türkbilig’de yayımlanacak makalelerde ırkçı, cinsiyetçi, ayrımcı her tür içerik reddedilir. Türkbilig, bu içerikteki yazıları sürece sokmadan reddetme hakkını kullanır.
g) Dergide yayımlanan yazılar, fotoğraflar, tablolar ve grafikler kaynak gösterilerek kullanılabilir.
h) Editör, yayın aşamasındaki yazılarda esasa yönelik olmayan imlâ, noktalama gibi hususlar ile ilgili düzeltme yapma hakkına sahiptir.
ı) Türkbilig’e gönderilen yazılar için, değerlendirmelerde bulunan yayın kurulu üyeleri ve hakemler ile yazarlara herhangi bir ücret ödenmez; makaleleri yayımlanan yazarlardan da herhangi bir ücret talep edilmez.
i) Türkbilig dergisinde yayın değerlendirme sürecini tamamlamış yazılar, yayımlanmak üzere sıraya konulur. Ancak, konu önceliği ve güncelliği gibi sebeplerden dolayı yayın akışında değişiklikler yayın kurulu tarafından yapılabilir.
tam ve açık olarak belirtmeli, kendisiyle doğrudan iletişim kurulabilecek açık adres, telefon numarası ve elektronik posta adresini vermelidir.
b) Yazıların başında kısa birer Türkçe ve İngilizce özet (en çok 250 sözcük) ile Türkçe ve İngilizce anahtar sözcükler (en çok 10 sözcük) bulunmalıdır (İtalik olarak ve Palatino Linotype 9 punto ile yazılmalıdır).
c) Yazılar, Times New Roman 10 puntoyla ve "en az" satır aralığıyla yazılmalıdır. Paragraf başlarında tab tuşu, paragraf aralarında enter tuşu kullanılmamalıdır.
d) Üç satırdan az alıntılar satır arasında ve tırnak içinde, üç satırdan uzun alıntılar ise satırın sağından ve solundan birer santimetre içeride, blok halinde, 9 puntoyla, tek satır aralığıyla verilmelidir.
e) Dipnotlar sayfa altında, numaralandırılarak verilmeli ve sadece açıklamalar için kullanılmalıdır. Kaynakça için dipnot kullanılmamalıdır.
f) Yazılar, Formlar sekmesinde yer alan YAZIM ŞABLONU'na uygun olacak şekilde hazırlanmalı, ve o hâliyle sisteme yüklenmelidir.
4. Türkbilig Kaynakça Sistemi
Türkbilig'e gönderilen yazılar metin içi altılamada ve kaynak gösteriminde APA 6 standartlarına uygun olmalıdır. Buna göre yazılarda kullanılacak olan altıntılar, aşağıda ayrıntısı verilmiş kurallara göre oluşturulmalıdır:
Makalenin başlığında cümle düzeni kullanılmalı ve yalnızca ilk sözcük ve uygun isimler büyük harfle yazılmalıdır. Başlığı italik olan süreli yayın adı ve cilt numarası izler. Kullandığınız yayının bir DOI numarası varsa, bunu makalenin sayfa numaralarından sonra eklemelisiniz. Bir DOI numarası atanmamışsa ve süreli yayına çevrimiçi olarak erişiyorsanız, süreli yayını aldığınız web sitesinin URL’sini “erişim adresi” olarak eklemelisiniz.
Tek yazarlı;
-Aktulum, K. (2021). Ortak duyuş biçimi olarak atasözlerinin anlambilimi. Milli Folklor Dergisi, 17(131), 75-86. Erişim adresi: https://www.millifolklor.com
Metin içi kaynakça gösterimi: (Aktulum, 2021, s. 76)
DOI'si olan makale:
-Çelik, A. (2021). Daz ve dazlak sözcükleri hakkında. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(1), 327-350. https://doi.org/10.33437/ksusbd.755040
İki yazarlı;
-Avcı, N., & Coşkun, B. (2023). Kültürel rota geliştirilmesi: Evliya Çelebi’nin izinde İzmir. Milli Folklor Dergisi, 18(137), 111-122.
Metin içi kaynakça gösterimi: (Avcı & Coşkun, 2023, s. 118)
Üç ile beş yazarlı;
-Akmaz, C., Doğan, A., Kaya, R., Sarsmaz, D., & Zerrin, P. (2010). Kanser hücrelerinin patolojik etkileşimleri. Kanser Araştırmaları, 70(16), 8436-8500.
Metin içi kaynakça ilk gösterimi: (Akmaz, Doğan, Kaya, Sarsmaz ve Zerrin, 2010);
Metin içi kaynakça sonraki gösterimi: (Akmaz vd., 2010)
Altı veya daha fazla yazarlı;
-Haberal, H. B., Artykov, M., Hazır, B., Altan, M., Çıtamak, B., Kahraman, O., Tekgül, S., & Dogan, H. S. (2021). An important risk factor affecting Hypercalciuria in children: Vesicoureteral reflux. European Journal of Pediatric Surgery, 31(6), 530–534. https://doi.org/10.1055/s-0040-1721389
Metin içi kaynakça gösterimi: (Haberal vd., 2021)
Aynı yazarın aynı yılda iki veya daha fazla eseri;
Bir yazarın aynı yılda yayımlanan iki eserine atıf yapılırken yayın yılından sonra alfabetik sıraya göre bir harf eklenir.
Metin içi kaynakça gösterimi:
(Moran, 2000a)
(Moran, 2000b)
Popüler Dergi/Gazete Makaleleri
-Aydın, R. (2020, Mayıs). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Cumhuriyet, 135, 28-31.
Kitaplar
-Enginün, İ. (2016). Cumhuriyet dönemi Türk Edebiyatı (17. bs.). İstanbul: Dergâh Yayınları.
Editörlü kitapta kitap bölümü
-Kurtarıcı, T. (2007). Öğrencilik, kimlik ve kamusallık. M. Özbek (Ed.), Kamusal Alan içinde (s. 725-746). İstanbul: Hil Yayınları.
Çeviri Kitap
-Freud, S. (2018). Psikanaliz Üzerine Beş Konferans ve Psikanalize Toplu Bakış (K. Şipal, Çev.). İstanbul: Say Yayınları.
Tez
Üstün, K. (2017). İkdam Gazetesinde yazınsal hareketlilik (1894-1913). (Doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Web alıntıları
Eco, U. (2015, 25 Kasım). Tez nasıl yazılır. Erişim adresi: https://www.researchgate.net/...How_to_write_a_thesis/.../Umberto+Eco-How+to+Write+...
Web sayfasından alınan içeriğin yazarı yoksa kaynakçaya başlıkla başlanabilir:
İnternette 1 saniyede neler oluyor. (2017, 4 Ocak). Erişim adresi: http://www.ntv.com.tr/galeri/teknoloji/internette-1-saniyedeneleroluyor,XUH_UVqM80GODfAK20z__Q/mfBzmt1kgUm2CCL1 b5iFfg
Online ansiklopediler ve sözlükler:
Feminism. (1977). In Encyclopaedia Britannica online. Erişim adresi: https://www.britannica.com/EBchecked/topic/724633/feminism
Yayımcının ve yazarın kurum olduğu kitap/sözlük
Türk Dil Kurumu. (2011). Türkçe sözlük (11. Bs.). Ankara.
Blog yazısı
Yılmaz, D. (2010, 16 Mart). İntihal suç mu? [Blog yazısı]. Erişim adresi: http://bilkentasistan.blogspot. com.tr/2010/03/intihal-suc-mu.html
Etik İlkeler ve Yayın Politikası
AÇIK ERİŞİM POLİTİKASI
Türkbilig, bilimsel çalışmaların ilerletilebilmesi için bilgiye kolay ulaşılabilir olması gerektiğinin bilincinde bir dergi olarak, Budapeşte Açık Erişim Bildirgesinde yer alan, hakemli dergi literatürünün açık erişimli olması girişimini destekler ve yayımlanan tüm yazıları herkesin okuyabileceği ve indirebileceği bir ortamda ücretsiz olarak sunar. Bu bildirgede açık erişim, “bilimsel literatürün İnternet aracılığıyla finansal, yasal ve teknik bariyerler olmaksızın, erişilebilir, okunabilir, kaydedilebilir, kopyalanabilir, yazdırılabilir, taranabilir, tam metne bağlantı verilebilir, dizinlenebilir, yazılıma veri olarak aktarılabilir ve her türlü yasal amaç için kullanılabilir olması” anlamında kullanılmıştır. Bilimin ilerlemesinde bilgi paylaşımının rolü düşünüldüğünde, açık erişim, araştırmacılar ve okuyucular için büyük önem taşımaktadır. Bu sebeple bu dergide yer alan makaleler, yazarına ve orijinal kaynağa atıfta bulunulduğu sürece, kullanılabilir. Yazarlardan veya yayıncılardan izin alınması gerekmez. Bu dergideki makalelere arama motorları, web siteleri, bloglar ve diğer dijital platformlar tarafından ulaşılabilir.
12 Eylül 2012 tarihinde kabul edilen, yayın kurulumuzun da benimsediği bu açık erişim politikalarına http://www.budapestopenaccessinitiative.org/boai-10-translations/turkish-translation adresinden ulaşılabilir.
Türkbilig, elektronik kaynaklara erişim için herhangi bir abonelik bedeli, yayın ücreti ya da benzeri bir ödeme talep etmemektedir.
Creative Commons
Creative Commons lisansı, telif hakkı bulunan bir eserin veya çalışmanın ücretsiz olarak dağıtılmasını sağlayan bir çeşit kamu telif hakkı lisansıdır. Bir yazar oluşturduğu eserin kullanılması için paylaşmak veya üzerinde değişiklikler yapma hakkını vermek istediğinde CC lisansını kullanır.
DERGİmiz, yayımlanan tüm yazılar için "Creative Commons Attribution License (Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International CC BY-NC-ND)" lisansını uygun bulmaktadır.
Bu lisans, diğer yazarların, ticari olmayan amaçla ve eserinize atıfta bulunmak şartıyla, eserinizi kendi eserlerinde kullanmasına izin verir.
Açık erişim, disiplinler arası gelişimi pekiştiren ve farklı disiplinler arasında işbirliğini teşvik eden bir yaklaşımdır. Bu nedenle DERGİ, makalelerine daha fazla erişim ve daha şeffaf bir inceleme süreci sunarak kendi alanına katkıda bulunmaktadır.
ETİK POLİTİKASI
Bilimsel bir çalışma ortaya koyan tüm paydaşların (yazar, editör, hakem, yayıncı ve okuyucu), bilimin doğru bir şekilde ilerlemesine katkı sağlaması hedeflenir. Bu hedef gereğince hazırlanan bilimsel çalışmalarda bilimsel etik ilkelere uygunluk önemlidir.
Bu etik ilkeler, COPE (Committee on Publication Ethics) tarafından hazırlanan yönerge esas alınarak tarafımızca kabul edilmiştir ve paydaşlar tarafından da benimsenmesi önerilerek, bir kısmı ile aşağıda sunulmuştur.
Yazarların Etik Sorumlulukları
Çalışmayla ilişkili verilerin doğruluğundan emin olmak, araştırmasına ilişkin kayıtlarını düzenli tutmak ve olası bir talep üzerine bu verilere erişim verebilmek.
Gönderdiği makalenin başka bir yerde yayımlanmadığından veya kabul edilmediğinden emin olmak.
Sunduğu içerik yayımlanmış veya sunulan içerikle eşleşirse, bu çakışmayı kabul etmek ve alıntı yapmak, gerektiğinde editöre, çalışmasıyla ilgili benzer içeriğe sahip olabilecek herhangi bir çalışma varsa bunun bir kopyasını sunmak, başka kaynaklardan herhangi bir içeriği çoğaltmak ya da kullanmak için izin almak, atıf göstermek.
İnsan veya hayvan denek içeren tüm çalışmalar için ulusal ve uluslararası yasalara ve yönergelere uygun olmasını sağlamak, (örneğin, WMA Helsinki Bildirgesi, NIH Laboratuar Hayvanlarının Kullanımına İlişkin Politika, Hayvanların Kullanımına İlişkin AB Direktifi) gerekli onayların alındığını onaylamak, denek mahremiyete saygı göstermek. Çalışmasına dair ilgili etik kurul onaylarını ve araştırma detaylarını çalışmanın “Gereç ve Yöntem” kısmında belirtmek.
Herhangi bir çıkar çatışması durumunda, makalesiyle ilgili etik bir ihlal tespit ettiğinde bunu editör ve yayıncı ile paylaşmak, hata beyanı, zeyilname, tazminat bildirimi yayımlamak veya gerekli görüldüğü durumlarda çalışmayı geri çekmek.
Editörlerin Etik Görev ve Sorumlulukları
Cinsiyet, dini veya politik inançlar, yazarların etnik veya coğrafi kökenleri üzerine ayrım yapmaksızın görevlerini yerine getirirken dengeli, objektif ve adil bir şekilde hareket etmek.
Dergiye gönderilen çalışmaları içeriğine göre değerlendirmek, hiçbir yazara ayrıcalık göstermemek.
Olası çıkar çatışmalarını önlemek adına gerekli önlemleri almak ve varsa mevcut beyanları değerlendirmek.
Sponsorlu çalışmaları veya özel konulardaki çalışmaları diğer çalışmalarla aynı şekilde ele almak,
Etik ihlali niteliğinde bir şikayet olması durumunda, derginin politika ve prosedürlerine bağlı kalarak gerekli prosedürleri uygulamak. Yazarlara, gelen şikayete cevap vermek için bir fırsat vermek, çalışma kime ait olursa olsun gerekli yaptırımları uygulamaktan kaçmamak.
Derginin amaç ve kapsamına uygun olmaması durumunda gelen çalışmayı reddetmek.
Hakemlerin Etik Sorumlulukları
Editörün karar verme sürecine katkıda bulunmak için makaleyi objektif olarak zamanında incelemek ve sadece uzmanlık alanı ile ilgili çalışmaları değerlendirmeyi kabul etmek.
Değerlendirmeyi nesnel bir şekilde sadece çalışmanın içeriği ile ilgili olarak yapmak. Dini, siyasi ve ekonomik çıkarlar gözetmeden çalışmayı değerlendirmek.
Yayımlanacak makalenin kalitesini yükseltmeye yardımcı olacak yönlendirmelerde bulunmak ve çalışmayı titizlikle incelemek. Yorumlarını yapıcı ve nazik bir dille yazara iletmek.
Editör ve yazar tarafından sağlanan bilgilerin gizliliğini korumak, gizlilik ilkesi gereği incelediği çalışmayı değerlendirme sürecinden sonra yok etmek, kör hakemliğe aykırı bir durum varsa editöre bildirmek ve çalışmayı değerlendirmemek.
Potansiyel çıkar çatışmalarının (mali, kurumsal, işbirlikçi ya da yazar ve yazar arasındaki diğer ilişkiler) farkında olmak ve gerekirse bu yazı için yardımlarını geri çekmek konusunda editörü uyarmak.
Yayıncının Etik Sorumlukları
Bilimsel bir çalışmada görev alan paydaşlardan yayıncının da bütün bu etik ilkeler kapsamında hareket etmesi gerekir.
Yayıncı, elinde bulundurduğu iletişim gücünü hiçbir bireysel çıkar gözetmeden kullanmak ve hedef kitlesini doğru yönlendirmekle yükümlüdür.
Bünyesinde yayımlanan her çalışmanın mülkiyet ve telif hakkını korur ve yayımlanmış her ürünün arşivlenmesi görevini üstlenir.
Kişiler etik olmayan bir durumla karşılaştıklarında yayıncıyla iletişime geçmekten çekinmemelidir.
Bilimsel araştırma ve yayın etiğine aykırı olduğu düşünülen eylemlerden bazıları:
İntihal: Başkalarının özgün fikirlerini, metotlarını, verilerini veya eserlerini bilimsel kurallara uygun biçimde atıf yapmadan kısmen veya tamamen kendi eseri gibi göstermek,
Sahtecilik: Bilimsel araştırmalarda gerçekte var olmayan veya tahrif edilmiş verileri kullanmak
Çarpıtma: Araştırma kayıtları veya elde edilen verileri tahrif etmek, araştırmada kullanılmayan cihaz veya materyalleri kullanılmış gibi göstermek, destek alınan kişi ve kuruluşların çıkarları doğrultusunda araştırma sonuçlarını tahrif etmek veya şekillendirmek,
Tekrar yayım: Mükerrer yayınlarını akademik atama ve yükselmelerde ayrı yayınlar olarak sunmak,
Dilimleme: Bir araştırmanın sonuçlarını, araştırmanın bütünlüğünü bozacak şekilde ve uygun olmayan biçimde parçalara ayırıp birden fazla sayıda yayımlayarak bu yayınları akademik atama ve yükselmelerde ayrı yayınlar olarak sunmak,
Haksız yazarlık: Aktif katkısı olmayan kişileri yazarlar arasına dâhil etmek veya olan kişileri dâhil etmemek, yazar sıralamasını gerekçesiz ve uygun olmayan bir biçimde değiştirmek, aktif katkısı olanların isimlerini sonraki baskılarda eserden çıkartmak, aktif katkısı olmadığı halde nüfuzunu kullanarak ismini yazarlar arasına dâhil ettirmek,
Destek alınarak yürütülen araştırmalar sonucu yapılan yayınlarda destek veren kişi, kurum veya kuruluşlar ile bunların katkılarını belirtmemek,
Henüz sunulmamış veya savunularak kabul edilmemiş tez veya çalışmaları, sahibinin izni olmadan kaynak olarak kullanmak,
İnsan ve hayvanlar üzerinde yapılan araştırmalarda etik kurallara uymamak, yayınlarında hasta haklarına saygı göstermemek, hayvan sağlığına ve ekolojik dengeye zarar vermek, gerekli izinleri almamak,
Bilimsel araştırma için sağlanan veya ayrılan kaynakları, mekânları, imkânları ve cihazları amaç dışı kullanmak,
Akademik atama ve yükseltmelerde bilimsel araştırma ve yayınlara ilişkin yanlış veya yanıltıcı beyanda bulunmak,
İNTİHAL POLİTİKASI
İntihal (aşırma) kasti olup olmaması önemsenmeksizin, bir etik ihlalidir. Çalışmaların başka kaynaklarla, referans gösterilmeden benzeşmesi ve bu haliyle yayına alınması etik olmamasının yanında suçtur ve kabul edilemez.
Yayın Kurulu, dergiye gönderilen çalışmalarla ilgili aşırma, atıf manipülasyonu ve veri sahteciliği iddia ve şüpheleri karşısında COPE kurallarına uygun olarak hareket edebilmektedir.
TELİF HAKKI DEVRİ
Yayımlanmak üzere Dergimize gönderilen çalışmalar, daha önce herhangi bir şekilde yayımlanmamış veya herhangi bir yere yayımlanmak üzere gönderilmemiş, özgün çalışma niteliği taşımalıdır. Kişiler çalışmalarını gönderirken, çalışmanın kısmen veya tamamen, herhangi başka bir platformda daha önce yayımlanmadığı, yayın için değerlendirmede bulunmadığını beyan etmekle yükümlüdür. Aksi bir durumla karşılaşıldığında ilgili yaptırımlar uyarınca yazar durumdan sorumlu tutulacaktır.
Yazarlar çalışmalarının telif hakkından feragat etmeyi kabul ederek, değerlendirme için gönderimle birlikte çalışmalarının telif hakkını KURUM devretmek zorundadır. Bu devir, yazının yayına kabulü ile bağlayıcı hale gelir. Basılan materyalin hiçbir kısmı yayınevinin yazılı izni olmadıkça bir başka yerde kullanılamaz.
Derginin yayın süreçleri, Uluslararası Tıbbi Dergileri Editörler Kurulu (ICMJE), Dünya Tıbbi Editörler Derneği (WAME), Bilim Editörleri Konseyi (CSE), Yayın Etiği Kurulu (COPE), Avrupa Bilim Editörleri Derneği (EASE) ve Ulusal Bilgi Standartları örgütü (NISO) kılavuzları uyarınca yürütülür.
Yazarların; patent, telif hakkı dışında kalan bütün tescil edilmemiş hakları, çalışmayı satmamak koşulu ile kendi amaçları için çoğaltma hakkı, yazarın kendi kitap ve diğer akademik çalışmalarında, kaynak göstermesi koşuluyla, çalışmanın tümü ya da bir bölümünü kullanma hakkı, çalışma künyesini belirtmek koşuluyla kişisel web sitelerinde veya üniversitesinin açık arşivinde bulundurma hakkı gibi hakları saklıdır.
Yazarlar, basılı ya da elektronik formatta yardımcı resimler, tablolar ya da diğer her türlü içerik dahil daha önce yayımlanmış içeriği kullanırken telif hakkı sahibinden izin almalılardır. Bu konudaki yasal, mali ve cezai sorumluluk yazarlara aittir.
Dergimize çalışma gönderecek yazarlar, "Telif Hakkı Devir ve Çıkar Çatışması Beyan Formu" belgesini doldurmalıdır. Yazar(lar) doldurdukları formu ıslak imza ile imzalamalıdır. İmzalanan form Dergiye, önce taranarak e-posta ile ilk başvuru sırasında, sonrasında da posta aracılığı ile gönderilmelidir.
ÇIKAR ÇATIŞMASI
Ekonomik veya kişisel fayda sağlanan durumlar çıkar çatışmasını meydana getirir. Bilimsel sürecin ve yayımlanan makalelerin güvenilirliği; bilimsel çalışmanın planlanması, uygulanması, yazılması, değerlendirilmesi, düzenlenmesi ve yayımlanması sırasında çıkar çatışmalarının objektif bir şekilde ele alınmasıyla doğrudan ilişkilidir.
Finansal ilişkiler en kolay belirlenebilen çıkar çatışmalarıdır ve derginin, yazarların ve bilimin güvenilirliğini zedelemesi kaçınılmazdır. Bu çatışmalara bireysel ilişkiler, akademik rekabet veya entelektüel yaklaşımlar sebep olabilir. Yazarlar, çalışmanın tüm verilerine erişimi kısıtlayan veya verileri analiz etme, yorumlama, makaleleri hazırlama, yayınlama vb. yeteneklerine müdahale eden, hem kar amaçlı hem de kar amacı gütmeyen sponsorlarla anlaşmalara girmekten mümkün olduğunca kaçınmalıdır.
Çıkar çatışmalarının önlenmesi adına editörler de, çalışmaların değerlendirilmesi sırasında aralarında herhangi bir ilişki bulunabilecek kişileri bir araya getirmekten kaçınmalıdır. Makaleler hakkında son kararı veren editörlerin de karar verecekleri konulardan hiçbiri ile kişisel, profesyonel veya finansal bağlarının olmaması gerekir. Kişiler makalelerin etik ilkeler çerçevesinde değerlendirilebilmesi ve bağımsız bir süreç yürütülebilmesi için olası çıkar çatışmaları ile ilgili olarak yayın kurulunu bilgilendirmelidir.
Yayın kurulumuz bütün bu durumları göz önünde bulundurarak değerlendirme sürecinin tarafsız bir şekilde yürütülebilmesi için özverili bir şekilde çalışmaktadır.
Politikaların hazırlanması ve benimsenmesi sürecinde yararlanılan kaynaklar:
Budapeşte Açık Erişim Bildirgesi
ICMJE (International Committee Of Medical Journal Editors)
Creative Commons
COPE (Committee on Publication Ethics)
Eğitim ve Bilim Dergisi Yayın Politikaları
DOAJ Principles Of Transparency And Best Practice In Scholarly Publishing, Version 3
YÖK Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Yönergesi
Ücret Politikası
Türkbilig, makale gönderme, değerlendirme ve yayın aşamalarında ücret talep etmemektedir. Makaleler ücretsiz olarak yayımlanmaktadır.
Dergi Kurulları
Hacettepe Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Adına Sahibi
1961 yılında Denizli’de doğdu. İlk, orta ve lise öğrenimini aynı şehirde tamamladı. 1983 yılında Selçuk Üniversitesi, Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünden mezun oldu. Meslek hayatına aynı yıl Hacettepe Üniversitesinde Türk Dili Okutmanı olarak başladı. 1985 yılında Hacettepe Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Eski Türk Edebiyatı Anabilim Dalına Araştırma Görevlisi oldu.
Aynı üniversitede 1986’da Nedîm-i Kadîm Dîvançesi Üzerinde Bir İnceleme (286 s.) adlı teziyle yüksek lisansını; 1990’da da Cemalî, Hümâ vü Hümâyûn (Gülşen-i Uşşâk), İnceleme-Tenkitli Metin (697 s.) adlı teziyle doktorasını tamamladı. Akademik hayatını Hacettepe Üniversitesinde devam ettirdi. 1990’da yardımcı doçentliğe, 1997’de doçentliğe ve 2003 yılında da profesörlüğe atandı.
1995-1996 yıllarında Ovidius Üniversitesinde (Köstence/Romanya) misafir öğretim üyeliği görevinde bulundu. 2003-2006 yılları arasında bilig / Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi’nin editörlüğünü yaptı. Bu dönemdeki çalışmaları sonucu dergi SSCI tarafından dizinlenmeye kabul edildi. 2006-2012 yılları arasında Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu, Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığını yürüttü. Bu görevi sırasında, bir süre Atatürk Araştırma Merkezi ve Türk Dil Kurumu Başkan Vekilliği görevinde bulundu. Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığına ilaveten 2008’de Hoca Ahmet Yesevi Uluslararası Türk-Kazak Üniversitesi Mütevelli Heyet Başkanlığına atandı. Başkanlıktaki yedi yıllık görev süresi 2015 yılında sona erdi. 10.06.2021'de Hacettepe Üniversitesi Yönetim Kurulu üyeliğine seçildi.
Nedîm-i Kadîm Dîvançesi (1987), Esrar Dede, Hayatı, Eserleri, Şiir Dünyası ve Divanı (1998), Has Bahçede Hazan Vakti – XVIII. Yüzyıl: Son Klasik Dönem Türk Edebiyatı (2009), Cemâlî Hümâ vü Hümâyûn Analysis-Critical Text-Facsimile (Cambridge: Harvard University, 2016), Has Bahçede Döne Döne (2108), Esrâr Dede Dîvan (e-kitap, 2019) adlı eserleri ile ortak çalışmalara dayanan Yunus Emre, Risâletü’n-Nushıyye (1994), Eski Türk Edebiyatı El Kitabı (2002) adlı kitapları vardır. Ayrıca, Türk Edebiyatı Tarihi (2006)’nin genel editör yardımcılığını (3. baskısının genel editörlüğünü, 2019), Mevlana (Türkçe, İngilizce 2007) ve Cumhuriyet Dönemi Türk Kültürü: Atatürk Dönemi (2009)’nin genel editörlüğünü yürüttü.
Yaptığı idari ve akademik çalışmalarıyla, Elginkan Vakfı Türk Kültürü Araştırma Ödülü (2007), Kazakistan Cumhuriyeti Eğitim ve Biliminin Gelişmesine Katkı Madalyası (2008), Kazakistan Cumhuriyeti 20. Yıl Dönümü Madalyası (2011), Kazakistan-Türkiye Dostluk ve İşbirliği Geliştirme Madalyası (2011), Avrasya Yönetici, Sanayici ve İş Adamları Derneği Türk Kültürüne Hizmet Ödülü (2012), TÜRKSOY 20. Yıl Madalyası (2013), Kazakistan ile Türkiye Arasındaki İşbirliği ve Diplomatik İlişkileri Geliştirme Madalyası (2015), Türk Asya Stratejik Araştırmalar Merkezinin Kızıl Elma Kamu Diplomasisi Ödülü (2015) ve Uluslararası Türk Akademisi Altın Madalyası'nı (2022) aldı.
Evli ve iki çocuk babasıdır. Hâlen Hacettepe Üniversitesinde öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır.
Baş Editör
Sorumlu Yazı İşleri Müdürü
Editörler
Düzeltme ve Düzenleme
Yazışma
İngilizce Editör
YAYIN KURULU ÜYELERİ
2003 yılında girdiği Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ndeki lisans öğrenimini 2007 yılında tamamladı. Aynı üniversite ve bölümde 2007 yılında başladığı yüksek lisans öğrenimini, 2010 Ocak’ta savunduğu “Özbek Çocuk Folklorunda Türler” adlı teziyle tamamladı. 2011 yılında Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Dünyası Araştırmaları-Türk Halkbilimi anabilim dalında doktora öğrenimine başladı. Doktora çalışmaları kapsamında Amerika Birleşik Devletleri, Kırgızistan, Meksika gibi çeşitli ülkelerde araştırmalarda bulunan Keskin; Prof. Dr. Alimcan İNAYET, Prof. Dr. Özkul ÇOBANOĞLU ve Prof. Dr. Dan BEN-AMOS danışmanlığında hazırladığı “Türk Kültüründe Alkışlar ve Kargışlar: Metin ve Bağlam Merkezli Bir İnceleme” adlı teziyle 2018 yılında doktora öğrenimini tamamladı.
